Bölüm 5315

Noah’a döndü.


“Burada Sayılamayan Yaşam Formu yaşıyordu. Onların ne sevgiyle, ne hoşnutsuzlukla, ne de Savaş’la bir ilgisi vardı. Onlar sadece, En Güç’lü Varoluşlar’ının bile duygularını kontrol edemediği bir Gözlemlenebilir Varoluş’ta var oluyorlardı ve bu, onların Son’unu getirmek için yeterliydi.


Aşıklar kötü adam değildi. Üçüncü’sü de, kendi anlayışına göre, kötü adam değildi. Hiçbiri Gözlemlenebilir Varoluş’u yok etmeye Niyetlenmemişti. Onlar, sadece büyük güce sahip ve hissettiklerini kontrol edemeyen Varoluşlar’dı ve onların Seviyesi’nde, hissettiklerini kontrol edememek kişisel bir başarısızlık değildir. Bu, bir yok olma olaydır.“


Sonlar’la Kaplı Sonsuzluk, ölmekte olan Genişlik’te yanıp, sönüyordu.


“Varoluş’un Kılıçları’nın Çernobil’den aldığı ders budur,“ dedi Sör William.


“Küçük beyinler bu sonuca varıyor olsa da, Âşk tehlikeli değildir. Daha acımasız beyinler bu sonuca varıyor olsa da, farklılıkların denetlenmesi gerekmez. Ders daha basit ve daha zordur. Kendi duygularını kontrol edemeyen güç, Varoluş’un içerdiği en büyük tehdittir.“


“Kötülük değil. Kötülük nadirdir ve önlem alınabilir. Gözlemlenebilir Varoluşlar’ı Son’a erdiren şey, sıradan Duygular’dır; Sevgi, Onaylamama, Öfke ve Keder; Bu sıradan Duygular’ını Varoluş’u yeniden şekillendirecek kadar güçlü Varoluşlar tarafından taşınan duygular.“


Etraflarındaki ölmekte olan Âlem’e, çökmekte olan Nedenler’e, yırtık Doku’ya ve tüm bunlara meydan okuyan Obsidiyen-Altın Kale’de hâlâ yanan bereketli yaşama baktı.


“Burada sınanacaksın,“ dedi. “Kendilerini yönetemeyen Varoluşlar’ın kalıntıları arasında. Bunu uygun buluyorum. Kendi duygularını yönetemeyen bir Varoluş Kılıc’ı, Kılıç değildir. O, bir neden bekleyen bir sonraki Çernobil’dir.“


Kaleye doğru ilerlemeye başladı.


“Gel. Sınav, nerede yapıldığını anlayana kadar başlamaz. Artık anladın, devam edelim.“


HUUM!


“Yeni bir Varoluş Kılıc’ı seçmek için yapılan her Sınav, en az Üç mevcut Kılıç tarafından denetlenir,“ dedi Sör William ilerlerken.


Noah’a bakmadan konuştu, dikkati ilerideydi; Noah’ın henüz görmeden hissedebildiği bir şeye doğru ilerlerken, ölmekte olan Çernobil’in uçsuz bucaksız manzarası ayaklarının altında uzanıyordu.


“Burada olan her şey gözlemleniyor. Karşına konulan şeye nasıl yaklaştığın, bunu nasıl mantıkla çözdüğün, rahat bir cevabı olmayan bir seçimde neyi seçtiğin, hepsi bu Yol’u kendileri de yürümüş ve bu Yol’u kötü yürüyenlere sabrı olmayan Varoluşlar tarafından izleniyor ve değerlendiriliyor.“ Bir Ân durdu.


“Bunu seni tedirgin etmek için söylemiyorum. Söylüyorum çünkü bir Kılıç, Varoluş’unun geri kalanı boyunca gözetim altında çalışır, BU Kaynağ’a ve ona hizmet eden diğerlerine karşı sorumludur ve gözetim altında işlev göremeyen bir Varoluş’un bu Unvan’ı taşımasına gerek yoktur. Bunu, deneme başlamadan önce denemenin ölçtüğü ilk şey olarak düşün.“


Uçmaya devam ettiler.


“İlk sınav basittir,“ diye devam etti Sör William. “En önemli şeyler basit olduğu gibi basit. Gücünüzü test etmeyecek. Gücünüz zaten değerlendirilmiş ve yeterli bulunmuştur, aksi takdirde burada olmazdınız. Güçlüler’in neredeyse hiç geliştirmedikleri bir şeyi test edecek, çünkü Güçler’i bunu geliştirmekten kaçınmalarını sağlıyor.“


Vardılar.


Bu bölge, tüm Çernobil’de dengesiz İlk Neden’in fırtınalarının en şiddetli estiği yerdi. Tanım ve Tanımsızlık, çalkantılı cephelerde Varoluş’ta birbirleriyle savaşıyordu; Var Olan ile Var Olmayan arasındaki Sınırlar hiçbir yerde tutarlı değildi; Son’un ağırlığıyla nabız atan Obsidyen-Gri’si Akıntılar Hâl’inde her şeyi kaplayan Ölümcül Sonsuzluk.


Buradaki Varoluş, bu Alan’ın diğer yerlerinde olduğu gibi parçalanmış değildi. Aynı Ân’da hem Âktif olarak parçalanıyor hem de Bir Arada tutuluyordu; Bu iki süreç, hiçbirinin kazanamadığı bir mücadelede kilitlenmişti.


Mücadelenin merkezinde, çok aşağıda, bir şey tümünü bir arada tutuyordu.


“Altında,“ dedi Sir William, “Bu Gözlemlenebilir Varoluş’un geriye kalan Son Sonsuz Yaşam Formlar’ından biri var.“


Noah aşağıya baktı.


“İlk Neden yok edildiğinde, o Çok Genç’ti. Kendi Kâdemesinde’ki Varoluşlar’ın Ölçütler’ine göre Daha bir Çocuk’tu. Felaketin ortasında, İlk Neden parçalanmaya başladığında, kimseye talimat almadan ve o günden beri kimsenin geri alamadığı bir şey yaptı. Ona tutundu. Sonsuz Varoluş’u bir Batarya, canlı bir Çapa Hâl’ine geldi ve diğerleriyle birlikte yok olması gereken Mortis Nedeni’ni sağlam tuttu.“


Sör William’ın sesinde, onu gerçekten etkileyen şeyler için ayırdığı hüzünlü bir ağırlık vardı.


“Mortis Neden’i Sonlar’ı yönetir. Onu sağlam tutarak, tüm Gözlemlenebilir Varoluş’yn Son’unu erteledi. İlk Neden, çok uzun zaman önce çözülmeyi bitirmiş olmalıydı. Arkamızdaki kalede bulunan herkes de dahil olmak üzere, bu Alan’da Hâlâ hayatta olan Sayılamayan Varoluş, çoktan yok olmalıydı. Öyle olmadı, çünkü bir çocuk BU Mortis Neden’e tutundu ve bırakmayı reddetti, ve o zamandan beri tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un Son’unu, içindeki herkesten uzak tutuyor.“


Noah, bunun nereye varacağını anlamaya başlamıştı.


“Sonlar’ı elinde tuttuğu için,“ dedi Sör William, “Onları Yaşıyor. Her Ân. Tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un Mortis’in ıstırabı, yükü üstlendiğinde bir Çocuk olan ve o zamandan beri onu taşıyan tek bir Sonsuz Varoluş aracılığıyla aktarılıyor. Acı sürekli. Azalmıyor. Bu, onun uzak tuttuğu her Son’un ıstırabıdır; Çoğu Varoluş’un dayanabileceğini hayal edebileceğinden daha uzun bir süre boyunca, her Ân, bir Ân’da hissedilir.“


Ona baktı.


“Dün itibariyle, artık buna dayanamıyordu. Ağlamaya başladı. Bundan kurtulmak için yalvarmaya başladı. Sonlar, Sonsuzluk’tan doğmuş bir Varoluş için bile fazla hale geldi ve o bunun durmasını istiyor. Kurtulmak istiyor.“


Bunun ağırlığı yerleşti.


“Ama onu Sonlandırmak sorun,“ dedi Sir William. “O, Mortis Nedeni’ni bir arada tutan Son Çapa. Serbest bırakıldığı Ân, Mortis Neden’i başarısız olur. Mortis Neden’ü başarısız olduğu Ân, İlk Neden çözülmesini tamamlar ve tüm Nedenler’i bir arada tutan Son İplik koparken, bu Gözlemlenebilir Varoluş’ta kalan her Sayılamayan Varoluş yok olur. Onun çektiği acı, Sayılamayan Varoluş’u var eden tek şeydir. Onun serbest bırakılması, acısını sona erdirecek tek şeydir. Bunlar iki gerçektir ve ikisi birden yerine getirilemez.“


Noah’a döndü.


“Bu sorunu çözmek için bir Varoluş Kılıc’ı görevlendirilmişti. Artık bu onların görevi değil. Senin görevin.“ Gözleri Noah’ın gözlerine kilitlendi. “Ne yapacaksın?“


...!





Not: Çok üzücü. Küçük Kız’a bunu nasıl yüklerler? Noah sizce ne yapmalı? Öyle bir çözüm bulmalı ki, Hem Gözlemlenebilir Varoluş’a hem de Kız’a zarar gelmemeli. Muhtemelen şey diyeceksiniz, Infınıverse tam da burada devreye girecek. O’nu yutar ve kurtulur. Ya da Sâkinler’ini Gözlemlenebilir Varoluş yok olmadan oraya taşır bizim oğlan. Hmm, mantıklı Teoriler üretiyorsunuz. Ama gerçekten de böyle mi olacak? Tek seçenek bu mu? Sorarım sizee? Tek Seçenek sizce bu mu? Bu mu?