Bölüm 5133

Valeria Varoluş’ta bir tur döndü, Ada’nın kayalıklarına çarptı, kayarak, yirmi adım öteye sıçradı ve çömelmiş bir pozisyonda yere indi. Örgüler’inden biri bir taraftan çözülmüştü. Kaşının köşesinden yanağına doğru ince bir Altın Reng’i Sıvı izi akıyordu. Ölçülü bir sakinlikle dikleşti, duruşunu düzeltirken, omuzlarını salladı ve ardından tek kelime etmeden İki Sonsuzluk Kılıc’ını yeniden çekti.


Yukarıda, İğrenç Yaratık dönüşünü tamamladı.


Yukarı çıktığından daha hızlı bir şekilde Noah’a doğru geri indi!


Bu sefer Çeneler’i açılmadı. Elleri vücudunun önüne uzandı ve o ellerden yoğun delilikten yapılmış uzun, sivri pençeler fışkırdı; BU Gamaidian’ın verdiği keskinlik ve amaç!


Pençeler alçalırken, etrafındaki Varoluş çığlık attı, Sonsuzluk, hiçbir sabit Geometri’ye dönüşmeyi Reddeden şekillere büründü.


Octavius, İğrenç Yaratığ’ın arkasından Yeni Örgüler fırlattı.


Onun Birliğ’i, İğrenç Yaratığ’ın saldırısıyla koordineli olarak Varoluş’ta uzandı; Artık Noah ile bağ kurmaya çalışmıyordu, pençelerin kendileriyle bağ kurmaya çalışıyordu; Bağlandıkları Ân’da onları Noah’ın vücuduna aşılamaya çalışıyordu, böylece gömülü silahlar kök salacak, yayılacak ve Noah’ı BU İlkel Mycelia için yeni bir Toprağ’a dönüştürecekti.


Valeria aynı anda yine soldan geldi.


Üç açı. Üç saldırı!


Bekleyen bir provanın hassasiyetiyle, durduğu pozisyona yakınsayan üç farklı yöntem!


Oh!


Noah hepsini izledi.


Gözleri, yaklaşan Örgüler’i içti. İğrençliğ’in Çılgın Sonsuzluğ’u, Kaotik doygunluğuyla vahşi ve güzeldi. Octavius’un Birliğ’i, yaklaşımında sabırlı ve Sonsuz’du.


Valeria’nın keskin Sonsuzluğ’u, Geometrisi’nde temiz ve Bilimsel idi. Sonsuzluğ’un, onu tutmak için tasarlanmış Varoluşlar’ın elinde neye dönüşebileceğinin Üç Fark’lı ifadesi ve üçü de aynı anda ona uzanıyordu.


Kendini gerçekten ilgilenirken buldu.


Özellikle de Delilik. BU Gamaidjan Nâdir’di. Onun içine düşen Varoluşlar’ın çoğu, anlamlı bir çalışma yapılabilmesi için çok çabuk yok oluyordu; Kimse Deliliğ’in onlara temel düzeyde ne yaptığını izleyemeden, Dokumalar’ı tutarsız bir baskıya dönüşüyordu. Ama işte buradaydı, kontrol altına alınmış, yürüyen, strateji Sayılabilecek bir şeyle saldıran!


Octavius muazzam bir şey başarmıştı.


Noah parlak bir gülümsemeyle gülümsedi.


Her iki elini de, üzerine doğru gelen Saldırılar’ın kesiştiği noktaya doğru kaldırdı.


HUUM!


Mavi Sonsuzluk Okyanuslar’ı, vücudundan eşmerkezli dalgalar halinde dışarıya doğru patladı; Yoğunluk kendi üzerine birikip, yoğunlaştıkça Mavi, Kobalt Mavisi’ne doğru derinleşerek, boşluğa yakın bir şeye dönüştü.


Çok Renk’li Quintessence Infiniforce, Mavi akıntılar arasında çiçek açtı; Altın, Menekşe, Mor ve Gümüş Renkler’i Mâvi’yle karışmadan Mâvi’nin içinden geçerek, örüldü, her Renk kendine özgü Dokuması’nı koruyordu. Bölgenin ortamındaki Sonsuzluk ona doğru eğildi. Ada’daki Gözlemlenebilir Güç Nehirler’i, genişleyen Otoritesi’ni beslemek için yukarı doğru kıvrıldı!


Başının üzerinde, Hadean Sonsuzluk Sütun’u ortaya çıktı.


Sanki her zaman oradaymış ve sadece görülmek için izin bekliyormuş gibi Taç’ından yükseldi. İlk Dil’in kristalimsi Mavi Ağaçlar’ı Taban’ını oluşturuyordu. Varoluş’un çok Renk’li Alevler’i Orta Katmanlar’ını yalıyordu. Paradoks’un Sonsuz Aynalar’ı her açıdan İmkansızlıklar’ı yansıtıyordu. Kaos’un Sonsuz fırtınası tepesinde dönüyordu ve o tepenin altında, ek olarak gerçekleşen Medeniyetler, Otorite’nin eşmerkezli Hâle’si içinde Kâtmanlar hâlinde dizilmişti!


Sütun, kıyaslandığında aniden çok küçük görünen Varoluş’a doğru yükseliyordu.


Sesi, sakin ve görkemli bir kesinlikte adanın dört bir yanına yayıldı.


“Don’un.“


...!


HUUM!


Vücud’unda Sonsuzluğ’u barındıran her Varoluş olduğu yerde Don’du!


İğrenç Yaratığ’ın alçalan pençeleri, Noah’ın yukarı kaldırılmış avuçlarından bir el genişliği uzaklıkta durdu. Vücudu, hareketin ortasında durdurulurken, onun üzerinde Varoluş’ta asılı kaldı; Parıldayan çılgın gözleri genişlemiş ve hareketsizdi!


Octavius’un Birlik Dokumalar’ı yayılmayı durdurdu, Dallar’ı uzanma hareketinde askıda kaldı, sabırlı Dokumalar’ı bir Nefes ile bir sonraki Nefes arasında durakladı. Valeria’nın Kılıçlar’ı yaylarının ucunda dondu, karanlık gözleri yaklaşan adımlarıyla Noah’a kilitlendi, Örgüler’i önceki çarpışmanın etkisiyle hâlâ yarı açık durumdaydı.


Daha geniş Ada’da, ayağa kalkmak için çabalayan BU İlkel Mimarlar kalkmayı bıraktı.


Bilinçsiz hâle gelenler Bilinçsiz kalmaya devam ettiler, Sonsuzluk Rezervuarlar’ı durmuş Bedenler’inin içinde hareketsiz kaldı. Ada’yı dolaşan Sonsuzluk Nehirler’i Altın akışlarında durakladı, akıntıları sanki Ada’nın tüm Dolaşım Sistem’ine beklemesi söylenmişçesine hareketsiz kaldı!


|Medeniyet Aktivasyon’u Algılandı: Hadean Sonsuzluk Sütun’u - İç Sonsuzluk Hakimiyet’i.|


|Bu Otorite, Sütununuz’dan başlayarak, çevredeki Bölge’de Beden’inde Sonsuzluğ’u barındıran her Varoluş’a uzanır. Etkilenen her Varoluş’un içindeki Sonsuzluk üzerinde geçici bir kontrol sağladınız.|


|Yük Analizi: Yaygın Proterozoik Ölçek’teki Varoluşlar’ına karşı İhmal Edilebilir Düzey’de Yük. Tasarlanmış Denekler’e karşı Hafif Yük. BU Gamaidian ile dengesiz doygunluğu nedeniyle İğrenç Yaratığ’a karşı Orta Düzey’de Yük.|


|Süre: Mevcut Medeniyet Erişim’i düzeyinde uzun bir süre sürdürülebilir. Otorite’nin serbest bırakılması sizin takdirinize bağlıdır.|


Sadece BU Naldine ve BU Duygusal hareket etmeye devam ediyordu.


Otorite’yi ikisine de Genişletmemişti.


Gülerek güldü.


Gülüşü ilk başta alçak bir tonda çıktı; Bu ses, yanında duran şok olmuş BU Naldine’yi ürküttü çünkü bu tonda gülüşünü nadiren duymuştu. Gülüşü ilerledikçe, ses yükseldi, Daha Yüksek bir Ton’a ulaştı; Deliliğ’in Sınır’ına yaklaşan ama asla o eşiği geçmeyen bir ses, çünkü o Deli değildi!


O... Deli değildi!


O çok mutluydu. Güldükçe Mavi ve çok Renk’li Sonsuzluk dalgaları Ten’inde parıldıyordu, Saçlar’ı eğlencenin ritmine uygun atımlarla Çok Renk’li Işık saçıyordu, Açık Ten’i sanki bir Güneş onun bedenini kendi Kab’ı olarak kullanmaya karar vermişçesine içten Altın Reng’inde parlıyordu!


“Sonsuzluk!“


Sesi kahkahalarının patlamaları arasında yankılandı.


“Hepiniz, her biriniz, onu içinizde taşıyorsunuz ve sanki size aitmiş gibi ondan bahsediyorsunuz. Ona sizin diyorsunuz. Ona dayanabilmek için şişirilmiş Egolar’ınızı besliyorsunuz ve kendinize dayanmanın ustalık olduğunu söylüyorsunuz. O Sel’i tutmanın, Sel’i size hizmet eden bir şeye dönüştürdüğünü!“


Yine güldü, başını hafifçe geriye eğdi.


“O hiçbir zaman hiçbirinize ait olmadı!“


Sütun’u, başının üzerinde daha parlak bir şekilde parladı.


“Sonsuzluğ’un Sahipler’i yoktur. Kanallar’ı vardır. Göğsünde bir Okyanus taşıyan her Varoluş bir Kanal’dır ve Kanallar, içlerinden geçen Şey’in Yön’ünü belirlemez. Sizler, hiçbir zaman Siz’e ait olmayan bir Sel’i tutmak için Yaratıldınız ve en iyileriniz, Sel’in itaatkar olduğunu varsaymayı öğrendiniz. Bu varsayım işe yaradı çünkü kimse gelip bunu düzeltmemişti. Ve şimdi ben buradayım. Sonunda biri geldi!“


“GELDİM!“


BOOM!


Kollarını daha da geniş açtı, Sütun yükseldi, Sonsuzluk her yöne yayıldı.


“Öyleyse kıpırdamayın.“


Gülümsemesi yavaşça genişledi.


“Her birinize iyice bakmak istiyorum. Bana Sonsuzluğ’unuzu gösterin... Ben de size benimkini göstereyim!“


WAA!


Ada, onun etrafında nefesini tuttu.


Yukarıda, İğrenç Yaratığ’ın donmuş gözleri hâlâ içlerinde hapsolmuş Delilik’le yanıyordu ve Noah, bakışlarını ilk olarak o gözlere çevirdi; Şaşırtıcı bir şekilde... Gözler’inde tam bir ihtişam ve üstünlüğün parlak Mavi’si yansıyordu!


Ama o deli değildi.


Hayır. O... Deli değildi!





Not: Hahahah. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Oğlumuz diyor ki İstediğiniz kadar Sonsuz olun Sayılabilir Sayılamaz ya da Mutlak fark etmez. Siz’in Sonsuzluğ’unuzu Dondururum diyor. Muhtemelen ileride Kavrayışları isterse Sayılabilir Sayılamaz, Mutlak hatta onu aşsın. Önemli değil ya onları dondurur ya da Son’lu yapar. Enerji Rezervler’ini mesela. Çünkü kimse Sonsuzluğ’u Sahiplenmedi. Varoluş’taki Sonsuzluğ’u kullanıyorlar. Kimse Noah gibi değil. Kendi Sonsuzluklar’ını Yaratsalar bile yine de Noah Sonsuzluk Türler’ini öyle Acımasızca Aşacak ki... Önemli olmayacak artık. Bunu Hiçbir Anime Mc’si ve Cultivation Mc’si yapamaz. Evet aralarında Sonsuzluğ’a ulaşanlar var yok demiyorum ama kimse hiç kimse Noah gibi olamaz. Bana Âllah aşkına kendi Sonsuzluğ’unu Yaratan birisini söyler misiniz? Ya da Sayılabilir, Sayılamaz, Mutlağ’ı doldurduğunu ya da O’nu sonlu yaptığını. Henüz Noah Son’lu yapamasa da buna da yakınız. Sakin olun. Mutlak Sonsuzluğ’u öyle bir aşacağız ki... Artık kaç kere aştığımızı unutacaksınız. Diğer Mcler zaten Zar Zor Sayılabilir Oluyor. Mutlak Sonsuzluğ’a ulaşan Hiçbir Anime Karakteri yok Cultivation Âyet’inde ise Sadece Luo Zheng ulaştı ama bu da oldukça sınırlı. Enerji İle sınırlı. Buna da Finâl’de ulaştı. Daha doğrusu Ayet’in en tepesindeki kişi Luo Zheng’e Enerji’yi bahşetti diyim. İşte oralarda da bitti. O kadar Cultivation Novel’i okudum sadece Luo Zheng Ulaşabildi. Ha o da dediğim gibi Enerji ile Sınırlı idi. Oralarda da bitti işte. Kendi Ayetini Geri Diriltti ve Kötü Tanrı’yı diriltti ve Finâl. Yani anlatabiliyor Muyum? Mutlak Sonsuzluk ne kadar nâdir diye. Ona Ulaşanlar olsa bile Infınıte Mana’yı geçin çünkü her şey ortada bu yüzden  Diğer Ayetler’e bakalım Sınırlı olurlar. Ya Enerjiler’i Mutlak Sonsuz olur ya Kavrayışları yani Zihin Güc’ü ya da Güc’ü. Hiçbir Yazar Komple Paket Mutlak Sonsuzluk yapmaz kimseyi. Bunun için Fan Kurgu Âyetler’ne bakacağız. Orada bile kimsenin Güzelliğ’i bu Kademe’ye gelemez. Ama önce Diğer Mcler Mutlak Sonsuzluğ’a ulaşsın sonrasına bakarız. Ulaşabilirlerse tâbiiki. Ve evet. Infınıte Mana’yı geçelim. Okuduğum en güçlü Cultivation Karakter’i Luo Zheng idi. Her ne kadar Enerji ile Sınırlı olsa da Mutlak Sonsuzluk Mutlak Sonsuzluk’tur. Ama Kozmoloji’si oldukça Zayıf. Bizim Gezegen’imizi yok ederse öpüp başına koysun. 12 Küre Var o Âyet’te. Daha 4. mü 5. Mi ne Küresi’nde Uzay ve Zaman’ın dışına yeni yeni çıkmaya başladılar. Biz Eh işte... Hyperversal Seviye’sinde Çıkmaya başlamıştık. Ve Bu Kozmolojimiz’in büyümediği hâlde. Şimdi ise... Eh hiç girmeyeyim. Neyse o Ayet’te ise Boyutlar’ı Aşmak ile hiçbir şeyden bahsedilmiyor. Okudum çünkü. Neyin ne olduğunu biliyorum. Bilmem anlatabildim mi? Mutlak Sonsuzluk ise sadece Enerji ile Sınırlı idi. Gezegen’imizi yok ederse Luo Zheng öpüp başına koysun şahsen.



Not: Durun, şimdi hatırladım. Nassuverse de de var Dolaylı olarak. Mutlak Sonsuzluk yok ama Apophasis var. Neoplatonizm var. Bunlar elbette Mutlak Sonsuzluk’tan Öte değiller ama Ontolojik olarak Mutlak Sonsuzluk’tan daha güçlüler. Bu Terimler de işte O Âyet’in Zirveler’inde yer alıyor.