Bölüm 6

Büyük masa da onlarca yemek altın ve gümüş tabaklara konulmuştu. Kai Raven, Padme ve Kutsal Papa uzun zamandır bu kadar çok yemek yememişlerdi. Genelde yemekleri çok olmazdı. Kutsal Papa Ekaterina israfı sevmeyen bir kadındı. Düzenli ve titizdi etrafın dağınık olmasından hoşlanmayan düzenli birisiydi.



                             
Görgü kurallarına önem verirdi, düzenli olmayı severdi. Eski bir bilge “Güzel kadınlar titizdir.“ demişti. Bu tespit Kutsal Papa Ekaterina için tam anlamıyla uygundu.



                             
“Öğretmen gerçekten seni seviyor Küçük Kardeş.“ dedi Padme’nin büyük mavi gözleri parlıyordu. Kutsal Papanın çırağı olduktan sonra yemekler en azından yüz yıllık runik canavar etlerinden yada bitkilerden yapılırdı. Her şey besleyici ve enerji doluydu ama bin yılı aşan runik canavarların ve bitkilerin masada bulunması nadir olurdu.



                             
Elbette besleyiciydi ama oldukça maliyetliydi. Her gün bir öğün yemek bile yaklaşık on bin altın anlamına geliyordu. Sadece kısa bir yıl içinde günde üç öğün ve atıştırmalarla birlikte on milyonlarca altın sadece yemeğe harcana bilirdi.



                             
Kutsal Papa için bile bu büyük bir harcamaydı.



                             
Özetle genellikle masada yüz yılı aşkın runik canavarlarının etleri ve bitkiler olurdu. Bu da asillerin yemeklerinden zaten üstün ve yeterliydi.



                             
“Kai’nin Runik Ustası olmasını kutluyoruz. Runik Tapınağında ve Runik Kıtasında Ruh uyanışından hemen sonra 18. Seviye Runik Şövalyesi olan ilk kişisin. Elbette bu kutlamaya değer.“ dedi Kutsal Papa Ekaterina uzandı ve Solunda ki Kai Raven’in saçını nazikçe okşadı elini incindi ve yanağını okşadıktan sonra indirdi.



                             
Kai Raven bir kedi gibi rahat ve mutlu hissetti. Kutsal Papa Ekaterinanın yumuşak avucunun yüzüne dokunmasını severdi, sıcak avucun güzel gül kokusunu severdi ama lavanta kokusundan hiç bir zaman hoşlanmamıştı fakat Kutsal Papa Ekaterinanın güzelliğine bakınca kim lavantanın kokusunu umursardı ki?



                             
“Ekaterina Abla hepsi senin sayende. Sen beni ormanda bulmasaydın belki şimdi ölmüştüm.“ dedi.



                             
“Şşş! Kötü şeyler söyleme.“ Ekaterina kaşlarını çatıp hemen Kai Raven’i durdurdu. Kai Raven hayatına ışık getirmişti, onun neşesi ve sevinciydi. Karanlığına doğan ışık gibiydi. En büyük korkusu bir gün gerçek ailesinin gelip onu elinden almasıydı. 



                             
Başlangıçta Kai Raven’a alışmak istemedi hatta bir dönem ondan uzak bile durdu ama ne zaman o saf ve temiz kahverengi gözleri görse kalbi sevgi ve merhametle dolardı. 



                             
Saf ve temiz ama güçlü ve güven verici o gözler şüphesiz her kadının yaştan bağımsız olarak ruhuna dokunurdu.



                             
Nihayetinde bütün korkularına rağmen Kutsal Papa Ekaterina Kai Raven dan uzak kalamadı. Aslında bir anne olmamasının sebebi bağlanmaktan korkmasıydı ve Usta olmamasının sebebi hem kötü anılar hem de yine bağlanmamak isteğiydi fakat arkadaş olmak daha iyi diye düşündü.



                             
Arkadaşlar daha özgürdür, bir gün giderse geri geleceğini bilir.



                             
“Öğretmen hala en çok Küçük Kardeşi seviyorsun.“ Padme kıskanç bir şekilde söyledi. Kutsal Papa Ekaterina hafif bir tonda kıkırdadı ve gülerken ağzını kapattı. Ardından elini Padme’nin mor saçlarına koyup nazikçe okşadı.



                             
“Padme Akademi de küçük kardeşinle ilgilenmeyi unutma tamam mı?“ dedi Kutsal Papa Ekaterina güzel sesiyle söyledi. Dışarıda o buz gibi soğuk otoriter bir İmparatoriçe idi ama burada öğrencisini ve arkadaşını seven bir kadındı.



                             
Burada maske takmadı gerçek hali buydu.



                             
Gerçek hali ortada olduğu içinde Kai Raven her zaman Kutsal Papa Ekaterina’nın gözlerinde ki derin hüznü gördü.



                                     
         
               
Yemek güzel ve eğlenceliydi. Masa da kahkahalar vardı, Padme her zaman ki gibi eğlenceliydi. SIk sık Kai Raven ile uğraştı ama Kutsal Papa Ekaterina bu ilginin içinde bir aşk parıltısı görebiliyordu. Sadece Padme bunun farkında değildi ama Kutsal Papa Ekaterina bundan memnundu.




İki yıl önce Padme geldiğinde onu rahatlatan Kai Raven olmuştu ve ikisi o zamanlar aynı odada kalmaya başladı. İki küçük çocuk şimdilerde aynı yatakta yatakta yatmasa da Padmenin huzursuz bir uykusu vardı. Kai Raven sabahları antrenman için erken kalkardı ve kalktığında yorganı tekmeleyen Padmenin üstünü örter ona içmesi için bir bardak su koyup baş ucuna bırakırdı. 




Kutsal Papa Ekaterina hayatında Kai Raven kadar sorumlu bir çocuk görmemişti. Bir çocuk değil sanki yetişkindi, verilen görevi yapardı. Nazik ve kibardı, herkesle iletişim kurabilirdi. İnsanların kalbine dokuna bilirdi sevecen ve mutluydu. Akıllıydı ayrıca cesur birisiydi.




Kutsal Papa Ekaterina bu güne kadar Kai Raven da bir tek kusur buldu. O da içinde saklı olan şehvet ateşiydi ama bu şehvet sadece şimdi biraz görünürdeydi. Henüz küçüktü ve fiziksel olarak bu arzular uyanmaktan uzaktı zihinsel olarak zaten değildi fakat yine de Kai Raven tipik bir Kuzgun kişiliğine sahipti. İç güdüleri gelecekte ki şehvetini gösteriyordu.




Kutsal Papa Ekaterina ise umursamadı. Bunlar uzak geleceğin sorunlarıydı ayrıca Kai Raven çok güzel bir çocuktu gelecekte çok yakışıklı olacaktı öyle ki eşi benzeri olmayan bir yüzü olacaktı. Kutsal Papa Ekaterina bunu onu daha kundakta bir bebekken gördüğünde anlamıştı. 




Kısaca Kai Raven’in bir sapık olacağından korkmadı çünkü görünüşü, yeteneği ve kişiliği ile sevilecek bir adamdı.




Yemek masasında ki güzel sohbet uzun sürdü. Bir süre sonra Padme yorgun düştü ve Kutsal Papa Ekaterina onu kucağında yatağına taşıdı. Kai Raven onları takip etti ve Padme’nin yatak örtüsünü hızlıca açtı.




Kutsal Papa Ekaterina Padme’yi yatağına koydu yüzüne düşen mor saçları kenara çekti ve yüzünü nazikçe okşadı.




Üstünü örttükten sonra “Bugün yoruldun Kai, uyumayacak mısın ?“ dedi Kutsal Papa Ekaterina. Herhangi bir şey için Kai Raven’i asla zorlamadı. Kai Raven sorumlu bir çocuktu ve kendi için iyi olanı her zaman biliyordu.




Bazen bunun bir çocuk değil yetişkin olduğunu bile düşünürdü.




“Ekaterina Abla uzun zamandır birlikte çardakta oturmadık.“ dedi Kai Raven.




Kutsal Papa Ekaterina elini uzatıp Kai Raven’in saçını okşadı sonra yanağını nazikçe okşadı ve Kai Raven’in temiz gözlerine baktı. 




“Uzun zaman oldu değil mi? Üzgünüm Kai işlerim yoğun eskisi kadar sık zaman geçiremiyoruz.“ dedi Kutsal Papa Ekaterina. 




“Ekaterina Abla her zaman yoğun ve yorgun. Çok genç ve güzelsin daha fazla dinlenip vücuduna iyi bakmalısın. Aksi taktirde gelecekte evlenemeyeceksin.“ dedi Kai Raven. Kutsal Papa Ekaterina kıkırdadı ve “Ağzın her zaman gibi tatlı. Ablanın evlenmeye hiç niyeti yok. Büyüyünce belki sen benimle evlenirsin.“ dedi Kutsal Papa Ekaterina ama beklenmedik bir şekilde bu masum alay Kai Raven’in gözlerini parlattı.




“Gerçekten mi? Çok isterim, beni beklermisin ? Büyüyünce söz veriyorum seninle evleneceğim.“ dedi Kai Raven.




Bir anda patladı nadiren bu kadar heyecanlı ve mantıksız görünürdü ama Ekaterina şaşırsa da Kai Raven’in gözlerinde ki bakışı görüyordu.




Şüphesiz heyecanlı ve mutluydu. Ekaterina biraz şaşırdı ama ciddiye almadı.




“Haha... Gerçekten benimle evlenecek misin ? Küçük piç sen 20 yaşına geldiğinde ben zaten 60 yaşlarında olacağım.“ dedi Ekaterina.