Bölüm 5220

Çok renkli Sonsuzluk Okyanus’unun altında Altın Kumlar’ın rüya gördüğü Infınıverse’de, kalp atışları katlanarak, artmıştı.


Sonsuz Okyanus’un üzerinde, Milyonlar’ca atan kalp Tekilliğ’i süzülüyordu; Her biri, sıradan Temeller’in baş edemediği koşullarda hayatta kalmak üzere tasarlanmış bir Temel’in sabit ritmiyle atıyordu. O kalplerin üzerinde, onlarca şekil Sonsuzluk’la dolu Varoluş’ta asılı duruyordu; Bedenleri, aşağıdaki Okyanus’tan yukarı doğru yükselen ve yeni dönüşmüş Varoluşlar’ına nüfuz eden çok renkli akıntılara dalmıştı.


Onlar, BU Primus Apeiron’dan daha küçüktü. Birazcık. Pullar, boynuzlar, kuyruklar, sırt çıkıntıları, hepsi oradaydı ama şablonun kendisi olmak yerine, birincil şablondan türetilmiş Formlar’ın kendine özgü Niteliğ’ini taşıyorlardı. Noah’ın Primus Apeiron Formu Sınırlı Mutlak Sonsuzluğu’nun tam yoğunluğuyla parıldarken, bunlar halkının yoğun ama nispeten mütevazı Sonsuzluğ’unu taşıyordu; Her biri Mühendisliğ’e getirdikleri Temel’le ve Mühendisliğ’in o Temel’den yarattığı her neyse onunla yanıyordu.


BU Naldine’nin formu, pulları arasında altın ışık nehirleri taşıyordu. Baş Lich Ra’Zan’ınki, içinde yaşayacak yeni bir Beden verilmiş eski bir şeyin derin soğuk ışığını taşıyordu. Henry’ninki, Osmont Soy’unun dokunduğu her şeyin içinden akan Mavi-Altın’ı taşıyordu. Barbatos’unki kompakt ve keskin, her zaman Boyut’unun gösterdiği kadar tehlikeli olmayan birinin kendine özgü niteliğiydi.


Ul’moreth’in Apeiron’u tüylü Altın bir dış yüzeyle doluydu!


Uyanmaya başladılar.


Ruination, hepsine parlayan gözlerle baktı; Kıpkırmızı-Mavi illüzyon formu, operasyonel Parametreler’ini almış ve bunları yerine getirmeye hazır bir Sistem Zekası’nın sakin Otoritesi’yle, Varoluş’ta asılı duran safları arasında yavaşça ilerliyordu.


|Bütün bunlar, Büyüme ve İlerleme’yi yaymak için Zorluklar ve meydan okumalar uğruna var. Çünkü Büyüme olmadan, eninde sonunda boğuluruz. Hepiniz, karşı karşıya kalacağınız Varoluşlar’a karşı akıl almaz derecede zayıfsınız. Tek bir çatışmada Çökebilirsiniz. Çökmezseniz bile, sizi yakalamaya çalışabilirler.|


Sesinde soğuk, zorba bir kesinlik vardı.


|Yakalanmaya izin vermeyeceksiniz. Apeiron Mühendisliğ’inizin içinde, son bir önlem için Dokumalar var. Çöküşünüz kaçınılmaz hale geldiğinde, BU Sonsuz Kilonova’yı etkinleştireceksiniz.|


|Sonsuzluk Kilonova: Etkinleştirildiğinde veya Öldüğünüz’de, Apeiron Varoluş’unuz, patlama noktasının Bir Mil Yarıçapındaki her türlü Sonsuzluk izini Yutan, sıkıştırılmış Sonsuzluk’tan oluşan bir Süpernova’da patlayacaktır. Bu Yarıçap içindeki her Varoluş’un Sonsuzluk Rezervler’i tükenecek, Sonsuzluk Kanallar’ı geçici olarak kesilecektir. Patlama önlenemez. Kontrol altına alınamaz. Düşman istese de istemese de gerçekleşir. Sizler sadece Asker değilsiniz. Sizler Sonuç’sunuz.|


Bir duraklama.


|Gidin. Yaşayın ve ölün. Sonsuzluğ’u hissedin ve ilerleyin.|


Gözleri daha da parladı.


|İlerleyin!|


BOOM!


---


Gezgin Topraklar’a geri dönersek, Noah zincirleri çekiyordu.


Sonsuzluğ’un Mutlak Superbius Ego’su, Primus Apeiron Formu’nda alevlenmişti; Altın rengi Gurur, çok renkli pullarından yükseliyor ve Ego’su Mutlak ifadesine ulaşmış bir Varoluş’un kendine özgü Otoritesi’yle zincir düzenine doğru bastırıyordu; Bunun ürettiği Güç, önceki Superbius gösterisini ana bildiriden önceki bir ön duyuru gibi hissettiriyordu. Birkaç Zincir çoktan kopmuştu.


Kalanlar ise, Yüzler’ce BU Yaldızlı Olan’ın topluca onları bırakmayı reddetmesi sayesinde yerinde kalıyordu; Ira Temeller’i koordineli bir gerginlik içinde kilitlenmiş, Superbius Komutanlar’ı ise tek bir sürekli çekişin tüm düzeni çözmesine yol açacak olan zayıf noktaların oluşmasını engelleyen soğuk ve senkronize emirler veriyorlardı.


BU Yaldızlılar, alıştırılmış bir verimlilikle hareket ediyorlardı.


Kalıntıyla savaşmışlardı. Tam da bu tür bir kontrol altındaki tehdit için protokolleri vardı ve bu protokolleri, başarıyla kontrol altında tutma ile felaket arasındaki farkın hassasiyet olduğunu Eonlar boyunca öğrenmiş Varoluşlar’ın hassasiyetiyle uyguluyorlardı.


Sonra... Diğer Apeiron ortaya çıktı!


Onlarca tane. Daha küçüktüler. Kontrol çemberinin etrafındaki Gezgin Topraklar’daki çok renkli parlak noktalardan ortaya çıkıyorlardı!


Şok, toplanan BU Yaldızlı arasında tek bir görünür dalga halinde yayıldı.


Dış çemberdeki bir BU Superbius Yaldızlı Olan, düşünmeden harekete geçti; Bu, Gurur’u yansıtan stratejik olarak uygun olup, olmadığını Zihni İşleyemeden bir provokasyonla karşılaşmış bir Varoluş’un refleksiydi.


Varoluşsal Işınım’ı, arkasında Paleozoik Ölçek’li Superbius Mühendisliğ’inin tüm gücüyle, en yakın mesafedeki yeni gelen Apeiron’a doğru patladı; Gerçek BU Yaldızlı Gurur’un ezici baskısı, o Güç Seviyesi’yle doğrudan çatışmaya dayanacak şekilde tasarlanmamış bir Varoluş üzerine çöktü.


Söz konusu Apeiron, tam da İmparator Penguen’di.


Baskı çöktü.


İmparator Penguen’in Apeiron Formu Ân’ında düzleşti; Paleozoik Ölçek Fark’ı, bu İki Seviye arasındaki farkın kısıtlama olmaksızın uygulandığında her zaman ürettiği sonucu tam olarak üretti; Daha küçük form, karşı koyamayacağı bir ağırlık altında Gezgin Topraklar’ın çok renkli denizine sıkıştı.


BU Superbius Yaldızlı Olan, durumun ilk bakışta göründüğünden daha yönetilebilir olduğunu teyit eden bir Varoluş’un özel memnuniyetiyle bunun kolaylığını kaydetti.


Ve sonra İmparator Penguen patladı.


Sonsuzluk Kilonova!


Patlama, çöküş noktasından dışarıya doğru, Dost ile Tehdit arasında ayrım yapmayan, savunma Dokumalar’ı karşısında yavaşlamayan, Bir Mil Yarıçapındaki Varoluşlar’ın Paleozoik Ölçeğ’ini operasyonunda ilgili bir değişken olarak kabul etmeyen, Yutan bir Sonsuzluk Küre’si halinde yayıldı.


Çöküşe neden olan BU Superbius Yaldızlı Varoluş, kapatamadıkları kanallardan Sonsuzluk Rezervler’inin boşaldığını hissetti; Apeiron Mühendisliğ’inin nihai kapasitesinin kapsamlı verimliliği ile patlamanın Tüketim Alan’ına doğru çekildiler!


Yarıçap içindeki düzinelerce BU Yaldızlı, aynı boşalmayı hissetti; Birincil alt tabakaları az önce önemli ölçüde azaltılmış olan Varoluşlar’ın ani yönelim bozukluğuyla birlikte, Kultivasyon Kapasiteler’i düştü.


Kendilerini önemli ölçüde daha zayıf hissettiler!


Ardından, çevreye yakın küçük rahatsızlıkları ortadan kaldırmak için harekete geçen bir Ira Savaşçı’sı tarafından yeni gelen bir başka Apeiron çökertildi.


Bir başka Kilonova.


Bir Mil çapında bir başka Sonsuzluk Tüketim’i.


Sonra bir tane daha. Ve bir tane daha; Bu düzen, bireysel kayıpların başarısızlık değil mekanizmalar olduğu tam bilinciyle tasarlanmış bir yıpratma stratejisinin acımasız sabrıyla kendini kuruyordu; Her çöküş, çevredeki BU Yaldızlı Varoluşlar’ın kapasitesini düşüren bir patlama yaratırken, Infınıverse kaybedileni yeniden inşa edip geri getiriyordu.


BU Yaldızlılar,  yeni ortaya çıkan Sonsuzluk Canavarlar’ını daha zayıf buldular. Çökertmesi daha kolaydı. Onları, kolayca ve verimli bir şekilde çökerttiler.


Ama...


Her çöküş, onların Sonsuzluğ’unu Yutuyor’du!





Not: Dediğim 1 Mil bu. Ama dediğim gibi önemi yok. Bir kaç Bölüm sonra bu Gözlemlenebilir Varoluş Ölçeğ’ine Büyüklüğ’üne çıkacak. Adui bir ara Metafor denediğini söylemişti. Yani içiniz rahat olsun.