Bölüm 503

Çeviri: Sansanson
96.Kısım – Şeytanvari Ateş Yargıcı (3)
Vahyin Son Ejderhası.
‘Azizler ve Şeytanların Büyük Savaşı’nın sonunu getiren büyük Felaket ve bizzat <Yıldız Akışı>’nın en dehşet verici kıyameti.
[「Sahne Uyarlaması」’nın yeniden canlandırma oranı yüzde sınırını aştı!]
Fırtına bulutlarını güçlü bir şekilde yırtan yıldırımlar artık eskisinden farklı bir renge bürünmüştü. Hem <Asgard>’dan Odin’in hem de <Papirüs>’ten Osiris’in şaşkınlıktan ağızları açık kaldı.
“Kara Alev Ejderhası!!”
Kıyamet Ejderhası’nın bakışları çok kısa bir anlığına Han Sooyoung’un yüzünde oyalandı.
「Orijinal romandan farklı olan tek Takımyıldızının Uriel olmaması muhtemel.」
Orijinal romanda bu herif, ‘Sanrı Şeytanı’ Kim Namwoon’un sponsor Takımyıldızıydı. ‘Mutlak Kötülük’ü temsil eden kötü ejderhaların lideriydi, Nebula <Kara Bulut>’un hükümdarı olmasından bahsetmiyorum bile.
Başını gökyüzüne doğru kaldırdı ve haykırdı.
Bu dünyanın son sayfalarının gelişini duyuran o çığlıkla <Yıldız Akışı>’nın tamamı titredi.
「[Takımyıldızı Abisal Kara Alev Ejderhası’nın ■■’u Bulunamayan Bir Şey.]」
Orijinal romandan onun ■■’unun ne olduğunu okumuştum. Açıklaması, 1863. tur sırasında kısa bir süreliğine Yoo Joonghyuk’un müttefiki olduğunda ortaya çıkmıştı.
「<Yıldız Akışı>’ndaki mümkün olan en kötü depresyondan mustarip kötü ejderha.」
‘Abisal Kara Alev Ejderhası’nın yaşının 15 olduğuna inanmasının sebebi, basitçe buna inanmazsa yaşamaya devam edemeyecek olmasıydı.
Binlerce, hayır, on binlerce yıl süren bir yaşam, aslen yalnız olan bir ejderhayı böyle bir yaratığa dönüştürmüştü.
Çürümekten kurtulmak için yaşlanmamayı seçmişti. Dünyaya olan merakını kaybetmemeyi seçmişti. Enkarnasyonlara eziyet etmeyi veya tuhaf şakalar yapmayı seçmişti. Ve son şakası olarak ‘Mutlak Kötülük’e bile ihanet etmeyi seçmişti. Yoo Joonghyuk’un yanında durmuş ve <Yıldız Akışı>’yla alay ederek son nefesini vermişti.
[Takımyıldızı Abisal Kara Alev Ejderhası ■■’una ulaştı!]
Peki ya bu dünya çizgisinde?
Nihayet bu boş evrenin içinde kendi ■■’unu bulmayı başarmış mıydı?
[Takımyıldızı Abisal Kara Alev Ejderhası’nın ■■’u Saflık!]
‘Abisal Kara Alev Ejderhası’ bana baktı ve gülümsedi.
Çocuksu gözleri, bulduğu rolden tatmin olmuş gibi dünyayı şimdi kıyamet gecesinin rengine boyuyordu.
[Tamamen karşılanan Olasılık, Son Senaryo’da Kıyamet Ejderhası’nı yeniden yarattı!]
[Dev Hikâye Işık ve Karanlığın Mevsimi, Senaryo ile kusursuz bir bütünlük sağladı!]
Mit sınıfı Takımyıldızları, Kıyamet Ejderhası’nın yeniden yaratılması karşısında avazları çıktığı kadar kükremeye başladı.
[Bu imkânsız...!!]
Hayattaki her Takımyıldızı, yalnızca ‘İlk Kuyruk Darbesi’ ile <Yıldız Akışı>’nın bir bölümünü yok edebilen büyük Felaket Kıyamet Ejderhası’nın Hikâyesini çok iyi biliyordu.
[Durdurun onu! Kuyruk darbesi başlamadan önce öldürün onu!!]
Açıkça paniğe kapılan Mit sınıfı Takımyıldızları yakışıksız bir şekilde soğukkanlılıklarını kaybettiler ve emirler yağdırdılar.
Han Sooyoung, Yoo Joonghyuk ve ben hep birlikte bu manzaraya baktık.
「Bu Mit sınıfı Takımyıldızlarının hiçbiri daha önce ‘Kıyamet Ejderhası’nı deneyimlememişti. Çünkü onunla savaşan Mit sınıfı Takımyıldızlarının hepsi o zamanlar yok olup gitmişti.」
Ne de olsa bu piçler tüm dünyadaki en güvenli yer olan bu ‘Ark’ın içinde saklanmış ve Kıyamet Ejderhası’nın zincirlerinden kurtulduğu anı sanki bir eğlence biçimiymiş gibi izlemişlerdi. Başka bir deyişle, bu korkunun neye benzediğine, bu dehşete ve hayatlarını riske atmanın ne anlama geldiğine dair en ufak bir fikirleri bile yoktu.
Yanımdaki Yoo Joonghyuk sordu, “Sen... En başından beri bu ana hazırlanıyordun, değil mi?”
Başımı yavaşça salladım. “Doğru.”
İlk Senaryo başladığı andan itibaren belli bir şeyi hesaplıyordum.
「Son Senaryo’da tüm Takımyıldızlarını katletmek için tam olarak ne kadar Hikâye biriktirmem gerekir?」
Bir cevaba ulaşamamıştım. Bir insanın ömrü kısaydı ama yıldızlar ebediydi. Başlangıç çizgilerimiz farklı olduğu için savaş asla adil olmayacaktı ve en önemlisi, ben Yoo Joonghyuk gibi bir regresör değildim. 1863 regresyon turu boyunca yaşayıp sonrasında onlarla savaşamazdım.
“Onlarla savaşmak için Hikâye biriktirmeyi düşünmek bile yanlıştı. İster efsanevi ister mit sınıfı bir Hikâye olsun, ne kadar çok Hikâye toplarsan topla o varlıkları saf Statü açısından bastıramazsın.”
“Ve bu yüzden aklına bu geldi.”
Başımı salladım ve gözlerimi arkalarında [Shindansu] ile birlikte savaşan Kim Yushin ve Gyebaek’e diktim.
「Kim Dokja bu savaşın cevabını ‘Sahne Uyarlaması’nın içinde bulmuştu.」
「Sahne Uyarlaması」; hayali olmasına rağmen, Olasılık genişledikçe bu güç gerçeğe daha da yaklaşıyordu.
Bu gücün potansiyelini ‘Şeytan Kral Seçimi’ savaşlarında Surya’yı yenerken doğrulamıştım ve planımın ilk hatları ‘Gigantomachia’da <Olimpos>’u yendiğimizde kafamda şekillenmişti.
Ve ‘Azizler ve Şeytanların Büyük Savaşı’nı deneyimleyip ardından ‘Batıya Yolculuk’u kazandıktan sonra kendime daha da güvenir olmuştum.
「İmkânsız ihtimalli Senaryolarda ne kadar başarılı olurlarsa, ‘Dev Hikâye’lerinin sahip olduğu yeniden yaratma gücü de o kadar büyüyordu.」
O günün havası. O günün hissettirdikleri. Gökyüzünden yıldızların yağdığını izlerken kıyametle yüzleşen insanların hissettiği dehşet.
「Ve şimdi, insanların o gün hissettiği korkuyu hissetme sırası Takımyıldızlarındaydı.」
[Dev Hikâye Işık ve Karanlığın Mevsimi, hikâyesine devam ediyor!]
Kıyamet Ejderhası’nın ‘İlk Kuyruk Darbesi’ başladı.
Kwa-kwakwakwakwakwa!!
Kıyamet Ejderhası’nın kuyruk darbesi üç ayrı şok dalgasına ayrılmıştı. İlki ‘elektrik dalgası’, ikincisi ‘ısı dalgası’, gerçek kuyruk darbesi olan üçüncü dalga ise ‘Kaos dalgası’ydı.
[Kuwaaaaah---! Bunu ben engelleyeceğim!]
O zamanlar benimle birlikte elektrik dalgasına karşı savunma yapan Thor öne çıktı. Geçmişte bununla başa çıktığı için bu sefer de kendine güvenmiş olmalıydı.
Ne yazık ki bu, onun adına korkunç bir yanlış hesaplamaydı.
[Thor-!!]
Thor’un kömür gibi kapkara kesilmiş bedeni havadan yere çakıldı.
O zamanlar elektrik dalgasına karşı savunma yapabilmesinin sebebi Dionysos’un, benim ve ustamın ona yardım etmek için orada olmamızdı. Ancak bu sefer ona yardım eden kimse yoktu.
[Uwaaaaah-!!]
Dehşete kapılan Takımyıldızları kaçmak için arkalarını döndükleri anda, tüm Mit sınıfı Takımyıldızları Statülerini serbest bıraktı. Gökyüzündeki tüm yıldızlar, muazzam bir geri tepmeyle birlikte aynı anda parıldadı.
Ve ardından, patlayan elektrik dalgası ince sis parçacıkları gibi tüm çevreyi kapladı.
Görüş alanı açıldığında, Kıyamet Ejderhası’nın elektrik dalgasının büyük ölçüde zayıflatıldığı açıkça görülebiliyordu.
[Hepsi bu kadar mı?]
Tstststst!
Elektrik dalgasına karşı savunma yapan kişi <Asgard>’ın lideri Odin’di. Gururu ve neşe kaynağı olan o görkemli sakalı kömür gibi yanmıştı. Giysileri de tamamen erimiş, onu çırılçıplak bırakmıştı. O dalga yüzünden korkunç bir şekilde deforme olmuş tenini sergileyerek yüksek sesle kahkaha attı.
[Sadece bu kadarı...!]
Ssssss...
Hemen bir sonraki anda, onun yanında yer alan <Asgard> Takımyıldızları toz gibi dağılmaya başladı. Şok dalgasını dengelemek için gereken Olasılıkla başa çıkarken yaşamları tamamen tükenmişti.
Odin’in tek gözü şoktan fal taşı gibi açıldı. Gri renkli toz havada çaresizce yayıldı. Sadece o tek saldırıyla <Asgard>’ın yarısı silinip gitmişti.
Ku-oooooooh!!
<Vedalar> ve <Papirüs> için de durum benzerdi.
[...Nuwa!!]
Osiris durumun ciddiyetini geç de olsa anladı ve o ismi haykırarak arkasına baktı. Nuwa’yı, <İmparator>’un güçlerini bu kamaradan geri çekmek için yönlendirirken orada fark etti. Nuwa elverişsiz savaş durumunu çok erken fark etmiş ve geri çekilmeye hazırlanmıştı.
“Gong Pildu.”
Ben seslendikten sonra Gong Pildu’nun kalesi hareket etti. [Silahlı Kale]’si İmparator’un dünya görüşüne giden yolu isabetli bir şekilde kapattı ve taretleri alev püskürtmeye başladı.
“Hiçbir yere gidemezsiniz.”
Aynı anda, Kıyamet Ejderhası’nın ikinci şok dalgası patladı.
Cehennemin en derin noktasından taşan ‘ısı dalgası’nın alevleri havadaki Takımyıldızlarını eritmeye başladı.
[Büro!! Daha ne kadar seyirci kalacaksınız?]
Odin’in çığlığı, ağzından durmaksızın Hikâye fokurdayan Yüce Dokkaebi Garang’ın elini kaldırmasına neden oldu.
[...Pekâlâ. Madem ‘Sahne Uyarlaması’nı kullanmak istiyorsunuz, o zaman...]
Aniden uğursuz bir önseziye kapıldım.
Tssssss...!
「Sahne Uyarlaması」’nın otoritesi artık tam anlamıyla sergileniyordu. Güçlü bir kıvılcım seli telaşla arkama bakmama neden oldu ve Yoo Sangah’ın dudaklarından kan sızdığını gördüm.
“Sangah-ssi!!”
Yanında dönen Lotus Platformu’nda aniden çatlaklar oluştu.
Bir parça kan kustu ve mahcup bir sesle konuştu. “Birinin... dışarı çıkmasını durdurdum ama... diğerinin bir kısmı...”
Sakyamuni tarafından ‘Reenkarnatörler Adası’na mühürlenmiş iki büyük varlık vardı. Biri Kıyamet Ejderhası, diğeri ise...
[Samsara’ya Karar Veren Duvar şiddetle kıvranıyor!]
[Samsara’ya Karar Veren Duvar temasını açığa çıkarıyor!]
[Başka bir dünyadan gelen varlık Duvar’ın mührünü kırdı ve bu dünyada yeniden yaratıldı!]
Tststststst!
Kara bir sis buraya doğru akın ederken gökleri çarpıtıyordu.
O karanlık sisin ötesinde sayısız göz görülebiliyordu. Bu, Sakyamuni mühürledikten sonra ebedi karanlığa hapsedilmiş olması gereken <Yıldız Akışı>’nın temizleyicisiydi.
[■■■■■■■■! Ah, ‘Tarif Edilemez Mesafe’!]
Dokkaebilerin ne yapmaya çalıştığını anladım. Kıyamet Ejderhası’nı durdurmak için vaktiyle benim ‘Azizler ve Şeytanların Büyük Savaşı’nda kullandığım yöntemin aynısını kullanmaya çalışıyorlardı.
「Ve böylece, <Yıldız Akışı>’nın mutlak en kötü Senaryosunu temsil eden iki Felaket çarpıştı.」
[Haha, hahaha! Son Bölüme asla ulaşamayacaksınız! Asla-!]
Bu son veda sözleriyle birlikte tüm Yüce Dokkaebilerin kafaları patladı.
‘Tarif Edilemez Mesafe’ onların Hikâyelerini içine çekti ve şiddetle kıvrandı. Ve ardından, Yüce Dokkaebilerin Hikâyelerini kazanan bu Dış Tanrı ile kıyametin gücünü kazanan Kara Alev Ejderhası birbirlerine dik dik baktılar.
[Üçüncü şok dalgası şimdi başlıyor!]
Kıyamet Ejderhası’nın kuyruğu hareket etti. Felaket çok yavaş hareket ediyordu; hızı oldukça ölçülü ama kesindi.
Nuwa sabırsızlandı ve havada yüksek sesle bağırdı.
[Ne yapıyorsunuz siz! Fu Xi! Shennong! Lanet olası Üç Hükümdar ve Beş İmparator, daha ne kadar uçurumun derinliklerindeki uykunuzda kalmayı planlıyorsunuz?]
Ku-gugugugu!!
Nuwa’nın gerçek sesi <İmparator>’un kadim Takımyıldızlarını uyandırmayı başardı. Şimdiye dek kendilerini göstermemiş olan Mit sınıfı Takımyıldızlarının kutsamaları Nuwa’nın Enkarnasyon Bedenini tamamen sardı.
Statüsündeki gerçekten patlayıcı yükseliş, Gong Pildu’nun [Silahlı Kale]’sini geri püskürttü.
Onu durdurmamız gerekiyordu.
Kendi dünya görüşlerine geri kaçmalarına izin veremezdik.
[Dev Hikâye Batıya Yolculuk, hikâyesine başladı!]
Nebula <İmparator>’un Dev Hikâyesi anlatımına başladı; Nuwa devasa bir Imoogi’ye dönüştü ve alevleri ağzının içinde toplanmaya başladı.
Tam <İmparator>’un Takımyıldızları savaşma azimlerini toplayıp üzerimize atılmak üzereyken...
Kurururung! Güm!
Gökyüzünden yıldırımlar çaktı ve Nuwa yüksek sesle çığlık attı.
[Dev Hikâye Unutulmuşların Kurtarıcısı, hikâyesine başladı!]
Tongtian manzarası bir anda yayıldı ve altın kaplan postuna bürünmüş bir varlık beni savundu.
Kwa-kwakwakwakwa...
O, <İmparator>’un devasa Mit sınıfı Takımyıldızlarına karşı durabilecek yegâne varlıktı.
[Takımyıldızı En Kadim Kurtarıcı, Son Ark’ta ortaya çıktı!]
O aynı zamanda benim kardeşim olmuş bir yıldızdı.
[Meihouwang sana bakıyor.]
[Bimawen sana bakıyor.]
[Douzhanshengfo sana bakıyor.]
Tüm Sun Wukong’lar bana hitap etti.
[Cennetin Dengi Büyük Bilge sana sırtını dönüyor.]
[Git artık, maknae-yah.]
Uzak gökyüzünde Kıyamet Ejderhası’nın kuyruğunun Tarif Edilemez Mesafe ile çarpıştığını görebiliyorduk. Bu çarpışmanın muhtemel sonucunu hepimiz çok iyi biliyorduk.
「Tüm yıldızların yıkımını hayal etmiştim. Ama gerçekten böyle bir sonuç mu dilemiştim?」
1863. regresyon turunun son anını asla unutmamıştım.
Büyük Bilge arkasını döndü ve <İmparator>’un Takımyıldızlarına doğru atıldı.
Ben daha elimi bile uzatamadan, Yoo Joonghyuk ve Han Sooyoung beni yakalayıp kaçtılar.
Gong Pildu bir şeyler bağırmaya devam ederken, Lee Seolhwa elindeki tüm iyileştirici ilaçları çıkarıyordu. Önce Lee Hyunsung’un dövülmüş çeliği mi üzerimizi örttü, yoksa saf beyaz ışık parıltısı mı ondan önce dünyayı kaplamayı başardı anlayamadım. İnanılmaz sıcaktan tüm bedenim eriyormuş gibi hissettim, hemen ardından soğuk hava dalgasına maruz kalmışım gibi ölümcül derecede üşüdüm.
Kendime geldiğimde, çoktan kamaranın dışına savrulmuştuk.
Yıkılan duvarların çatlaklarından gelişigüzel sızan Hikâyeler, yıldızların sonunu acı içinde söylüyordu.
Dekor malzemeleri deposunun kapısı henüz kapanmamıştı. Yarı açık kapı aralığından dışarı kül süzülüyordu.
[Dördüncü Duvar şiddetle titriyor.]
Belki de, o kamaranın içindeki herkes...
Hışır.
Kapının ötesinde birinin silik varlığı hissediliyordu ve neredeyse aynı anda Han Sooyoung’un sesi kulaklarıma doldu.
“...Kim Dokja?”
Kapıya doğru süründüm. Kalbim deli gibi çarpıyordu. Kapı eşiğinin kenarına zar zor ulaşmayı başardım ve orada duran birini gördüm.
「Yırtılmış beyaz tüyler birer birer aşağı süzülüyordu.」
Dudaklarım yukarı aşağı oynadı. Bir şeyler söylemek istedim.
Ama açılmak isteyen ağzımın yerine, önce Uriel yavaşça eğildi.
[...Dokja...]
Gerçek sesini düzgün duyamıyordum. Uriel bana doğru elini uzatırken ayağa kalkmak için çok çabaladım. Ve beyaz eli, sanki yanağımı ve kaşlarımı okşuyormuş gibi yüzümden sıyrılıp geçti.
Uriel’in kırık kanatlarının ötesinden düşman Takımyıldızlarının yeniden ayağa kalktığını gördüm. Bazı yıldızlar bu son derece dehşet verici Felaketten bile bir şekilde sağ kurtulmayı başarmıştı.
[Sahne Uyarlaması sona erdi.]
Artık ‘Tarif Edilemez Mesafe’nin Statüsünü hissedemiyordum. Sonra ‘Abisal Kara Alev Ejderhası’nın artık yerde hareketsiz yatan devasa bedenini — ve üzerine atılan Büyük Nebula Takımyıldızlarını, ayrıca Başmeleklerin kanatlarını parçalayan şeytanları gördüm.
Sayısız düşman Uriel’e yaklaşıyordu.
“Urie...!”
Kapıyı açmak, kılıcımı kapmak ve Uriel için onları biçmek üzereydim.
「Ancak kapı açılmadı.」
Uriel diğer taraftan kapı kolunu sıkıca tutmuştu ve bırakmıyordu.
Jung Heewon’un neredeyse bir çığlık olan çaresiz feryadı yankılandı. “Uriel!! Çabuk!! Çabuk çık oradan-!!”
[Sorun değil.]
Az sonra söyleyeceği şeyi duymak istemiyordum. Uriel bana doğru gülümsedi.
[Sizler, hikâyenin sadece buraya kadar olan kısmını gördünüz, hepsi bu.]

Kamaranın kapısı sımsıkı kapandı.
[<Yıldız Akışı>’ndaki hiçbir yıldızın daha önce başaramadığı bir başarıya imza attın.]
Kapının ötesindeki hikâye artık duyulamıyordu. Bazılarımız çığlık attı, bazılarımız umutsuzluğa kapıldı. Ark dengesini kaybetmiş gibi yana yattı, ardından yüksek bir gümleme sesiyle bir şeye çarptı. Yerde yakışıksız bir şekilde yuvarlandım. Kendimi yerden kaldırdığımda Ark’ın sarsıntısı çoktan durmuştu, şiddetli baş dönmesi dalgası durmaksızın üzerime çöküyordu.
Ayağa kalkacak bile enerjim kalmamıştı. Sadece başımı kaldırıp ileri bakmayı başarabildim. Gözlerim kırık bölme duvarlarını takip ederek yeni bir yer keşfetti.
Geminin dışarıya çarptığı noktada, Ark’ın zemini yeni bir dünyaya uzanan bir köprü gibi havada asılı duruyordu.
[<Yıldız Akışı>’ndaki her yıldız seni asla unutmayacak.]
O yıldızların hiçbiri artık bize bakmıyordu. Ancak geriye kalan ve hâlâ bize bakan tek bir varlık vardı.
[Hikâyelerin Kralı seni bekliyor.]
Sarımsı, mineral benzeri bir nesne yıkılmış Ark’ın eğiminden aşağı yuvarlandı. Onun ne olduğunu biliyordum. Ne de olsa o ‘değerli taş’, başından beri bu Ark’ın içinde aradığımız şeydi.
Ancak ne benim ne de yoldaşlarımın o değerli taşa odaklanacak enerjisi kalmıştı.
“...”
Ark’tan ayrıldım ve yavaşça çevremizi taradım.
Uçları görünmeyecek kadar devasa bir duvar tarafından karşılandık. Ark’tan sızan Hikâyeler o duvarın içine nüfuz ediyordu.
「Ve böylece, Kim Dokja nihayet varış noktasına ulaştı.」
O duvar şimdi benimle konuşuyordu.
「Tüm bu hikâyelerin sonu. ‘Son Duvar’ tam gözlerinin önündeydi.」
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.