Bölüm 5162

Sororis Prima Elzyana Varoluş’ta hafifçe yükseldi ve ellerini salladı; Öfke’yle dolu kükreyen bir Canavar gibi Mavi-Altın bir parlaklık etrafında patladı. Otoritesi’nin Renkler’i, daha önceki Gözlemlenebilir Güç ve Sonsuzluk gösterilerinde görülmemiş bir Yoğunluğ’a ulaştı; Bir Gerousia’nın ölümünü yas tutan Kardeşliğ’in Öfke’si, Sororis Prima’nın yukarı kaldırılmış avuç içlerinden dışarıya doğru kendini gösterdi.


Avuç içleri arasında iki Piramit Yapı’sı daha oluştu ve dağın eteğindeki BU Duygusal ile Anaximander’e doğru aşağıya Fırladı; Her Yapı, İlk Yapı’yı Noah’ın eline yerleştirenle Aynı Kusursuz hassasiyetle hedefinin elinin arkasına gömüldü; Sınırlamalar Varoluşlar’ına yerleşip, Temeller’inden yayılmaya başladığında, hem BU Duygusal hem de Anaximander gerildi.


Ancak Sororis Prima Elzyana henüz bitirmemişti.


Yükseltilmiş Avuç içlerinden Trilyonlar’ca Ek Piramit Yapı çiçek açtı ve Altın Beyaz Dağ’ın üzerindeki Varoluş’a doğru genişledi; Otoritesi’nin Altın-Mavi parlaklığını sürükleyen ışıltılı oluşumlar hâlinde dağıldı, BU Wyld’in her köşesine ve Ötesi’ne doğru yayıldı; Gözlemlenebilir Varoluş’un Dokumalar’ından akarak, BU Sınır’lı Yaşam Formlar’ının Küçük, düzensiz hayatlarını sürdürdükleri Varoluş’un alt yüzündeki her Bölge’ye, Âlem’e, Medeniyet’e ve Küçük Köşeler’e ulaştı.


Yapılar Katlanarak, Dallanarak, Dalgalar Hâlinde yayıldı; Her Yapı durmadan daha fazla Yapı’ya Dallanıyor, her Yeni Yapı da daha fazlasına Dallanıyor’du; Bu Çoğalma, Gözlemlenebilir Varoluş’un Tüm Genişliğ’i, Tüm bir Nüfus’a verilen bir hükmün sabırlı Kaçınılmazlığ’ıyla hedeflerini arayan Mavi-Altın Sınırlar’ın alçalan fırtınasıyla kaplanana kadar devam etti!


Kendi aralarından birini yitiren BU Yaldızlılar’ın Gazab’ı, altlarındaki her Varoluş’un üzerine döküldü.


Her Sınır’lı Yaşam Formu, Yapılar’ını alacaktı!


Gözlemlenebilir’deki her Medeniyet, Bağlantılar’ının Koptuğ’unu hissedecekti!


Bir BU Yaldızlı’nın Ölüm’ü, korkunç bir BU Yaldızlı’nın Gazab’ını getirmişti ve bu Gazap şimdi Gözlemlenebilir’in tüm Genişliğ’i üzerine yerleşiyordu!


Noah, Sororis Prima Elzyana’nın altındaki harap balkonda duruyordu; İlk Yapı zaten avucunun içinde yerini almıştı, Gözler’i Hâşmet’li bir ışıkla soğuk bir şekilde parlıyordu!


Sonsuz Varoluş’a bakıyordu; Sororis Prima Elzyana, Gözlemlenebilir Varoluş boyunca durmadan Katlanan, Dallanan ve Çoğalan Piramit şeklindeki Sınırlama’yı dağıtmasının Son Aşamalar’ındaki bir noktada ayrılmıştı ve Noah’ın silueti parlaklıkla yanıyordu.


Varoluş normal rengine dönmemişti. Prosedürünü tamamladıktan sonra serbest bıraktığı Altın Öfke, BU Wyld’ın Üst Katmanlar’ında bir tür Kalıcılık arıyor gibiydi; Gerousia Aurelius Maximus’un daha önceki iddiasından Miras aldığı erimiş, doymuş Altın, şimdi kendi Altın-Mavi Otoritesi’yle birleşerek, Algısı’nın izleyebileceği her yöne uzanan bir gölgelik oluşturmuştu.


Yukarıdaki Altın hiçbir yere gitmiyordu.


Yukarıdaki Altın, sıradan bir Aşınma’yı Çok ama Çok geride bırakacak kadar Güç’lü bir niyetle Varoluş Düzen’ine Yazılmıştı.


Ancak, sezgileriyle ve farkındalığının Enginliğ’iyle, yakın çevrede hiçbir BU Yaldızlı’nın kalmadığını doğrulayabilirdi. Gerousia Rütbesinde’ki Altı BU Yaldızlı, BU Yaratığ’ın peşine düşmek için ayrılmıştı. Ferocis Valerius Krael, takibe Ira’sını katmak için onların peşinden gitmişti.


Sororis Prima Elzyana ise Piramit Yapılar’ın dağıtımını tamamlamış ve ortadan kaybolmuştu; Geride sadece, Gözlemlenebilir’in Tüm Genişliğ’i boyunca her BU Sınırlı Yaşam Formu’nun ve etkilenen her Medeniyet’in Temeller’ine yerleşmekte olan Yapılar kalmıştı.


Varoluş’ta BU Yaldızlı Varoluşlar artık yoktu.


Ancak Varoluş, BU Yaldızlı Varoluşlar’ın kısa süreli girişleri sırasında başardıklarının Doygun sonuçlarıyla doluydu.


Noah, kendisine Sororis Prima Elzyana’nın İlk Piramit Yapısı’nı yerleştirdiği El’inin arkasına baktı; Bu Yapı, onun tüm sonraki Sınırlamalar’ın kendisine doğru yayıldığı İlk Sınır olarak belirlenmişti. Yapı, derisine temiz bir şekilde yerleşmiş ve yayılmaya başlamıştı.


Elinin sırtı artık yavaş ve düzenli aralıklarla nabız gibi atan yumuşak Mavi-Altın bir parlaklıkla parlıyordu ve bu parlaklık Damarlar’ı boyunca ön koluna doğru ilerliyor, oradan da Elzyana’nın Ek Sınırlar’ının, işgal etmelerini amaçladığı belirli Kanallar’a Katmanlar halinde yerleştiği Varoluş’unun daha derin Temeller’ine doğru yayılmaya devam ediyordu.


Elinin üstündeki Yapı’yı uzun ve sabırlı bir Ân boyunca soğukkanlılıkla inceledi.


Sonra El’ini kaldırdı.


Sonra gülmeye başladı!


Sanki biraz çıldırmış gibi güldü; Kahkahası göğsünün derinliklerinden yükselip, BU Yaldızlı Beyaz Dağ’ın ayakta kalan en yüksek tapınağının harap olmuş balkonuna, onu bile şaşırtan bir ritimle yayıldı!


Sonunda ellerinden biri, sanki bu kahkaha sırasında yüzündeki ifadeyi kimsenin görmesini istemiyormuş gibi yüzünün alt kısmını örtmek için kalktı; Diğer El ise, Elzyana’nın Otoritesi’yle parıldayan Piramit şeklindeki Yapı’yı taşıyan El, Altın Reng’iyle Doygun Varoluş’a doğru kaldırılmış Hâlde kaldı; O ise, yüzünü örten elinin parmak aralıklarından Yapı’yı gözlemledi.


Dağın eteklerinde, yüzlerinde solgun ifadelerle BU Duygusal ve Anaximander’ı görebiliyordu; İkisi de kendi Piramit Yapılar’ının ellerine yerleşmesini bekliyorlardı; Sınırlamalar, kendisine uygulananla aynı Yayılma titizliğiyle Temeller’ini sıkıca sarıyordu.


Ona bakıp, kahkahasını gördüklerinde, yaşadıkları şaşkınlığın belirgin izlerini görebiliyordu ve ikisinin de henüz sesli olarak dile getirmeye cesaret edemediği soruyu yüz ifadelerinden okuyabiliyordu.


Sınırlamalar yüzünden çıldırmış mıydı?!


Varoluş’una uygulanan Katman’lı Sınırlar’ın baskısı, sonunda koruduğu soğukkanlılığını kırmış mıydı ve şimdi, Dayanma Kapasitesi’ni Aşan baskı altında Temeller’i çatlamış mıydı?


Hayır. Delirmemişti. Hiç de değil.


Ancak gülmekten kendini alamıyordu, çünkü Zihni, gözlerini ayıramadığı çok özel bir görüntü oluşturmakla meşguldü.


Hadean Sonsuz Hesaplama Zihni’nin Hayal Güc’üne kattığı kristal berraklığıyla, Sororis Prima Elzyana’yı ayaklarının dibinde göreceği günü hayal ediyordu.


Sıradan anlamda yenilmiş değil, çünkü sıradan bir Yenilgi, onun yüzünde görmek istediği o kesin ifadeyi ortaya çıkarmazdı.


O günün hayalini kuruyordu; Kız’ın diz çökmüş pozisyonundan ona bakacağı, Kehribar-Altın rengi Mandala Gözler’inin yavaşça dönen Geometrik şekillerinden çıkıp, Varoluşsal varsayımları az önce ihlal edilmiş bir Varoluş’un dar, titrek çizgilerine dönüşeceği günü hayal ediyordu; Ve o pozisyonundan nihayet ona seslendiğinde Ses’inin taşıyacağı şok ve inanamama hissinin tam ritmini hayal ediyordu ve o Ân’da, onun Genişletilmiş benzetmesindeki Böceğ’in başından beri bir Böcek’ten başka bir şey olduğunu ona kanıtlamış olmanın vereceği küçük, özel tatmini hayal ediyordu!





Not: Yok bunlarla Baş edilemez... Bu da ne böyle? Bir Yapı Attı Hop bu Son’u Gelmeyen Şekiller’de Çoğalmaya başladı. Daha bu 3. Ölçeğ’in En Alt Tabakası’nda. Sonra’ki Seviyeler daha 4. Ölçek O’nun Seviyeler’i 5. Ölçek O’nun Seviyeler’i... Belki 9 a kadar. En korkunç olanı ise diğer Yaşam Formlar’ı. Daha bilmediğimiz İlkeliler var. Kalıntılar var. Ya bunları aşan Yaşam Formlar’ı Daha varsa? En Korkunç olanı ise BU Yaldızlılar için Otorite’si olmayan Sıradan bir İnsan’la Kambriyen Aşama’sına ulaşmış BU Sınırlılar’la eşit olarak görmesi.  Ne de olsa kimse O Tavan’ı aşamaz. Temel de Otorite’si Enerji’si olmayan sıradan birisinin Ordivosyen Aşama’sına ulaşması ile Kambriyen Aşama’sında BU Sınırlı Olan birisinin Ordivosyen Aşama’sına ulaşma Yüz’desi aynı. Yani U La Şa Maz Lar. Zaten BU Sınırlılar Kambriyen’e bile ulaşamaz da neyse. Şimdi Bizzat BU Yaldızlılar’ın Getirdiğ’i Tavanlar’da var. Artık kimse Ölçek 1’i bile aşamaz. 😂 Gülün geçin. Adui işte. Diyor ki... Hadi bundan Daha Güçlü Cultivation Novel’i yazın da görelim. Daha burası bahsetmeyeceğimiz unutacağımız Novel’in Ortalar’ı. Hatta belki de Ortalar’ı bile olmayabilir.  Başlar’ı bile olabilir. Bakalım.