Uzun zamandır kimseyi görmüyoruz, ben Takehaya. İlk cildin satışa çıkmasından bu yana bir yıl geçti ve şimdi dördüncü cilt yayınlandı. Ciltler birikmeye başladığı için hikaye ilerlemeye başladı. Şu an en önemli zamandır. Gelecekte de sıkı çalışmaya devam edeceğim, bu yüzden lütfen beni desteklemeye devam edin. Taşınacağımı söyleyip durdum ama sonunda nereye gideceğime karar verdim. Mart başında taşınmayı planlıyorum. Şu anda yaşadığım yer çalışmak biraz zor, bu yüzden meşgul olsa da taşınmayı planlıyorum. Bu şekilde geleceğe bakmak benim için daha iyi olurdu. Taşınmayı bitirdikten sonra beşinci cilde başlayacağım. Ah doğru, son sözde bundan bahsetmem istendi ama, HobbyJAPAN’ın web sitesi Rokujouma ile ilgili yeni bilgileri duyurmayı planlıyor gibi görünüyor. Ancak ben bu son sözü yazarken, yapıp yapmadıklarına karar verilmedi, yapsalar bile ne yaptıklarına karar verilmiyor. Bir göz atarsanız çok sevinirim. Ne yapacaklarını merak ediyorum... Hmm...? Daha yazmak istediğim şeyler var ama şimdilik burada bırakıyorum. Bu son söz için sadece iki sayfa olduğu için zaten yerim tükeniyor. Son olarak emek veren yayıncılara, mantıksız isteklerimi dinleyen illüstratör Poko-san’a, saçma sapan hikayelerimi gündeme getirdiğimde gülümseyip beni dinleyen arkadaşlarıma ve bu romanı satın alan herkese teşekkür etmek istiyorum. Tekrar buluşalım. Umarım, yeni evimde yazılan beşinci cildin sonsözünde olur. Ocak, 2010
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
