Bölüm 4689: Lanetliler ve Kutsanmışlar! IV


Duygusal güldü, ses kırık camdan yapılmış rüzgar çanları gibi Alan’da yankılandı.


“BU Serpinti’nin Çorak Toprakları’nda onu bulmakta bol şans,“ dedi gerçek bir eğlenceyle. “Sen ve diğerleri dışarının gerçekten nasıl olacağını bilmiyorsunuz. Ama hayır, sen istediğini yapabilirsin, ben de istediğimi yapacağım.“


Sahiplenici bir yoğunlukla Noah’ın hayali görüntüsünü işaret etti.


“Bu adama gelince, İlk Dil üzerinde hak iddia etti, bu yüzden ben de onun üzerinde hak iddia edeceğim. Hep bir köpek büyütmek istemişimdir. BU Yaratık ve diğerleri çok büyük, beni yerler ama bu Osmont...“


Gözleri manyakça bir arzuyla genişledi.


“Ah, onu istiyorum. Onu istiyorum!“


...!


Bunu söylerken, gözleri manyakça bir ışık saçıyordu ve bir sonraki anda, tüm alanı titreten bir şeyi çıkarmak için elini salladı!


Bir gözyaşı damlası.


Elementler’in bile önünde eğiliyor gibi göründüğü kadar derin, vahşi bir güç yayan tek bir kristal gözyaşı damlası. Ortaya çıktığı anda, Element şok olmuş bir ifade göstererek, parmağıyla onu işaret etti.


“Onu nasıl aldın?!“


Sesi inançsızlıkla çatladı, soğukkanlılığı sadece bir Ânlığ’ına paramparça oldu.


Duygusal sakince baktı, gözyaşı damlasını parmakları arasında kayıtsız bir ilgisizlikle yuvarladı.


“Oh rahatla, sadece bir Aksiyom Parça’sı,“ dedi umursamazca. “Bak, işte bu yüzden BU Yaratık ve Paradoks gibi, hatta bu Osmont gibi olamıyorsun. O lanet soğukkanlılığın nerede? O tarif edilemez şeyin? Davranışların yüzünden bana hiçbir şey hissettirmiyorsun dostum. Berbat.“


Parçayı yukarı kaldırdı, ışığının yüz hatlarında oynamasına izin verdi.


“Ama hayır, sana bir planım olduğunu söyledim ve bu da bunu içeriyor. Çorak Topraklar’da, BU Serpinti’den sonraki Yozlaşmış Varoluş’ta gezinmek Normal Yollar’la imkansız olacak. Ama Aksiyomlar pek çok şeyi mümkün kılacak. Bu, kalbimi pır pır ettiren şeyi izlemek için kullanabileceğim bir şey.“


Gülümsemesi keskinleşti.


“Ve o lanet olası sen değilsin biliyorum, yani bu sefer Osmont olacak. Umarım beni BU Yaratığ’a götürmez çünkü muhtemelen beni orada hemen parçalar... Ah.“


...!


Manyakça ışığı, sözlerinden sonra Element’in yüzüne çöken kararmış, bulutlu ifadeyle daha da büyüdü.


Başkalarının Duygular’ıyla oynamaya ve onları daha aşağı hissettirmeye çok kararlı görünüyordu. Ne de olsa Yol’u buydu. BU Yaşayan Duygusal, Duygular’ı uyandırmak ve Manipüle Etmek için vardı ve bu Güc’ü sözde müttefiklerine karşı bile kullanıyordu.


Element, birbirine sürtünen Tektonik Plakalar gibi gürleyen bir sesle konuştu.


“İrademi kıyaslamalarla ezmeye çalışmaya devam edebilirsin ama sonuçta zaman kaybı,“ diye ilan etti soğuk bir kesinlikle. “Yol’um sağlam. Manipülasyon oyunları üzerimde işe yaramayacak. Kendimi BU Yaratık veya diğerleriyle kıyaslamıyorum çünkü kendi Enginliğ’im var. Ben BU Yaşayan Element’im. Ateş, Su, Toprak, Hava ve aradaki Her Şey’in Fonemler’i üzerindeki Otorite’yim.“


Duygusal ayağa kalktı ve aslında Element Taht’ına düzgünce oturdu, Aksiyom Parçası’nı elinde çevirirken, bacak bacak üstüne attı. Element’e eşit ölçüde acıma ve küçümseme barındıran bir ifadeyle baktı.


“En az saygı duyduğum Varoluşlar’dan birisin,“ dedi acımasız bir dürüstlükle. “Çok fazla potansiyelin, çok fazla Olasılığ’ın vardı ve haline bak. Sıkışmış. Durağan. Derinliğ’ine rağmen vasat.“


Öne eğildi, gözleri onu delip geçiyordu.


“Eğer haksız olduğumu kanıtlamak istiyorsan, Osmont’u bulduğumda seni gerçekten yanımda getireceğim. Getireceğim. Ve ne olacağını düşünüyorum biliyor musun?“


Gülümsemesi zalimleşti.


“Bir şekilde, o tam orada önünde duracak ve sen yine de istediğini elde edemeyeceksin. Bak, Varoluş’taki bazı Varoluşlar için durum tam olarak böyle. Her şeyi yaparlar ama asla pek bir şeye varamazlar.“


Hüzünle iç geçirdi.


“BU Yaratık, ah, o çok şeye varıyor. Onu şimdi bile özlüyorum. Paradoks? O yukarıda. Bu Osmont? Kimsenin yapamadığı şekilde İlk Dil üzerinde hak iddia etti, o yüzden eminim o da yukarıda.“


Gözler’i Element’in gözleriyle delici bir yoğunlukla buluştu.


“Onu kelimenin tam anlamıyla önüne koyacağım ve muhtemelen yine de istediğini alamayacaksın. O kadar kötüsün ki, Varoluş bile kazanmanı istemiyor gibi. Yani sen başarısız olduktan sonra, hamlemi yapacağım. Kulağa nasıl geliyor, koca adam?“


...!


Sözleri gerçekten zehirli ve duyması iğrençti ama gözleri çok az Varoluş’un anladığı korkunç bir ışık taşıyordu. Sadece onunla alay etmiyordu. Mutlak gerçek olduğuna inandığı şeyi konuşuyordu. Gözlerinde, Element basitçe büyüklük için yaratılmamıştı ve ne kadar çaba harcarsa harcasın bu Temel Varoluş’u değiştiremeyecekti.


Element, ona heybetli bir tavırla soğukça baktı, Alevler’i saf yıkımdan yapılmış bir zırh gibi etrafında yoğunlaşıyordu. Onu çevreleyen İlk Dil Fonemler’i, öfkesine yanıt verircesine daha parlak yandı.


Anlar sonra, Duygusal sıkılmış bir ifade göstererek, Element Taht’ına geri yaslandı, vücut dili yansıttığı her şeyi reddediyordu.


“Eeh, o heybetli bakışın bile beni heyecanlandırmıyor,“ diye şikayet etti tiyatral bir hayal kırıklığıyla. “Dostum, Osmont’u bulmak için sabırsızlanıyorum. Belki senin gibi sıkıcı Dokumalar’la dolu bir kara deliğin yanında olmanın aksine bana bir şeyler hissettirir.“


Gözlerini kapattı, Aksiyom Parça’sı hâlâ parmakları arasında dans ediyordu.


“Sadece BU Serpinti’nin ikinci aşamasının bitmesini bekle. O zaman gerçek eğlence başlayacak. O zaman bu Osmont’un beklentileri karşılayıp, karşılamadığını göreceğim. Ya sen?“


Ona bakmak için tek gözünü araladı.


“Sen izleyecek ve başarısız olacaksın. Her zamanki gibi.“


Su ve Ateş alanı Element’in bastırılmış öfkesiyle titredi ama o daha fazla bir şey söylemedi.


BU Dokuma Tezgahı’nın dışında, BU Serpinti ikinci aşamasına devam ederek, Gözlemlenebilir Varoluş’u tanınmaz bir şeye dönüştürdü.


Ve içeride, iki kadim güç çok farklı beklentilerle bekledi.


Biri yok etmeyi bekledi.


Biri hak iddia etmeyi bekledi.


Ve oralarda bir yerde, kendisine yöneltilen ilgiden tamamen habersiz olan Noah Osmont, Varoluş’un sonundan sağ çıkmayı kutlamak için bir festival düzenliyordu!