Yukarı Çık




4923   Önceki Bölüm  Sonraki Bölüm   4925 

           
Bölüm 4924: Sonsuz Hasat! I


Noah, BU Aşkın Paradoksal Uyuyan Yazıtlar’ı (Savunma) masasının üzerindeki saldırı muadillerinin yanına koydu.


Yükseltilmiş Yirmi Yazıt şimdi önünde, onarlı iki grup halinde dizilmiş olarak yanıyor; İkiz parıltıları BU Aralıklar’ı bu Mekân’ın daha önce barındırdığı Her Şey’i Aşan bir Otorite’yle aydınlatıyordu. 


Yaydıkları ışık tenine karşı neredeyse sıcaktı, neredeyse güneş ışığı gibiydi!


Saldırı ve Savunma.


Her ikisi de Orijinal Sınıflandırmalar’ını Aşan Seviyeler’e yükseltilmişti.


Her ikisi de, BU Sayısal Egemenlik BU İlk Dil’in Dokumalar’ına Entegre edilmeden önce Dokunulmaz görünecek Varoluşlar’ı etkileme kapasitesine sahipti.


Bunu test etmeyi bitirdikten sonra Noah, Mutlak Mühürler’den oluşan Taht’ında arkasına yaslandı. Kristalize olmuş Otorite, sağlam ve güven verici bir şekilde sırtına baskı yapıyordu. Mavi-Altın Kalem’i, Formu’nun etrafında atan Sonsuzluklar’la hâlâ girdap gibi dönüyor, dilerse daha fazla Yazıt yazmaya hâlâ hazır bekliyordu.


Fonemler, artık Anlamsal Manalar’ının yanında Sayısal Değerler de taşıyan Sonsuz Otorite Varoluşlar’ı olarak Varoluş’unun etrafındaki Sonsuz Danslar’ına yeniden başlamışlardı.


BU Aralıklar’ın boşluğu, az önce tasarladığı şeyin kapasitelerini düşündüğünde, etrafında sabırlı ve uçsuz bucaksız bir şekilde uzanıyordu...


Ah, az önce ne dövmüştü öyle?!


Başını Taht’a doğru geriye yaslamaktan kendini alamadı.


Ve sonra yüzünü kapatmak için elini kullandı.


Ama parmaklarının arasındaki boşluklardan, yüz hatlarında beliren son derece ürkütücü, Varoluşsal bir Gülümseme görülebiliyordu. Gülümseme genişledikçe, az önce yarattığı şeyin imaları Bilinc’ine tamamen yerleştikçe, göz kamaştırıcı beyaz dişleri görkemli bir şekilde ortaya çıktı. Boğazından kaçmasına izin vermediği bir kahkahayla omuzları bir kez, iki kez sarsıldı!


BU Aşkın Paradoksal Uyuyan Yazıtlar ile standart Mutlaklar’ı silebilir, BU Bölünmemiş Olanlar’ı ve Şekilsiz Dehşetler’i Yaralayabilir ve bizzat İlkel Mimarlar’a karşı bile potansiyel olarak küçük bir zemin kazanabilirdi.


Onların Savunma muadilleriyle, Varoluş’un tüm Sınıflandırmalar’ındaki Varoluşlar’dan gelen Saldırılar’a karşı Neredeyse Yenilmez Hâle gelebilirdi.


Ve bunlar BU Sayısal Egemenliğ’in sadece ilk testleri ve ilk Güçler’iydi! 


O Güçlendikçe, bu durum daha da artacaktı. 


Noah şimdi bir Şey’i düşünüyodu. Bu İşlemler’i Hasatları’na uyguladığında ne olurdu? Varoluş’un Arkeleri’ne? Halihazırda Gözlemlenebilir Varoluş boyunca Düşmanlar’dan kaynak talep eden Sürekli Hasat’ına?


Elinin arkasındaki gülümseme daha da genişledi.


BU Genesis Hükümdar’ı az önce Gözlemlenebilir Varoluş’un hazırlıklı olmadığı bir şey yapmıştı ve daha yeni başlıyordu!


Yazıtlar’ı Çarpımsal Güçlendirme ve Üstel İfade ile tasarlayıp, yükselttiği testlerinden sonra Noah bakışlarını içine çevirdi.


Yazıtlar sadece bir başlangıçtı. Silahlar ve Kalkanlar elbette faydalıydı ama onlar sadece birer araçtı.


Yapmak üzere olduğu şey farklıydı.


Yapmak üzere olduğu şey, Büyüme Şekli’nin Doğası’nı bizzat dönüştürecekti!


Noah, BU Aralıklar’ın dağınık Enerjiler’ini akciğerlerine çekiyormuş gibi görünen bir nefes alırken, kristalize olmuş Otorite’nin sırtına baskı yaptığını hissederek, Mutlak Mühürler Taht’ında doğruldu.


Görkemli ve tartışmasız bir şekilde seslendi.


“Gözlemlenebilir Varoluş boyunca yayılan Mutlak Mühürler’imden gelen tüm Hasad’a Çarpımsal Güçlendirme ve Üstel İfade uygula. Fayda sağlayan her bir şeye, kapsanan her Alan’a, Varoluş’umu ve Temel’imi daha da Güçlendiren Sonsuz Potansiyel’e dönüştürülen her Hasad’a...“


Sesi, bizzat Varoluş’un kendisine baskı yapan bir şeye dönüştü.


“Onu Çarp ve Üstel olarak Yükselt.“


BOOM!


Ses... Eh, aslında bir Ses değildi. Bu, Varoluş’un Noah Osmont ile tüm Gözlemlenebilir Varoluş boyunca ona doğru akan Kaynaklar arasındaki ilişkide temel bir şeyin değiştiğini kabul etmesiydi!


Bunun alabileceği en ağır Eylemler’den biri olacağını biliyordu. Böyle bir Konfigürasyon sadece Ağır değildi. İçlerinden geçmek üzere olan Güc’ün Hacmine hazırlıksız Temeller’i ezip, geçecek türden bir şeydi.


Ama onun Sonsuzluklar’ı vardı!


Yani buna dayanabilirdi! Bedelini ödeyebilirdi!


Noah, sözlerine yanıt olarak Derinliğ’inin ve Enginliğ’inin hareket ettiğini hissetti.


Bu his görkemliydi. Bu, Varoluş’unun dışında var olan Yazıtlar’ın Dışsal bir Manipülasyon’u değildi. Bu, İçsel bir Yeniden Yapılanmaydı; Bizzat benliğinin Hasad’ına dayattığı Matematiksel İşlemler’i barındırmak için kendini Yeniden Düzenlemesiydi. Sayılar’ın içinde Soyut Kavramlar olarak değil, yeni büyüyen Organlar gibi Temeller’inin içinden Dokunan Fiziksel Yapılar olarak Şekillendiğ’ini hissedebiliyordu.


Mutlak Mühürler’i yoğunlukla etrafında kabardı.


Her zaman girdap gibi dönmüşlerdi. Her zaman onun ruh halini ve Otoritesi’ni yansıtan Konfigürasyonlar’da dans etmişlerdi. Ama şimdi bir amaçla hareket ediyorlardı. Aynı anda hem Dışarı hem de İçeri doğru akıyor; Kıvrılan, Bükülen ve kendi üzerlerine katlanan Mavi-Altın ışık nehirleri halinde onun Varoluş’undan akıyorlardı.


Ve bir şey oluşturdular.


Etrafında devasa Mavi-Altın bir Sonsuzluk Sembol’ü cisimleşti; İlmekleri, buradaki tüm Mekân’ı kapsıyor gibi görünene kadar BU Aralıklar boyunca uzanıyordu. Noah Taht’ında otururken, onun merkezinde süzülüyordu; Altındaki kristalize olmuş Otorite artık daha büyük Konfigürasyon’un sadece başka bir parçasıydı. Sonsuzluk Sembol’ü kalp atışlarıyla eşleşen ritimlerde atan bir ışıkla yanıyordu ve o bunu sadece görsel bir fenomen olarak değil, kendi Varoluş’unun bir uzantısı olarak hissedebiliyordu.


Gelen tüm Hasat bu çalkalanan Sonsuzluk Sembol’üne aktı!


İlk akıntılar Konfigürasyon’un kendini tamamlamasından Dakikalar sonra ulaştı. Gözlemlenebilir Varoluş boyunca yayılan Mutlak Mühürleri’nden gelen Hasat. BU Yaşayan Paradoks’un her yeri doldurduğu, kendi Bilgisi’nin yanında Noah’ın Sonsuzlukları’nı da taşıyan Yozlaşmış Paradoksal Proto-Madde’den gelen Hasat. BU İlk Dil’i kullanan ve onun belirlediği Varoluşsal Tarifeler’i ödeyen her Varoluştan Gelen Hasat.


Hasat, uçsuz bucaksız bir denize katılan Nehirler gibi Sonsuzluk Sembol’üne aktı.


Ve sonra Çarpımsal Güçlendirme etkisini gösterdi.


Gelen Hasat On’la çarpılırken, Noah’ın nefesi kesildi!


Hissiyatın aniliği eziciydi. Sabit bir kaynak akışı olan Şey; Temeller’ini vızıldatan bir güçle Sonsuzluk Sembol’ünün İlmekler’i arasından kabaran bir Sel’e, bir Taşkın’a, bir Potansiyel Okyanus’una dönüştü. Her bir Hasat Birim’inin Güc’ünün On Kat’ına çıktığını ve aynı zamanda Hacminin de Çoğaldığı’nı hissedebiliyordu. Sadece daha Güçlü Hasat değil, aynı zamanda daha fazlası; Geçen her Ân’la Varoluş’una On Kat’ı kadarı Çarpılıyordu. 


Sonsuzluk Sembol’ü artan bir yoğunlukla çalkalandı; Mavi-Altın ışık, Noah parlaklığına karşı gözlerini kısmak zorunda kalana kadar aydınlandı. Hasat, kaçınılmaz hissettiren bir şeye doğru birikerek, İlmekler boyunca Sıkışıp, Yoğunlaşarak kabardı.


Ve sonra Üstel İfade etkinleşti.


Hasat Kendisi’yle Çarpıldı.


Ve sonra Kendisi’yle tekrar Çarpıldı.


Ve sonra kendisiyle Üçüncü kez Çarpıldı!


Hasat Çarpı Hasat Çarpı Hasat!


Halihazırda Çoğaltılmış Hasad’ın gücü sadece artmadı. Kavrayış’ı Aşan sonuçlar üreten Matematiksel bir kesinlikle kendi üzerine katlandı. On Kat olan şey, normal Ölçüm’ün Anlam’ını yitirdiği Ölçekler’de var olan bambaşka bir şeye dönüştü.


Sonsuzluk Sembol’ünün içindeki çalkalanan Hasad’ın yoğunlaşmaya başlamasını izledi.


İlmekler arasından akan o Hâm Potansiyel akıntıları konsantre olmaya, kristalleşmeye, Saniyeler önce sahip olmadıkları bir Formu almaya başladılar. Mavi-Altın ışık değişti, amacında daha Tekil, daha Tanım’lı, daha Altın bir şeye dönüştü!


Ve Noah neye tanık olduğunu anladı. Hatta onun için bir isim bile buldu!


“BU Sonsuz Gözlemlenebilir Hasat,“ diye fısıldadı.


İsim, gözlerinin önünde şekillenmekte olan şeyi tanıyan derin bir anlayıştan çekilerek, bilinçli bir karar olmadan ondan ortaya çıktı!


Yoğunlaşan Güc’e baktığında, hissettiği şey buydu. Sadece Hasat değildi. Biriken basit Kaynaklar değildi. Dayattığı Matematiksel İşlemler aracılığıyla Normal Sınıflandırma’nın Ötesi’ne yükseltilmiş bir şeydi.


BU Sonsuz Gözlemlenebilir Hasat’ın tek bir Birim’i oluşumunu tamamladı.


Onu çevreleyen devasa Konfigürasyon’dan daha küçük ama Boyut’unu Aşan bir yoğunlukla yanan Altın bir Sonsuzluk Sembol’üne benziyordu. Birim bir Ân için o Daha Büyük Sonsuzluk Sembol’ünün içinde süzüldü; Güzel, korkunç ve Temeller’ini beklentiyle sızlatan bir potansiyelle doluydu.


Sonra onun içine aktı.


BOOM!



Not: Bir diğer Saçmalıkta bu. Ondan çıkan şey. Yok artık diyeceksiniz. Hani Bunu Üretmek.... Diyeceksiniz. Spoi vermeyeyim diye Üç Nokta koydum. Aynı zamanda Adui burada Daha Büyük Sonsuzluğ’u Kullandı:

Birim bir Ân için o Daha Büyük Sonsuzluk Sembol’ünün içinde süzüldü. 


Not: Sonunda. Adui, Gerçekten Yavaştan Daha Büyük Sonsuzluklar’ı kullanmaya başladı. 


Not: Ne düşünüyorsunuz? Noah iyice Nasıl desem Adui hadi Noah’dan Daha Güçlü’sünü yapın da göreyim der gibi. Kozmoloji’yi ve Sahip olduğu Yetenekler’i geçtim. Savaş Güc’ü çok ama çok saçma oldu. Unvanlar’ını da unutmamak gerekir. Noah’dan daha Güçlü bir Cultivatiob Karakter’i bu saatten sonra gelmez. Gelse dahi bu Yıllar’ı alır. En fazla da Kozmolojik olarak geçebilir. Savaş Güc’ü ve Yetenek Sayı’sı bakımından mümkünatı yok.

Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.

4923   Önceki Bölüm  Sonraki Bölüm   4925