Bölüm 498

Çeviri: Sansanson
95.Kısım – Gökler Ayrıldığında (2)
Yoo Joonghyuk köprüye doğru koşarken <Asgard>’ın Takımyıldızları da onu kovalıyordu.
Adaletin Kel Generali bağırdı. [Elinizden gelenin en iyisini yapın, torunlar!]
Bu, Tek Gözlü Maitreya’nın karşılık vermesine neden oldu. [Kel kafan terden parlıyor.]
[Sen önce kendi kafan için endişelen.]
[Onlara yardım etmeyecek misin?]
[Benim bir Enkarnasyonum yok, bunu nasıl yapabilirim?]
[Doğrudan kendin ortaya çıkabilirsin.]
[Burada çok uzun süre hapis kaldıktan sonra aklını kaçırmış olmalısın. Kalan Jetonlarla oraya sembolik bir form göndermek bile imkânsız.]
Kel General hoşnutsuzca homurdandı ve kafasını silerken arkasına baktı. Önünde, tamamen donuk, renksiz tonlardan oluşan geniş bir eğitim salonu uzanıyordu.
92’nci kat Senaryosunun yeri, ‘Sonsuz Mabet’.
Bu yerden ancak toplam on ayrı sınamayı geçtikten sonra kaçılabilirdi. Ve ‘Adaletin Kel Generali’ de dâhil olmak üzere birçok Tarihsel sınıf Takımyıldızı onlarca yıldır burada mahsur kalmıştı.
Tek Gözlü Maitreya acı acı şikâyet etti. [O Cheok piçi yüzünden bu kadar acı çekeceğimizi kim bilebilirdi?]
Bu <Sonsuz Mabet>’i ilk keşfeden Goryeo’nun İlk Kılıcı olmuştu.
「Gerçek bir dövüş sanatçısının mutlaka böyle bir yeri ziyaret etmesi gerekir. Sınamalar da kolay, bu yüzden buraya gizli bir cennet diyebilirsiniz.」
Bu Senaryoyu Cheok Jungyeong’dan sonra temizleyen bir sonraki kişi olan Deniz Savaşı Tanrısı da şöyle demişti.
「Gerçekten de oldukça yapılabilir bir şey. Temizleyerek büyük bir başarı elde etmiş olacaksınız.」
Cheok Jungyeong ve Lee Sunsin’in ulaştığı dövüş yeteneği seviyesine ulaşmayı arzulayan Tarihsel sınıf Takımyıldızlarının hepsi bu sözleri duyduktan sonra ‘Sonsuz Mabet’e doğru yola çıkmışlardı.
Ve sonra, birkaç on yıllık başarısızlığın ardından düştükleri acınası durum buydu.
[Bir an için Cheok Jungyeong ya da Lee Sunsin olmadığımızı unuttuk.]
Nerede veya ne olursa olsun, yetenek her zaman bir sorun teşkil ederdi.
Kel General art arda iç çekti.
Eğitim salonunun ortasında silahların çarpışma sesleri defalarca yankılandı.
[O aptallar hâlâ dövüşüyor mu?]
Tek Gözlü Maitreya’nın tek gözü, hâlâ kapışan iki yaşlı adamın bulunduğu yere kaydı. Biri kaplan gibi iri yapılı bir adamken, diğeri ise tilki gibi ince ama kaslıydı.
İki kılıcın havada çarpışmasıyla kör edici bir kıvılcım sağanağı patladı.
[Kim Yushin! Bugün seni kesinlikle yeneceğim!]
[Gyebaek, hâlâ benim dengim değilsin.]
Etraflarında aniden 「Sahne Uyarlaması」 etkinleşti ve Hwangsanbeol’ün savaş alanı yayıldı. Bu, geçmişte Kim Dokja’nın [Ganpyeongui] aracılığıyla yeniden yarattığı savaş alanının ta kendisiydi.
Kim Yushin’in Ejderha Çiçeği Birliği Gyebaek’e saldırdı ve Gyebaek de görkemli Statüsünü serbest bırakarak savaş alanını bir hayalet gibi bir uçtan bir uca katetti.
Gerçekten de inanılmaz bir savaştı, ancak diğer Tarihsel sınıf Takımyıldızları sadece yüzlerinde sıkılmış ifadelerle izlediler. ‘İpekli Brokarın Uyuyan Leydisi’ çaresizce başını sallarken, ‘Hannamgun’un Kurucusu’ onaylamaz bir şekilde dilini şaklattı.
Tek Gözlü Maitreya alay etti. [Her ne kadar böyle gösteriş yapsalar da gerçeğin farkındalar. Buranın Hwangsanbeol olmadığını biliyorlar.]
Cidden savaştıkları bir zaman olmuş olmalıydı. Sonuçta, ölümle bile çözülemeyecek o köklü kin ve kırgınlık vardı.
Bu ikisi her şeylerini ortaya koymuş ve Hwangsanbeol’da savaşmışlardı. Böyle bir şey kesinlikle yaşanmıştı.
[Hikâye Hwangsanbeol’de Batan Güneş, ara sıra hikâyesine devam ediyor.]
Bir Takımyıldızı olduktan sonra en hızlı yıpranan şey, Takımyıldızının kendi ‘Hikâyesiydi’. Bir Takımyıldızı hikâyesini ne kadar tüketirse gücü o kadar zayıflardı. Sıkılır, ilgisizleşir, depresyona girer ya da kendilerini can sıkıntısına kaptırırlardı.
Takımyıldızları böyle bir bataklıktan kurtulmak için çaresizce başka Hikâyeler ararlardı. Başka bir deyişle, kısa bir anlığına da olsa bu korkunç sonsuz döngüden kaçmak için yeni bir trajedi arayışına girerlerdi.
Çaaang!
Silahların çarpışma sesleri hızlanırken ‘Seo Ae Il Pil’ konuştu. [Yine de, eskisinden biraz daha canlı dövüşmüyorlar mı?]
[Görünüşe göre ‘Kurtuluşun Şeytan Kralı’ onları çağırdıktan sonra tekrar alev almışlar.]
‘İpekli Brokarın Uyuyan Leydisi’nin söyledikleri, Takımyıldızlarının gözlerini eşzamanlı olarak Senaryo kanalına kaydırmasına neden oldu. Kim Dokja ve Yoo Joonghyuk köprüyü geçiyorlardı.
Han Sooyoung diğer tarafa varmıştı ve bağırmakla meşguldü.
– Kim Dokja!! Daha hızlı!
Gürültülü silah çarpışmaları da durdu. Hem Kim Yushin hem de Gyebaek kimse fark etmeden Hwangsanbeol’ü yeniden yaratmayı bıraktılar ve nefeslerini tutmaya başladılar. Varlıklar merakla ekran panelinin etrafında toplanmaya başladılar.
İçlerinden birkaçı Kim Dokja’nın geçtiği köprüyü gördü ve ne olduğunu biliyormuş gibi davrandı.
[Bekleyin, o ‘Denge Köprüsü’ değil mi? Ne kadar nostaljik.]
[Ne saçmalıyorsun sen? O zamanlar abone bile değildin.]
[Hmph...]
Odin kaçan Kim Dokja ve Yoo Joonghyuk’u kovalıyordu. Hedefini asla ıskalamamasıyla ünlü tanrısal mızrak Gungnir, şimdi ilkinin sırtına nişan almıştı. Sadece bu da değil, fırtına giderek güçleniyor, ikilinin kaçış hızını yavaşlatıyordu.
Tek Gözlü Maitreya bağırdı. [Hayır! Odin hâlâ Mit sınıfı bir Takımyıldızının haysiyetine sahip!]
[Dokja-gun* da Mit sınıfı bir Takımyıldızı.]
[Tüm Mit sınıfları aynı mı?? Bizim Kim Dokja hâlâ zayıf, toy bir Mit sınıfı!]
ÇN: -gun, genç ve bekâr erkekler için kullanılan bir saygı ve hitap ekidir.
Daha önceki kavgalarının bir yalan olduğunu söylercesine, Kim Yushin ve Gyebaek ekranın önüne yan yana oturdular ve aynı anda bağırdılar.
[Görünüşe göre torunum eğitimini ihmal etmiş.]
[Beni Ganpyeongui aracılığıyla tekrar çağırabilir. Hazırlansam iyi olur...]
[Seni çağıracağını mı sanıyorsun Gyebaek?? Belli ki öyle bir durumdayken beni çağıracak.]
Hwangsanbeol’ün yeniden yaratılacağına dair ipucu tekrar kendini gösterdiğinde, Tek Gözlü Maitreya hemen sert bir uyarıda bulundu. [İkiniz de çenenizi kapatın ve sadece ekrana odaklanın.]
[Her neyse, umarım o adam Kim Dokja’yı tekrar fırlatmaz?]
Yoo Joonghyuk köprüde koşarken sağ kolunun etrafında kıvılcımlar dans ediyordu. Tam Takımyıldızları endişelenmeye başladığı sırada, aniden o koluyla Kim Dokja’yı yakasından kavradı.
[Biliyordum!! Lanet olsun ki biliyordum...!!]
Yoo Joonghyuk daha sonra Kim Dokja’yı güçlü bir şekilde ileri fırlattı, ancak aynı zamanda onun sırtına da bastı – ve sanki dalgalarda sörf yapıyormuş gibi fırtınayı yararak geçmeye başladılar.
Hemen sonraki saniye, Odin’in fırlattığı Gungnir kör edici bir ışık duvarıyla birlikte devasa bir patlamaya neden oldu.
Kwa-aaaaaaah!!
Işık geri çekildiğinde geriye sadece yıkılan [Bifrost] köprüsünün enkazı kalmıştı.
[...Ne oldu? Başardılar mı?]
Ekran, Kim Dokja’nın grubunun güvenli bir şekilde bir sonraki kamaraya girişini gösterecek şekilde değişti.
[...Oh, oh. Başardılar!]
Sanki bu olay onları da ilgilendiriyormuş gibi, Kore Yarımadası’nın Takımyıldızları birbirlerine bakıp kutlama yaptılar. Hatta Gyebaek ve Yushin bile birbirlerine garip bakışlar attıktan sonra hafifçe yumruk tokuşturdular. Ne yazık ki mutlulukları uzun süre devam edemedi.
– Peşlerine düşün.
Çünkü öfkeli Odin’in emrinden sonra <Asgard>’ın Takımyıldızları harekete geçmeye başladı.
「<Kim Dokja’nın Şirketi> uzun süre kaçamayacak.」
Buradaki herkes bu gerçeği anlıyordu. Bahsettikleri kişi Kim Dokja bile olsa, böylesine dezavantajlı bir sahnede büyük Nebulalardan uzun süre kaçamazdı.
Sadece bu da değil, kanal yeniden halka açılmıştı, bu nedenle Ark’taki diğer Nebulalar da <Kim Dokja’nın Şirketi>’ni hedef almaya başlamalıydı.
Grubun üzerine ağır bir sessizlik çöktüğünde, biri pes etmiş bir halde mırıldandı.
[Sanırım bu sefer zor olacak...]
[Dürüst olmak gerekirse, o dostum uzun, çok uzun zaman önce ölmeliydi.]
Bu sözler birkaç Takımyıldızının başını sallamasına neden oldu.
Kim Dokja’nın şu ana kadarki hayatı bir dizi mucizeden ibaretti. Dongho Köprüsü’nün altına düştüğünde, [Mutlak Taht]’ı yok ettiğinde, ‘Kurtuluşun Şeytan Kralı’ olduğunda ve hatta 1863’üncü tura gittiğinde bile defalarca ölmüş olmalıydı.
‘Dış Tanrı Kralı’ olarak ortaya çıktığında, her bir Takımyıldızı onun bu sefer kesinlikle gerçekten öleceğini düşünmüştü.
「Sadece birkaç yıl önce kendilerinden çok daha düşük Senaryolarda bulunan bir Enkarnasyon.」
Ve şimdi, Takımyıldızları, Senaryoda kendilerinden çok ileride büyük adımlarla yürüyen Kim Dokja’nın sırtını izliyorlardı. Bazıları imrenerek bakarken, bazıları ise kendisini küçümsüyordu. Herkes bir şeyler söylemek istiyordu ama kimse ağzını açmaya cesaret edemiyordu.
İlk konuşan Gyebaek oldu. [Geçmişte bir keresinde Shindansu*’nun kehanetine kulak misafiri olmuştum. Bu dünya çizgisi, son dünya çizgisi olabilirmiş.]
ÇN: Kore mitolojisinde gök ile yeryüzünü birbirine bağladığına inanılan kutsal ağaçtır. Dangun efsanesinde Hwanung’un yeryüzüne indiği yer olarak bilinir.
Kimse <Kim Dokja’nın Şirketi>’nin ne kadar ileri gidebileceğini tahmin edemezdi.
Nerede son bulacaklarını ya da nasıl bir ■■’a şahit olacaklarını kimse bilmiyordu. Belki de pek çok kişinin tahmin ettiği gibi bu dünyanın sonuna bile ulaşamayıp bir noktada duracaklardı.
Gyebaek ulu kılıcını kavradı ve olduğu yerden yavaşça kalktı. Artık bakışları eğitim salonunun ortasındaki portala kilitlenmişti. Orası ‘Sonsuz Mabet’in son sınamasının olduğu yerdi.
Kim Yushin ona sordu. [Yoksa meydan okumayı mı planlıyorsun? Bu sefer gerçekten ölebilirsin.]
[Eğer ölürsem, o zaman burası benim ■■’um olur.]
Gyebaek’in cevabı Kim Yushin’in sırıtmasına neden oldu. [Bizim ■■’umuz Hwangsanbeol.]
Boyun kaslarını kütletirken Kim Yushin de yerinden kalktı.
Ayağa kalkan üçüncü kişi Adaletin Kel Generali oldu. [Ben de tekrar meydan okuyacağım.]
Kararlılığını barındıran gözleri ışıl ışıl parlıyor gibiydi.
Bu, diğer birkaç Takımyıldızının da ayağa kalkmasına neden oldu – ‘İpekli Brokarın Uyuyan Leydisi’, ‘Hannamgun’un Kurucusu’, ‘Seo Ae Il Pil’ ve...
[Geçen sefer bir parti olarak girdiğimizde neredeyse tamamen yok edildiğimizi unutmadınız, değil mi?]
Tek Gözlü Maitreya’nın sözleri herkesin yüzünün asılmasına neden oldu. Şimdiye kadar bu Senaryonun son geçidini aşmayı bir türlü başaramamışlardı.
[Ancak, o sınamayı aşmazsak gidip onlara yardım edemeyiz.]
Mesele şuydu ki, ‘Sonsuz Mabet’in Son Bölümü bu kadar az katılımcıyla temizlenemezdi. Tek başına bir ordu olan Cheok Jungyeong ve donanmayı komuta eden Lee Sunsin asıl canavarlardı. Keşke burada birkaç Takımyıldızı daha olsaydı...
İşte o an, mabetin köşesinde parlak bir ışık patladı.
[Birisi Sonsuz Mabet’in onuncu katına giriyor!]
Tek Gözlü Maitreya’nın yüzü aydınlandı ve bağırdı. [Oh?! Gelen çaylaklar mı var?]
Geri çekilen ışığın ardından iki varlık ortaya çıktı.
Bir an sonra, Tek Gözlü Maitreya onların kim olduğunu anladı ve ağzı açık bir şekilde orada kaldı. Biri devasa, diğeri ise minicikti.
İlk konuşan daha küçük olan figürdü.
[Tıpkı Cheok Jungyeong’un dediği gibi. Hâlâ burada mısınız? Acınası aptallar.] Kyrgios, etrafına şiddetli bir savaşma arzusu yayarak konuştu. [Siz avare avare dolaşıyorsunuz diye öğrencim ölebilir.]
***
Işınlar aynı anda parçalanırken hem Yoo Joonghyuk hem de ben dünya görüşünün çıkışına çekildik. Aklım başıma geldiğinde kendimi onun ayakları altında ezilirken buldum.
“Beni fırlatma demiştim sana!!”
Sırtıma basmayı hijyenik bulmamış olacak ki savaş çizmelerinin tozunu hafifçe almaya başladı.
Bizi bekleyen Han Sooyoung hızla yanımıza geldi. İfadesinden anladığım kadarıyla, bana bir kez daha ağzımın payını vermeyi planlıyordu. Neyse ki ya da ne yazık ki, Anna Croft önce konuştu.
“Sahne Uyarlaması’nı bu şekilde kullanacağın hiç aklıma gelmemişti. Dürüst olmak gerekirse, bundan biraz etkilendim, Kurtuluşun Şeytan Kralı.”
Han Sooyoung bakışlarını Anna’ya çevirdi. “Bütün bunları [Gelecek Görüşü] ile görmedin mi sen?”
“Onların köprüyü geçtiğini gördüm ama böyle bir köprü olacağı hiç aklıma gelmemişti.”
“Ne büyük bir sahtekârsın.”
İkisinin atışmasını görmezden geldim ve yeni çevremizi taradım. Bir ağaç dalının damar demetini andıran koridorlar her yöne uzanıyordu.
Görünüşe göre burası ‘Son Ark’ın koridoruydu. Ancak bizden önce buraya giren ‘Zerdüştleri’ hiçbir yerde göremiyordum.
Anna Croft gözlerini kapattı ve bir süre bir şeyleri hissetmeye çalıştı, ardından ağzını açtı. “Görünüşe göre herkes farklı geçitlere dağılmış. Neyse ki, henüz kimse hayatını kaybetmedi.”
“Yoldaşlarımız da güvende görünüyor,” dedi Yoo Joonghyuk ve ben de başımı salladım.
[İlgili konumda diğer mitlerin etkileri daha zayıf olacak.]
[Nebula, <Kim Dokja’nın Şirketi>’nin bağlantısı yeniden kuruluyor!]
Artık <Asgard>’ın dünya görüşünün dışında olduğumuza göre, yoldaşlarımın Hikâyelerini biraz da olsa hissetmeye başlayabiliyordum. Oraya buraya dağıldıklarını hissettim.
[Hikâye Kurtuluşun Şeytan Kralı, varlığını belli ediyor!]
Yoldaşlarımı tek bir yerde toplamak için Hikâyemi güçlü bir şekilde yaydım. Eğer onlarsa, beni çok fazla zorlanmadan bulabilmeliydiler.
Boooom!!
Bu arada, arkamızdan kapattığımız <Asgard>’ın çıkışından bir dizi patlama sesi geldi. Birileri kapıyı açıp çıkmaya çalışıyordu. Kim oldukları belliydi.
“İlerlemeye devam edelim.”
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.