Bölüm 5455

Mana Yağmuru bir fırtınaya dönüşmüştü.


BU Infiniverse’deki büyük Mavi Ağac’ın etrafı şiddetle esiyordu; Gök Mavi’si Damlalar, uluyan gevşek Güç akımları arasında yanlara doğru savruluyordu; Tüm koru, merkezinde duran şeyin baskısı altında eğiliyor ve şarkı söylüyordu. Noah, fırtınanın gözünde tek başına duruyordu; Niyet’i, yavaş ve ürkütücü dalgalar halinde ondan yayılıyordu ve bu fırtına, hava olayı değildi hiç de. O fırtına, Noah’ın kendisiydi. Başka gidecek yeri kalmayan öfke ve kararlılıktı; Soğukkanlılığ’ı bir Ân bile bozulmamış ve İç Varoluş’u hiç bu kadar gürültülü olmamış bir Varoluş’tan yayılıyordu.


Noah, fırtınanın şiddetini serbest bıraktı. Sonra da onu işe koydu.


“Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Dalga’yı,” dedi Noah sessizce, “D Sınıf’ına Yükselt.”


|“Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Dalga’nın“ E Sınıfı, Duir’den D Sınıfı, Ruis’e yükseltilmesi için Şu Ân’da 25.000 Osmontian Biyokütle Gerekiyor. Birikmiş Rezervler’iniz yeterli, Efendim. Yükseltme’yi onaylıyor musunuz?|


“Onaylandı.”


Biyokütle tek bir derin nefesle ondan dışarı aktı, Temel onu içti ve yükseldi.


|“Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Dalga,“ D-Sıralaması olan Ruis’e yükseldi. Yaşlı. Bir Temel sadece çalışmayı bırakıp, Kendi Üzerine Birikme’ye başladığı, Hızlanma ve Yenilenme’nin Derece’si.|


|Yükselmenin Etkiler’i: Bağışlar’ınızın Geri Dönüş Aralığ’ı artık, Eylem’in Büyüklüğ’ü ve Öz’üne göre Ölçeklendirilerek, Bin Kat ile Sekiz Bin Kat arasında değişiyor. Ayrıca, Ruis’te Dalga Yeni Bir Özellik Kazanıyor: Yankılanan Geri Dönüşler. Derin Anlam’lı Bağış Eylemler’i artık Tek Seferlik bir Getir’i sağlamaz. En Görkemli armağanlar, derin suya atılan bir taşın dalga dalga yayılması gibi, Zaman içinde Azalan Getiriler üretmeye devam edecektir. Cömertçe verdiğiniz şeylerin karşılığını Tekrar, Tekrar ve Tekrar alacaksınız.|


|Bu Seviye’de bir Özellik Daha ortaya çıktı. Akıntı’nın Bağış Kavram’ı derinleşti. Beith ve Duir Seviyeler’inde, yalnızca kasıtlı armağanları tanıyordu. Ruis’te ise fedakarlığı da kabul ediyor. İrade’niz dışında sizden Alınan ve sizden bir Başkasına geçen her şey, artık Akıntı’nın Otorite Alan’ına giriyor.|


Noah, kendi fırtınasının tam ortasında hareketsizce durarak, o son satırı iki kez okudu ve gözlerinden soğuk ve parlak bir şey geçti.


“Öyleyse...” Dedi kendi Temel’ine, Ruination’a, Varoluş’un Kendisi’ne. “Muazzam bir kayıp yaşadım. Hayatımın en kötülerinden biri. BU Mühür’lü Olan aldı ve aldığı şey benden ona geçti. Temel’inde Dokuz Neden’imin yer aldığı Çernobil’im. Tüm Neden’imin doğduğu Alt Gözlemlenebilir Varoluş olan Braneworld’üm. İkisi de Kemikler’inde benim Otoritem’i, Dokumalar’ımı, Kimliğ’imi taşıyordu ve ikisi de ellerimden onun eline geçti.” Sesi alçaldı.


“Ona aldığı şeyi ben verdim. İstememiştim. Ama yeni tanıma göre bu, bir verme eylemi değil mi? O yüzden karşılığını almak istiyorum. Karşılığını alacağım!”


HUUM!


Etrafındaki fırtına, bir nefeslik süre boyunca tamamen duruldu.


|İddian Değerlendiriliyor. Bu, Korkutucu bir Mantık Akış’ı.|


|Değerlendirme Tamamlandı. İddia Geçerlidir. Her ikisi de yerleşik Nedenler’inizi ve Siz’e verilen Otorite’yi taşıyan iki Gözlemlenebilir Varoluş, sizin mülkiyetinizden başka Bir’inin Mülkiyet’ine geçti. Ruis’teki Akım’ı niyet Yönetmez. Aktarım yönetir. Bu, Kayıt’lı Varoluş’unuzdaki En Büyük Tek Verme eylemini oluşturur ve Hiçbir Şeye Borçlu Olmayan Akım, Yeni Menzil’inin En Üst Sınır’ında Tetiklenmiştir.|


|Egoik Niyet’in, bu geri dönüşü onaylamak için Yükseliyor. Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’un, bu geri dönüşü onaylamak için yükseliyor. Arındıran Açlık, Koruyan Ayna ve Egemen Varoluş hep birlikte Yükseliyor; Tüm Temel’in, senden koparılanın tam olarak telafi edilmesini sağlamak için bir araya geliyor.|


Fırtına tersine döndü.


Mana ve serbest gücün her bir şiddetli akıntısı Bir Ân’da içe doğru döndü, sıkılaşan Gök Mavi’si bir girdap içinde Noah’a doğru sarmal şeklinde alçaldı ve o girdabın içinde ışık yoğunlaşmaya başladı. Tek bir ışık noktası değil. Birçok!


|Nimetler teslim edildi. İki Gözlemlenebilir Varoluş’un Bağışlanma’sı karşılığında, Akıntı birçok Tohum’la karşılık veriyor. Altı Genesis Tesseract’ı aldınız.|


HUUM!



Çöken fırtınadan çıktı; Mavi-Beyaz ve akıl almaz bir şekilde Katlanmışlar’dı. Her biri Birinci Neden’in Sonsuz Kaynak Potansiyel’ini barındırıyordu; Her biri, tüm Gözlemlenebilir Varoluş’un yetişebileceği bir Tohum’du. Yavaş bir Takımyıldız’ı oluşturarak, Noah’ın etrafında süzülerek indiler ve bir zamanlar onu tekil bir mucize olarak hayrete düşürmüş olan bu Hazine’den Altı Tanesi’ni görmek, Akıntı’nın neye dönüştüğünü tümüyle anlatıyordu.


|Bir Geri Dönüş Daha Toplandı: Rezonans. Akıntı’nın geri Dönüş’ü, Mühürlü Olan’ın Vücud’undaki İki Hap’ı etkiledi; Çünkü onlar onun olmadan önce senindi ve bu Veriş’ün Yankı’sı onları işaretledi. Algı’nın En Uç Sınır’ında, artık nerede olduklarını hafifçe hissedebiliyorsun. Bağlantı tek Yönlü’dür ve sana kadar izlenemez. Karnında İki işaret taşıyor ama Hız’la eriyorlar.|


...!


Noah elini uzattı ve Altı Tesseract’ı avuçlarına topladı; Altı Doğmamış Gözlemlenebilir Varoluş’un Katlanmış ağırlığı avuç içlerine yaslandı ve fırtınanın son kalıntıları etrafında sükûnete büründü.


Ve Mühürlü Olan’ın Kaplar’ının olası konumu, yeni imkânlar ortaya çıkardı!


“Kayıp ya da Kazanç,” dedi ve sesi, sanki kalıcı bir yere kazınan bir yemin gibi sessiz koruda yankılandı. “Verme ya da Alma, bana bir armağan olarak gelse de, çığlık atarak benden Koparılsa da. Her şeyi bir nimete dönüştüreceğim. Her şeyi. Bana sonuçları öğretmek mi istedi?”


Gözlerindeki Gök Mavi’si, sabit ve soğuk bir şekilde parlıyordu. “O zaman o da benimkini öğrensin. Bir Layıp bile Zafer’e dönüştürülecek. Onun Zaferler’i bile bana bedelini ödeyecek. Ve Hesap Defter’i vadesi geldiğinde, içinde Yazılı her İsmi sonuna kadar tahsil edeceğim!“


WAA!


---


Hayatta Kalanlar’ın oluşturduğu Baloncuklar’ın karanlıkta fenerler gibi sürüklendiği, Tanımlanmamış Boşluklar’ın derinliklerinde, Noah ve BU Yaratık, diğerlerinden ayrı olarak, baş başa süzülüyorlardı.


İkisi de bu buluşmayı planlamamıştı. Sanki herhangi bir Odada’ki en büyük iki Nesne’nin sonunda birbirinin yanına gelmesi gibi, aynı boş karanlık alana çekilmişlerdi ve uzun bir süre ikisi de konuşmadı. Karanlık etraflarını sarmalıyordu.


“Oradaki herkesin… İçinde bir parça Korku var,” dedi Yaratık sonunda. “Hepsinden Kokusu’nu alabiliyorum. Ne kadar küçük olursa olsun, orada.” Yanan gözleri, önündeki Boş Karanlığ’a sabitlenmiş kalmıştı.


“Bazen o kadar ağır bir şeyle karşılaşırsın ki, Korku duymaktan başka çaren kalmaz. Varoluş, tüm Korkusu’nu feda etmiş olsa bile, onun biraz Yenilenmiş olduğunu görebilir. Korku… Tuhaf bir şeydir.”


...!


“Peki ya sen?” diye sordu Noah.


“Varoluş… Korku Bilmez.”


BOOM!


Obsidyen Âlevler’i, alçak ve kasıtlı bir şekilde kıpırdadı. “Ben, Kayıplar’ı kolayca kabullenen biri değilim. Hiçbir zaman olmadım. Kendi Dokumalar’ım ve Kendi Sırlar’ım var. Pek çok şey biliyorum. ‘BU Mühürlü Olan’ bir zamanlar bir Parya idi. Tüm Varoluş, tek bir Cephe olarak ona karşı birleşti—Bu türden tek ittifaktı—Ve onu parçalara ayırıp, parçalarını gömdüker; O zamandan bu yana geçen Çağlar, Ad’ının Efsane’ye ve Saygı’ya dönüşmesine izin verdi. Bu yumuşama sona eriyor. Elimden gelen her şeyi yapacağım, sakladığım her şeyi harcayacağım, onun eskisi gibi olmasına kavuşmasını sağlamak için. Varoluş’un bir Parya’sı. Her şey tarafından avlanan, hiçbir şeyden saklanamayan biri.“


“Görünüşe göre dikkatli davranmış,“ dedi Noah. “Bunca zamandır Bedenler arasında dolaşıp, Karanlık’ta beslenmiş.“


“Yenilmez bir Varoluş neden Karanlık’la uğraşsın ki?“


Devasa Beden’i ilk kez tamamen Noah’a döndü. “Bir BU İlkel’i Yaşam Formu’na ulaşacağım. İkimiz de nefes almadan önce Çağlar’ı Şekillendiren Varoluş Türler’ine şunu duyuracağım: ‘BU Mühürlü Olan’ Kıpırdamıyor, Uyanmıyor ya da Söylentiler’e konu olmuyor. O Âktif ve Hız’lı bir şekilde hareket ediyor.” Obsidyen Âlevler etrafında yükseldi!


“Bu ona biraz baskı yapmalı.”


WAA!


...!


O, bir BU İlkel’i Yaşam Formu’na ulaşacaktı!


Bu sözler tüm ağırlığıyla Noah’ın üzerine çöktü. BU Yaratık bunu, bir adamın eski bir tanıdığından bahseder gibi, rahat ve emin bir şekilde söylemişti!


BU Yaratığ’ı çevreleyen Varoluş’un ne kadar karmaşık Dokumalar’ı vardı acaba?


Noah bu düşünceye başını sallarken, aynı zamanda onaylayarak şöyle dedi...


“Onun Kaplar’ının ya da Mühürlü Uzuvlar’ının bulunabileceği birkaç yer biliyorum. Büyük bir Güç uygulayabiliyormuş gibi görünüyor ama gördüğümüz gibi bunun sonucunda Kaplar’ı çatlıyor ve Yok Oluyor. Onu, tabii ki bizim Ölmememiz şartıyla, Kaplar’ı üzerinden yeterince baskı uygulamaya zorlayabilirsek... Biz de kendi baskımızı uygulamaya başlayabiliriz. Bu, Hükümdar Kraliçe ile yaptığımız görüşmelerden beri başından beri planımızdı.”


...!


BU Yaratık, boynunu sağa sola uzatarak bu sözlere başını salladı.


“Başka bir kayıp yaşamak değil, kendi başıma sonuç elde etmek istiyorum. O yüzden, gecikmek işleri değiştirecek olsa da... Bana 3 saat verin. O süre içinde başka bir Gerçek Uzuv ele geçirebilir miyim, bakacağım.“


...!


3 Saat!


Noah başını sallarken, gözleri soğuk bir şekilde parladı!


“3 saat.“


HUUM!


Sanki bunu onaylamak istercesine yumruğu ve BU Yaratığ’ın yumruğu çarpıştı; Bir sonraki Ân’da BU Yaratık ortadan kayboldu ve uzaktaki Calypso da onunla birlikte kayboldu!






Not: Hahahah. Bu Verme Yeteneğ’i... İyice Bozulmadı mı? Noah birisine bir şey veriyor ve Varoluş onu ona veriyor ya O’nu da verse Ödül bile Almaya Devam Edecek Tekrar ve Tekrar. Eğer Varoluş aynu Şekilde Daha Da Görkemli Ödüller verirse Sonsuz’a kadar.... Noah 1. Ölçe’te olmasına rağmen bir Ân’da 9. Ölçeğ’e Ve Öte’sine Eşdeğer Misal Silâh elde edebilir. Bu Görkem’i görüyor musunuz? Böyle birisini kim Yenebilir? Sorarım Siz’e kim? Ama henüz daha Görkemli Ödüller alamıyor. Sadece Verdiği şeyi veriyor bu da ona Sonsuz ama Çok Küçük Ödüller olarak geri dönüyor. Şu Ânlık. O’nun Dışında... Bir Şey Kaybetse bile gene de Ödüllendirilir. Bu da Daha da Saçmalayacak. Durun Siz. Yeni Başlıyoruz.