Bölüm 5182

Bunun, Ubergulden Adelheid’in geçişini kolaylaştırmak için gönderdiği irtibat Varoluş’u olduğunu anladı ve ilginç bir şekilde, Adelheid arama yaparken bile kendi Güc’ünü ve Varoluş’unu, bu bölgedeki Varoluş’ta olan Magna Sorora’nın diğer Kız Kardeşler’i tarafından fark edilmesini istemediğini düşündüren bir incelikle gizlediğini fark etti.


Onun Âurası’nın, kendisinin yüzen enkazın üzerinde oturduğu bölgenin tam içinden geçtiğini hissetti, ancak algısının ışığı koordinatlarını tararken bile, onu hiç hissetmedi; Bakışları, bulmak için gönderildiği hedefi bulamadan ufukta dolaşmaya devam etti.


Noah, Zihni’nin sessizliği içinde parlak bir gülümseme attı çünkü bir Sororis’in, tam önünde otururken bile onu algılayamaması hissinden gerçekten keyif alıyordu ve Humilitas Ego’nun Mutlak etkinliğini, son Saatler’deki Mühendislik çalışmalarının muhteşem bir kanıtı olarak gördü.


Onun kapasitesini yeterince gördüğüne karar verdi ve Âurası’nın ve Varoluş’unun yalnızca onun Algı’sı tarafından algılanmasına izin verme niyetindeydi; Böylece Varoluş’u, tam görünmezlik durumundan gözle görülebilir hâle geri dönecekti.


HUUM!


Yeniden beliren ışığın tek bir Ân’ında onun Algı’sı için görünür hâle geldi ve BU Yaldızlı ziyaretçinin tepkisi Ân’ında oldu; Onun yönüne baktı ve aralarındaki Mesafe’yi Bükerek, tek bir adım attı!


WU!


Hemen Noah’ın önünde belirdi; Figürü, sıkıştırılmış Otorite’nin bir dağı kadar ani ve ağır bir ağırlıkla ortaya çıktı ve Ubergulden Adelheid’in bu müttefiği, soğuk ve yargılayıcı bir odaklanma ile onu baştan aşağı süzdü!


Noah sakin bir gülümsemeyle oturmaya devam etti; Humilitas Ego’su, sakin ve alçakgönüllü bir derinlik yayıyordu; O da Kadın’ın hareketlerini taklit ederek, onu baştan aşağı süzdü ve Kadın’ın kıyafetinin, Elzyana’nın Asil görünümünü bile Aşan, egemen bir zarafetin görkemli bir gösterisi olduğunu fark etti.


Kadın, erimiş Güneş ışığı Nehri gibi vücudunun etrafında akan, drape edilmiş ipekten yapılmış Zârif Altın rengi bir sari giymişti ve Varoluş’u, ince ve tehlikeli bir rezonansla çınlayan ağır Kolyeler ve Işıltılı Mücevherler’den oluşan canlı Aksesuarlar’la daha da süslenmişti.


Gücü, Sororis Prima Elzyana’nınkinden bile daha ağır hissediliyordu; Bu da Kardeşlik içinde korkutucu derecede saygı uyandıran bir konuma sahip olduğunu gösteriyordu. O, mevcut ortamı kendi statüsünün altında bulan bir Hükümdar’ın duruşuyla karşısındaydı.


Bir sonraki Ân’da, Âlemler arasındaki boşluk kadar soğuk bir sesle sessizliği bozdu ve hiçbir belirsizliğe yer bırakmayan bir ritimle kendini tanıttı.


“Ben Maharanis Prabhavati’yim ya da sizin daha aşina olabileceğiniz BU Magna Sorora Terminolojisi’yle, Sororis Prima Prabhavati.“


Noah, kendine özgü alçakgönüllü tavrıyla ona baktı; gözlerinde, düşmanlarına genellikle yansıttığı Tirân gururun izini taşımayan sessiz bir merak vardı.


“Ben Osmont, Varoluş’un Dokumacısı’yım ve merak ediyorum... Neden Maharanis ve Sororis olmak üzere iki ayrı Unvan’ı taşımayı seçtiniz?“


Sororis Prima Prabhavati ona soğuk bir bakış attı ve klinik ve mesafeli bir açıklama ile cevap verdi.


“Maharanis’im çünkü Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’u içindeki Seçkin ve Kâdim bir Hanedan’a mensubum; Bu konum, Ubergulden Hanedanı’nın soyundan gelen Ubergulden Adelheid’in sahip olduğu konuma benzer. Ancak aynı zamanda Sororis’im çünkü Magna Sorora’nın Kız Kardeş’i olarak kimliğim, hayatımın yapısı için eşit derecede önemlidir.“


WAA!


“Bu ıssız bölgeye geldim ve seni özellikle aradım; Çünkü çocukluk arkadaşımı, hayatını ve hanesinin statüsünü tehlikeye atmaya ikna edebilecek nentürden bir BU Sınır’lı Yaşam Formu’nun neye benzediğini tam olarak görmek istedim. Kendime, Senin Akıl Almaz Derece’de Güzel bir Varoluş mu, yoksa belki de seni sıradanların arasından sıyrılmanı sağlayacak İnanılmaz bir Güç kazanmış bir Varoluş mu olduğunu sorup, duruyordum. Ama şimdi sana baktığımda... Değerli hiçbir şey hissetmiyorum, çünkü senin sözde önemine yakışır bir Varoluş’un sahip olması gereken Güç izlerini bile algılayamıyorum.“


Bir adım daha yaklaştı; Boynundaki Işıltılı Mücevherler, bakışlarındaki artan gerginliği yansıtan loş ve tehditkar bir ışıkla parıldıyordu.


“Onun hangi konumda olduğunu gerçekten biliyor musun ve eğer gerçek Yaldızlı Hanedanlar tarafından ortaya çıkarılırsa, tüm bu gizli manevraların onun için ne anlama geldiğini kavrıyor musun? Eğer ortaya çıkarsa ona kesin ölümün beklediğini anlıyor musun ve şunun farkında mısın ki... Senin Önemsizliğ’in onu nihai yıkıma sürüklemeden önce, onun sorunlarını erkenden bitirmek için seni şu anda öldürsem daha iyi olur?“



BOOM!


Noah, pürüzsüz taşların üzerinden akan bir derenin yumuşak ağırlığını taşıyan yumuşak ve melodik bir kahkaha attı; Sororis’in öldürme niyeti Yerel Alan’ı Sıkıştırırken bile gözleri tamamen sakin kaldı.


Onun tehdidinin ciddiyetiyle tamamen çelişen rahat bir ifadeyle ona baktı, çünkü şu anki Humilitas hâli, kendi Ölüm’ünün Olasılığ’ını mutlak sükunete yakın bir sakinlikle görmesine izin veriyordu.


“Senin konumundaki bir Sororis’in, benim gibi bir Varoluş’u Varoluş’un Dokusu’ndan Silme Kapasitesi’ne sahip olup, olmadığını gerçekten merak ediyorum, ancak sanırım bu sorunun cevabını bugün bulamayacağız çünkü çocukluk arkadaşına bir söz verdin. Bu yüzden bu Zavallı Ubergulden Adelheid’in kalbini kırmaktan başka bir işe yaramayacak ölüm tehditleriyle zamanımızı boşa harcamaktansa, bana türünüzün büyük düzeni hakkında daha fazla bilgi verin; Çünkü az önce Yüzler’ce Yaldızlı Olan’ın Varoluş’a indiğini izledim ve Superbius’un ordunun geri kalanına emirlerini verdiği kibirli tavrını gördüm. BU Yaldızlılar gerçekten de konumları açısından bu kadar bölünmüş mü?“


Sororis Prima Prabhavati, Sari’sinin Altın rengi ipeğini düzeltti; Ona yukarıdan bakarken, ışıltılı Mücevherler’i yumuşak ve kibirli bir ışıkla parıldıyordu.


Onun için, adamın sorduğu sorular o kadar temel Nitelikte’ydi ki, bunlara cevap araması bile, Kökenler’inin İlkel doğasının bir kanıtıydı!


“Bu, bir kusur anlamında bölünme meselesi değil, daha ziyade Superbius Hanedanlar’ının görkemli hakkı aracılığıyla birçok Gözlemlenebilir Varoluş’un istikrarını sağlayan Mutlak Düzen’in bir şaheseridir. Çünkü bizler, liderlik etmek üzere En Râfine Gurur’la tasarlanmış Egemen planlayıcılar ve Medeniyet’in yüzleriyiz.“


BOOM!


“Rehberliğimiz altında, Ira Şanlı ve sarsılmaz kılıçlarımız olarak hizmet ederken, Avaritia Bilgeliğimiz’in arşivlerini ve erişimimizin zenginliğini korur; Invidia ise bu mükemmel uyumdan herhangi bir sapma olup, olmadığını gözetir, Böylece hiçbir uyumsuzluk düzenimizin güzelliğini bozmasın.“


...!


“Alt Kademeler bile bu Hiyerarşi içinde en gerçek amaçlarını bulurlar; Acedia, Altyapımız’ın sarsılmaz çapaları olarak kalırken, Gula ve Luxuria, Daha Yüksek Kademeler’in Varoluş’un yönetimi ve Kalıntı’ya karşı savaşa odaklanmalarını sağlayan emek ve zevki sunarak, en gerçek tatminlerini bulurlar. Seninki gibi Sınır’lı bir Zihne sahip olan, soğuk bir tabakalaşma gibi görünebilir, ama gerçekte, her Varoluş’a, Mühendislik’le tasarlanmış özüne mükemmel şekilde uyan bir sınıf atamak, şefkatin en yüksek biçimidir.






Not: BU Yaldızlı Oğlumuz’u Güzel bile bulmadı. Oğlumuz’un Güzelliğ’ini anlatmama bile gerek yok. Ama Infınıte Mana işte. Bilmem BU Yaldızlılar ne Derece Güzeldir? Hayal Güc’ümüz bile yetmez.