Bölüm 5382

BU Kaynak Toprakları’nın başka bir bölgesinde, BU Yaratık tam da olduğu şeye dönüşmeyi tamamlarken… Oradan çok uzakta, Kutsal Topraklar’da, Noah daha sakin bir dönüşüm sürecine geri döndü.


O, canlı toprak parçalarına geri döndüğünü fark ettiğinde, BU İlkel Kaynağ’ın Uzamsal dalgaları belirli bir yaprağın etrafında vızıldıyordu.


Geri döndüğünde, Leydi Seraphine’nin çoktan diğerlerini yönetmekle meşgul olduğunu gördü. Andro da oradaydı; Arkethys üzerinden gelen diğer Beşinci Ölçek Kaynak Yaşam Formlar’ı da oradaydı ve Seraphine, kendine özgü o sakin ama Otoriter tavrıyla onlara Noah’a alan açmalarını söylüyordu.


Noah’ın Niyet’i hâlâ oluşum Aşamasında’ydı. Bu Seviye’de oluşmakta olan bir Niyet hassas bir şeydi ve bir Varoluş’un, her titremesini değerlendiren Mezozoik gözlerin seyirciliği olmadan, Niyet’inin yerleşmesi için Alan’a ihtiyacı vardı!


Noah bunun için minnettardı, ancak bunu dile getirmedi. Bu özel işe gelince, Kaynak Yaşam Formlar’ına gereğinden fazlasını göstermek istemiyordu. Zaten yeterince görmüşlerdi. İçinde şekillenen şeyin Sâflığ’ını hissetmişlerdi, özellikle de Seraphine ve bunun gerçekte ne olduğu konusunda ne kadar az anlarlarsa o kadar iyi olurdu.


Uzaklardan bile izleyeceklerdi!


Diğerleri geri çekilirken talimatlar geldi.


|Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’undaki BU Yaşayan Duygusal Varoluş’un içinde bir İlkel Niyet ortaya çıktı. Ad’ı: Amaranthine Hükümdar’ı, bir Duygu ve Ego Niyet’i. Varoluş’yna kök salmış kalbinin bağlantısı sayesinde, bu Niyet senin Yetki Alan’ına girer. Artık Kimliğ’inizin bir parçası olduğu için, onu istediğiniz zaman çağırabilir ve kendinize aitmiş gibi kullanabilirsiniz. O, sizin Varoluş’unuzun bir parçasıdır.|


|Onu Çağırmak İçin: Kendiniz’in herhangi bir ifadesine uzanır gibi ona uzanın. O, sizin bir Parça’nız olarak yanıt verecektir; Çünkü onu barındıran Varoluş sizindir ve onun Kayd’ı, sizin Kaydınız’la iç içe geçmiştir.|


Noah ona uzandı.


Etrafında koyu Kırmızı-Pembe bir ışık dalgalandı ve bir İlkel Niyet’in Âura’sı figüründen parladı; Amaranthine Hükümdar’ı, Mesafeler’in Ötesi’nden çağrısına cevap verdi; Duygu ve Ego’nun Otorite’si, sanki her zaman ona aitmişçesine ondan yayılıyordu. Muhteşemdi!


Bu, Kutsal Topraklar’ın havasına beşinci derecedeki bir Niyet’in ağırlığıyla baskı uyguluyordu; Etrafındaki her şeyin ona saygı göstermesini gerektiren türden bir şeydi.


Ve bunun altında, ödünç alınmış parlaklığın ardında gizlenmiş olarak, tamamen farklı bir şey oluşuyordu.


Kırmızı-Pembe Âlev’i bir kamuflaj olarak kullandı; Tıpkı bir adamın, bir eliyle dikkatleri üzerine çekerken diğer eliyle asıl işi yapması gibi. Kaynak Yaşam Formlar’ı, eğer bir şey hissediyorlarsa, bir İlkel Niyet hissetsinler. Bunu, anladıkları bir şeyin kategorisine koysunlar!


Onun altında, algılarının bakmayı akıl edemeyeceği bir yerde, kendi Niyet’i, onların bildiği hiçbir şeye uymayan bir şekle doğru toplanıyordu.


Ve Niyet toplanırken, Noah kendi kendine, sadece kendisinin duyabileceği Kelimeler’le sessizce konuştu ve kim olduğunu teyit etti.


“Ben, her zaman basit bir Varoluş oldum,” dedi.


“Bu, Yol boyunca birkaç kez neredeyse kendimi unuttuğum şeydi. Duygular ve ideallerle dolu, tıpkı ölmekte olan bir Dünya’da durup, orada ölmemeye karar veren herkes gibi. Ve değiştim. Sayabileceğimden çok daha fazla kez değiştim.”



Düşüncelerini acele etmeden akışına bıraktı.


“O Ân benden Tirânlık beklendiğinde Tirân oldum. Hayatta kalmak için bu gerekliyken, en temel haline İndirgenmiş, Öz’üne İndirgenmiş bir Varoluş oldum. Varoluş benden Aynı Ân’da iki şey olmamı gerektirdiğinde, birbiriyle bağdaşmayan iki gerçeği bir arada barındıran Çelişki’li bir Varoluş oldum. Hepsini üstlendim. Ve tüm bu değişimlerin ardında, her bir Versiyonum’un altında, her zaman… Sadece kendim oldum.”


Niyet bir araya geldi ve o devam etti; Monolog, sessiz şeyler nihayet açıkça söylendiğinde nasıl görkem kazanırsa, öyle görkem kazandı.


“Ben, pek çok şeyim. Gerçekten de ‘İlk’ olduğumu, ‘Sonsuz’ olduğumu ya da mutlak Hâl’e getirilmiş tek bir Kavram olduğumu söyleyemem. O, ben değilim. O, hiçbir zaman ben olmadım. Ben, tek bir şeyin devasa Hâl’e getirilmiş Hâl’i değilim. Ben, bir şekilde... Bir şekilde bir Varoluş’u oluşturan, birbirine dolanmış bir Yığın şeyim.“


Neredeyse gülümsedi.


“Ben, sadece benim. Noah Osmont. Her şeyden önce bir Çiftçiyi’m; Bitkiler’i, benim karar verdiğim şekle dönüştürmek için sabırla uğraşan bir sanatçıyım. Bir Baba. Bir Oğul. Bir Koca. Bir Erkek. Bunlar önce geldi. ‘Genesis Hükümdar’ı’, ‘BU En Genç’ ve ‘BU Kaynak Barbar’ı’—Tüm o görkemli İsimler—Onlar sonra geldi ve her zaman altındaki adamın giydiği kıyafetlerden ibaretti.”


Başını salladı ve iç geçirdi; O iç çekiş, muhteşem bir derinlik taşıyordu; Bir Varoluş’un kendisinin en gerçek Hâl’ine ulaşmasının ağırlığı.


Ve Gözler’i dönüşmeye başladı; Vücudundaki her Hücre de onlarla birlikte dönüşmeye başladı; Ve tamamen dehşet verici bir Niyet şekillendi; Hiç Âura yaymayan, hiçbir şeye baskı uygulamayan, odadaki hiçbir algıya kendini duyurmayan bir Niyet; Çünkü Kimlik üzerine inşa edilmiş bir şeyin hissedilebilmesi için Varoluş’a karşı baskı yapmasına gerek yoktur. O, sadece vardır ve var olmak yeterlidir.


Ve onun büyük bir kısmı... Muazzam derecede Mavi’ydi.


Gök Mavi’si.


Muazzam!


|EGOİK Niyet ortaya çıkıyor.|


|Tanım: Quintessential Osmontian’ın EGOİK Niyet’i.|


|Bu, Sensin. Kimliğ’in, Varoluş’un, Geçmiş’in, Her Şey’in, Temel bir Gerçeğ’e Sıkıştırılmış ve Varoluş’a, yaptığın bir Eylem olarak değil, ne olduğun gerçeği olarak dayatılmış. Egoik Niyet altında, sahip olduğun her Güç, onları bir arada tutan tek şeyin altında yeniden düzenlenir. İster Sonsuzluk ister BU İlkel Kaynak olsun, ister Quintessential ister Nedenler’in olsun, Kimliğ’in önce gelir, onlar ise sonra. Temel Sensin. Onlar ise Temel’in taşıdığı şeylerdir.|


HUUM!


|Gerçek Bir Yaşam Formu Unvan’ını kazandınız.|


|Özellikle: Kimliğ’iniz Her Tür’lü Güc’ün, Her Tür’lü Kavram’ın ve sahip olduğunuz her türlü Otorite’nin önünde geldiği için, Quintessential Osmontian Gerçek Yaşam Formu Unvan’ını kazandınız. Başkaları tarafından çizilen hiçbir Yol’da yürümezsin. Niyet’in, dışarıdan atanan bir Nâdirlik Derecesi’ne Sabitlenmemiştir; O, sana aittir ve sen yükseldikçe, o da Yükselecektir, çünkü o bir kez oluşturduğun bir şey değil, kim olduğunun Yaşayan Gerçeğ’idir ve Sen büyüdükçe, o da Büyür.|


|Varoluş’unun tam bir Dönüşüm’ü Şu Ân’da devam ediyor. Bu tamamlandığında, hiç olmadığı kadar Sâf ve Eksiksiz bir şekilde, tek bir şey olacaksın.|


|Sen.|


|Olabileceğin En Gerçek Hâl’iyle.|


...!