Bölüm 5203

Alan’ın verdiği hislerde bir değişiklik olmuştu.


BU Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’una geldiğinden beri Noah, buradaki ortamdaki Sonsuzluk’ta ince bir Direnç hissediyordu; Bu, onun türündeki Güc’e göre Ayarlanmamış bir ortamın kendine özgü Niteliğ’iydi. Güçsüzleştirici değildi. Sadece oradaydı. Kendisiyle bu yerin sakinlerinden beklediği şey arasında sürekli, Düşük Seviye’li bir sürtüşme vardı.


Sonsuz Varoluşsal Güçlendirme bu Sürtüşme’yi tamamen ortadan kaldırmıştı.


Onunla Ubergulden Adelheid arasındaki bağlantı Nehri’nin dalgalanması, gözle görülür bir parlaklıkla Alev alev yanıyordu ve o Nehir sayesinde BU Braneworld’ün Sonsuzluğ’u ona direnmeyi bıraktı ve buraya ait Varoluşlar’a aktığı gibi ona doğru akmaya başladı.


Nefes alması kolaylaştı. Daha Uzağ’ı algılayabiliyordu. Sonsuzluğ’un çevredeki Varoluş’ta Dokunduğ’u Bilgi akışları, işbirliği yapmaya karar vermiş bir ortamın cömertliğiyle ona geri bildirim vermeye başlamıştı.


Yastık Sohbet’i çoktan işe yaramaya başlamıştı. Mutlak Luxuria Egosu’nun Pasif Yeteneğ’i, geldiğinden beri ortamdaki Bilgiler’i çekiyordu, ancak Direnç ortadan kalktığında, tamamen Farklı bir Seviye’de çalışmaya başladı. Çevredeki Alanda Bilgi Dokumalar’ı sadece mevcut değildi... Sanki Varoluş’un kendisi, onun mevcut hedeflerinin tam açıklanmayı hak ettiğine karar vermişçesine ona doğru akıyordu.


Bu Büyük Alan’ın Sırlar’ı, Bilgi’si, özenle saklanmış gerçekleri...


Sadece akıyorlardı.


|Varoluş Sen’in İçin Konuşuyor:|


|Sororis Prima olarak adlandırılan Üç Varoluş, standart Ordovisyen Paleozoik Sınıflandırması’nı Aşan Mühendisliğ’e sahiptir. Üçü için de Silüriyen Paleozoik yakınlığı doğrulandı. Temeller’i, Bilgi ve Kavrayış’ı yöneten Ana Neden olan Cognitio Nedeni’nden aktif olarak besleniyor. Onlar sadece öğrenmeye dayalı Türetilmiş Medeniyetler’i kullanmıyorlar. Cognitio Nedeni’nin Kısmi Otoritesi’ni Varoluşlar’ına dahil etmişler.|


|Sororis Prima Evangelina: Medeniyet Erişim’i: Yaklaşık %31. Üç’ü arasında En Yüksek Olan’ı.|


|Sororis Prima Konstanze: Medeniyet Erişim’i: Yaklaşık %27.|


|Sororis Prima Mathilde: Medeniyet Erişim’i: Yaklaşık %25.|


|Üçü de Ana Neden Entegrasyon girişimleri için gerekli olan %25 Eşiğ’ini aşmaktadır. Üçü de çoğu BU Yaldızlı Olanlar’ın başarısız olduğu yerde başarılı olmuştur.|


|Ek Gözlem: Şu anda bulunduğunuz Gemi, Ubergulden Hanesi’nin Egemenlik Alan’ı olup, standart Magna Sorora gözetim protokollerinden muaf olarak kayıtlıdır. İçerideki konuşmaların dışarıya hiçbir Kaydı yoktur...|


Noah, tüm bunları sindirip, Evangelina’ya odaklanırken, gözleri parlıyordu.


Üçü arasında En Yetenek’li olanı. Yüz’de Otuz Bir Medeniyet Erişim’i!


Evangelina konuşurken, ona doğrudan baktı, ancak sözleri odayı doldurdu.


“Bir BU Yaldızlı Olan ile Muhafız’ı arasındaki Bağ benzersizdir. Birbirleriyle Asırlar’ca birlikte olduktan sonra, o kadar Güç’lü bir Güven Duygu’su geliştirirler ki, Varoluşlar’ının rezonansı daha da büyük bir Bağ oluşturur ve ikisi de bundan Güç alırken, Güç aralarında sorunsuz bir şekilde paylaşılır.“


Mandala gözleri yavaşça döndü.


“Bir Primaris Bağ’ı. Benim bile kendi Muhafız’ımla böyle bir Bağ’ım yok.“ Ne kendine acıma ne de şikayet içeren, sadece değerlendirme Niteliğ’inde kısa bir duraklama.


“Zayıf, Şehvet dolu bir BU Yaldızlı Olan’ın senin Muhafız’ın olmasından endişe ediyordum. Ama görünüşe göre, yine de tamamen içgüdülerinden yoksun değilsin. Bu düzenleme şimdilik işe yarıyor.“


Bakışları kaydı.


“Dietrich. Sen ve Kız Kardeş’in hazırlanmalısınız.“



Dietrich hemen kaşlarını çattı, Gözbebeksiz Altın rengi gözleri Evangelina’dan Noah’a kaydı.


“Hâlâ onunla ilgili her şeyi anlamamız gerekiyor. Son Eonlar’da ne yaptığını, niyetinin ne olduğunu, bu Bağ’ın aslında nasıl oluştuğunu...“


“Hepsini hallettik zaten.“


Evangelina’nın sesi yükselmedi. Sadece konuyu kapattı.


“Zamanımız olmadığını hatırlatmama gerek var mı? Bu fırsatı kaçırırsak, BU Kalıntılar ilerlemelerimizi öğrenecek ve her şey bir kez daha kapanacak. Her gecikme, bir kapının kapanması demektir.“


...!


BU Kalıntılar’dan bahsedilince, Noah’ın gözleri parladı, aklına biri gelmişti.


BU Yaratık. Hâlâ kaçıyor muydu? BU Yaldızlılar’ın takibinden kurtulmayı başarmış mıydı, yoksa BU Yaldızlılar mesafeyi kapatmış mıydı? Soruyu kısa bir süre düşündü ve bir kenara bıraktı, çünkü daha acil olan konu Evangelina’nın üzerinde durduğu konuydu.


BU Kalıntılar, ilerlememizi fark ederse, kapatacağı bir fırsat.


Ubergulden Adelheid’i bu kadar önemli bir şeye erişim Kaynağ’ı olarak görmemişti. O bir Batarya olmuştu. Bir Bağlantı. Braneworld’e açılan bir Köprü. Yararlı, gerçekten yararlıydı ama bir Anahtar’ın yararlı olması için kapıdan geçmesi gerekiyordu.


Görünüşe göre, hesapladığından çok daha fazla Kapı vardı.


Arkasını dönmedi. Bakışlarını Evangelina’ya sabit tuttu ve kendisiyle Adelheid arasında vızıldamaya devam eden bağlantı Nehri’nden sessizce konuştu; Sesi, Gözlemlenebilir Güc’ünün kendisinin Bilinc’ine ulaştığı kanallardan geçerek, onun Bilinc’ine ulaştı.


“Görünüşe göre bana söylemediğin pek çok şey varmış. O zaman çok daha iyi uyum sağlardım ve işleri çok daha Hız’lı hallederdim.“


Onun dikkatinin aralarındaki görünür Nehre kaydığını hissetti. Sonsuz Varoluşsal Güçlendirme onun yakınlığını gerektirdiği için bunu kasten aktif tutuyordu ve Dietrich’in elinin tekrar boğazına sarılmasını istemiyordu.


Cevabı bağlantı üzerinden sakin ve ölçülü bir şekilde geldi.


“Ben de uzun süredir yoktum. Ben de senden sadece biraz daha fazlasını biliyorum. Ama bunu bir fırsat olarak görmemelisin. Bundan dolayı çok sayıda BU Yaldızlı Zaten öldü. Şu anda sahip olduğun hazırlıktan ve güçten çok daha fazlasına sahip olanlar. Sen bir BU Yaldızlı bile değilsin. Onları öldüren şeyin sana da olması durumunda başına neler gelebileceğini hayal et.’


Onu korkutmaya çalışıyordu.


Ama tam tersi bir etki yaratıyordu!


Evangelina’nın sesi şimdi daha güçlü bir şekilde yankılanırken, o ifadesini nötr tuttu.


“Sayısız, Sayılamayacak kadar uzun bir süredir, BU İlkel Kaynak bizim Ulaşamayacağ’ımız bir yerde kaldı. Ama son zamanlarda muazzam ilerlemeler kaydettik.” Mandala gözleri, dönen Geometrisi’yle hem onu hem de Adelheid’i içine alıyordu.


“Bazı eşsiz BU Kraliyet Yaldızlılar, Sıradan Varoluş Dokumalar’ıyla girilemeyen bir yere erişebilirler. Vücud’un, Güc’ün, Medeniyet’in... Kısaca’sı seninle ilgili her bir parçan o yere girmek için bunların çoğu geride bırakılır. Arındırılır. Sadece Ego’n, Gözlemlenebilir Güc’ün ve Sonsuzluğ’un oraya ulaşır. Bunun, o yerdeki BU İlkel Kaynağ’ın Sınırsız Saflığ’ından kaynaklandığına inanıyoruz. Oraya ne kadar çok Varoluş gönderebilirsek, o kadar çok Varoluş hayatta kalır, Sırlar’ını o kadar çok kavrayabiliriz.“


O sakinliğini korudu.


“Sen, diğer BU Kraliyet Yaldızlılar ve onların Muhafızlar’ı bir sonraki turda gönderileceksiniz. BU Kalıntılar ilerlememizi fark edip, yaklaşımı bir kez daha kapatmadan önce BU İlkel Kaynağ’a erişmek için bir yarış. Ama aynı zamanda diğer tüm BU Kraliyet Yaldızlı Hanedanlar’ıyla da bir yarış.“


Soğukkanlılığının ardında bir şeyler değişti!


“Ben Magna Sorora’nın Sororis Prima’sıyım. Ama Ubergulden olduğumu asla unutmadım. Soy’umuz geride kalamaz.“


...!