Konkordat’ın tamamı öfkeli bir Güç’le çınlıyordu, yetkililer Nova Yıldız’ı gibi parıldıyor, Amfitiyatro şiddetin eşiğinde titriyordu.
Sonra, sesin hacmini Aşan bir Güç’le dolu ağır bir Ses, Yaşayan Paradokslar’ın yanından yükseldi.
Schrodinger yerde oturmaya devam etti, Dilenci pozisyonu bir şekilde sözlerine daha fazla ağırlık kazandırıyordu.
“Yaşayan Paradokslar’ı bu şekilde azarlamaya ne hakla cüret ediyorsun?“ Ses’i hem soru hem de ifadeydi, sorgulama ve suçlama arasında bir Süperpozisyon hâlindeydi.
“Kendi Mirasınız’ı bile bilmiyor musunuz? İlk Çiftçi’nin Miras’ı, diğer Varoluşlar’ı asla bu kadar küçümseyici bir şekilde muamele etmezdi. O, tüm Varoluşlar’ın değerli olduğunu, anlamadan yargılamanın en büyük Hasat Kaybı olduğunu anlardı.“
…!
Sözler’i Katlar’da yankılandı, sessizliği bile yankılattı.
Kat Sakinler’i, sadece amaçlarını paylaşanların Senkronizasyon’u ile Gözler’ini O’na çevirdiler.
Erkek İkiz, Elysia’nın cinsiyet dışında her şeyde mükemmel bir yansıması, hem sıcak hem de amansız bir sesle konuştu.
“Güzel. Görünüşe göre bu toplantıda Yaşayan Paradokslar adına konuşacak Varoluş’u bulduk.“ Tırmığ’ı hafifçe hareket etti, bu hareket bir şekilde Varoluş’un dikkatini çekti.
“Peki ya geri kalanlarınız? Diğer tüm Yaşayan Varoluşlar’ın temsilcileri, uygun bir diyalog kurulabilmesi için öne çıkacak mı? Buradaki her bir Varoluş’un aralıksız bağırışlarını duymak istemiyorum. Kaos doğal olabilir, ama konuşma en azından asgari bir Düzen gerektirir.“
Sözler’i, kibri aşan bir özgüvenle söylendi ve basit bir tercih Beyan’ına dönüştü.
Katrilyon Düzey’indeki Güc’ün sergilenmesine rağmen korkusuz olan Yaşayan Varoluşlar, yanıtlarını vermeye başladılar.
Noah ve Sigrid’in önünde, Köken Ama Gias onlara kısa bir süre baktı... Bitmemiş işlerin yükünü taşıyan bir bakış, sonra yukarı doğru süzülerek, yükseldi.
Bakışlar’ı, tüm bu olaylar boyunca sessiz kalan bir Figür’ün bulunduğu Yaşayan Kökenler bölümüne yöneldi.
Beyaz cüppeli yaşlı bir adam, Dükler’in arasında sakin bir şekilde oturuyordu, Vücud’ü hiçbir Güç dalgası yaymıyordu. Yaydığı Varoluş’uyla, bir Mobilya Parça’sı gibi görünüyordu.
Ancak Köken Ama Gias O’na baktığında, görünüşte güçsüz olan bu yaşlı adam hafifçe başını salladı, bu hareket, O’nun vermesi gerekmeyen bir izni taşıyordu.
Ve hemen ardından...
“Yaşayan Kökenler adına konuşacağım,“ Dedi Gias, Yükseliş’i O’nun konumunu hem gerçek hem de mecazi olarak belirledi.
O Güçlü’ydüama Yaşayan Kökenler içinde başka Köken Ama’lar da vardı. Ve bu Konkordat’ta bulunmayan, Güçler’i 1 Katrilyon’u Aşan Varoluşlar’a hesap veriyorlardı!
Onun açıklamasından sonra, diğerleri de bölümlerinden kalkmaya başladılar, sanki her çağda bir kez gerçekleşen bir olay için hizalanmış Gezegenler gibiydilerö
Yaşayan Yasalar’dan, Varoluş’uylaa adaletin tarafsızlığını tedirgin eden bir adam ayağa kalktı.
Gözler’i Beyaz bir göz bağıyla örtülüydü... Gözler’ini gizlemek için değil, bir anda çok fazla gerçeği görmelerini önlemek için.
Eller’inde, Kavramlar’ı sonuçlarla karşılaştırarak, sürekli dengede tutan Altın Teraz’i vardı.
“Ben Arbiter Thane, Terazi’nin Kör Adalet’i,“ Dedi, sesinde şimdiye kadar verilen her kararın ağırlığı vardı. “Bu tartışmada Yaşayan Yasalar’ı temsil edeceğim.“
...!
Noah’ın gelişmiş algısı bu Varoluş’u anında analiz etti, Yüzler’ce Trilyon’luk Güc’ü okudu... Her standartta muazzamd ancak bir şekilde mevcut ortamda yetersiz hissediyordu.
Sonra, Yaşayan Ruhlar’dan, hâlâ korkunç evcil hayvanının tasmasını tutan Minyon Kadın şeklinde bir coşku patladı.
“Oh, oh! Ben yaparım! Yaşayan Ruhlar’ı ben temsil edeceğim!“ Durumun ciddiyetine hiç uygun olmayan bir heyecanla hafifçe zıpladı.
“Ben Hayvan Çoban’ı Miki ve bu da Fluffy. Herkesi tanımaktan çok memnunuz, özellikle de Fluffy’yi sakinleştirenleri. Bu harikaydı! Harikaydı, değil mi Fluffy?“
Karmaşıklığ’ı bir Katrilyon’u Aşan devasa Ruh Pitbull, sahibinin coşkusundan utanmış gibi görünüyordu.
Noah, bu eşsiz Varoluş’u Analiz Ederken, O’na ve Sigrid’e bakarak, neşeli bir göz kırptı ve dostça el salladı, bu da ya durumun ciddiyetini anlamadığını ya da çok iyi anladığı için ciddiye almadığını gösteriyordu.
Başka bir yönden, Yaşayan Duygusal Varoluşlar’dan, Atmosfer’i ağırlaştıran bir Figür yükseldi.
Ondan, çöken bir Çark’ın yerçekimi gibi, muazzam bir depresyonun karanlık dalgaları yayılıyordu.
Görünüş’ü Varoluşsal’dı... Orta Boy’lu, keskin yüz hatları, görünüşüne uzun zaman önce önem vermeyi bırakmış olduğunu gösteren kıyafetler, ama Varoluş’u en kötü şekilde unutulmazdı.
“Ben, Melankolik Hükümdar Drai,“ Dedi ve sesinde o kadar derin bir hüzün vardı ki, birkaç Varoluş Fiziksel olarak sendeledi!
“Sanırım Yaşayan Duygusal’ı temsil edeceğim, ama ne anlamı var ki? Zaten hepimiz eninde sonunda yok olacağız. Varoluş... Sadece ertelenmiş bir son.“
WAA!
Sözler’ine eşlik eden depresyon dalgaları somut bir şekilde hissediliyordu ve orada bulunan herkese baskı yapıyordu!
Amfitiyatroda’ki birçok Dük gözle görülür şekilde soldu, ifadelerinde açıklayamadıkları bir umutsuzluğa doğru kaydı.
Noah bile kalbinin yanıt olarak çınlaması ve kanının Direnç’le kaynaması nedeniyle şaşkınlık ve ciddiyet gösterdi. Görüşünün önünde komutlar belirdi.
Noah, Yaşayan Duygusal’ıa bakmadan önce bunu sert gözlerle izledi.
Bu depresif görünümlü Varoluş orada bulunan diğer birçok Dük’ten daha korkunç, hatta kendi tarzında Köken Ama Gias’tan bile daha tehlikeli görünüyordu.
Fiziksel Güç, Fiziksel Güç’le karşılanabilirdi, ancak bu tür bir etki daha temel bir Şey’d saldırıyordu.
Kalan Yaşayan Varoluşlar, birbiri ardına temsilcilerini seçti.
Yaşayan Kavramlar’ın, Varoluş’uyla kendileri hakkında düşünmeyi çağrıştıran bir Kadın’ı seçti.
Yaşayan Boyutsallar, on yedi uzayda aynı anda var olan bir Varoluş’u seçmişti.
Yaşayan Zamansallar, bu toplantıyı üç farklı Zaman Çizgisi’nde potansiyel olarak bitirmiş olan birini seçti... Ve diğer Yaşayan Varoluşlar da temsilcilerini seçti!
Her şey bittiğinde, her grup konuşmacısını ilan ettiğinde, Kat Sakinler’i toplu olarak bakışlarını beklenmedik bir hedefe çevirdi.
Noah ve Sigrid.
Bu ilginin ağırlığı, sanki Varoluş’un kendisi bir soru soruyormuş gibiydi.
Elysia Firmhand, herkesin aniden düşündüğü şeyi dile getirdi.
“Peki sizler tam olarak neyi temsil ediyorsunuz?“
Soru, aldatıcı bir basitlikle Katlar’da parladı.
Onlar Yaşayan Varoluşlar değildi... En azından Noah değildi.
Resmi olarak mevcut hiçbir grubun parçası değillerdi.
Köken ve Thrones arasında, sonradan eklenmiş gibi garip bir bölümü işgal ediyorlardı.
Yine de buradaydılar. Hiçbir yerden ortaya çıkan Dük Seviyesinde’ki Varoluşlar’ı komuta ediyorlardı. Muazzam Güc’e sahip Varoluşlar ayakta dururken, onlar Tahtlar’da oturuyorlardı.
Gerçekten Ney’i temsil ediyorlardı?!
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
