Bölüm 5648

Hâkem’in patlayıcı bir şekilde ölmesinin ardından Serenaros Boyutu’nun Boyut’u aldatıcı bir sükûnete büründü, ancak Sınırlar’daki Bouyut Doku’su çoktan katılaşmıştı.


Anlaşılamaz bir Anlatı Güc’ü tüm Boyut’u sarmaladı ve Uzay ile Zaman’ın kapılarını Mutlak, sistematik bir Otorite’yle kilitledi. Kimse çıkamazdı!


Filizlenen Varoluş Anlatı’sı sadece bekliyordu; Karanlığ’ın Ötesi’nden kendisine atanan Âktörler’i topluyordu ve ancak yeterli sayıda teyit edilmiş Yaşam Formu bu Anlatı’ya dahil olduğunda perdesini açacaktı.


Varoluş’un Görünmez Katmanlar’ında olan Noah Osmont, Boyut’taki ağlayan Mor yaranın nihayet tamamen kapanmasını izledi. ECSTATIC FLAYER’IN dehşet verici bakışları geri çekildi ve kırık dağ zirvelerini hayatta kalanlara bıraktı.


Daha önce BU Kapalı Closed Tac’a yağmurlar yağdırmıştı.


Artık BU İrade’li Olan tahtı izlemediğine göre, yeni ayrılmış Köken’inib diğer yarısının tam olarak nasıl davranacağını görmek istiyordu. Niyet’ini geriye doğru kaydırdı ve huzurlu tezahürün Tâht’ı ele geçirmesine izin verdi.


Yıldız Mâvi’si-Altın ışık, Sanguine Mana’nın Kân’lı Tâht’ını kapladı. Kıpkırmızı-Altın rengindeki sert kenarlar, akıcı ve yumuşak akıntılara dönüştü. Noah’ın duruşu kusursuz bir şekilde değişti; Bacaklarını çaprazladı ve ellerini dizlerinin üzerine açık bir şekilde koydu. Yüzündeki ifade, derin ve ürkütücü bir huzurun okyanusuna dönüştü.


O, AÇIK EL’İN KÖKEN’İ Hâl’ine gelmişti.


Aşağıda, Mahishasura, Hâkem’in Ârşiv Zirvesi’nin harap olmuş avlularının üzerinde süzülüyordu. Hayatta kalan Binler’ce Yürütücü, Muhafız ve Dokuma Kefen, Fâtih’inin hükmünü beklerken, silahlarını indirmiş, ona mutlak bir hayranlıkla bakıyorlardı.


Mahishasura kollarını açarken, onlara saldırmadı; Sesinde, Hâkem’in çılgın zulmünden tamamen yoksun, doğasının nazik ve öğüt verici sıcaklığı yankılanıyordu.


“Hâkem, düzenin çürümüş bir parçasıydı,“ diye ilan etti Mahishasura; Sesi iç halkalarda yankılanırken, BU Serenaros ve BU BARIŞ’IN bu yerel Şubesi üzerindeki mutlak liderliğini resmen ilan etti!


“Ben çaredir. Yetkinizi kullanmayın. Tamamen hareketsiz kalın; Beni bu Zirve’ye getiren Güc’ün aynısı, sizin içinden de akacaktır.“


...!


Görünmeyen Katmanlar’dan, Açık El iş başına geçti.


Bir usta hekim gibi hareket etti. Parlak Yıldız Mavi’si ışıkla yoğun bir şekilde harmanlanmış, Sonsuz Kızıl-Altın Sanguine Mana Nehirler’i, nazik, arındırıcı bir yağmur gibi Boyut’tan aşağı süzüldü.


Mana, Fiziksel Beden’i tamamen atladı. Buradaki pek çok Soylu’nun Katı, önceden Yazılmış Cümleler’ine zahmetsizce süzüldü!


Açık El, Gramer’i zorla parçalamak yerine Boşluklar’ı onardı; Soylar’ın paniğini yatıştırırken, üstün bir şefkatle onların Sadakatler’ini Yeniden Yaz’dı. Saniyeler içinde, tüm Boyut genelinde Birkaç Yüz Soy’lu kusursuz bir şekilde açıldı, değiştirildi ve işaretlendi.


Gözlerini kırptılar; Gözlerinde Barış’ın çılgın dehşeti kayboldu ve Örtülü’nün sakin, mutlak itaatine yerleşti.


Unutmayın, bunlar Soylular’dı!


Her biri ya bir BU İlkel’i Yaşam Formu’na eşdeğerdi... Ya da ondan daha büyüktü! Her biri, bir şekilde... Bir BU Geride Kalanlar’a kadar uzanıyordu.


Ve...


Tek bir nefesle bütün bir Boyut’un güçlerini ele geçirmenin getirdiği Hasat, Akıl Almaz’dı!


Fetih, kusursuz bir huzur ve tam bir verimlilikle gerçekleştirildiği için, Varoluş, onun konumunu onaylamak için acele etti. Görüşünü bir dizi uyarı seli kapladı; Bunlar, tüm emsalleri Aşan İç Yapısında’ki ani artışı detaylı bir şekilde anlatıyordu.


|50.000.000.000.000 Köken Telos Quark’ı dönüştürüldü.|


|VERITAS: 31|


|KÖKEN: 31|


|POTENTIA: SONSUZ|


|PONDUS: 31|


|OSMONTIAN MOIRAI: 42|


Her bir Özellik, Otuz Sınır’ını alt üst etmişti!


Noah, Boyutsallığ’ının derinden yükseldiğini hissederek, bu değişimin muazzamlığını kavramıştı!


Ve Açık El, BU Serenaros’un hazırlık alanını güvence altına alırken, onun asıl odak noktası başka bir yerde kalmaya devam ediyordu.


---


BU Infiniverse’de, başka bir cisim, Boşluk’ta Algılanamaz Kalpler’ini takip etmeye devam ediyordu.


Noah, Kendi Egemenlik Alan’ındaki Yemyeşil-Mavi-Altın tepelerin üzerinde süzülüyordu; Tamamen BU KÖKEN RÜYA ÂLEM’İNE dalmıştı. Gözleri Sonsuz bir Mâvi’ydi, göz bebeklerinden tamamen yoksundu ve Varoluş’uyla çevresi arasındaki mutlak uyumu yansıtıyordu.


Ellerini sallayarak, BU Akım’danE topladığı 12.000 Genesis Tesseract’ı harekete geçirdi.


Koyu Navi-Beyaz ışıktan oluşan Hiperküpler, BU Infiniverse’nin Boyut’una  doğru fırladı. Sessizce patlayarak devasa, her yeri kaplayan harikalara dönüştüler! Gözlemlenebilir Varoluşlar, Yeni Yıldızlar’ın doğuşu gibi çiçek açtı ve kendilerini Benzersiz Transfınıt Boyut’un Genişleyen Sınırlar’ına Dokudular.


Âlem’in Genişlemesi’yle birlikte, halkı da kendi Âlemler’ini daha fazla açtı. Kendi yerel istikrarları, Yaratılış’ın Basamak’lı, Üstel bir Döngü’sü içinde daha da fazla Gözlemlenebilir Varoluş üretti ve BU Infiniverse’nin Muazzam Boyut’unu ve Boyutsallığ’ını akıl almaz yüksekliklere taşıdı!


Thalia Vasiliou, onun yanında Yıldız Çimler’inin üzerinde durmuş, Boyut’un alev almasını izliyordu. Beyaz-Mavi cüppesi, yeni doğan Gözlemlenebilir Varoluşlar’ın rüzgarlarında hafifçe dalgalanıyordu; Yüzündeki ifade ise ağır bir Gerçek’le gölgelenmişti.


“Kalenizi çok güzel inşa ediyorsunuz, benim Köken’im,” dedi Thalia, sesi sessiz ama gergindi.


“Ama işler bu şekilde ilerlerken ve Sahne’ye bu kadar çok bilinmeyen akın ederken… BU Köken Elseboyut’u erken ziyaret etmek zorunda kalabilirsiniz.”


Noah’ın Sonsuz Mâvi gözleri ona döndü. Thalia, Paradoks’unun kaçınılmaz bedelini açıklarken, o sadece dinledi.


“Ben burada durduğum sürece, bu Zaman Çizgisi’nde Varoluş’um uzun süre ayakta kalamayacak,” diye devam etti Thalia; Çilli yüzüne hüzünlü bir gülümseme kondu.


“Bu Zaman Akışında’ki İki Varoluş’um yakında birleşecek. Varoluş’un Döngü’yü uzlaştırmasının tek yolu bu. Elseboyut’a yapılacak bir yolculuk bize biraz daha cevap verebilir ve senin bir Köken Yaşam Formu olarak doğanı gerçekten anlamanı sağlayacaktır.”


Noah, sözlerinin Muazzamlığ’ını kavrarken, bir Ân sessiz kaldı.


“Köken Elseboyut nedir?” diye sordu sakin bir sesle.


Thalia, filizlenen harikalara doğru baktı; Gözleri, Noah’ın Egemenlik Alan’ının Sınırsız Mâvi ışığını yansıtıyordu.


“Bir İlk Yaşam Formu Kendi Öz’ünden yeterince ürettiğinde, Varoluş’un Fiziksel Öerçeveler’inin… Kurallar’ın, Boyutlar’ın, Karanlığ’ı Aşan Yol’un… O’nu tutmak için fazlasıyla Katı olduğunu fark etti,” diye açıkladı Thalia.


“Bu yüzden yana doğru adım attılar. Köken Elseboyut, Uçarak seyahat edebileceğiniz yerler değildir.”


Ciddi bir bakışla ona döndü.


“Onlar, Varoluş’un Derisi’nin altında Katmanlar Hâl’inde uzanan, Hâm ve Şekilsiz Varoluş’un oluşturduğu, birbiriyle örtüşen Uçsuz Bucaksız Labirentler’dir. Orada Yaşayanlar’ın Köken’i tarafından tamamen Yaratılmış Âlemler’dir; Gümüş Dokuma Tezgâhı’ndan tamamen Bağımsızdırlar ve BU Geride  Kalanlar’ın etkisinden nispeten muaftırlar. Bir Başka Boyut’ta yürümek, hiçbir şeye hesap vermeyen Varoluşlar’ın Zihinler’i ve Yasalar’ı içinde yürümek demektir. Bu tehlikelidir, ama orası asıl vatan. Mimarlar’ın gözlerinin kolayca delip, geçemediği tek yer orasıdır.“


Noah, BU Geride Kalanlar’ın bile girmediği bir Âlem’in taktiksel avantajını düşündü. Şey, nispeten.


Kendi türünün, yani Köken Yaşam Formlar’ının Labirentler’inde bekleyen Muazzam Bilgi birikimini ve bu Bilgi’nin nasıl kullanılabileceğini düşündü.


“Tamam,“ dedi Noah.