Bölüm 43

Tamamen karanlıktı. Xena ve Celia bile pek iyi göremiyorlardı.

Çiftin bir çadırda, iki ortağın da diğerinde kalmasına karar verildi.

Genellikle, böyle bir durumda, sırayla uyanık kalıp nöbet tutarlardı, ama Helvi çadırların etrafına bir bariyer kurarak o bölgeyi %100 güvenli hale getirdi.

“Theo, Helvi, iyi geceler.“

“İkinize de tatlı rüyalar.“

“Ben de.“

“İyi geceler...“

Çadırlarına girmeden önce söylediler.

Xena ve Celia buna alışkındı, bu yüzden küçük çadırı böldüler ve her biri kendi alanına uzandı.

“Hn... Uzun zaman sonra Theo ile tekrar seyahat etmek eğlenceli.“

Dedi Xena gerinirken.

“Evet, ve yemekleri gerçekten harika. Hatırladığım kadar iyi olup olmayacağını merak ediyordum, ama daha da iyi olduğu ortaya çıktı.“

Theo’nun yemeklerini en son yedikleri zamandan bu yana bir yıldan fazla zaman geçmişti.

Kesinlikle lezzetli olduğunu hatırlıyorlardı ve beklentilerinin gerçekçi olup olmadığını merak ediyorlardı ama yedikleri şey bu beklentileri aşmıştı.

Sadece bu bile Theo’yu görmek için başkentten onca yolu gelmeye değerdi.

Kıyafetlerini değiştirirken günlerinden bahsettiler. Onlar bile savaş kıyafetleriyle uyumazlardı.

“Theo’nun sana iltifat ettiği zamanı hatırlıyor musun? Çok güzeldi.“

“Sana da iltifat etmişti, değil mi?“

“Senin kadar değil.“

Theo Xena dövüşürken ona çok iltifat etmişti. Nedeni basitti, onun dövüşme şeklini beğeniyordu.

Xena bedenini büyüyle güçlendirmişti ama yine de eli boş dövüşüyor ve rakiplerini saf güçle alt ediyordu.

Theo bunun havalı olduğunu düşünüyordu. Onun gibi bir çocuk bu tür bir ham dövüş gücüne hayranlık duyardı, bu yüzden heyecanlanır ve ona iltifat ederdi.

Celia’nın büyüsünü de beğenmiş ve havalı olduğunu düşünmüştü ama Xena’yı tercih ederdi.

“Bu da çok tatlı, bu saf hayranlık duygusu. Beni gerçekten mutlu ediyor.“

“Belki de daha gösterişli bir büyü kullanmalıyım?“

Yerçekimi büyüsü kendi içinde gösterişliydi ama Theo bunu sayısız kez görmüştü.

İlk başta buna şaşırdı ve ona iltifat etti ama görmeye alıştıkça bu iltifatlar kesildi.

Daha da kötüsü, Helvi onu kendi oyununda yenmişti, bu yüzden yerçekimi büyüsü aşılmıştı.

“Theo için yeni büyüler geliştirmeliyim...“

“Hahaha, kulağa hoş geliyor. Patlayan bir şeyin yeterince gösterişli olacağını düşünüyorum.“

Konuşma aniden kesildi.

Etraflarındaki orman çok sessizdi. Tek duyabildikleri zaman zaman böceklerin sesiydi.

“...Sence uyuyorlar mıdır?“

Theo ve Helvi çok uzakta değillerdi ama çadırlarından gelen hiçbir şey duymuyorlardı.

“Sanırım. Bugün çok yürüdük, o yüzden Theo’nun yorgun olduğuna eminim. Helvi’ye gelince... Bunun onu yormak için yeterli olduğunu sanmıyorum.“

“Haklısın. Bir saniye bile nefessiz kalmadı.“

Dağda yürürken her ikisi de terlemiş ve ağır nefesler almıştı ama Helvi hiç terlemiyor gibi görünüyordu.

“Celia... Bir göz atmak ister misin?“

Xena merakının doruk noktasında pervasızca bir fikir ortaya attı.

“...Xena, ölmek mi istiyorsun?“

“Hayır, hayır, o bizi öldürmez... sanırım.“

“Gördün mü, böyle bir olasılık olduğunu biliyorsun. Daha önce neredeyse ölüyordun, değil mi?“

Helvi söz konusu Theo olduğunda oyun oynamazdı.

“Hayır, bence sadece bir göz atmak yeterli. Theo’yu ondan ayıracak değiliz ya.“

“...Belki.“

“Bakmak yerine sadece dinlesek ve bunu yapıp yapmadıklarını görsek... Anlayabiliriz.“

“...“

Bunun için gitmeye karar verdiler.

Söylediklerine rağmen Celia da merak ediyordu.

Sinsice çadırlarından çıktılar, kendilerininkinin yanındaki çadıra yaklaştılar ve varlıklarını bastırmak için o ana kadar edindikleri tüm deneyimi kullandılar, yeteneklerini muazzam bir şekilde kötüye kullandılar.
Çadıra yaklaştıklarında durdular ve dinlediler.

Çadırın içinde hiçbir şey duymadılar ama artık duyabilecek kadar yakındılar.

“Ah, Helvi... Hn, iyi hissettiriyor...“

“...!“

İkisi de nefes nefese kaldı ve birbirlerine baktılar.

Çadırın içinde neler oluyordu?

İkisi de bilmiyordu ama şimdi ikisi de daha fazlasını öğrenmek istiyordu.