Bölüm 5391

|İkinci Temel: Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Akıntı. (Avaritia ve Caritas’ın Birleşim’i.) Her şey sana doğru Akar ve verdiğin her şey daha Görkemli bir şekilde geri döner. Çevrendeki Güç, Varoluş ve Otorite Pâsif bir şekilde Varoluş’una süzülür; Ancak Hâlk’ına ve Müttefikler’ine ne kadar çok verirsen, Rezervler’in O Kadar Çok Üretir. Temel’in, ister Alarak ister Vererek olsun, her zaman sadece Kazanç sağlayan bir şeydir ve her iki Yolla da Tükenemez, çünkü her iki Yön de O’nu Besler.|


|Üçüncü Temel: Saklayan Ayna. (Invidia ve Industria’nın Birleşim’i.) Varoluş’unda sadece ve sadece Gözlemlediğ’i her Yetenek incelenir ve sessizce Saklanır; Zaman’la Bilinç’li bir Çaba sarf etmeden senin olur. Daha Güç’lü Varoluşlar’ın yanında zayıflamak yerine Güçlenir’siniz; Onların fazlalıkları sizin Gelişim’inizi Besler ve bir kez öğrendiklerinizi Asla Kaybetmezsiniz. Güc’e yakınlık, sizin için Pâsif bir Hasat’tır.|


|Dördüncü Temel: Arındıran Açlık. (Gula ve Temperantia, Birleşmiş.) Varoluş’unhza giren Her Şey, Büyüme olarak Tüketilir ve Bütünleştirilir; Ancak bu her zaman kusursuz bir verimlilikle gerçekleşir ve asla Aşırılığ’a kaçmaz ve asla korumak istediklerinize taşmaz. İsraf etmeden ve kendinize zarar vermeden Yutarsı’nız; Gula’nın Sınırsız iştahı, Temperantia’nın Kusursuz İtidal’iyle kontrol altında tutulur, Böylece Tüketim sizi her zaman daha Yüce kılar, asla dikkatsiz Hâl’e getirmez.|


|Beşinci Temel: Sarsılmaz Karar. (Patientia ve Acedia’nın Birleşim’i.) Hiçbir Dış Güç tarafından Sarsılamaz, Aceleye Getirilemez, Zorlanamaz ya da Yıpratılamazsınız. Bağlar üzerinize yerleşmeyi Reddeder. Emirler tutunacak bir yer Bulamaz. Baskı, Temel’iniz karşısında Kendi Kendi’ni Tüketir ve Rezervler’inize Emilir. İstediğiniz yerde, istediğiniz sürece Durursunuz; Siz hiçbir şey kaybetmezken, Düşmanlar’ınız sizin Sükunet’iniz karşısında kendilerini Tüketirler.|


|Altıncı Temel: Saf Yörünge. (Castitas ve Ira, Birleşmiş.) Kararlı İrade’n Saptırılamaz, Sulandırılamaz, Baştan Çıkarılamaz, Öfkelendirilemez ya da Kesintiye Uğratılamaz. Bir Hedef’e karşı Niyet belirlediğinde, bu Niyet kusursuz bir odaklanma ve sana yapılmış her yanlışın birikmiş ağırlığıyla ilerler; Hiçbir dış etken onu Saptıramaz. Öfken, tek bir Kırılmaz çizgiye yoğunlaşır ve o Çizgi asla Iskalamaz.|


|Yedinci Temel: HER ŞEYİ ÇEKEN SAKİNLİK. (Luxuria ve Acedia, Birleşmiş.) Yanınızdaki Varoluşlar size doğru çekilir ve ayrılmakta zorlanır; Oysa siz, kendi Arzular’ınızdan hiç etkilenmezsiniz. Düşmanlar Saldırma’ya tereddüt eder. Sizi takip edenler, geri Çekilme’ye isteksiz ve İlerleme’ye aciz halde bulurlar kendilerini; Sadece oradadırlar, adını koyamadıkları bir çekim tarafından tutsak kalmışlardır; Oysa sizin kararlılığınız, tüm bunların merkezinde soğukkanlı ve etkilenmemiş olarak kalır.|


|Sekizinci Temel: Hatırlanan Gerçek. (Humanitas ve Invidia, Birleşmiş.) Varoluşlar’ı, Her Tür’lü Yapay ya da Abartılmış Katman’ın altında gerçekte oldukları gibi algılarsınız ve diğer Egolar’ın taktığı Maskeler tarafından Aldatılamazsınız. BU Yaldızlı Olanlar’ın gizli Özler’i, Gurur’lu ve Öfke’li olanların gömülü gerçekleri, hepsi gözünüzün önünde açıktır; Ve gerçek Benliğ’ini gördüğünüz bir Varoluş, o Benliğ’ini size karşı kullanamaz Çünkü onların gerçeği zaten sizde bulunmaktadır.|


|Dokuzuncu Temel: Egemen Varoluş. (On Dörd’ünün Tüm’ü, Birleşmiş.) Bütünün içinden çıkarılan, en üstteki Temel. Çevrenizde, Varoluş’un Kendi’si bile Kimliğ’inize ve değerlerinize uygun şekilde hareket etmek zorundadır. Bu, BU Kaynak İlkesi’nin Pâsif ve Mutlak Hâl’e getirilmiş Hâl’idir. Yakınınızda meydana gelen Her Bir Olay, Kim Olduğunuz’la Çelişen bir şekilde İlerleyemez. Kimliğ’iniz sadece Varoluş’a ifade edilmez; Siz’in isteğiniz Olmaksızın, Varoluş’un sürekli olarak yerine getirmesi gereken bir koşul olarak Varoluş’a dayatılır. Varoluş’u Çaba Sarf Ederek Bükmezsiniz. Yakınınızdaki Varoluş, Zaten Bükülmüştür. Siz isteyin ya da istemeyin!|


...!


Noah, Gök Mavi’si Okyanus’un içinde gözlerini açtı ve kendisinin On Dört Tezahür’üne, artık Varoluş’una kalıcı olarak Dokunmuş olan Dokuz Temel’e baktı!


BU Yaldızlı Varoluşlar, kendilerini tek bir Duygu’ya indirgeyerek, Güçler’ini inşa etmişlerdi. O ise hepsine Aynı Ân’da dönüşerek Güc’ünü inşa etmişti ve bu dönüşümden, Düşünce’ye, Hareket’e Geçirilme’ye ya da Bedel’e ihtiyaç duymayan Dokuz Pâsif Gerçek ortaya çıkmıştı. Onlar sadece vardı, tıpkı onun olduğu gibi; Kimliğ’i Güc’ünün Temel’i Hâl’ine gelmiş bir Varoluş’un sürekli arka plan uğultusu gibi!


Hiçbir Güçlendirilmiş Ego, onun karşısında Üstün olarak duramazdı. Hiçbir şey onu Sarsamaz, Aldatamaz, Tüketemez ya da Yol’undan Saptıramazdı. Her şey ona doğru akıyordu ve verdiği her şey daha Görkem’li bir şekilde geri geliyordu. Ve çevresinde, Varoluş’un ve Varoluşlar’ın Kendi’si, Kimse aksini sormayı düşünmeden önce, onun istediği şekilde davranmayı çoktan kabul etmişti.


Bu, BU Kaynak İlkesi’ydi. İkinci Sonsuz Ölçeği’nin ilk Aşama’sı, Kimliğ’inin Temel Taş’ı, Kânun Hâl’ine getirilmişti.



Önünde, henüz tanımlanmamış İki Aşama daha vardı: BU Kaynak Ölçeği’nin geri kalan Aşamalar’ı.


Kendisi olarak daha da gerçek bir şekilde yaşamak, bundan sonra ne gibi Yeni Kapılar açacağını gerçekten merak etmeye başlamıştı.


Ama...


Osmontian Sonsuzluk Kaynak Egolar’ından ortaya çıkan tüm o korkutucu şeylerin arasında, Noah’ın hayranlığını dindiremediği tek şey İkinci Temel’di.


Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Akıntı.


Ayrıntıları zihninde Net ve Âbsürt bir şekilde duruyordu. Her şey sana doğru akar ve verdiğin her şey Daha Görkemli bir şekilde geri döner. Çevrendeki Güç, Madde ve Otorite Pâsif bir şekilde Varoluş’una süzülür; Oysa halkına ve müttefiklerine ne kadar çok Verirsen, Rezervler’in o kadar çok Üretir.


Ne kadar çok verirse, o kadar çok kazanırdı.


Bunun tam olarak ne kadar saçma olduğunu görmek istiyordu. Teorik olarak değil. Her şeyi test ettiği gibi, bunu da yaparak ve ne olacağını izleyerek test etmek istiyordu!


“Cerulean Varoluş Kökü”ne, “BU Infiniverse’nin“ birçok Âlem’ine yayılmış devasa Dünya Ağac’ına baktı ve Sayısız Uzaklıktaki bir Dal’da olgunlaşan bir Meyve’ye doğru elini uzattı. Mesafe onun için hiçbir şey ifade etmiyordu. O, Uçurum’un Ötesi’nden Meyve’yi kopardı; Parıldayan Mavi ve Obsidyen renkli küre avucuna süzüldü. Ardından dönüp, Seo-Yeon’a uzattı.


“Al,” dedi. “Bunu dene. Ne düşündüğünü söyle.”


Seo-Yeon Meyve’yi aldı ve bir bütün olarak yedi; Meyve’nin BU Saf İlkel Kaynak ile Sonsuzluğ’un birleşimi, onun Küçük Varoluş’una akıp, Temel’ini güçlendirirken, gözleri parlak bir ışıkla aydınlandı.


“Lezzetli! Belki biraz fazla tatlı...”


...!


Ve Noah karşılığını hissetti.


|Seo-Yeon’a BU Cerulean Varoluş Kökü’nün bir Meyvesi’ni verdin. BU Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Akıntı tetiklendi. Seo-Yeon’un senden aldığı şeyi Tüketerek, elde ettiği Nümetler’in 1.000 Kat’ını kazandın.|


BOOM!


İçinde Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak’tan oluşan bir patlama meydana geldi; Nimetler Temeller’ine akın etti ve onları, tek bir Meyve’nin Kız’a sağladığının çok Ötesi’nde Güçlendirdi; Basitçe elinden çıkardığı bir şeyin Bin Kat’ı bir Karşılık.


...!



Not: Ben, Ben ne diyeceğimi bilemiyorum. O, Ayna sadece Gözlemleyerek, Yetenekler’i değil aynı Zaman’da Güc’ünü falan da mı kopyalıyor? Aynı o Küçük Kız gibi iki fark Hem Pâsif yani kendi kendine olması hem de bunu sadece Gözlemleyerek yapması mı? Hem vererek, hem de alarak Daha Görkemli Hâl’e gelmesi mi? Peki O Yetenek? Ayrıca İster İstesin İster İstemesin Varoluş onun etrafında mı? Ve dahası var ve bunların hepsi Pâsif. Sakin olun. Daha Kimlik Arc’ı başlamadı bile. Bu, Son Cilt bile değil. Hmm 3-4 Cilt daha olacak bu da en az. Kimliğ’in gelmesi iyi oldu ya. Artık her şey Noah’ın ve O’nun Kimliğ’i Etrafında dönecek. Noah daha da Abartacak. Daha da Görkemli olacak. Her şey O’nun Kimliğ’i olacak. Her Şey. Bu Cilt için beklenen bunlar. Şimdilik.