Bölüm 477

Çeviri: Sansanson
91.Kısım – Tek Bir Hikâye (1)
「Bu karara varması çok uzun zaman almıştı.」
Bu ilanı yapan Yoo Joonghyuk’a baktım.
Orijinal plan böyle değildi. 999. turun anılarını kullanıp olabildiğince zaman kazanması gerekiyordu. ‘Dış Tanrılar’ı uygun şekilde kışkırtıp onları ikna edecekti.
“Benim için bir sonraki regresyon olmayacak.”
Planımı tamamen, bütünüyle paramparça eden bir adama bakıyor olmama rağmen, nedense sinirlenmedim.
「“Yoo Joonghyuk, eski bir regresör.”」
O zamanlar ne dediğini ancak şimdi gerçekten anlayabiliyordum.
Bu turdaki Yoo Joonghyuk’un hızlı gelişiminin nedeninin sağladığım bilgiler ve diğer değişkenlerin müdahalesinden kaynaklandığını düşünüyordum. Ancak artık bunu söyleyemezdim.
Kanıtı, Yoo Joonghyuk’un tüm bedeninden yükselen Hikâyelerdi. Umutsuzluğu değil, koca bir hayatın iradesini barındıran Hikâyeler.
「Yoo Joonghyuk her şeyini bu regresyona yatırmıştı.」
Tıpkı yakıtının her damlasını tüketerek ileri atılan bir lokomotif gibi, Yoo Joonghyuk da bu hayatı yaşamak için elinden gelen her şeyi yapıyordu.
Bu regresyon turu, bir sonraki hayatının temel malzemesi değildi.
【...Kaptan, yalan söylüyorsun, değil mi? Ha? Şaka yapıyorsun, değil mi??】
Lee Jihye’nin ifadesi çatırdadı ve çarpıtıldı. Bu sadece tutunduğu inanç tarafından ihanete uğramış birinin ifadesi değildi. Hayır, bu dünyası başına yıkılmış birinin yüzüydü.
Ardından bunca zamandır peşinden koştuğu o son saman çöpüne doğru uzandı. Ne yazık ki, Yoo Joonghyuk o eli tutmadı.
“Lee Jihye. Sana daha önce hiç yalan söyledim mi?”
【...Neden?】
Artık tüm bedeninden patlayıcı auralar sızıyordu. 999. turun tarihinin şiddetle kontrolden çıktığını hissettim.
【Nedennedennedennedennedennedennedennedenneden nedennedennedennedennedenneden】
Hikâyeler neden 999. tur değil de biz olduğumuzu – neden onların yaşadığı dünya değil de burası olduğunu soruyordu.
İleri doğru bir adım atmak üzereydim ama Yoo Joonghyuk beni durdurdu.
“Geri çekil.”
Yanakları acıyla titriyordu. Duygularını ne kadar saklamaya çalışsa da kendine has davranışını silemiyordu. Usulca iç çektim ve cevap verdim.
– Zaten artık geri çekilemeyiz.
– Özür dilerim.
– Sorun değil. Ne de olsa bu senin seçimin.
Dışarıdan bakıldığında Yoo Joonghyuk bir realist gibi görünebilirdi ama aslında o, dışarıdaki herkesten çok daha fazla bir idealistti. En başından beri, ideallerine inatla bağlı kalmayan birinin defalarca regresyon geçirmesine imkân yoktu. Ve böyle bir adamın ideallerini korumak için, birinin realist rolünü üstlenmesi gerekiyordu.
Öfke dolu bir şekilde saldırmak üzere olan ‘Dış Tanrılar’ın dalgalarına bakarken bir adım daha öne çıktım.
[Yoo Joonghyuk sizin dünya çizginizi terk etmeyi seçmedi.]
Tüm enerjimi o gerçek sesi kullanmak için harcadım, bu da ‘Dış Tanrı Kralları’nın bana bakmasına neden oldu. 999. turun Lee Jihye’si, Lee Hyunsung’u, Kim Namwoon’u, Uriel’i...
[Hepinizi unuttunuz mu? O hiçbir zaman seçecek konumda olmadı, her zaman onun yerine seçildi.]
Defalarca regresyon geçirmişti ama Yoo Joonghyuk hiçbir zaman gerçekten istediği için regresyon geçirmemişi. 3. turu çöpe atıp 4’e regresyon geçirmek zorunda kaldığında ve 4’ten vazgeçip 5’e gitmeyi seçtiğinde bile, bu onun iradesinden, arzusundan kaynaklanmıyordu.
Regresyon onun seçimi değil, kaderiydi; ‘onu’ seçen o değildi, onun regresyon geçirmesini arzulayan ‘hikâye’ydi.
[Birbirimizle savaşmamıza gerek yok. Neden bir trajedi diğeriyle rekabet etmek zorunda?] Bu sözlerin işe yarayıp yaramayacağına dair hiçbir fikrim yoktu, ama öyle bile olsa, sadece bunları söylemem gerekiyordu. [Sizi terk etmeyeceğiz. Hepinizi Felaketler olarak hatırlamak istemiyoruz. Biz...]
Gökyüzüne baktım. Üzerime dikilen, daha önce görmediğim tüm o sınırsız bakışlardan dolayı bir an için başım döndü ama onlarla yüzleşmekten kaçınmadım.
Tıpkı Yoo Joonghyuk’un 0. turdakiyle aynı Yoo Joonghyuk olmaması gibi, ben de 1. Senaryodaki Kim Dokja değildim.
[Sizlerle birlikte o gökyüzüne karşı savaşmak istiyoruz.]
Gökyüzünün ötesinde, yıldızlar saf bir delilik içinde parlamaya başladı.
[Takımyıldızlarının mutlak çoğunluğu ilanını anlayamıyor!]
[Bürodan Yüce Dokkaebiler niyetlerin karşısında şok oldu!]
Dolaylı mesajlar yıldız ışığı gibi yağıyordu. Eğer eskiden olsaydı, o mesajları okumakla meşgul olurdum ama artık gerçeği biliyordum.
Gerçek şuydu ki, gökyüzündeki tüm o yıldız ışıkları, orada karanlığın var olduğu gerçeğini gizleyen süslerden başka bir şey değildi.
[Hikâyelerin Kralı şimdi sana bakıyor.]
İşte o zaman çok hafif bir kıkırdama duydum.
【Oii, sen ne hakkında konuştuğunun farkında mısın? <Yıldız Akışı>’nı yok etmek istediğini mi söylüyorsun?】 Bu alaycı ses 999. turun Kim Namwoon’una aitti. 【Bunu daha önce denemediğimizi mi sanıyorsun?】
Sesindeki duyguların derinliği akıl almazdı.
Gülümsüyordu, ama aslında gülmüyordu.
O abartılı gülümseme, derinlerde yatan o boyun eğmişlik hissini gizliyordu.
【Bunu zaten denedik. Bütün Takımyıldızlarını düşürdük, hatta kendi dünya çizgimizin Dokkaebi Kralı’nı bile öldürdük. Bunu yaptığımızda ne oldu biliyor musun?】
Kim Namwoon okyanusun yüzeyinde yürüdü ve tam önümde durdu.
Ve sanki insanlığın bildiği en tatlı umutsuzluğu aktarmak istercesine bana fısıldadı. 【Dünya öylece yok oldu.】
Sessizce sözlerini dinledim.
【Senaryoları kesinlikle düzgün bir şekilde temizledik. Hatta tüm şartları bile yerine getirdik, yine de... Sevdiğimiz her şeyi kaybettik. İşin sonunda hiçbir mucize, hiçbir ödül yoktu.】
999. turun Uriel’inin sarf ettiği sözleri hatırladım.
「<Yıldız Akışı> yok olursa, tüm evren kaosa sürüklenecektir. Böyle bir dünya çizgisi asla yaratılmamalıdır. Bu kötülüktür.」
<Yıldız Akışı>’nı yok etme hedefimden bahsettiğimde böyle söylemişti.
Kim Namwoon devam etti. 【Dünyanın sonunda ne gördük biliyor musun?】
[Muhtemelen devasa bir duvar gördünüz. Tüm dünyaları çevreleyen, başını ya da sonunu bile göremediğiniz o büyük duvarı.]
【...Peki bunu nereden biliyorsun?】
[Çünkü bizim gerçek hedefimiz de orası. Başarmak istediğimiz şey sadece <Yıldız Akışı>’nı yok etmek değil.] Daha önce ‘Gizemli Entrikacı’nın bana anlattıklarını kendi sesimle tekrarladım. [O ‘Son Duvar’ın arkasında saklanan tüm bu trajedilerin elebaşını ortadan kaldırmaktır.]
999. turun Kim Namwoon’u bu açıklama karşısında büyük bir şoka uğramış gibi bana baktı.
Dudakları birçok kez aşağı yukarı titredi ve sonunda kükredi. 【Kimse ‘Son Duvar’ı geçemez! O...】
【Namwoon-ah. Bu insanlar, ‘Son Duvar’ı aşmalarına izin verebilecek ‘Son Anahtar’a sahipler.】
Lee Hyunsung sesini yükseltti.
Kim Namwoon son derece kafası karışmış bir şekilde bakışlarını Lee Hyunsung ve benim aramda değiştirdi. Sadece ona doğru başımı salladım.
[Dış Tanrı Kralları açıklamanla kışkırtılıyor!]
[İlanın 98. Senaryo’da ani bir değişime neden oluyor!]
[Çok sayıda Takımyıldızı seçiminden dolayı öfkeli!]
Yıldızlar bizim tarafımızda olmak istemeseler de sorun değildi. Diğer Nebulaların da bize katılmak istememesi sorun değildi.
Ancak, eğer bu dördü bizim tarafımızda durmaya karar verirse...
999. turu yaşayan bu ‘Krallar’ bu dünya çizgisinde kalıp bizimle birlikte savaşırlarsa, o zaman...
【...Diyelim ki böyle bir ‘anahtar’a sahipsiniz.】
O sesi duyduğum an, omurgamdan aşağı bir ürperti geçtiğini hissettim.
【Bu durumda, o anahtarı elinizden almamam için bir neden var mı?】
Kim Namwoon’un kısa kılıcı göz açıp kapayıncaya kadar yaklaşıp boynumu hedef aldığı an...
Çaaang!
Gözlerimin önünden akan kılıcın yörüngesi, onun kısa kılıcını saptırdı.
Ağır darbe kuvveti yankılanırken, hem Yoo Joonghyuk hem de Kim Namwoon birkaç adım geri çekilmek zorunda kaldı.
【Hahaha! İşte bu! İşte bu o his!】
[Kara Göksel Şeytan Kılıcı]’na karşı gerçekleşen o çarpışmadan sonra ‘Büyük Uçurumun Hükümdarı’nın elinden kan süzüldü.
【Bunun için ne kadar zamandır beklediğime dair bir fikrin var mı? Sırf seninle savaşma şansı yakalamak için ne kadar süre amaçsızca dolaşmak zorunda kaldığımı biliyor musun?!】
‘Büyük Uçurumun Hükümdarı’, sadece idolleştirdiği o tek rakibi diriltmek için aşırı miktarda zaman boyunca yolculuk eden varlık.
[Dev Hikâye Sanrısal Tasarım, hikâye anlatımına başladı!]
999. turun Uriel’i sendeleyen Lee Jihye’ye destek oldu ve o da savaş duruşuna geçti. 【Bunu bana daha önce bir kez söylemiştin. Eğer bir ihtimal, sen olmayan başka bir varlığa dönüşürsen, seni bizzat öldürmemi istemiştin.】
Kör edici patlamayla birlikte havada duran güneş bir kez daha ışık saçmaya başladı.
【Görünüşe göre o zaman geldi.】
Dışarı taşan ısı dalgasını engelleyen şey, görüşümüzü tamamen dolduran dövme çelikti.
– Kaçmalısınız. Onları tek başıma durduramam.
999. turun Lee Hyunsung’u ‘Felaket’ olarak çağrılmadığı için diğerlerinden farklıydı. Yani onların aksine, ‘Senaryonun lütfundan’ yararlanmıyordu.
“Kim Dokja!”
Neredeyse aynı anda yoldaşlarım olay yerine vardı.
Kara Alev Ejderhası’nın sırtında uçan Han Sooyoung ilk soran kişi oldu. “Neler oldu burada??”
“Gördüğün gibi.”
Dudağını sertçe ısırdı.
Başka bir şey söylemedim ve onun yerine yoldaşlarıma baktım. Jung Heewon, Shin Yoosung, Lee Gilyoung, Lee Jihye ve Yoo Sangah’a...
“Bu son engel.”
Muhtemelen onlar da tahmin etmiş olmalılardı.
“Lütfen, ölmediğinizden emin olun.”
En azından bu dövüş sırasında, ben bile yoldaşlarımı korumak konusunda çaresizdim.
Kwa-aaaaah!
Yeri göğü birbirine katan darbe kuvvetiyle birlikte, şiddetli tsunami dalgaları ve güneş ışığı birbirine karıştı. Görüşümüzü kör etmeye çalışan yükselen beyaz köpüklerin arasında birbirine çarpan kılıçlar seçilebiliyordu.
Siyahımsı ışık okyanusu ikiye böldü.
Yoo Joonghyuk savaşıyordu – 999. turun Kim Namwoon’unun ve Uriel’inin ortak saldırılarına karşı dayanırken, şok edici bir dövüş becerisi sergiliyordu.
[Dev Hikâye Yalnız Kıyametin Yolcusu, hikâye anlatımına başladı!]
[Hikâye Sonsuz Cehennem Manzarası, hikâye anlatımına başladı!]
İki ‘Kral’la başa çıkabilecek kadar güçlü olan o gizli, desteklenmiş güç, işte Yoo Joonghyuk’un gerçek gücü buydu. Bunca zamandır oluşturduğu her Hikâye eşzamanlı olarak patlıyordu.
[Kopuk Film Teorisi’nin bağlantısı eksik!]
[Hikâyenin sürekliliğinde çatlaklar oluşuyor!]
Ne yazık ki, denge sonsuza kadar korunamazdı.
“Dokja-ssi.”
Başımı çevirdiğimde Jung Heewon’u orada buldum. Başmeleğin kör edici kanatları sırtından yayılıyordu.
Yaratık Efendisi Shin Yoosung, Deniz Amirali Lee Jihye ve Çelik Kılıç İmparatoru Lee Hyunsung. Orijinal hikâyeye kıyasla farklı bir hayat yaşayan ve bu yüzden şu anda farklı bir çözüme doğru yürüyen yoldaşlarım.
Birbirimize bakıp başımızı salladık.
“Ben Joonghyuk-ssi’ye yardım edeceğim, o yüzden geri kalanınız, lütfen o tarafla ilgilenin!”
[Takımyıldızı Şeytanvari Ateş Yargıcı, Statüsünü serbest bırakıyor!]
Jung Heewon kanatlarını genişçe açtı ve Uriel’in kutsaması altında Yoo Joonghyuk’a doğru uçtu. Görünüşe göre Başmeleğin seçimi buydu. Artık ‘Dış Tanrı Kralı’nın uzak gelecekteki kendisi olduğunu biliyordu, o yüzden...
【Bunu sana daha önce de söylemiştim. Nebulanın lütfu olmadan bana karşı koyamazsın.】
Gökyüzünü delip geçiyormuşçasına süzülen [İntikam Alevleri] şimdi tekrar okyanusa doğru çakılıyordu.
Ancak Jung Heewon için endişelenecek vaktimiz yoktu. Çünkü şu anda üzerimize sınırsız Statüsünü akıtan başka bir varlık daha vardı.
Ayrılan, patlayan dalgaların arasında, 999. turun Lee Jihye’si boş gözleriyle bize bakıyordu.
“Millet, lütfen çekilin!”
Yoo Sangah öne çıktı ve uzay ve zamanı büktü. Ne yazık ki, o ‘Dış Tanrı Kralı’nın gerçek gücüyle yüzleşirken Sakyamuni’nin yeteneği işe yaramazdı.
Yüksek bir yırtılma sesiyle birlikte, bükülen uzay ve zaman zorla ikiye açıldı.
999. turun Lee Jihye’sinin savaş gemisi şimdi okyanusun derinliklerinden yükseliyordu. ‘Batık Adanın Efendisi’nin [Kaplumbağa Ejderha]’sı bu aşamada bir gemiden çok bir adayı andırıyordu.
“Ahjussi!”
Tehlikeyi sezen Shin Yoosung, [Kimera Ejderhası]’nın Nefesini püskürtmesini sağladı. Ve o bunu yaptığında, suyun yüzeyinin altında saklanan tüm su canlıları da dışarı fırladı.
Gyaaaah-ooooh!
Vahşice çığlıklar atan canavarlar savaş gemisinin gövdesine atıldı. Ancak ada, onları durduramayacak kadar büyüktü. Ardından canavarların ezilmesinin yüksek sesleri duyuldu. Okyanusun geniş enginliği şiddetle titreşti ve tsunami dalgası yuvarlanarak geldi.
“Hyung, bir adım geri çekil! Acele et!”
“Kim Dokja, artık arkaya kaybolsana ha?!”
Yoldaşlarım beni korumak istercesine etrafımı sardılar ve umutsuzca karşı koymaya başladılar.
Bunu neden yaptıklarının elbette farkındaydım. Ve ayrıca neden korktuklarını da biliyordum.
【Ben, ben sadece her şeyi silmek zorundayım.】999. turun Lee Jihye’si gelgit dalgalarının ötesinde feryat ediyordu. 【Her şeyi yeniden yapılabilir. Bu hiçbir şey değil. O zaman, kaptan da bunu anlayacak! Bu dünyanın her an yok edilebileceğini bilecek. Bunun mümkün olduğunu, yaşadığımız dünyanın asıl gerçek olduğunu...!!】
Kwa-kwakwakwakwa!
Tüm okyanusu havaya uçuracak kadar şiddetli bir top ateşi eşliğinde devasa bir tsunami çarptı. Dalganın boyutu şimdiye kadar gördüğümüz en büyük şeydi.
Eğer o şey yoluna devam ederse, annem orada olsa bile, Kore Yarımadası bitmiş demekti.
[Hikâye Kurtuluşun Şeytan Kralı, hikâye anlatımına başladı!]
Han Sooyoung bağırırken ifadesi kötüye gitti. “Kim Dokja! Eğer aptalca bir şey yaparsan...!”
“Endişelenme.”
Omzunu hafifçe sıvazladım ve öne çıktım. Birlikte deneyimlediğimiz Senaryoların sahneleri görüş alanıma girip çıkıyordu.
[Dev Hikâye Şeytan Diyarı’nın Baharı, hikâye anlatımına başladı!]
[Dev Hikâye Miti Yutan Meşale, hikâye anlatımına başladı!]
[Dev Hikâye Işık ve Karanlığın Mevsimi, hikâye anlatımına başladı!]
Ne zaman yeni bir Dev Hikâye yaratılsa, kesin bir ölümü göze almam gerekiyordu. Tek yolun bu olduğuna inanıyordum ve doğru olanın da bu olduğunu düşünüyordum.
[Dev Hikâye Unutulmuşların Kurtarıcısı sana bakıyor.]
Kısıtlayıcı başlık, yoldaşlarımın bizzat bana taktığı bu pranga kafamda sıkılaştı. Bu Dev Hikâyeyi kazanırken ölmemiştim. Niyetlerinin bu olduğunu çok iyi biliyordum.
Kwa-aaaaaah!!
Tsunami dalgası giderek daha da yaklaştı. Bu güç, Mit sınıfı birinin bile durdurabileceği bir şey değildi.
「Ancak Kim Dokja, bu tsunami dalgasıyla başa çıkmanın bir yolunu biliyordu.」
Orijinal hikâyenin son Senaryosu sırasında, Yoo Joonghyuk ‘Dış Tanrılar’a karşı son savaşı verirken, buna benzer bir an yaşanmıştı.
O sırada, Yoo Joonghyuk’un yanında belirli bir Takımyıldızı vardı.
[Takımyıldızı En Kadim Kurtarıcı, şimdi sana bakıyor.]
Tek bir ‘Mit sınıfı Takımyıldızı’, ‘Büyük Kıyamet’ ile başa çıkamazdı. Ancak, ya iki tane olsaydı?
[Takımyıldızı Kurtuluşun Şeytan Kralı, En Kadim Kurtarıcı’ya bakıyor.]
Bir daha asla kendimi feda etmeyecektim. Yoldaşlarımı arkada bırakmayacaktım. Tıpkı Yoo Joonghyuk’un bu hayattan vazgeçmek istememesi gibi, ben de sonuna kadar vazgeçmeyecektim.
[Dev Hikâye Unutulmuşların Kurtarıcısı, hikâye anlatımına başladı!]
‘Dış Tanrı Kralı’na karşı savaşacak güç olabilecek sahip olduğum yegane ‘Dev Hikâye’ – ancak, bu Dev Hikâyenin en büyük payına sahip olan ben değildim.
“Büyük Bilge!”
Kafamın içinde birbirine bağlanan dört halka hissettim.
[Meihouwang isteğini kabul ediyor.]
[Bimawen isteğini kabul ediyor.]
[Douzhanshengfo isteğini kabul ediyor.]
Dolup taşan Hikâye, Enkarnasyon Bedenimi dönüştürmeye başladı.
[Cennetin Dengi Büyük Bilge isteğini kabul ediyor.]
Saçlarım bir anda uzadı ve platin rengine döndü. Sınırsız Hikâyenin aurası tüm damarlarımda hızlı seller gibi akıyordu. Ve sonra, elimde Ruyi Jingu Bang’in kabzasının o tatmin edici hissini hissettim.
[Beş Sun Wukong’un gücü Enkarnasyon Bedeninde ortaya çıkıyor!]
Altın renkli Statü ceketimin üzerine yerleşti. Tongtian savaş alanı çevredeki okyanusun üzerinde yeniden yaratılıyordu.
Tam yıldırım çarptığı sırada, o tanıdık sesi duydum.
[Gidelim, maknae-yah.]
Başımı salladım.
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.