Bölüm 5233

Vaeltharion, son birkaç dakika içinde mevcut durumu defalarca yeniden değerlendirmiş ve şimdi önceki değerlendirmelerden farklı bir kategoriye giren bir sonuca varmış olan Kâdim gözleriyle ona baktı.


“Sen nesin?“ Sesi soğuktu; Stratejik değerlendirmenin ötesine geçip, sadece bir cevap bekleyen daha basit bir aşamaya gelmiş bir Varoluş’un samimi merakı vardı sesinde. “Ne istiyorsun?“


Noah’ın gözleri kapalı kaldı.


Konuştuğunda, sesinde bu cevabı bir süredir düşünmüş bir Varoluş’un telaşsız ritmi vardı!


“Yıllarca bir Saray’da yaşayan ve Tavan’daki Altın varakların özellikle kendisi için Cennet’ten bir armağan olduğuna ikna olmuş bir Adam hakkında, belki de uydurma olan eski bir Hikaye vardır. Temel’e bir kez bile bakmadı. Taşlar’ı kimin döşediğini bir kez bile sormadı. Sadece kendi inşa etmediği şeylerin ışığında yaşadı ve buna doğuştan hakkı olduğunu söyledi.“


Bir Ân durdu.


“Çok uzun zamandır, sen ve senin gibiler, Sonsuzluğ’u hiç bitmeyecek bir partide dipsiz bir Okyanus gibi gördünüz. Onu yudumladınız, içinde yıkanıp, sanki sıradan bir hakmış gibi botlarınızdaki tozu yıkamak için kullandınız. Bir ayrıcalık. Aslında bu, Ruh’un sert olması gereken yerlerde sizi yumuşatan, aşırı bir hoşgörü.“


Sesi yükselmedi.


“Ben toprakta doğdum. Bir BU Sınırlı Yaşam Formu olarak doğdum adıma ait tek bir Enerji Zerre’si ya da en ufak bir Otorite izi bile yoktu. Siz balkondan manzarayı daha iyi görebilmek için Varoluş’u Yeniden Düzenlemek’le meşgulken, ben karanlık bir Dünya’da kendi ışığımı yaratmak zorundaydım. Ama parti bitti ve fatura nihayet geldi.“


Gözlerini açmadan yüzünü Vaeltharion’a çevirdi.


“Tıpkı BU İlkel Kaynağ’ın asla tam olarak dokunamayacağın uzak, parıldayan bir Rüya olarak kalması gibi, Sonsuzluk da senin için bir Anı olmak üzere. Yeni bir Çağ başlıyor, sahip olduğun şeylerin, Demirci Ocağ’ının değerini gerçekten bilen eller tarafından geri alınacağı bir Çağ. Ben buradan, Varoluş’un bu köşesinden, hepinizle birlikte başlıyorum.“


Sesinde, bir Direktif’in yürürlüğe girdiğine dair sessiz bir kesinlik vardı.


“Gururunuz’u, Öfkeniz’i ve Şehvetiniz’i istediğiniz kadar göğsünüze sıkıca sarabilirsiniz ama Ateş söndüğünde, bunların çok soğuk teselliler olduğunu göreceksiniz. Şu Ân’dan itibaren, ben şahsen elimi uzatıp, kesin iznimi vermedikçe, Sonsuzluk artık sizin emrinizde olmayacak. Geri Alınıyor. Geri Kazanılıyor. Buraya yüksek Egolar’ınız ve şaşırtıcı kibirinizle geldiniz, Varoluş’un efendileri olduğunuzdan emindiniz.“


Son bir duraklama.


“Sizi bu Yetenek’ten mahrum bırakıyorum. Okyanus’u geri alıyorum ve sizi Kıyı’da nefes nefese bırakıyorum.“


BOOM!


“Sizi Sonsuzluk’tan mahrum bırakıyorum.“


Toplanan BU Yaldızlı Varoluşlar arasında dolaşan kasvet ve inanamama dolu bakışlar Ânlık değildi. Sırayla geldiler, her biri bu ifadenin sonuçlarını kendi kavrayışlarının hızında algıladı; Sororis Primaslar Cognitio Neden bağlantıları aracılığıyla ilk olarak geldiler, Ordovisyen Ölçeğ’i Varoluşlar ise ne olduğunu anlamadan önce bunun gerçekleştiğini hissetme mekanizmasıyla en son geldiler.


Çünkü bu zaten gerçekleşiyordu.


|YÖNETMELİK YAYIMLANDI — Primus Apeiron’un Sonsuz Emirler’i Yürürlüktedir.|


|Kalıcı Yönetmelik, İlk Yayın: Gözlemlenebilir Varoluş içindeki Sonsuzluk, Primus Apeiron’un açık izni önceden alınmadıkça ve sürdürülmedikçe, burada bulunan hiçbir BU Yaldızlı Yaşam Formu’nun Emirler’ine, Güç Çekimler’ine veya Varoluşsal İfadeler’ine artık yanıt vermeyecektir.|


|Uygulama: Şu anda Bellum Neden’i veya Cognitio Nedeni’nden güç çeken tüm Varoluşlar bu Direktif’i Geçersiz Kılamaz. Ordovisyen Paleozoik Ölçeği’nde veya altında bulunan tüm Varoluşlar bu Direktif’i geçersiz kılamaz. Direktif, Primus Apeiron’un Âktif Güçler’inden herhangi biri tarafından değil, Sonsuzluğ’un kendisi tarafından uygulanır; Bu, Dışsal Kultivasyon Saldırılar’ına karşı yöneltilen savunma Dokumalar’ının bu Direktif’in mekanizmasını ele almayacağı anlamına gelir.|


|Yönerge Yürürlüktedir.|


BU Yaldızlı Varoluşlar bunu yavaş ve korkutucu bir geri çekilme olarak hissettiler; Bir Varoluş’un, tüm Varoluş’u boyunca sürekli olarak çektiği Kaynağ’ın artık yanıt vermediğini keşfetmesinin verdiği o belirgin hissi; O kadar sürekli çekmişlerdi ki, onu çekilen bir Kaynak olarak algılamayı bırakmışlar ve sadece Kendi Temeller’inin ortam koşulu olarak deneyimlemişlerdi.


Sonsuzluk’tan dövülmüş BU Yaldızlı Paleozoik Kemikler’i. Sonsuzluk aracılığıyla inşa edilmiş Organlar’ı. Sonsuzluğ’u aracı olarak kullanarak, ifade ettikleri Nedenler’i. Bunların hepsi, var olma anlamında hâlâ oradaydı ancak içlerindeki Sonsuzluk, ona uzandıklarında artık dinlemiyordu; Sanki Okyanus, isteyen herkes için Su olmayı bırakmaya karar vermiş gibiydi.


Önceki tüm gelişmelerde sakin Otoritesi’ni koruyan Sororis Prima’nın ifadeleri değişmeye başladı.


Vaeltharion’un Kâdim gözleri Noah’tan kendi ellerine kaydı; Orada üç Ana Neden Entegrasyon’u, normalde içinden aktıkları Sonsuzluğ’un yeni bir komut setini benimsemiş bir ortam gibi davrandığını fark ediyordu.


Kasvetli ifadesi daha da derinleşmişti.


Bununla birlikte öfke de ortaya çıktı.


Kimse buna inanamıyordu!


Noah, yavaşça nefes verdi ve çok renkli Sonsuzluk her yönden ona doğru akmaya devam etti; O da gözlerini açtı.


Binlerce Ordovisyen Ölçek’li Yaldızlı Varoluş’a baktı. Bir düzine Sororis Primas’a. Dokuz Ragnar’a. Kâdim gözlerinde yanan üç Ana Neden Entegrasyon’uyla Vaeltharion’a.


Hepsi, Mühürler’i kaldırılmış bir kaptan Su boşalır gibi, Temeller’inden Sonsuzluklar’ı boşalmaya başlayan BU Gezgin Topraklar’da duruyorlardı.


Tekrar konuştu ve sesi, bu savaştan çok önce başladığı bir düşünceyi tamamlayan birinin kendine özgü ritmiyle çıktı.


“Asla şekillendirme hakkın olmayan Varoluşlar’la Mümarlık oynamak için Eonlar harcadın. Egolar’ı giysi gibi tasarlıyorsun, Egemenlik Estetiğ’ine uymayan Parçalar’ı kesip, atıyor ve kalanları çöp olarak adlandırıyorsun. Bu kastları yaratıp, buna Düzen diyorsun ama onları iğrenç bir İblis’in bile yüzünü kızartacak türden alçakça ahlaksızlıklar için kullanıyorsun. Bu, güzelce tasarlanmış bir ıstırap makinesi ve sen onun uğultusundan çok uzun süredir zevk alıyorsun.“


Tac’ı alev aldı.


“Sonsuzluğunuz’u çoktan aldım. O, sadece bir Aperatif’ti. Şimdi de Kapılar’ı alıyorum. Bu Gözlemlenebilir Varoluş’u Terk Edemeyeceksiniz ve Braneworld’de fırtınanın geçmesini beklemek için Altın Kuleler’inize ya da korunan boyutlarınıza çekilemeyeceksiniz. Gözlemlenebilir Varoluş, buradaki hepiniz için kapalıdır. Bu çatışmadan dışarıya hiçbir bilgi sızmayacak. Ve siz.“


Hepsine baktı.


“Varoluş’un en uzak, en elverişsiz uçlarına, Varoluş’un en ince ve gölgelerin aç olduğu yerlere dağılacaksınız. Diğer herkese davrandığınız gibi hayvanlar gibi avlanacaksınız ve sizi kurtarabilecek tek bir Kraliyet Ferman’ı bile olmayacak. BU Sınırlılar’a Eonlar’ca boyunca çektirdiğiniz korkunun soğuk ve keskin kenarını hissetmenizi istiyorum. Artık kontrolünüzde olmayan bir hayatın ezici ağırlığını tam olarak anlamanızı istiyorum.“


Sesi, bir Direktif’in verildiği tona düştü.


“Öyleyse. Dağılın.“


BOOM!


O, her Kelimesi’ni Direktif’in Otoritesi’yle destekleyen BU Sonsuz Dil aracılığıyla ortamdaki Sonsuzluğ’a emir verdi; BU Gezgin Topraklar’daki Sonsuzluk, Sonsuzluğ’un BU Sonsuz Dil’den emir aldığı şekilde, Kendi Ana Dil’inde konuşulmasını bekleyen bir aracın Ânlık tepkisiyle bu emri aldı.


Sonsuzluk yakaladı!


Gezgin Topraklar’daki her Yaldızlı, koordinatlarının yeniden atandığını hissetti; Mevcut konumları ile Gözlemlenebilir Varoluş’un en uzak ve en elverişsiz uçları arasındaki boşluğu dolduran Sonsuzluk, bir Ân ile bir sonraki Ân arasındaki Mesafe’yi kapsayan bir yer değiştirme konfigürasyonuna kendini yeniden düzenledi.


Ordovisyen ve Silüriyenler, Sororis Prima ve Ragnar Klonlar’ı ve Üç Entegre Ana Neden’e sahip Kâdim Vaeltharion; Yer değiştirmenin büyüklüğü, Noah’ın doğrudan Kultivasyonu Yol’uyla değil, Sonsuzluğ’un kendisi aracılığıyla işliyordu ve bu nedenle, Seviyeler’ine bakılmaksızın mevcut her Varoluş’a hitap ediyordu.


Gitmişlerdi.


Tek tek. Sonra gruplar halinde. Sonra hepsi birden, kalan Direnişçiler’in son tasfiyesi, Direktif’in Vaeltharion ve Dokuz Ragnar’ın Silüriyen Paleozoik Neden destekli Direniş’ini bile Geçersiz Kılacak kadar yeterli uygulama Güc’ü biriktirmesiyle tamamlandı.


Vaeltharion’un gözleri, yer değiştirme onu alıp, götürene kadar Noahınkiler’le buluştu!


BOOM!


Sonra o da gitmişti.


Gezgin Topraklar boşalmıştı.


Noah, binlerce BU Yaldızlı Olan’ın bulunduğu Mekan’ın ortasında tek başına duruyordu ve Sonsuz Nehirler ve çok renkli Sonsuzluk Okyanuslar’ı her yönden aynı anda ona doğru akın etti, boşalan Alan’ı kendi özüyle doldurdu; 


|Etkin ve Devam Eden Daimi Yönergeler:|


|Birinci Direktif: Sonsuzluk, Gözlemlenebilir Varoluş’un etkilenen bölgesi içindeki BU Yaldızlı Emirler’ine yanıt vermemektedir. Uygulama devam etmektedir.|


|İkinci Direktif: Bilgi karantinası oluşturuldu. Karantina sürerken, katılımcılar bu savaşla ilgili Bilgiler’i BU Braneworld Gözlemlenebilir Varoluş’a iletemezler.|


|Üçüncü Direktif: Yer değiştirme işlemi aktif. Dağınık durumdaki katılımcılar, Gözlemlenebilir Varoluş’un uzak köşelerine, izole koordinatlara dağıtılmıştır.|


|Sınırlama Onay’ı: BU Sonsuz Direktifler’in Kısıtlamalar’ı yoktur. Direktifler, Silüriyen Paleozoik Ölçeğ’inde veya altında tek başına hareket eden herhangi bir Varoluş’a karşı geçerli olacaktır. Birden fazla Ana Neden’in desteğine sahip bir Varoluş veya BU İlk Neden’in Türetilmiş ifadeleri yerine doğrudan Otoritesi’nden yararlanan bir Varoluş, kurulan Direktifler’i bozacak yeterli ağırlığa sahip olacaktır. Karantina, yeterli Güc’e ve motivasyona sahip bir Varoluş Kaynağ’ını araştırana kadar devam edecektir. Süre Tahmin’i: Belirsiz Ancak Sınır’lı.|


|Emirler güçlüdür. Daha fazla Yükseltilmedik’çe, Kâlıcı değildirler.|


...!


Noah, Sınırlamalar’ı coşkuyla okudu.


Sınırsız değil. Bu da, yer değiştirme ve karantinanın kalıcı bir çözüm sunmaktan ziyade zaman kazanmaya yaradığı anlamına geliyordu ve bu Süre’nin süresi, Braneworld’ün bu bölgeden gelen sessizliği ne kadar çabuk fark edip, Silüriyen Paleozoik Seviyesinde’ki bir Emri bozabilecek bir şeyi araştırma için göndereceğine bağlıydı.


Zaman Çizelge’si tahminini bir planlama değişkeni olarak kaydetti ve gözlerini tekrar kapattı.


Sonsuz Neden’ini hissetti.


BU Gezgin Topraklar’ında, her boş koordinattan aynı anda kendisine doğru akan çok renkli Sonsuzluk eşliğinde, Mezarlığ’ın birliği sayesinde hissedebildiği o özel şekilde Neden’ini hissetti; Bu, her şeyin ortadan kaldırılıp, geriye sadece Neden’i ve Dili’nin birbirine yapışık kaldığı o Ân öncesinde erişemediği bir temas derinliğindeydi.


Onun uçsuz bucaksızlığı onunla birlikteydi.


Annesi’nin ortaya çıkardığı Neden. Kendi Varoluş’unun Birincil ifadesi olduğu Neden. Yaldızlı’nın koyduğu bir tanımlaması olmayan Neden; Çünkü hiçbir Yaldızlı Mühendislik, Sınır’lı bir Kadın’ın kendine özgü ıstırabı ile Sınırlı bir Erkeğ’in kendine özgü inatçılığının, onları Sonlandırması gereken şeyleri basitçe yaşayarak geçirme gibi çok daha eski bir yöntemle ürettiği şeyi, kendi metodolojisiyle üretebilmiş değildi.


BU Infıverse’ye bir şey söylemek istedi.


Bu arzuyu, şu anda Calabi-Yau kıvrımlarının tadını çıkarırken ve gelişimini hızlandırmak için ateşlediği Üç Minyatür Neden’i besleyen, İçsel Alan’ına sahip olduğu her bağlantı aracılığıyla iletmek istedi.


Acele et.


Acele et ve büyü.


Gözlemlenebilir Bir Varoluş ol!


Çünkü BU Infiniverse nihayet dönüşümünü tamamladığında ve Neden, Otoritesi’ni alabileceği tam bir Gözlemlenebilir Varoluş’a kavuştuğunda, BU Sonsuz Neden’in ne kadar muazzam bir şeye dönüşebileceğini ne kadar çok hissederse, Güc’ünün şu anki ifadesi, gerçekten korkutucu hâle gelecekti. 


Oh.


Oh!!!