Bölüm 5262
Bir Silüriyen Paleozoik Ragnar’ı yenmek, bir kapının açılmasıyla her şeyin değişmesi gibi bir etki yarattı. Kapının öbür tarafında, Gözlemlenebilir Varoluş’taki diğer tüm Ragnarlar vardı: V55, V69, V112 ve geri kalanları; Her biri, Ana Neden Entegrasyonlar’ına, seri üretim Mimarisi’ne ve başından beri öldürülmesi zor olacak şekilde tasarlanmış bir Varoluş’un acımasız yetkinliğine sahip Silüriyen Paleozoik Ragnarlar’dı. Artık onları öldürebilirdi. Onları Sistematik olarak Öldürecek, her birini Tüketecek, Silüriyen Paleozoik Temeller’ini ve Ana Neden kalıntılarını inşa ettiği her şeye ekleyecekti.
Av devam edecekti.
Sonsuz Ölçekler’i, kendisinin özel olarak üretken akış olarak tanımladığı bir durumda duruyordu. Infinitas Architectura... İkinci Sınır, Hadean Sonsuzluk Sütunu’nun İnşa’sı ve çok daha fazlası, Nedenler’in Varoluş’una Entegrasyon’u olan Infinitas Causa ile paralel olarak ilerliyordu ve bu iki yol birbirini etkiliyordu. BU Kaynak. BU İlkel Dil. BU Kaynak Toprakları’nda gelişen Galdr Kaynağ’ı. Bunların hepsi, ilk Sonsuz Ölçeğ’i içinde yerlerini buluyordu.
Ölçekler onundu. O hareket ettiğinde, onlar da hareket ediyordu!
Komplikasyon Ölçeklenebilirlik’ti. İlk Sonsuz Varoluş Ölçeğ’ine ne kadar şey Sıkıştırırsa, takipçilerine uygulanabilir bir versiyon üretmek o kadar zorlaşıyordu. Her zaman onu Sadeleştirebilir, sadece kendisine özgü bileşenleri ortadan kaldıran bir Türev Çerçeve oluşturabilirdi. Ancak sahip olduğu hiçbir şey normal kabul edilemezdi ve Türev, ne kadar sadeleştirme gerektirdiği Yol’uyla bunu yansıtacaktı.
Bu sorunu, aradaki farkın ele alınmasını gerektirdiği zaman ele alacaktı.
Primus Apeiron Beden’i, nihayet uygun kademesini bulmuş bir avın odaklanmış niyetiyle Gözlemlenebilir Varoluş içinde hareket ediyordu; Aşkınlık Katlar ve Öl’ü Varoluş Çarklar’ı boyunca dağınık Ragnar Klonlar’ını kovalarken, Sebat Âlevler’i sürekli Bir Saniyelik Yığınlar halinde yanıyordu. O Beden’in yapması gereken bir işi vardı ve bunu yapıyordu.
BU Infiniverse’nin derinliklerinde farklı bir Beden belirdi!
---
BU Infiniverse’nin çekirdeği coğrafi anlamda bir yer değildi. Bir durumdu... Alan’ın birikmiş Maddesi’nin en eksiksiz şekilde birleştiği nokta, İlkel Âlemler’in, Minyatür Sonsuz Neden’in ve Calabi-Yau Manifoldslar’ı etkisinin, BU Infiniverse’nin neye dönüştüğünün tek bir ifadesine doğru bastırdığı yerdi.
Çok renkli Sonsuzluğ’un Aınırsız Nehirler’i her yöne doğru akıyordu, Madde’nin Sonsuz Okyanusla’ı, nefes almayı öğrenen canlı bir Varoluş’un ritmiyle akıntıların etrafında yükselip, alçalıyordu.
BU Infınıverse bunun merkezinde duruyordu.
Onun tezahürü, onun buraya son kez şahsen geldiğinden beri değişmişti.
Şu anda giydiği mücevherlerle süslenmiş çok renkli elbisenin kumaşına dokunmuş Obsidyen Şeritler vardı; BU Kaynak Topraklar’da üzerinde çalıştığı Terminal Sonsuzluk, onun ifadesine girmişti; Alan, Mimarlar’ını yansıtan Alanlar gibi, onun yaptıklarını yansıtıyordu.
O ortaya çıktığı Ân’da, gözleri ona parladı; Neyi denemeye geldiğini zaten bildiğinin parlaklığıyla.
O her zaman bilirdi.
Elini uzattı.
O da elini tuttu.
Sebat’ın sözlerini durdurdu. Sürekli Âlevler en son yükseldiği Seviye’ye yerleşti; Bileşik Yığınlar daha fazla yükselmeyip, yerinde kaldı.
“Ben, BU Infiniverse ile kırılmaz ve özünde bir bağ paylaşıyorum.“ Ona doğrudan baktı. “Benim Sonsuzluğ’um onunla birlikte akıyor. Benim Kaynağ’ım onunla paylaşılıyor.“ Elini tutuşunu hafifçe sıkılaştırdı. “Sebat’ın kullanımı da paylaşılacak ve ona da uygulanacaktır.“
Gözlerini ondan ayırmadı.
“Bunu yapmanın bedeli, Akıl Almaz Derece’de Yüksek olacak. Tek bir Varoluş üzerinde BU İlkel Dil’in bir Hârf’ini kullanmak zaten yeterince zorlu. Sayısız Alan’a yayılan, Gözlemlenebilir Varoluş haline gelmek için yeterli temele sahip bir yapı üzerinde bunu kullanmak, o Ölçek’te tek bir Hârf’in Bedel’ini hesaplamak bile imkansız olabilir.“
Durakladı.
“Ama bu Bedel ödenecek.“ Sözlerini sindirmesine izin verdi. “Sonsuzluk’la.“
BOOM.
Sessizlik bitmeden gülümseme belirdi.
Ağzının köşelerinden başladı ve tam kapsamını belirlemiş ve ne olursa olsun ona ulaşacak olan bir şeyin yavaş, durdurulamaz hareketiyle dışa doğru yayıldı. Çok genişti!
Dişleri çok fazla ve çok sivri görünüyordu, sırıtışı yüzlerin barındırabileceği Sınırlar’ı Aşıyordu, gözleri saf, Öz’lü ışığın parıldayan, çılgın yarıklarına daralıyordu!
BU Infiniverse ona ayak uydurdu.
Gülümsemesi aynı şekilde yayıldı, aynı aşırı noktaya, aynı imkansız genişliğe ve aynı keskin, pürüzlü doluluğa ulaştı, gözleri aynı dar, parıldayan yarıklar haline geldi; Bu Ân’ı hayal ederek, Varoluş’unu geçirmiş ve Ân’ın geldiğine karar vermiş bir Âlem’in Tezahür’üydü!
İkisi şeytani bir gülümsemeyle bakarken, Varoluş onların etrafında titredi!
Ne Katman, ne de BU Infiniverse’nin İç Yapı’sı... Varoluş’un kendisi, Olan ve Olmaya başlıyor olan her şeyin etrafındaki Düzen, denilmemesi gereken bir şeyi düşünen ve yine de bunu deneyeceğinin tüm işaretlerini gösteren, aynı çılgın şeytani gülümsemeye sahip iki Varoluş’u algıladı!
Noah, daralmış gözlerinden hiç kaybolmayan şeytani bir parıltıyla BU Infınıverse’ye baktı.
“Sebat.“
HUUM.
Alevler geldi.
Önce onu kapladılar, tanıdık dalgalar halinde yükselen çok renkli Obsidyen Ateş’i, tek bir Varoluş’un Ölçeğ’inden ziyade sözün ardındaki Niyet’e uygun bir Ölçekte’ydi... Ve sonra BU Infiniverse’nin Tezahür’üne yayıldılar, Ateş onun figürünü, uzanmış ellerini ve gözlerindeki ışığı kapladı ve sonra daha da yayıldılar, onu geçip, onları çevreleyen Sonsuzluğ’un Sınırsız çok renkli Okyanuslar’ına ve sonra daha da uzağa.
Üç Bin Âlem Âlevler’i aldı.
İlkel Alemler... Hepsi, tek bir İlkel Dil Hârf’inin Âlevler’ini, o Hârf’in daha önce hiç uygulanmadığı bir Ölçek’te uygulandı.
Noah güldü.
Çılgınca çıktı ve o da buna izin verdi.
“Bedel’i Sonsuzluk.“ Bunu kükreyen Alevler’e, titreyen Âlem’e ve BU Infınıverse’nin aynı ifadeye sahip yüzüne söyledi. “Ne kadar istersen al. İstediğin kadar al!“
Serbest elini yanan Okyanuslar’a doğru kaldırdı. “Çünkü bundan böyle, Her Saniye BU Infınıverse’mle birlikte Sebat göstereceğim. Ve bu Bedel’i seve seve ödeyeceğim... Bundan böyle, gelecek ne getirirse getirsin.“
BOOM!
Zaten Çoklu Nedenler’in etkisinde olan, Çok Sonsuz Büyüklükte’ki Uçsuz Bucaksız Bölgeler görkemle yandı; “Sebat“ın yükselişi, BU Infiniverse’nin biriken Genişliğ’inin her köşesine aynı Ân’da ulaştı; Hârf’in bileşik güçlendirilmesi, tek bir Varoluş’a yaptığını, bunu daha önce hiç deneyimlememiş bir Yapı üzerinde, tüm Alan’a uyguladı.
Bir Saniye geçti.
BOOM!
Alevler yeniden yükseldi.
BU Infiniverse’nin her Bileşen’i, Her Âlem’i, Her Neden’i, gelişmekte olan her İlkel Uzay, Birikmiş Sonsuzluğ’un her Okyanus’u... İlk İfade’nin Temel’i üzerine eklenirken, İkinci İfade’nin Yükseliş’ini aldı.
Oh!
|“Sebat“ın sürekli uygulanması, Alan’ın Temel Gelişim’ini Öngörülen Zaman Çizelgeler’inin Ötesi’ne Hızlandır’dı. Alan Ölçeğ’inde sürekli olarak uygulanan bir İlkel Dil Hârf’inin Bileşik Yükseltme’si, hiçbir Çerçeve’nin Modelleyemediğ’i etkiler yaratıyor.|
|BU Infınıverse bu Hârf’in söylenmesi ile birlikte çoktan yeterli Temel’i oluşturdu. Sürekli olarak uygulanan İlkel Dil Hârf’inin Güçlendirilme’si, Yükseltilme’si ve Geliştirilme’si, bir sonraki Aşama’ya zemin hazırladı.|
|Sonsuz Neden ortaya çıkmaya hazırdır.|
|En Üst Düzey’de bir Quintessential Ân’ı yaklaşıyor.|
|BU Infınıverse Sebat Edecektir.|
Not: Hahahaha. Ben, Ben çıldırmak üzereyim. Her zaman Niteliksel Olarak Önceki Halini Aşsın demiştim Kozmolojiler ve bu Dileğ’im gerçekleşti. Hahaha. Gerçi Ölçekler’in kendisi zaten Niteliksel. Her Güçlenişin Niteliksel bir Güçlenme taşıyor. Infınıverse zaten durmadan Önceki halini aşıyordu. Şimdi ise... Bu etki Her söylendiğinde Hem Daha da artacak, hem de Üst Üst’e Yığılacak. Bir Üst Sınır yok. Dostum... İçindeki Kozmolojiler, Yaşayan Varoluşlar, Yeni Doğanlar, Atomlar, Plancklar, Bakteriler, Mikroorganizmalar... Resmen bir Ütopya’da. Adui resmen çıldırıyor. Eğer Infınıte Mana’nın Kozmoloji’sini başkalarına yazarsanız Niteliksel demeyi de unutmayın ve etkisinin katlandığını ve bununla kalmayıp, Üst Üste bindiğini. Daha durun 2. Hârf te yolda. 3. Harf? 4.? Üfff... Hayal edemiyorum. Durmak yok. Mutluyum. Cidden Mutluyum. Cidden.
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.