“Siz Dörtlü... BU Dörtlü... Hep daha fazlasını istersiniz. Lanet olası doyumsuz canavarlarsınız siz.“
Kelimeler suçlamalar gibi indi.
“Sürekli bir şeyleri değiştirip, dururken, kararlarınızın sonuçlarıyla yaşamak zorunda kalan herkes için her şeyi daha da zorlaştırırken, Hak İddia Edenler’in neden sizler olduğunu neredeyse merak etmeme neden oluyor.“
Yavaşça nefesini verdi!
“Biz... burada, BU İlkel Yargı Agorası’nda... Ve bunun gibi başka yerlerde olan bizler... Bir tutkal görevi görmek için varız. Birkaç kritik şeyi bir arada tutmak için.“
Sesi daha da soğuklaştı.
“İlkel Alemler, Gözlemlenebilir Varoluş’un eşsiz bir parçasıdır. Onun ortaya çıkışı sırları paylaşır. Diğer her şeyin üzerine inşa edildiği Temeller’i. Ginnungagap. Muspelheim. Alfheimr. Jotunheim. Hepsi, Modern Varoluş Anlayış’ından Öncesi’ne dayanan Bağlantı Noktalar’ı aracılığıyla birbirine bağlıdır.“
Nefret sayılabilecek bir ifadeyle Yapay Gökyüzü’ne baktı.
“Tam da siz Dörtlü var olduğunuz ve yaptığınız şeyleri yaptığınız için sonsuza dek böyle yerlere bağlıyız.“
İkinci Kronos’un Kristalleşmiş Ân’ı, Noah’ın bekleyen eline ulaştı.
“Biz hepimiz... Sizden o kadar, o kadar çok nefret ediyoruz ki.“
Kelimeler, Nesnel bir Gerçeğ’i ifade etmenin rahatlığıyla söylenmişti.
“Ama bu eşsiz bir nefret. Temsil ettiğiniz şeyden nefret etmiyorum mesela. İlk Dil güzeldir. Mana gereklidir. Kaos’un bir yeri vardır. Paradoks... eh, Paradoks Paradokstur.“
Gülümsemesi keskin ve yaralı bir hal aldı.
“Ama yaptığınız şeyler o kadar tiksindirici ki. Ve hepimizi yok oluşa daha da yaklaştırıyorlar. Hepsi... Şunun uğruna...“
Duraksadı!
“Daha Yüksek Ölçekler.“
Kelime, İlkel Âlemler’de asılı kaldı.
“Ölçekler.“
Artan bir zehirle tekrarladı.
“Ölçekler.“
Ve tekrar.
“Ölçekler.“
Sesi fısıltının çok az üzerine düştü.
“Dostum, sikeyim sizi de Ölçekler’inizi de.“
...!
BOOM!
Kelimeler, görünürdeki basitliklerini Aşan bir Ağırlık’la indi!
Noah, ikinci Kronos’un Kristalleşmiş Ân’ını elinde tuttu, Zamansal Otoritesi’nin avucunda attığını hissetti.
Daha Yüksek Ölçekler.
Mevcut Konumlar’ının Ötesi’nde bir şeyin peşinde koşan BU Dörtlü.
Ve bu arayışın bedelini ödeyen Glossikos gibi Varoluşlar.
Az önce kendisine ve temsil ettiği her şeye küfreden bu Mutlağ’a baktı ve hemen verecek bir cevap bulamadı.
Çünkü ne diyebilirdi ki?
Kendisi de, Daha Yüksek Ölçekler’in peşindeydi. [Not: Adamın Resmen Yazar’sınız Bu Nokta’da. Tez ile Her Şey’i değiştirebilirsiniz ama gene de Daha Yüksek Ölçekler’e mi yükselmek istiyorsunuz? Ben, sizin gibi Güç Peşinde koşan Açgözlü bir Varoluş görmedim 😂.]
Bir şeyleri tekrar ve tekrar değiştiriyordu.
Onun tanımına göre, tam da tarif ettiği o doyumsuz canavardı.
Ve yine de...
İkinci Kronos’un Kristalleşmiş Ân’ını yuttu.
Çünkü o ne düşünürse düşünsün, herhangi biri ne düşünürse düşünsün...
Durmayacaktı.
Duramazdı.
Güçsüzler, başkalarının Dokumalar’ında toza dönüştürülüp,nöğütülürdü.
Ve o Güçsüz olmayı reddediyordu.
Bu, tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un bunun için ondan nefret etmesi anlamına gelse bile.
Ama...
Nefret!
Fasih Glossikos’un gözlerinde gerçekten Hâkiki bir nefret vardı.
Buradaki diğer üç Mutlak da aynı şekilde mi hissediyordu?
Eğer böyle hissediyorlarsa... neden kendisi ve BU Yaratık gibi Varoluşlar’a karşı aktif olarak harekete geçmiyorlardı?
Noah, doğrudan sorarken, ona baktı.
“Bana somut detaylar verecek misin, yoksa gizem havasını sürdürecek misin? Hepinizin buraya bağlı olduğu ve burayı koruduğu bilgisini aldım.“
Gözleri hesaplamayla kısıldı.
“Burayı kimden koruyorsunuz? BU Dörtlü dışında, sadece Mutlaklar’ın bildiği başka ne var?“
Çok basit bir soru sordu.
Ve yine de Glossikos ona eğlence ve küçümseme arasında bir ifadeyle gülümsedi.
“Belki de, burayı senin gibilerden koruyoruzdur. Hepinizin olduğu o bozuculardan ve kaotik şeylerden.“
Güldü ama seste hiç sıcaklık yoktu.
“Aslında her gün tüm işaretlerin BU İlkel Kaos’un en güçlüsü olduğunu gösterdiğini düşünüyorum. Çünkü hepiniz o kadar çok Kaos getiriyorsunuz ki, o sadece fayda sağlayabilir. Yine de BU Yaratık ve BU Yaşayan Paradoks, üstünlüklerini korumak için bir şekilde kendi Tasarılar’ını yaptılar.“
Elini umursamazca salladı.
“Ah, şu an senin için fark etmez. Şu an hiçbir şey yapamazsın. Bir Mutlak olman gerek, yoksa bu anlamsız.“
Noah ona meydan okuyan bir bakışla baktı.
İkinci Kronos’un Kristalleşmiş Ân’ı Varoluş’una yayıldı, Zamansal Otorite’si Benliğ’inin Her Lif’ine işledi.
Dönüşüm bu sefer daha da yoğundu.
Varoluş’u, Temel İlkeler’den yukarıya doğru Kendi’ni Yeniden İnşa Etti. İçindeki yirmi yedi Mutlak Dil Mühür’ü, Lethe Havuzu’nun sularını formunun etrafında kaynatan akkor bir parlaklıkla alevlendi. Sıkıştırılmış Otorite her gözenekten serbest kalmaya çalışırken, derisi içeriden parlıyor gibiydi. Kaslar’ı, Daha Yoğun ve Daha Yoğun Konfigürasyonlar’a paketlenirken, gücün kuvvetiyle titriyordu.
Deutera Katharsis, bir barajın yıkılması kuvvetiyle tamamlandı.
Varoluşuna yayılmış dağınık Otorite, o kadar yoğun Formlar’a sıkıştı ki, konsantre güç Tekillikler’ine yaklaştılar. Her Derinlikte’ki Ağırlığ’ı, Et’ten ziyade Fiziksel Form verilmiş Varoluşsal Sabitler gibi hissettiren bir şeye katılaştı.
Hemen ardından Trita Katharsis geldi.
Derinliği’ndeki çatışan yönlerin uyumlanması, tüm Thermae’yi titreten rezonanslar yarattı. Temelinin gerilim içinde var olan unsurları şimdi mükemmel bir hassasiyetle hizalandı. Sonuç, parçalarının toplamını katbekat aşan bir bütündü.
...!
Ağırlığ’ı, etten ziyade fiziksel form verilmiş Varoluşsal sabitler gibi hissettiren bir şeye katılaştı.
Hemen ardından Trita Katharsis geldi.
Derinliği’ndeki çatışan yönlerin Uyumlanması, tüm İlkel Âlemler’i titreten rezonanslar yarattı. Temel’inin gerilim içinde var olan Unsurlar’ı şimdi mükemmel bir hassasiyetle hizalandı. Sonuç, parçalarının toplamını Katbekat Aşan bir bütündü.
>>Deutera Katharsis: TAMAMLANDI. >>
>>Dağınık Otorite’nin Daha Yoğun Formlar’a Sıkıştırılma’sı: BAŞARILDI.>>
>>Mevcut Derinlik’te Ağırlık Artış’ı: %20 (Prima Katharsis ile Kümülatif).>>
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
