Bölüm 5436

Noah, kendi Mavi Alev’inin fırtınasının ortasında otururken, Egoik Niyet’ini yavaş yavaş Yükseltme’ye devam ediyordu; Bu sırada, üstünde yer alan Hâliç Göz’ü, çevredeki Varoluş’un giderek, daha büyük bir kısmını Yutuyor’du.


O Göz gerçekten büyüleyici bir şeydi. Bu, onun kullandığı bir Teknik ya da harcadığı bir Güç değildi. Daha çok bir uzvu gibiydi, Gerçek Yaşam Formu olarak dönüştüğü şeyin bir uzantısı; O’nun Varoluş’undan doğan ve kendisinden istenmeden onu besleyen bir şeydi. Bu, Noah’ı son derece ilgilendiriyordu ve sadece şu anda yaptıkları yüzünden de değildi. Onu ilgilendiren, bunun daha fazlasını ima etmesiydi. Eğer Gerçek bir Varoluş Hâl’ine gelmek ona böyle bir şey kazandırdıysa, ortaya çıkmayı bekleyen başka Özellikler de olacaktı ve tüm bunların anahtarı her zamanki gibi aynıydı. Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’u. Birleşmiş Otorite’yi derinleştirmek, Ayrım’ı netleştirmek; O zaman bu Uzantılar kendilerini göstermeye devam edecekti. Tek yapması gereken, her zaman başladığı yerden, yani kendinden başlamaya devam etmekti!


Bunu kafasında tartarken, bir şey dikkatini çekti.


Obsidyen Denizler’in Ötesi’nde, Dora Shath’yar’ı bıraktığı yerin yakınlarında bir kargaşa kopmuştu ve Güç patlamaları yaşanıyordu; Birden fazla Panteon’un Aynı Ân’da ortaya çıkmasının kusursuzca fark edilebilen baskısı hissediliyordu, uzaktan Boyutlar birbirine çarpışıyordu. Bunu fark etti ama aldırış etmedi. Ve sonra...


HUUM!


Varoluş’u titremeye başladı ve sahip olduğu her içgüdü bir Ân’da alevlendi; Çünkü aniden ve tamamen, bir avcı tarafından izlendiğini hissetti.


|Şu Ân’da, Köken’i ve Güc’ü bilinmeyen bir Yaşam Formu’nun bakışları üzerinize kilitlenmiş durumda. Değerlendirme: Bu Varoluş’un Güc’ü, muhtemelen Vakochev’in Beşinci Varoluş Ölçeği’nin Eşdeğer’ini Aşıyor. Dikkatli İlerleyin.|


...!


Sözcükler gözlerinin önünde parladı ve Noah önüne baktı ama hiçbir şey göremedi.


Hiçbir şey hissedemiyordu. Ne bir Âura, ne bir Ağırlık, ne de Dora Shath’yar’ın ya da Kutsal Alan’ın kendi ölümcül Niyeti’nin yaptığı gibi Algısı’na baskı uygulayan bir Varoluş. Yine de, Görsel olarak onu gördü. Derin akıntıların üzerinden kendisine doğru ilerleyen Göz kamaştırıcı bir Kadın’ı; Diğer duyularının orada olmadığını yemin ettiği bir Figür’ü görmek, bu uyumsuzluk son derece tuhaftı.


Kadın, Dördüncü Ölçek’li bir Varoluş’u olduğu yerde yok edebilecek ölümcül ortam Niyeti’nden hiç rahatsız olmadan, sadece birkaç telaşsız adım attı ve bir Planck Saniye’den daha kısa bir sürede aralarındaki Mesafe’yi kat ederek, karşısına dikildi.


HUUM!


Noah doğrudan Kadın’a baktı. Gözlerinin onun orada olduğunu bildirmesi dışında, Varoluş’uyla ilgili hiçbir şeyi doğrulayamadı. İçindeki diğer her şey boş çıktı.


Uzaklardaki Dora Shath’yar sakinliğini korudu, endişelenmeden bu tarafa bakıyordu ve bu, onun da soğukkanlılığını koruması için yeterliydi. Bu, Varoluş Kılıçları’ndan ya da BU Kaynak Toprakları’nın başka bir kolundan gelen, özellikle Güç’lü bir Kaynak Yaşam Formuydu; Kızlar’ın tanıdığı ve korkmadığı biri. Ona bakarken, neredeyse ona Hükümdar Kraliçe ile aynı hissi uyandırdığını söylemek istedi. Ama garip olan da buydu. Ondan hiçbir şey hissedemiyordu ve kendisi gibi bir Varoluş’tan bu kadar tamamen gizlenebilmesi için, Olağanüstü Derece’de Güç’lü olması gerekiyordu!


İnce ve Zârif’ti, Bacaklar’ı uzun ve Beyaz’dı; Vücudunda, etrafındaki Kutsal Mekan’ın dipsiz Gümüş karanlığıyla tuhaf bir tezat oluşturan, rahat bir vahşilik vardı. Saçlar’ı serbestçe dökülüyordu; Gözler’i iri, canlı ve fazlasıyla bilgiliydi; Yüzünde sanki oraya yerleşmiş gibi bir gülümseme duruyordu. Onu baştan aşağı yavaşça süzdü, kendine küçük, tonu tutmayan bir melodi mırıldanarak, acele etmeden, değerlendirerek, sonra ağzını açtı.


Ve konuştu.


“$&@^$& &@&$&, @&#^$ $$?“


...!


Çıkan ses, BU Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynağ’ın korkutucu dalgalarını taşıyordu; Bu iki büyük Otorite kusursuz bir şekilde birbirine dolanmış, ikisinin etrafındaki Alan’a sarılan örtülü bir Niyet’e sarılmıştı. Bu ses görkemliydi, eskiydi ve Kutsal Alan’ın Dokusu’na, oradaki başka hiçbir şeyin başaramadığı şekilde baskı uyguluyordu. Ancak Noah için, bu sesin anlamının hiçbiri ona ulaşmadı. Kulağına ulaşan tek şey, keskin ve tekrarlayan bir dizi tuhaf tıklama sesiydi; Diller Kavram’ı ortaya çıkmadan önce oluşturulmuş bir Dil gibi, Anlamsız bir Ritim!


Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’uyla  birlikte vızıldayan ve yankılanan bilinmeyen tıklama sesleri; Ancak bu sesler, onun Varoluş’undanbaşka hiçbir şey üretmiyordu — Ne bir Anlam ne de başka bir şey!


|Anlaşılamaz Derece’de eski bir Dil’e maruz kaldın. Bu Dil, bilinen Çerçeveler’den daha eskiye dayanıyor. Söylenenler’i Deşifre etmeye başlıyorum. Bu zaman alacak. Dil kolayca çözülmüyor Çünkü bu kadar kolay anlaşılmak üzere Tasarlanmamıştı.|


...!


Onun tepki vermemesini izledi, tıklamaların üzerinde bir iz bırakmadan üzerinden akıp, gitmesini izledi ve bir Ân sonra, öğrencisinin geçmesini umduğu bir soruyu başaramamış bir öğretmenin hafif hayal kırıklığıyla başını salladı. Küçük ve şefkatli bir iç çekişi duyuldu.


“Görünüşe göre henüz o Aşama’ya gelmedin,” dedi, artık sade bir Dil’le, tıklamalar kaybolmuştu. “Önemli değil. Hiç sorun değil. Tam olarak ne durumda olduğunu anlayabilmem için yapmam gereken daha pek çok küçük test var.” Gülümsemesi ısındı. “Yeni Kılıç, Osmont, değil mi? Hakkında çok şey duydum. Ben Ryaenara. NEŞELİ Antik.”


Bunu basitçe söyledi ve sanki bu, var olan en sıradan selamlaşma gibiymişçesine elini uzattı.


Ve Noah’ın gözleri Anlaşılamaz bir şekilde keskinleşti çünkü onu her felaketten kurtaran ve bir kez bile yanlış Yol’a yönlendirmeyen sezgisi, şiddetle uğulduyordu.


Bu da kimdi lan?


Yüzünü rahat tuttu ve içten içe Temeller’ine ve Varoluş’una sarıldı, Bir Planck Saniye’de Gigaparsekler’i Aşan ve kendi algısında bir Boşluk gibi karşısına dikilen bu Varoluş hakkında ortaya çıkarabileceği her şeyi ortaya çıkarmaya çalıştı.


|Durum geri kazanıldı. Ayrıntılar neredeyse tamamen gizlenmiş.|


|Ad: Ryaenara.|


|Unvan: NEŞELİ Antik Çağ.|


|Niyet: ?????|


|Kaynak: ?????|


|Temel: ?????|


|Kayıtlar: ?????|


|Varoluş Ölçeğ’i: VAKOCHEV’İN VAROLUŞ ÖLÇEKLER’İ KAPSAMINDA DEĞİL.|


...!


BOOM!


Fazla bir şey öğrenememişti ama yine de bir şeyler öğrenmişti! Ve bu, bu Varoluş’un Güc’ü hakkında ağır bir ipucu vermişti!