Bölüm 5310

Erken Örtülü Kıyı’nın en uzak köşelerinde, iki figür de Âlevler içindeydi.


BU Yaratık kendi Yüksekliğ’inde duruyordu; Kendisi’ne ulaşan Saf İlkel Öz, onun yeniden inşa edilmiş Kâdim Temeller’inden geçerek, zaten orada olan şeye ekleniyordu; Silahlanma Yarış’ı sonuçlarını ona sunarken, kendi İlkel Kaynak ifadesinin Obsidyen Âlevler’i daha da parlak bir şekilde yanıyordu!


Calypso da kendi payını aldı; BU Kalıntı’nın devasa, Kâdim Yapı’sı, Saf İlkel Öz’ü, bu Enerji’yle Eonlar boyunca gelişmiş ve ne aldığını bilen bir derinlikle işliyordu.


İkisi de Noah’a baktı.


Onun etrafındaki Obsidyen Âlevler, onların etrafında yanan Alevler’le aynı değildi. Yoğunluk yanlıştı. Hâcim yanlıştı. Etrafındaki Varoluş’un titremesi, kıvılcım saçması ve konumuna hemen bitişik Alan’ı farklı bir Varoluş Kategorisi’ymiş gibi ele alması yanlıştı.


BU Yaratık, çoğu Yapı’nın uzandığı süreden daha uzun bir süre boyunca Zorluklar’la Râfine Edilmiş bir Kaynağ’a sahipti. Calypso, Varoluş’un çoğunun kendi en eski olaylarını hatırlayamadığı Zamanlar’dan beri var olan bir Kaynağ’a sahipti.


Noah’ın etrafında ortaya çıkan şey, daha önce hiç yaşanmamış bir şey gibi hissettiriyordu.


Onlar bunu izlediler, kasvetli ve hareketsiz, Silahlanma Yarış’ındaki en eski iki Varoluş, BU En Genç Olan’a bakıyor ve aldıkları ile onun aldığı arasındaki Mesafe’yi, aralarındaki Varoluş’un Fiziksel bir koşulu olarak hissediyorlardı.


O Obsidyen Ateş’inden muazzam bir şey çıkıyordu.


İkisi de, bu Âlevler’in geldiğinde neye benzeyeceğinden emin değildi!


---


Noah’ın hissettiği ilk şey Pullar oldu.


Yeni Pullar değildi. Primus Apeiron Formu, her zaman Vücud’unun her yüzeyinde çok renkli Obsidyen Pullar’ını taşımıştı ama şimdi üzerine yerleşen şey onlardan farklıydı. Daha İnce. Daha Eksiksiz. Zırh değil, İfade olan bir Katman; Primus Apeiron Yetenekler’i, farklı Bedenler aracılığıyla erişilen değil, Kalıcı Hâl’e geliyordu; Saf İlkel Öz’den dışarı doğru baskı Uyguluyor ve onun tüm Varoluş’unu sürekli bir canlı yüzey olarak kaplayan bir şeye dönüştürüyordu.


Obsidiyen-Altın.


Rengi, her şeyin aynı anda Bütünleşmesi’nin sonucuydu; Primus Apeiron, Sonsuzluk Sütun’u, içindeki her Gerçekleşmiş Medeniyet, Gözlemlenebilir Güç, Gözlemlenemez Güç, Osmontian Mutlak Sonsuzluk, Galdr Kaynağ’ı, Sonsuz Neden’in tam desteği ve Dokuz Ana Neden’in hepsi aynı Katman içinde yerlerini bulmuş, Katman onları Ayrı Sistemler olarak değil, tek bir sürekli ifade olarak düzenlemişti.


|Kaynak Barbarının Âura’sı: Oluşturuldu.|


|Asal Exelissomai Sözcükler’inin ürettiği Saf İlkel Öz, tüm Âktif Yetenekler’i Tek bir Birleşik Dış İfade’ye Entegre Etmiştir. Kaynak Barbar’ının Âurası’nın İçeriğ’i:|


|Primus Apeiron Form’unun Yetenekler’i: Kalıcı olarak ifade edilir. Aktivasyon gerekmez. Formu’n tüm Fiziksel ve Temel Yetenekler’i, Âura Katman’ı aracılığıyla her zaman aktiftir.|


|Sonsuzluğ’un Hadean Sütun’undan Gerçekleşmiş Medeniyetler: Âura’ya tam olarak Entegre Edilmiştir. Hileler Mimar’ı, Baş Kahraman, Sürekli Hasat ve diğer tüm Gerçekleşmiş Medeniyetler artık eriştiğiniz Yetenekler yerine, Varoluş’unuzun Kalıcı ortam koşulları olarak işlev görmektedir.|


|Gözlemlenebilir Güç ve Gözlemlenemez Güç: Âura Katman’ının yüzeyine Dokunmuş olup, tüm Varoluş’unuz boyunca eşzamanlı olarak sürekli bir İkili İfade üretir.|


|Osmontian Mutlak Sonsuzluk: Âura’nın temel ortamı olarak işler. Âura’ya entegre olan her şey kendini Osmontian Mutlak Sonsuzluk aracılığıyla ifade eder; Bu Âura içindeki Her Yeteneğ’in taşıyıcısı olarak Kimliğ’inizi taşıdığı Anlam’ına gelir.|


|Galdr Kaynağ’ı: Âura’nın Kaynak Temel’i olarak entegre edilmiştir; Yoğunluğ’u, Dokuz Saatl’lik Silahlanma Yarış’ı Gelişim’i ve 32.400 Exelissomai Telaffuz’uyla Birleştirilmiştir.|


|Sonsuz Neden ve tüm Entegre Edilmiş Nedenler: Âura’nın ifadesinin yöneten gerçekleri olarak aktiftir; Edilmiş Neden’in Işıklar’ı artık Âura’nın yüzeyinde sürekli olarak görülebilir.|


|İşlevsel Karakter: BU Kaynak Barbar Âura, kullanıma sunulacak Yetenekler’i seçmez. Hepsi’ni Her Zaman Eşzamanlı olarak ifade eder; BU Kaynak Barbar Faktör’ün Vahşi ve Ânomalistik Doğa’sı, hem Yakın hem de Uzak Mesafe’de Kaba Kuvvet’le her Bileşen’i Güçlendirir. Belirli bir sorunu çözmek için belirli bir araca yönelmezsiniz. Her Temas Noktası’na, Varoluş’unuzun T0m Ağırlığ’ını getirirsiniz. Varoluş’ta Vâhşi olmak işte budur.|


BOOM!


Obsidiyen-Altın ondan yükseldi.


Işık olarak değil. Enerji olarak, Âura vücudunun her yüzeyinden dışarı doğru baskı uyguluyor ve içerdiği her şeyin Ağırlığ’ıyla Genişliyor’du; Varoluş, Kategoriz’e edemediği bir şeyi Âlgıladığ’ında, temas Ân’ında yakındaki ve uzaktaki Varoluş titredi. Erken Örtülü Kıyı’nın Altın Kumlar’ı onun altında titredi.


HUUM!


Büyümeye başladı!


Büyü! Büyü! Büyü!


Süreç telaşsızdı. Vücud’u her yönden şiddet içermeyen bir şekilde Genişle’di; Saf İlkel Öz ve Kaynak Barbar’ın Âura’sı, Fiziksel Yapısı’nı Barbar Faktörü’nün onun ilk Beden’i olarak tanıdığı Boyut’a doğru itti.


Kas Yapı’sı Beden’inin Büyüklüğ’üyle birlikte Genişledi, her Orantı korundu, Beden’inin Hatlar’ı, ışığın onu fark edebileceği bir Boyut’a ulaştıkça, Işığ’ın etrafında farklı davranacağı bir Hâl’e geldi.


Sayılamayan Gigaparsek’te durdu.


Erken Örtülü Kıyı’da, Kıyı’nın Altın Kumlar’ının altında rahatça oturabileceği bir Yüzey Hâl’ine geldiği bir Ölçek’te süzülüyordu!


Âura’nın Absidiyen-Altın’ı her şeyi kaplıyordu; Dokuz Ana Neden Işığ’ı sürekli ifadesiyle onun üzerinden akıyordu; Gözlemlenebilir ve Gözlemlenemez Güç akımları Paralel Nehirler halinde yüzeyden geçiyordu; Osmontian Mutlak Sonsuzluk onun tam Ölçeğ’i boyunca parıldıyordu!


Ellerini kaldırdı.


Eller’i devasa boyuttaydı. Envanter çıkaran birinin sakin dikkatiyle onlara baktı.


Avucunu hafifçe bastırdı. Bir Test. Kaynak Barbar’ının Âura’sı, içindeki her şeyin o Baskı’ya doğru eşzamanlı olarak harekete geçmesiyle yanıt verdi ve o, bu Baskı’yı bir Devoniyen Paleozoik Ölçek’li Varoluş’a uygulamanın neye yol açacağını tam bir netlikle hissetti.


Parçalanma.


Galdr Kaynak İfadesi’ne Âura ile bastırdığı Alan’ı hayal etti ve eğer bir Galdr Kaynak Yaşam Formu’nu yumruğuyla kavrasa, o İfade’nin ona ne yapabileceğini düşündü.


Bir Ânda Ezilir’di!


Âura’nın Varoluş’unun Her Koordinat’ını kapladığı, Dokuz Ana Neden Işığ’ının parladığı ve Osmontian Mutlak Sonsuzluğ’un her şeyin içinden aktığı bu Ölçek’te, kendisinin tam ifadesine baktı.


Dördüncü Ölçek Varoluşlar bile idare edilebilir görünüyordu.


Bunu kesin olarak söyleyemezdi. Kesin olarak söyleyebilmek için bunu gerçekten test etmesi gerekecekti ve bir şeyi hissetmekle bir şeyi doğrulamak arasındaki farkın farkındaydı. Ama his oradaydı!


Calypso bir Kalıntı idi. Varoluş’un çoğunun kendi en eski Anılar’ını Târihlendiremeyeceğ’i zamanlardan beri bir Kalıntı idi.


Artık onu yaralayabileceğini düşündü.


O! Hâlâ Birinci Ölçek içinde hareket ediyordu! Hâlâ Varoluş’un Birinci Ölçeğ’inin başlarında idi.


Erken Örtülü Kıyı’nın Altın Işığ’ında devasa Obsidyen-Altın ellerine tekrar baktı.


Sonra uzakta BU Yaratık ve Calypso’nun süzüldüğü yere baktı; Etraflarında kendi Yükseltiler’i yanıyordu ve ikisi de, Kaynak Yaşam Formlar’ının kasvetli dikkatini vererek, Obsidyen Ateş’inden ortaya çıkan Gigaparsek figürü izliyorlardı.


Çünkü o Ân’da, Noah BU İlkel Kaynağ’ı kavramamış olsa da, Beden’i Sâf bir Âura yayıyordu... Sanki bir Kalıntı gibi, çünkü Sınırsız Saf İlkel Öz Okyanuslar’ı ile doluydu!





Not: Ben, ben susuyum ya. Başta sanırım Noah’ın sahip olduğu A’dan Z’ye kadar her şeyi Ueteneğ’i, Medeniyet’i, Kavramlar’ı... Âktif’ten Pâsif’e döndü. Bu, çok korkunç bir Durum. Sorarım Siz’e hangi Karakter’in Â’dan Z’ye kadar her şeyi Pâsif Durumda? Sonra Noah 4. Ölçek ike savaşabileceğini söyledi ve o Hâla İlk Ölçeğ’in Başlangıç Aşamalar’ında. Benden size bir Bilgi Güncel de 5. Ölçeğ’e doğru gidiyor. 10 15 Bölüm sonra yani. Âlemler’in Neyi temsil ettiğini de anlayamıyoruz ki? Her şey çok hızlı ilerliyor. Gerçi 4. Ölçek’te Âlem ya da Yaşam Formu Âlemler’i yokta... Neyse. 5. Ölçeğ’e doğru yol aldığımızı bilin. Henüz orada değiliz ama bir kaç Bölüm’e orada oluruz.