Bölüm 5330

Daha geniş çaplı çatışmanın ortasında, Kılıçlar, Kalıntılar ve düzinelerce diğer BU Yaldızlılar kendi mücadelelerine dalmışken bile, tek bir çatışmada Dördüncü Ölçek bir Ragnar’ın yok edilmesi dikkat çekti. Herkes başını çevirdi.


Sir William ile Niyet mücadelesine dalmış olan Luxanna, soğuk bir bakışla izliyordu; Kötü niyetli gözleri kısılmıştı.


Noah duraksamadı!


İkinci ve Üçüncü Ragnarlar birlikte üzerine geldi, Sakin Hükümler’i birleşerek, ortak bir Sakinleştirici Baskı oluşturdu ve Noah, Âura’sı aracılığıyla Kıyamet’in Ana Nedeni’ni güçlendirdi.


İki Ragnar’ın üzerindeki Varoluş Meteorlar’la doldu. Sıradan Meteorlar değil, Sonlar’ın dönüştürücü olduğu şeklindeki Kıyamet Nedeni’nin gerçeğiyle şekillendirilmiş, Kaynak Barbar’ın Âurası’nın yoğunlaşmış Meteorlar’dı; On Milyarlar’ca Meteor her yöne yayılır şekilde oluşup, her açıdan aynı anda iki Ragnar’a doğru çakıldı.


Sakin Hüküm onları durdurmaya çalıştı, Meteorlar’a düşmenin çok fazla Çaba gerektirdiğini ikna etmeye çalıştı ama Meteorlar Noah’ın Kaydı’nı taşıyordu ve Noah’ın Kaydı durmadı!


İki Ragnar’a çarptılar, içlerinden geçtiler ve Ötesi’ne uçtular; çarpışmalar Gri Dördüncü Ölçek Çerçeveler’inde patladı ve Meteorlar’ın düştüğü yerde Kıyamet Neden’i gerçeğini ifade etti; Ragnarlar’ın Sonlar’ı, dönüşümlerinin şiddetli başlangıçları Hâl’ine geldi. Vücutları bombardıman altında parçalandı ve Noah’ın Âurası Kalıntılar’ı Yut’tu.


Üç.


Dördüncü ve beşinciye ise Paradoks’un Ana Neden’i ile seslendi!


Onların etrafında, Âura’sından oluşan ve Paradoks Neden’i tarafından desteklenen bir Kutu ortaya çıkardı; Kutu aynı anda hem Vardı hem de Yok’tu; İçindeki iki Ragnar hem Hayattaydı hem de Değildi, hem Oradaydı hem de Yok’tu.


Sakin Hüküm, zaten bir Çelişki olan bir duruma sükunet dayatamazdı, çünkü Sükunet, sakinleşecek istikrarlı bir şey gerektiriyordu ve Kutu’nun içeriği, Niyet’in Kavrayabileceğ’i hiçbir yönde istikrarlı değildi. Sonra Noah Kutu’yu kapattı.


Çelişki, Noah’ın çözülmesine izin verdiği tek yönde şiddetli bir şekilde çözüldü ve içindeki iki Ragnar, onları durumlar arasında askıda tutan Paradoks’un Çöküş’üyle ezildi; Bedenler’i bir noktaya sıkışıp, Âura onları alırken, çözüldü.


Beş!


HUUM!


Seo-Yeon tüm bunları onun yanından izledi, Küçük El’i onun elindeydi, gözleri korkudan ziyade merakla doluydu. Etrafında meydana gelen devasa şiddetten hiç rahatsız olmadan, gerçekten ilginç bir şeyi izleyen bir Çocuğ’un büyülenmiş dikkatiyle Âura’sının her tezahürünü takip etti, ara sıra özellikle yeni bir ifadeye karşı başını eğdi!


Altıncı, Yedinci ve sekizinci Ragnarlar koordineli bir inişle ona doğru geldiler, birleşik Sessiz Hükümler’i en güçlü ifadesine ulaştı, üç Dördüncü Ölçek Niyet’i tek bir ezici Sükunet’e dönüştü.


Noah, etraflarında bir İlkel Âlem’i ortaya çıkardı.


Bu, onun Âurası’ndan çiçek açtı; Kapalı bir Alev Alan’ı, BU Kaynak Barbar’ın Osidiyen-Altın rengi ve Çok Renk’li Ateş’i, üç Ragnar’ın işgal ettiği Alan’ı doldurdu ve bu Âlem’in içinde, On Milyarlar’ca Ateş Topu oluşup, Noah’ın her şeyini yansıtan bir şekilde kükredi.


Üç Ragnar, onun ateşinden oluşan bir Deniz’de asılı kaldılar ve birleşik Sessiz Hüküm, Âlevler’i dindirmek, onlara Yanmanın Zahmetli, Sönme’nin ise doğal olduğunu ikna etmeye çalıştı ancak Alevler Noah’ın Kayıtlar’ıydı ve Noah’ın Kayıtlar’ı Yorulmadan yanıyordu zaten Kıyamet Döngüler’inde dövülmüşlerdi ve bir kez bile Sönmemişlerdi!


HUUM!


Ateş Toplar’ı üç Ragnar’ı her yönden kavurdu, Tezahür eden İlkel Âlem’i, Acedia Dredgesler’in sakinleştiremediği ve kaçamadığı bir fırına dönüştü ve Gri Bedenler’i bombardıman altında karardı ve parçalandı, ta ki tutarlı hiçbir şey kalmayana kadar ve Âura külleri Yut’tu.


Sekiz.


Dokuzuncu ve son Ragnar tek başına ona ulaştı, Sessiz Hüküm Mühendisliğ’in tek bir birime yüklediği her neyse onunla Alev Alev yanıyordu ve Noah sadece bir elini uzattı; P el, Kaynak Barbar’ın Âura’sı ve Tiranlığ’ın Ana Neden’i ile sarılmıştı.


Tiranlık onu dondurdu. Bir Ân, Hiyerarşi’nin temel gerçeği Ruhsuz Ragnar’ın Özerk hareket etme Kapasitesi’ne baskı uyguladı ve o Ân’da Noah elini kapattı.


Varoluş’unun tüm Ağırlığ’ını ve Bin Kat Güçlendirilmiş BU Saf İlkel Öz’ü taşıyan Kaynak Barbar’ının Âura’sı, artık direnemeyecek Hâl’e gelmiş bir şeyi ezip, geçen bir adam gibi Dördüncü Ölçek Ragnar’ın Temeller’ini yerle bir etti; Gri beden Noah’ın avuçlarında içe doğru çöktü ve diğerleri gibi Yutulup, Obsidiyen-Altın ışığa dönüştü!


BOOM!


Dokuz.


Dokuz Saniye geçmişti!


Noah, Çernobil’in üzerindeki Varoluş’ta, lekesiz bir şekilde süzülüyordu, Küçük bir Kız’ın elini tutuyordu, Kaynak Barbar’ın Âura’sı, tüm savaş alanını baskı altına alan bir yoğunlukla bedeninden yayılıyordu. Kutsamanın Mavi ve Obsidiyen parıltıları hâlâ Obsidiyen-Altın renginin içinden geçiyordu, BU Saf İlkel Öz hâlâ ona akıyordu ve tüm bunların birleşik ifadesi, etrafındaki alanı ağır hissettiriyordu.


Ah, ne kadar ağır!


Savaş Alan’ı sessizliğe bürünmüştü.


Onu görebilen her BU Yaldızlı, durmuştu; Az önce olanların anlamı onlara ulaştıkça, daha geniş çaplı savaş da duraksıyordu. Dokuz Dördüncü Ölçek’li Ragnar, hatta Ruhsuz Acedia Dredge Yapılar’ı bile, küçük bir Güç değildi. Onlar, başa çıkmak için birden fazla Kaynak Yaşam Formu’nun birleşik dikkatini gerektirecek bir güçtü. Bir Varoluş, bir Çocuğ’un El’ini tutarken ve bir kez bile gerçek bir Çaba sarf ediyor gibi görünmeden, Dokuz Saniye içinde Dokuz’unu da ortadan kaldırmıştı!


Varoluş Kılıçlar’ı kendi savaşlarında duraksamıştı. Hâlâ Luxanna ile Niyet mücadelesine kilitlenmiş olan Sör William bile dikkatinin bir kısmını Noah’a kaydırmıştı ve sakin yüz hatlarında daha önce olmayan bir şey vardı: Noah’ın olağanüstü olduğundan şüphelenmiş ve şimdi bu değerlendirmeyi belirlediği Seviye’nin Çok Ötesi’ne çıkaran bir Varoluş’un Yeniden Ayarlama’sı vardı.


Luxanna, kötü niyetli gözlerini kocaman açarak  bakıyordu; Açgözlü açlığı, ihtiyaç sınırına varan bir şeye dönüşmüştü.


Noah, toplanan BU Yaldızlılar’a baktı.


Kaynak Barbar’ın Âura’sı, baskıcı ve görkemli bir şekilde onun üzerinden aşağıya doğru bastırıyordu ve ifadesinde, hoşuna giden bir şeyi hatırlamış ve ona kendini kaptırmaya karar vermiş bir Varoluş’un sakin Tiranlığ’ı vardı.


“Biliyor musunuz,“ dedi ve sesi, ondan yayılan her şeyin ağırlığıyla sessiz Savaş Alan’ını doldurdu, “Uzun Zamandır çok ama çok uzun zamandır tam anlamıyla kendimi vermedim. Kendimi tutmak için sürekli nedenler buluyorum. Tasarruf etmek. Verimli olmak. İşleri gerekli olan minimum düzeyde halletmek.“


Ejderha’ya, onun arkasındaki BU Dördüncü Ölçek Yaldızlı Olanlar’a, Çernobil’in Yeniden Doğan Varoluş’una dağılmış düzinelerce diğerlerine baktı.


“Ama BU Yaldızlı Olanlar beni tekrar tekrar sinirlendirmeye devam ediyor...“


Aura parladı.


“Bugün doğru gün gibi görünüyor,“ dedi. “Bugün Tüm Güc’ümü ortaya koymak için doğru gün gibi görünüyor.“


BOOM!