Bölüm 5237

Sürekli hareket eden gözleriyle onlara baktı ve sonra konuştu.


“Ben aptal bir kaltak değilim,” dedi; Daha ileri gitmeden önce Temel öncülünü ortaya koymak isteyen birinin kendine özgü, samimi bir doğrudanlığıyla.


“Ve beni çok dikkatli dinlemenizi istiyorum çünkü bunu sadece bir kez söyleyeceğim.”


Sesinde, Mutlak Lüks’ün keskin ritminin altında sıradan ses tonunun sohbet edici sıcaklığı vardı; Bu iki Özellik, olduğu şeyden vazgeçmeden daha fazlası Hâl’ine gelmiş bir Varoluş’un kendine özgü bir şekilde bir arada bulunuyordu.


“Hayalimi gerçekleştirmek için, Sir Osmont’un kocaman ellerinin beni sıkıca sarmasını... Beni şefkatle tutmasını sağlamak için, onun denklemindeki bir değişkenden daha fazlası olmam gerektiğini biliyorum.“


Başını hafifçe eğdi, Gül Kırmızı’sı Saçlar’ı tamamen hareketsiz kalırken, yüzündeki ifade hızlı bir şekilde üç farklı şekle büründü. “Sabit olmalıyım. Eğer bu Varoluş’taki diğerleri bir BU Yaldızlı Olan’ı avlayacak gücü bulabiliyorsa, ben Yirmi Tanesi’ni avlayacak Varoluş olmalıyım.“


...!


Yedi BU Ira Yaldızlı Olan’ın önündeki Alan’da yavaşça volta atmaya başladı.


“Onun radarına yakalanmamak, ufka baktığında gördüğü tek şey olmak için, akıl almaz derecede olağanüstü olmalıyım.“ Mânik yüzeyinin altında gerçek bir ağırlık taşıyan bir duraklama meydana geldi. 


“Ona kalbimi çoktan verdim ve artık onun ayrılmaz bir parçasıyım. Ama bu, sunmaya hazır olduğum şeylerin Sadece Başlangıc’ı. Ona Koca Bir Varoluş vermeliyim ve bunu, sizin Sıvı’nızla kaplıyken, iyi bir Kız gibi gülümseyerek yapmalıyım...“


Gülümsemesi ortaya çıktı.


“Egolar’ınızı ve zavallı küçük Duygular’ınızı Mutlak kontrolüm altında tutuyorum ve sizin kavrayabileceğinizden çok daha fazlasını planlıyorum. Onun izniyle, hepinizle birlikte BU Braneworld’e gidiyorum çünkü sizler güçlü bir BU Ira Yaldızlı Olanlar’ın Ev’inden geliyorsunuz, değil mi?“ Gözleri, hitap ettiği belirli bir BU Yaldızlı Olan’ı buldu ve diğerlerinin haritaları okuduğu gibi Duygusal Mimari’yi okuyabilen bir Varoluş’un sabit dikkatini ona dikti.


“Ve sen, ah, kendini Dokunulmayacak kadar önemli sanan bir BU Superbius dostuyla çok ilginç bir bağlantın var, değil mi?“


Yürüyüşünü durdurdu.


“Kimsiniz siz? Sizler, henüz düzenlemesini bile bitiremediğim bir Alet çantasındaki Aletlersi’niz. Bu yerdeki herkesin kendi Duygusal Bağlar’ı ve gizli ilişkileri var ve ben hepsini, başarısızlıklarınızın bir haritası gibi görebiliyorum.“ Kafasını tekrar eğdi. “Birlikte pek çok şey yapacağız, ah, çok görkemli ve dağınık şeyler. Hayalimi gerçekleştirmeme yardım edeceksin ve bunun Âlternatif’i... Duymaya hazır olmadığın bir sessizlik.“


BOOM!


Yanında bekleyen Apeiron Zırh’ına döndü; Açık ön kısmı, sanki onun için özel olarak yapılmış bir şeyin sabırlı hazırlığıyla kendini gösteriyordu.


İçine adım attı.


Zırh, Mutlak Lüks Formu’nun etrafını, birbirleri için yaratıldıklarını keşfeden iki şeyin kendine özgü doğruluğuyla kapattı ve mühürlenmiş Apeiron Mimarisi’nin arkasında, BU Duygusal’ın Gül Kırmızı’sı Saçlar’ı kusursuz sükunetini sürdürdü ve Yedi Parlak BU Ira Yaldızlı Olanlar, İrade veya Seçim olmaksızın sabırla beklemeye devam etti.


Planları vardı.


Hepsinden çok daha fazlası için Planlar’ı vardı! O’nu kimsenin hayal edemeyeceği kadar parlatmak için planları vardı!


BU Yaldızlı Olanlar mı? Hepsinin canı cehenneme. Sir’i zamanla hepsinin üstünde duracaktı!


BOOM!


---



>>BU Erken Örtülü Kıyı.>


Ayakları Altın Kumlar’ın içindeydi.


BU Erken Örtülü Kıyı’nın Erken Altın Kumlar’ı, çevredeki ortamdan Sonsuzluğ’u yeterince uzun süre Emmiş ve Sonsuzluğ’un bileşiminin bir parçası haline gelmiş bir Mâdde’nin kendine özgü sıcaklığıyla ayak parmaklarının arasına bastırıyordu.


Sular, BU Infiniverse’deki her şeyin sahip olduğu aynı çok renkli parlaklığı taşıyan, yavaş ve sabırlı tekrarlamalarla ayak bileklerine vuruyordu; Dalgalar küçüktü, ritmikti ve hiçbir aciliyet taşımıyordu.


Bir Ân durup, Gözlemlenebilir Varoluş boyunca BU Yaldızlı Olanlar’ın görkemli savaşı ve yerinden edilmesini düşünürken, nefesini verdi.


Etrafında, BU Sonsuz Dil’in Pâsif çalışması, çevredeki tüm Sonsuzluk kendi ortam kalıpları yerine onun Direktifler’ine göre işlediğinde, ortaya çıkan özel bir sessizlik yaratıyordu; Mükemmel bir şekilde yönetilen bir Varoluş’un sessizliği, içindeki her şeyin tam olarak söyleneni yapması ve bunu sürdürmek için onun dikkatini gerektirmeden yapması.


Başını kaldırdı.


BU Infınıverse, her yönden aynı anda onun üstüne ve etrafına yayılıyordu; Hadean Algısı’yla, onun için bu Üç Bin Âlem, büyüyen Varoluşlar’ın Kâtman’lı bir düzenlemesi olarak görünüyordu; Her Âlem, en son kontrol ettiğinden Sayılamaz Kez Daha Büyük’tü ve her biri, kendisine Katalizörler verilmiş ve bunlarla tüm gücüyle işleyen bir çevrenin kendine özgü Canlılığ’ını taşıyordu.


Paleosen-Eosen Termal Sonsuzluğ’u, ısınan Sonsuzluğ’unu Hâlâ Üst Atmosfer Katmanlar’ına pompalıyordu. Kretase Sonsuz Devrim’i, Âlemler’in Jeolojik ve Varoluşsal Alt Yapısı’nı, sıradan Zaman Ölçekler’inde doğal gelişimin Milyarlar’ca hatta Trilyonlar’ca Yıl boyunca üretemeyeceği konfigürasyonlara çeşitlendirmişti.


Musteriyen Yağışlı Dönem, onları besleyebilecek her yüzeyde Nüfus’u ve Yaban Hayat’ı Genişletmişti.


İyi. Ama yeterli değil.


Her zaman daha fazlasını yapabilirdi!


Ayaklar’ını Kum’a daha derine bastırdı ve Sonsuz Dil’in oturmuş bedeninden dışarıya doğru uzanmasına izin verdi, bir Orkestra şefi batonunu kaldırmadan önce tüm Orkestra’yı hissettiği gibi, BU Infınıverse’nin alt tabakasındaki Sonsuzluğ’u hissetti; Her Enstrüman oradaydı, hazırdı ve bekliyordu.


“Minyatür Sonsuz Nedenler...“ Dedi etrafındaki Su’ya ve Kum’a, bir yakarış olarak değil, yapmak üzere olduğu şeyi kabul etmek için. Gerçekleştirmek istediği yeni bir şey!


Başladı.


“Sonsuz Ortaya Çıkış...“


HUUM!


Bunu, belirli bir anlamı olan bir Kelime olarak değil, Alan’ın Temel Mimarisi’ne katalize edilen bir Neden olarak, Sonsuz Dil aracılığıyla BU Infınıverse’nin Alt Tabakası’na söyledi; Dil, bir Tekniğ’i yerleştirmekle bir Gerçeğ’i yerleştirmek arasındaki farkı yaratıyordu.


Sonsuz Ortaya Çıkış, Yaşam’ın ortaya çıkmak istediği, Bilinc’in onu barındıran her neyse onun yüzeyine doğru her zaman baskı uyguladığı ve BU Infınıverse içinde bu baskının, Üç Bin Âlem’in en elverişsiz yüzeylerinde bile, var olmak için her zamankinden daha ikna edici bir Neden verilmiş Varoluşlar’ın ısrarıyla Yaşam’ın içinden geçmeye çalıştığı Derecesi’ne kadar Güçleneceğ’i Âksiyom’unu barındırıyordu.


“Sonsuz Sel...“


Sadece Su değil. Üst atmosfer Kâtmanlar’ından Âlemler’in daha derin alt tabakalarına doğru aşağıya dökülen, Sonsuzluk bakımından Zengin bir Mâdde; Jeolojik Boşluklar’ı ve Yeraltı Oluşumlar’ını, ona ulaşan herhangi bir Bilinç için Hâm Yetiştirme malzemesi görevi görecek yoğun bir Sonsuzluk ile dolduruyordu; Âşemler sadece Yüzeyler’inde değil, Çekirdekler’inden dışa doğru doygun Hâl’e geliyordu.


“Sonsuz Rezonans...“


WAA!


Üç Bin Âlem’i birbirinin farkına varan bir Katalizör, aralarında Sonsuzluk taşıyan Kanallar kurarak, bir Âlemde’ki Büyüme’nin Komşu Âlemler’e de yayılmasını sağlayan, Bireysel Büyüme’nin izole kalmak yerine Kolektif Büyüme’ye dönüştüğü bir Alan’ın Spesifik Âmplifikasyon’uydu bu.


“Sonsuz Tabaka...“


Âlem’in Temeller’inin Jeolojik ve Varoluşsal Katmanlaşma’sı hızlanarak, Normal’de Milyonlar’ca-Milyarlar’ca Yıl sürecek Tektonik ve Temel gelişimi mevcut Zaman Dilim’ine sıkıştırdı; Her Âlem’i, eski İlkel Âlemler’in temel özelliği olarak taşıdığı derin alt tabaka karmaşıklığı şeklinde inşa etmek.


“Sonsuz Kanopi....!“


BOOM!


Bir Neden’den ziyade bir Tâlimat, Sonsuz Emirler’in tam desteğiyle Sonsuz Dil aracılığıyla Dil’e getirildi: BU Infiniverse’nin kendisi, Üç Bin Âlem’den akan Sonsuzluğ’u, tekdüze dağılımdan Katman’lı yoğunluğa yeniden dağıtacak ve Çoklu Büyüme Katalizörler’inin birleşmesinin, tekdüze dağılımlı bir Sonsuzluk Alan’ının Üretebileceğ’inden daha görkemli bir şeyin ortaya çıkması için uygun koşullar yarattığı belirli noktalarda en yüksek yoğunlukları yoğunlaştıracaktı.


Elini kaldırırken, görkemli bir şekilde haykırdı!


“Sonsuz Zirve...!“


BOOM!


Altıncı ve Son Katalizör, en basit ve en doğrudan olanı: BU Infiniverse’nin elindeki tüm Kaynaklar’ı kullanarak, Gözlemlenebilir Bir Varoluş Hâl’ine gelmek için acele etmesi, Gelişim’inin Hızı’nın şu anda sürdürdüğü diğer tüm İşlevler’in üzerinde birincil operasyonel öncelik olarak ele alınması ve onu Dış Algılama’dan gizleyen Calabi-Yau Kıvrım’ının Yavaşlamaması, aksine içindeki Büyüme’yi Hızlandıran süreçle bir arada var olması gerektiği yönündeki Tâlimat!


Oh!


Gözlerini açtı.


Ve görkemli ihtişamın ortaya çıkmaya başladığını izledi!


BU Infiniverse’nin Gözlemlenebilir Bir Varoluş Hâl’ine gelmesini gerçekten istediğini izledi, ancak bunu ne kadar hızlandırsa da, Hâlâ bunun çok uzak olduğunu biliyordu!





Not: Ben, Ben ne diyeceğim bilemiyorum. Başta Minyatür Sonsuz Nedenler derken... Bu Sonsuz Sayıda Neden’mi? Yoksa Kendi Sonsuz Neden’ini Minyatür’e mi dönüştürdü? Onun dışında BU Infınıverse artık daha saçma bir hızda büyüyor. Şu anda bu Büyüme Sonsuzluk Bakımından Sınırlı Mutlak Sonsuzluk mu tam emin değilim. Noah bile doğru düzgün Sınırlı Mutlak Sonsuzluğ’u kullanamıyor. Ama şu bir gerçek ki... Artık çok daha saçma bir şekilde büyüyor içindeki Kozmolojiler, Kaynaklar, Yaşamlar ve onların Yaratılması ve Bakteri, Atom gibi şeyler. Şaka gibi ama Mutlak Sonsuzluk’tan aşağı Kozmoloji’miz olmayacak. Pardon Mutlak Sonsuzluk mu? Küçük düşünmeyeyim. Tek bir Gezegen Aşkınlık Sonsuzluk ve Öte’sine Evrimleşecek. Âh hayali şimdiden güzel. Hayal’i şimdiden Güzel. Scp gibi Ayetler’e de oldukça yazık oluyor. Sonsuzluk Tür’ü olarak en fazla Mutlak Sonsuzluğ’a kadar çıkıyor. Canon yani Lisanslı Seriler de Mutlak Sonsuzluğ’u aşan yok. Oraya kadar çıkan seriler var ama. Scp gibi.