BU Dokumacılar, BU Moirailer idi. Alanlar’ına tecavüz edildiğinde bunu hissedebilen Yol Manipülatörler’i. Simülasyon neredeyse onu, kontrol ettikleri geleceklere bakmaya cüret edeni tam olarak nerede arayacaklarını bilecek olan Hâkiki Mutlaklar’a ifşa edecekti.
Ama ihtiyacı olan şeye sahipti.
Çorak Topraklar boyunca uzanan rota.
Duke’nin dönüşümünün bilgisi.
Neyle karşı karşıya olduğunun ve Sınırlamalar’ının ne olduğunun anlayışı.
BU Infiniverse’ye döndü.
“Gidip, Lumivara ve Ul’moreth’i geri alacağım. Ruination, kontrol ettiği bedenimi buraya, Muspelheim’a getirecek. Önce BU Yaşayan Kavram’a odaklanan kısmi bir simülasyon yapmaya odaklan.“
...!
Bu emirleri hızla verdi.
BU Infiniverse onayla nabız gibi attı ve Noah, Ruination’un Varoluş’unun emirlerine uymak için çoktan harekete geçtiğini hissedebiliyordu.
Hemen ardından Galileo ve Surtra’ya baktı.
“Sonra görüşeceğiz. Şimdilik yapılacak çok iş var.“
Bakışları bu ilgiyle heyecanla dikleşen Golden Retriever’a döndü.
“Duke...“
Köpeğin kuyruğu Tür Engeller’ini Aşan bir coşkuyla sallandı. Gözleri, görkemli bir şeye dönüşmek üzere olduğundan habersiz basit bir sadakatle parlıyordu.
“Gidelim.“
HUUM!
Duke parlak Neon ışıkla alevlendi!
Noah, kusursuz bir şekilde Duke’nin sırtına oturdu; Vücudu artık var olmayan bir simülasyonda bunu defalarca yapmış birinin aşinalığıyla pozisyonunu aldı.
Ve ortadan kayboldular!
Hız patlaması patlayıcıydı. Aniydi. Neon ışık, Muspelheim’ın yanan göklerini Ân’ında geçerken, tamamen kaybolmadan önce geride şaşkın Muspeli Yaşam Formlar’ını ve hatta Sigrid, Ra’Zan, Riya, İlk Çiftçi, Titano, Protos ve diğer pek çok Varoluş’u bıraktı.
Zamanla bilgilendirileceklerdi.
Ama zaman, Noah’ın şu anda sahip olmadığı tek şeydi.
—
BU Serpinti’nin Çorak Toprakları’nda.
Simülasyonda oynanan tüm olaylar zihninde vızıldarken Noah, kaotik ve görkemli Çorak Topraklar’da belirdi.
Gri ıssızlık her yöne Sonsuz’ca uzanıyordu.
Tepede, Daha Düşük Varoluşlar’ı yok edecek Enerjiler’le Kül Rengi Bulutlar dönüyordu.
Yozlaşmış Varoluş her geçen ân değişiyor ve Yeniden Şekilleniyordu.
Simülasyon’da tüm Aksiyom Parçalar’ını Eon’a kaptırmıştı. Ama şu anda üçüne de sahipti.
BU Kargaşa Aksiyomu’nun Parçası.
BU Yıpratma Aksiyomu’nun Parça’sı.
BU Farklılaşmış Dil Aksiyomu’nun Parça’sı.
Karşılığında, bilgi dalgalarına ve korkunç, tehlikeli bir geleceğe sahipti.
Ama gözleri hala Olasılık’la parlıyordu!
Zor olacaktı, evet.
Ama imkansız değil.
Onun için imkansızlık her zaman sadece... Bir Öneri olacaktı.
Öyleyse.
Şu anda yapılacak ilk şey, simülasyonda Duke’nin geçirdiği dönüşümdü.
Ama bu sefer gerçekten dönüşüm yaşayacaktı.
Henüz Skoll’a dönüşmemiş olan Duke’ye bakışlarını çevirdi. Golden Retriever yozlaşmış zeminde dili dışarıda, kuyruğu yavaşça sallanarak, ne olmak üzere olduğundan tamamen habersiz oturuyordu.
Noah’ın Varoluş’u vızıldadı.
Görkemli Mühürler:i serbest bırakılmaya başlandı.
BU Mutlak Dil’in 18 İlkel Mührü Varoluş’undan Duke’ün Beden’ine aktı!
Mühürler Varoluş’uyla bütünleşirken, Duke titredi!
Etrafındaki neon ışık istikrarsızlıkla vızıldadı; İlkel Otorite içinde yatan uyuyan potansiyel her neyse ona yerleşirken, formu durumlar arasında titriyordu.
Noah’ın önünde, dönüşmüş Duke tüm ihtişamıyla duruyordu.
Boynunun ve omuzlarının etrafında artık, Adı Olmayan Renkler’le titreşen kristalize neon alevlerden oluşan aslan benzeri bir yele sarılıydı. Canlı Altın rengi kürkü, sanki Mana’nın Otorite’si her bir teline kanamış gibi, baştan sona dokunmuş Mavi izleri taşıyordu.
Formu hâlâ bir köpek formundaydı.
Ama muhteşem ve asildi!
Bir göz bebeğinde Akkor Neon bir güneş yanıyordu.
Diğerinde Akkor Neon bir Ay parlıyordu.
Tüm vücudu BU Temel Derinlik dalgaları yayıyordu!
Noah, sakince nefes aldı.
Uzandı ve Skoll’un kürkünü okşadı; Avcunun altındaki yakalanmış Kat Ateş’iyle nabız gibi atan sıcaklığı hissetti. Dönüşmüş Duke’nin gözleri görkemli bir canlılıkla parlıyordu ama tüm o Varoluşsal Güc’ün altında aynı masum sadakat kalmıştı.
Çok iyi bir çocuk!
BU Dil’in Haberci’si olarak bile, hâlâ çok iyi bir çocuktu!
“Pekala. Şimdi işleri gerçekten yapalım.“
Noah’ın sesi kararlı ve emin çıktı.
“Tehlikeli olacak ama tehlike ve mücadele el ele gider. Sonunda, zorluk geçildiği sürece zafer olmalı.“
Skoll’un parlayan gözleriyle doğrudan buluştu.
“Hazır mısın?“
...!
Bu sözleri neyin geldiğini tam olarak bilerek, söyledi.
BU Dokumacılar. BU Moirailer. Yollar’ı ve Potansiyeller’i kontrol eden, Ördükler’i Yol İplikler’indeki herhangi bir rahatsızlığı hissedecek Üç Hâkiki Mutlak.
Ama Skoll sadece mutlu bir şekilde gözlerini kırpıştırdı.
Dönüşümüne rağmen ifadesi masum kaldı.
“Hav!“
Noah, Skoll’u tekrar okşadı. Ve tıpkı Simülasyondaki gibi...
“Gidelim. Olabildiğince Hız’lı.“
...!
Her ikisinin de bedeni, her geçen ân daha parlak yanan Neon ışıkla kaplanmaya başladı. Etraflarındaki Yozlaşmış Çorak Topraklar birleşik parlaklıklarından uzağa büküldü; Varoluş’un kendisi, benzeri görülmemiş bir şeyin Hasarlı Dokusu’ndan geçmek üzere olduğunu fark etti.
İlk kovalamaca planı uygulanacaktı.
Ve Noah bu kovalamacanın nereye gideceğine dair bir fikre sahipti.
Nihayetinde, bir Mutlak’tan kaçamazdı.
Simülasyon, bunu kesin olarak kanıtlamıştı. Skoll’un İmkansız Hız’ı bile hakiki Mutlaklar’ın başarabileceklerinin sadece Bir Kesir’ine Dokunabilir’di. BU Dokumacılar zamanla onları yakalayacaktı.
Ama koşmayı planladığı yerde...
Bu zorluğu aşacak araçlar ortaya çıkacaktı.
Ve bu, mutlaka BU Gizli Eon’a bağlı olmak zorunda bile olmayacaktı!
Ortadan kayboldular.
Neon Işık BU Serpinti’nin Çorak Topraklar’ı boyunca çizgi gibi geçti; BU Genesis Hükümdarı’nı ve BU Dilin Habercisi’ni, Sütunlar’ının hayatta kalıp, kalmayacağını belirleyecek bir yüzleşmeye doğru taşıyordu!
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
