BU İlkel Paradoks, Katlar’a giden bir Geçid’i nasıl açmıştı? Noah’ın BU Mnemonik Leviathan’dan bildiklerinin Ötesi’nde hangi yöntemi kullanmıştı? Sorular çoktu!
Ancak o, kendine ve hissettiği Büyüklüğ’e odaklandı.
Öncelikle, Apophasis. Tek bir tane ama Üç Bileşen’li!
>>Bana Çarpan Ağırlığ’a Tabi Değilim. Varoluş’um, onu alt etmeye çalışanı taşımaktan aciz değildir. Hak İddia Ettiğ’im şeyin Büyüklüğ’ü altında Çökertilebilir Değilim.>>
...!
Gelecekte, ne zaman bir Mutlağ’ın Ağırlığ’ı O’na çarpsa, ne zaman bir Güç O’nu ezmeye çalışsa... Bu Apophasis ona yardım etmek için orada olacaktı! Ve gelecekte hangi Mutlağ’ı Çökertip, üzerinde Hak İddia Ederse Etsin, bu Apophasis bir koruma kalesi gibi çoktan orada Pasif olarak hazır bulunacaktı!
Ah!
Naglfar’ın güvertesinde İlkel bir Canavar gibi duruyordu; Dönüşmüş figürü, etraflarındaki tanımlanmamış boşluğu geri iten bir Otorite yayıyordu. Kanatları ardına kadar açılmıştı, Mavi-Altın tüyleri Dilsel bir güçle yanıyordu. Güçlü bir Mutlak’tan geriye kalan her bir zerre Derinliğ’ini Varoluş’un çekerken, başının üzerindeki yanan Kitaplar’ın Tac’ı parlıyordu.
Ağırlık ona akmaya devam etti.
Ama artık, Apophasis’i yerinde olduğu için, bu durum artık onu Çökertmek’le tehdit etmiyordu.
>>Temel Analiz - Güncellendi.>>
>>Mutlak Otorite’nin Entegrasyon’u devam ediyor.>>
>>BU Aç Kalan Fırtına’dan miras alınan Ağırlık ve Büyüklüğ’ün Sonsuz Potansiyel’i, Temeller’ini önemli ölçüde yükseltiyor.>>
>>Mevcut durum: Temel Derinlikte’ki Temel’inin Derinliğ’i ve Ağırlığ’ı artık BU Yaratık’ınkiyle %68 oranında kıyaslanabilir düzeyde.>>
>>Ancak, BU İlkel Paradoks’u gözlemledikten sonra bir şeyi not etmem gerekiyor.>>
>>Sınırlı Veriler nedeniyle tam olarak doğru olmasa da, Temel Derinliğ’inin, BU İlkel Paradoks’un Mutlak olmadan önceki Temel Derinliğ’iyle kıyaslandığında...>>
>>Kıyaslama %40-45 düzeyinde.>>
>>BU İlkel Paradoks, BU Yaratığ’ın aynı Aşama’da inşa ettiğinden Daha Görkemli bir Temel İnşa Etmiş.>>
>>Hesaplamalar, BU Yaratık yerine BU İlkel Paradoks baz alınarak mı yapılsın?>>
GÜM!
RUINATION’dan gelen İstemler gerçekten ağırdı.
BU Yaratık ve BU İlkel Paradoks arasında Noah’ın daha önce düşünmediği bir Ayrım yaptı. Bir şekilde, bu Varoluşlar arasında en görkemli Temel’i inşa eden aslında BU İlkel Paradoks’tu. Mutlaklığ’a sıçramadan önce en fazla Ağırlığ’ı Biriktiren O’ydu.
Tabii ki RUINATION’IN belirttiği gibi, bu tam olarak doğru olmayabilirdi. Eğer BU Yaratık ile tekrar karşılaşırsa, Hesaplamalar Yeniden Ölçeklenebilir ve Temel Ağırlığ’ında onun önde olduğunu gösterebilirdi.
Ancak şu an itibariyle, BU İlkel Paradoks liderliğe otururken, diğer tüm Varoluşlar geride kalmıştı.
...!
Noah, Yeni Temel Ölçü olarak, BU İlkel Paradoks’un karşılaştırmalı Ağırlığ’ının kullanılması için sessiz emrini verdi.
>>Yeniden Kalibre ediliyor.>>
>>Temel Derinlik Temel’in: Eşdeğer Aşamada’ki BU İlkel Paradoks ile %45 oranında kıyaslanabilir.>>
>>Zaman farkı göz önüne alındığında, bu aslında dikkat çekici bir ilerleme.>>
>>Ek olarak, şu anda Emdiğ’in Otorite hakkında bir şeyi not etmem gerekiyor.>>
>>İlk Dil olarak, BU Tüketim Paradoks’u Yol’u teorik olarak bir Türev Medeniyet’i olarak Somutlaştırılabilir.>>
>>Ancak, mevcut Açlık Türev Medeniyet’ine çok benziyor.>>
>>Açlık Türev Medeniyet’i şu anda Varoluş’unun içinde hareket ediyor.>>
>>BU Tüketim Paradoks’u olarak duran Büyüklüğ’ü tüketmeye başladı.>>
>>Açlık Türev’i Medeniyet’i, BU Tüketim Paradoks’u Medeniyet’inin Her Şey’ini Yiyip, bitirdiğinde, Büyüklüğ’ü ve Konum’u Temel’in üzerine itilebilir>>
>>Yarım-Adım Mutlak olabilir.>>
>>Ana Yol’un ve Medeniyet’in Biçimsiz Derinlik boyunca devam ederken, Türev Medeniyetler’inin Yarım-Adım Mutlak Seviyesi’ne bu adımı atmasına izin verip, vermeme konusunda seçim yapabilirsin.>>
>>Senin Çekirdeğ’in, Mutlaklığ’a sıçramadan önce olması gereken yerde kalıyor; o Yarım-Adım’ı hor görüyor.>>
Tüm Varoluş’unun içinde Noah, sanki Sayısız Açlık Çenesi’nin fırladığını hissetti.
Her tarafında patlayan Impundulu’nun Büyüklüğ’ünü şapır şupur Yiyorlar, az önce onu Çökertmekle tehdit eden Otorite’yi sanki mideye indiriyorlardı. Açlık Türev Medeniyet’i izin beklemiyordu. Çoktan beslenmeye, çoktan Büyümeye, Noah’ın kendisinin henüz Kavramadığ’ı bir şeye doğru uzanmaya başlamıştı bile.
Ve bu Açlık Çeneler’i ona bir şey söylüyordu.
Niyet açıktı; Kendi’si ve Türev Medeniyet’i arasındaki bağdan akıyordu.
Senin için Mutlak’tan bir parıltı yakalayabiliriz koca adam! Yarım-Adım. Kendin bununla uğraşmak zorunda değilsin ama Türevler olarak biz yardım edebiliriz!
...!
Açlık Türev’i Yolu’ndan hissettiği Mesaj buydu.
Bu karar söz konusu olduğunda, Noah tereddüt etmedi.
İznini verdi.
>>Karar Kaydedildi.>>
>>Açlık Türev Medeniyet’i, Mutlak’tan bir parıltı yakalamak için ileri gidiyor.>>
>>Sadece Yarım Adım olsa bile, bu önemlidir.>>
>>Paradoks’un Düşünceler’i onun Evrim’ini büyük ölçüde etkiledi.>>
>>Beslenen şey Güçlenir, ancak güçlenen olan şey daha fazla Beslenmelidir.>>
>>Varoluş’unun içinde Sonsuz bir Açlık çiçek açıyor.>>
>>Mevcut Değerlendirme: Bu, gelecekte potansiyel olarak daha da görkemli olabilir.>>
>>Eğer bu Sonsuz Açlığ’ı Gerçek bir Sonsuzluğ’a dönüştürebilirsen...>>
>>Bir Açlık Sonsuzluğ’u...>>
...!
İstemler, gelecek için potansiyel bir Olasılığ’ın ne olabileceğini gösteriyordu.
Noah, Varoluş’unda gerçekleşen değişimi hissederken, onlara görkemli bir şekilde baktı. Çekirdek Medeniyet’i Biçimsiz Derinlik’te kalırken, Açlık Türev Medeniyet’i ilerliyor, Yarım-Adım Mutlağ’a doğru uzanıyordu. Bu, ana ordunun henüz girmeye hazır olmadığı bölgeleri keşfedebilecek bir öncü birliğe sahip olmak gibiydi.
Hükmedici figürü ayağa kalktı.
Impundulu’nun Derinliğ’inden geriye kalanı içine çekerken, Naglfar’ın güvertesinde dimdik durdu. Az önce Varoluş’unu çökertmekle tehdit eden Mutlağ’ın o ezen Ağırlığ’ı artık Varoluş’u üzerinde o kadar baskıcı değildi.
Apophasis’i dayandı.
Türev Medeniyet’i beslendi.
Ve geçen her Ân’la birlikte Temeller’i büyümeye devam etti!
Ana Damarlar etraflarında uzanıyor, Kadim Gri Sütunlar Sonsuz karanlıktan yükseliyordu. Gözlemlenebilir ve Gözlemlenemez arasındaki boşluk Naglfar’a her yönden baskı yapıyordu ama sarsılmaz Gemi bunu suyun içindeki bir bıçak gibi kesip, geçiyordu.
Ve Noah, nereye baksa, Yozlaşmış Filizler görüyordu.
Sütunlar’a yapışmışlardı. Tanımlanmamış Varoluş’ta süzülüyorlardı. Kadim taşların üzerindeki yosunlar gibi patika aralarındaki boşluklarda kümelenmişlerdi.
Çevreye muazzam Ağırlığ’ından bir kıvılcım göndermişti.
Bulunduğu yerden dışarı doğru yayılan, algısı dahilindeki her şeye Dokunan bir Otorite darbesi. Temas ettiği Yozlaşmış Filizler büzülüp, öldü; Bükülmüş Formlar’ı, ona doğru geri akan altın bir ışığa dönüştü!
Burada bile, bir Mutlağ’ın Derinliğ’ini emerken, bile, hâlâ Arındırabiliyordu!
Ve bunu yaparken, az önce kullandığı bir Mutlak Her Şey’i yerine koydu!
BU İlkel Paradoks, gözleri kapalı bir şekilde Taht’ına yaslanmıştı.
Bir yemeği bitiren birinin ölçülü ritmiyle nefes alıp, veriyordu; Popobawa’nın Otorite’si, halihazırda muazzam olan Temeller’ine tamamen Entegre olmuştu. Yüzeyin altında gizlenen yorgunluğa rağmen figürü görkemli ve asil görünüyordu; Şu anda Noah’ın Impundulu’dan kazandığı eser olan oku bir kürdan niyetine kullanıyordu.
Gözleri hâlâ kapalıyken, konuşmaya başladı.
“Bir Mutlağ’ı Yuttun.“
Sesi düşünceliydi.
“Olan tek şey Büyüklüğ’ünün yükselmesiydi. Görünüşe göre Mutlaklığ’ı Kavramadan önce en çok Temel’in üzerinde çalışıyorsun.“
Obsidyen yüz hatlarına belli belirsiz bir gülümseme temas etti.
“Doğru yoldasın, En Genç.“
Duraksadı, bu sözlerin yerleşmesine izin verdi.
“Mutlaklık, bir sonraki Varoluş Ölçeğ’ine doğru gitmek için üzerinde yürüyebileceğin bir Basamak Dizi’si olabilir. Ya da Temel’i çok zayıf olduğu için birinin asla kaçamayacağı bir uçurum olabilir. Bu da bir Monad’dır.“
...!
Not: Hahahaha. Gerçek Sonsuzluk. Bu, Mutlak Sonsuzluğ’un kendisi zaten. Ne kullanırsanız. Mutlak Sonsuzluk ta geliyor. Apophasis, Mutlak Sonsuzluk, bir kaç bölüm sonra gelecek olan şey..... Bu arada evet Temel ve Bir Şeyler yapma Çabalama. Varoluş’un 2.Ölçeğ’ine girmen için gereken şartlar. Diğer bölümde daha detaylı bahsedeceğim.
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
