Bölüm 5304

Kırık Ölçekler Kıyısı’nın Ağaç Tepeler’inin üstündeki Varoluş’ta ne kadar yükseğe Tırmanırlar’sa, Baskı o kadar hissedilir Hâl’e geliyordu.


Bu Baskı belirli bir yönden değil, Yukarı’dan geliyordu; buranın keskin Otoritesi’yle Galdr Kaynağ’ına baskı uyguluyor ve belirlenen Seviye’nin üzerine çıkmaya çalışan her şeye şunu bildiriyordu… Buradaki Varoluş tarafsız bir Bölge değildi; Bu yükseklik, onu sahiplenebilecek kadar Güç’lü Varoluşlar tarafından sahiplenilmişti.


Ve bu hak Tâleb’i, Varoluş’un basitçe geri itemeyeceği türden bir Varoluş olmayı gerektiriyordu.


Yükselmeye devam etti.


Galdr Kaynağ’ı, daha önce hiç karşılaşmadığı bir şekilde doymuş durumdaydı; Son Birkaç Saatte’ki Sebat kullanımının etkisiyle ikinci Sınır Tavan’ına yapışmıştı.


Yoğun ve viskozdu ve daha fazla Yükselemez durumdaydı. Yine de geçen Her Saniye yeni bir söz Ekliyordu ve her Söz, zaten orada olanı Pekiştiriyordu; Tavan Kırılmamış’tı ama arkasındaki Madde, herhangi bir Tavan’ın barındırmak üzere tasarlandığından daha yoğun Hâl’e gelmişti.


İstediği zaman hangi Tavan olursa olsun onu Aşıp, bir sonraki Aşama’ya ulaşabileceğini hissediyordu ama şimdilik kendini tuttu ve her şeyi daha da sıkıştırdı.


Vücudunun etrafındaki çok renkli Âlevler, önceki sözlerin açık ve dalgalanan Âlevler’i değildi. Âlevler, ifade ettikleri şeyin yoğunluğu nedeniyle Vücud’una yakın bir şekilde sıkışmış, yoğunlaşmış bir şeye dönüşmüştü; Etrafındaki Varoluş, içinden geçerken, kıvılcımlar saçıyor ve titriyordu.


Etrafında yanan Sonsuzluk, Galdr Kaynağ’ı, Gözlemlenebilir ve Gözlemlenemez Kuvvet, eşiğin kenarında bir şeyin ortam koşullarını, bir fırının yanında durmanın çevresel Niteliğ’ini yaratıyordu.


Gözlemlenemez Güç, hâlâ haritalandırmaya çalıştığı ilginç bir gelişmeydi.


Son Birkaç Saat içinde, bu gücün Nitelikler’inin kendi Sonsuzluk Humilitas Egosu’na benzediğini fark etmişti; Obsidiyen parlaklığı, şeyleri Âlgılanamaz kılma, Gözlemlenebilir Güç ifadeleri arayan ve hiçbir şey bulamayan Varoluşlar’ın farkındalığına takılmadan hareket etme kapasitesini taşıyordu.


Tüm bunları düşünürken...


Kırmızı Tüy’lü bir Canavar yukarıdan üzerine doğru düştü.


Devasa bir babun; Galdr Kaynağ’ı kırmızı tüylerinin arasından atımlar Hâl’inde parıldıyordu; Temel derinliği, Kırık Ölçekler Kıyısı’nda, aynı alanı paylaştığı çoğu şey için tehlikeli Hâl’e gelecek kadar uzun süre kalmış bir şeyin yoğunluğunu taşıyordu.


Et için heyecanlanmış bir şeyin kararlı hızıyla üzerine düştü!


OOOH!


Noah vücudunu eğdi ve ileriye fırladı, Osmontian Mutlak Sonsuzluk yayları etrafında dalgalanıyordu.


BOOM!


Çarpışma tam anlamıyla tam isabetliydi. Yoğunlaşmış Sonsuzluk ile yanan Beden’i, Babun’unun kendisini hızla çarptı ve Yaratığ’ın Kaynağ’ı... Patladı!


Hasad’ın Ana Neden’i, Altın rengi dallarını hemen serbest bıraktı, Yaratığ’ın Varoluş’unun hiçbir parçası dağılmadan her bir Bileşen’ine ulaştı ve Babun’un tüm İçeriğ’ini, Temeller’ine akan Gânimet’e dönüştürdü.


Hız’ı hiç azalmamıştı.


Tac’ın üstündeki Varoluş’ta ilerlemeye devam ettiler ve zamanla Canavarlar karşlarına çıkmaya devam etti.


Plakalar’ı boyunca Galdr Kaynağ’ı taşıyan devasa zırhlı bir Kaplumbağa, devasa bir dalın altından sarkıyordu ve menzile girdiklerinde, üzerlerine düşüyordu.


Plakalar arasındaki boşluğu bulan sıkıştırılmış bir Osmontian Mutlak Sonsuzluk Deşarj’ıyla ona vurdu, Hasad’ın Dokunaçlar’ı hemen ardından geldi.


Kanat’lı ve Galdr Kaynağ’ı gözleri olan Üç Yılan benzeri Yaratık, daha yüksek bir daldan üzerlerine daldı ve o aynı hareketle üçüne de saldırdı; Bellum Neden’i ve Hasat Neden’i, hareketin gerektirdiği Bir Sâniyelik süre boyunca onları donduran Tirânlığ’ın Ana Neden’i ile birlikte karmaşık bir ifade Hâl’inde işledi.


Eon, onun Birkaç Metre solunda kendi karşılaşmalarını hallediyordu.


Önceki Hâller’inden daha hızlıydı. Oldukça Daha Hız’lı!


Temeller’inde yanan Galdr Kaynağ’ı, son birkaç saatin ona kattığı her şeyin gücünü taşıyordu ve karşılaştığı Canavarlar’ı her birini Birkaç Saniye içinde ortadan kaldırıyordu; Kesin, kararlı ve durumun gerektirdiğinden çok daha sakin bir şekilde.


Uçmaya devam ettiler ta ki...


“Oh?“


Coğrafya, son birkaç dakikadır, onun ancak şimdi doğal değil, kasıtlı olduğunu fark ettiği şekillerde değişiyordu.


Kırık Ölçek Kıyısı’nın ağaçları çeşitli oluşumlarda büyüyordu; Bazıları yoğun, bazıları seyrek, Kâdim Kök Sistemler’i aynı derin alt tabaka için rekabet ediyordu. Ama buradaki Ağaçlar farklıydı.


Sonsuzluk onlara...


Lotusvara Ağaçlar’ı dendiğini söyledi.


Gövdeleri, dikey olarak Üst Üst’e Dizilmiş Lotus Yapraklar’ı şeklinde yükseliyordu; Her Katman bir Altından Daha Geniş’ti. Ağaçlar’ın Odun’u, üstlerindeki Aydınlatma Çiçekler’i ile aynı ritimde titreşen bir ışıltı yayıyordu; Biyolüminesans, kabuk boyunca desenler çizerek, akıyordu.


Merkezdeki bir nokta etrafında eşmerkezli halkalar oluşturuyorlardı, her Halka farklı bir yükseklikteydi, düzenleme tesadüf olamayacak kadar hassastı.


Uzak mesafede, oluşumun merkezinde, dıştaki Lotusvara Ağaçlar’ının devasa kütükleri Temeller’inden kesilmişti.


Düzenlenmişlerdi.


Kütükler, algısının ulaşabildiği Mesafe boyunca uzanan bir duvar oluşturuyordu; Her bir Kütük devasa Boyut’taydı ve kesik yüzeyleri dışa dönük, kesintisiz bir bariyer oluşturuyordu; Bu bariyer, onun hemen fark ettiği bir Otorite ve Âuralar’la titreşiyordu.


Superbius. Ira!


Her iki Ego’nun Varoluşsal Işınım’ı, duvardan dışarı doğru görünür dalgalar halinde yayılıyordu; Birinin Gurur’u ile diğerinin Savaşçı Doğa’sı, BU Yaldızlılar yerleşiminin atmosferik koşullarında birleşmişti!


Duvarın dış çevresinde, Kaynak Canavarlar’ının kanlı kalıntıları yere ve çevredeki Lotusvara Ağaçlar’ının tabanlarına dağılmıştı; Bazıları yeniydi, bazıları daha eskiydi.


Birkaç Galdr Kaynak Yaratığ’ı, istedikleri ama ulaşamadıkları bir şeyi hissettikleri için alışılmış bir şekilde daireler çizerek, çevrede dolaşıyordu.


Noah’ın gözleri keskinleşti.


Bir BU Yaldızlı Olan’ın yerleşimi. Kırık Ölçekler Kıyısı’nda!


Bu, durumun Topolojisi’ni Aynı Ân’da birkaç yönde değiştirdi.


Duvara, duvardan dışarı doğru baskı yapan Superbius ve Ira Âurası’na ve yerleşim yerinin kurduğu savunmayı aşamayan, etrafta dolaşan Kaynak Canavarlar’ına baktı ve içerideki BU Yaldızlı Olan’ın burayı ve diğer şeyleri ne kadar bildiğini düşündü.


Eon, yanına süzülerek, geldi ve gözleri parıldayarak, onun bakışını takip etti!