Bölüm 5142

Noah, Ubergulden Adelheid’in sözlerini düşünürken, içinde Sınırsız’ca kabaran Sonsuzluğ’u hissetti.


Muhafızlar ve bunun anlamı zihninde dans ediyordu; Zira bu, onun üstlenmesi gereken bir roldü.


Gözleri keskin bir şekilde parladı.


“Tamam. Bana açıkça söyle, bir Muhafız’ın gerçek konumu nedir? Bu rolü üstlenmeye karar vermeden önce, onun tam olarak ne olduğunu anlamak istiyorum.”


Onun yanında olan Infınıforce’nin dalgası hafifçe yer değiştirdi; Duruşu rahat dikkati keskindi.


“Varoluş’um boyunca pek çok rol üstlendim. Avcı, Hayatta Kalan, Lider, Tiran, Kurucu oldum. Hepsinde büyüdüm ve bu büyüme bana kendim hakkında belirli bir şeyi öğretti. Oynayabileceğim Roller var, Oynayamayacağ’ım Roller var. Hizmetçi olmak, Oynayamayacağ’ım Roller’len biri. Köle olmak, saygı duyulan bir Köle, hatta süslü Unvan’ı ve süslü cüppesi olan bir köle olmak bile, oynayamayacağım rollerden biri. Peki, Muhafız’a aslında nasıl bakıyorsun? Resmi tanımdan bahsetmiyorum. Onlara dair senin görüşün. İçeriden bakış açın.“


Noah, sözlerini bitirince Kız başını salladı.


“Durumu tamamen yanlış anlıyorsun.“


“Muhafızlar hizmetçi değildir. Kelimenin gerçek anlamıyla Hizmetkar da değiller. Toplumumuzda, bu kelimeyi ilk kez duyup, bariz çağrışımları yapan birçok Varoluş’u şaşırtacak derecede saygı görürler. Bir Muhâfız, bağlandıkları BU Yaldızlı Olan’ın Muadil’i. Muadil’i, astı değil. Bizim çevrelerimizdeki konumları, onları korudukları Kraliyet Mensub’unun altında değil, yanında yer alır. Bir Kraliyet Yaldızlı bir Oda’ya girdiğinde, Muhafız arkalarından değil, yanlarından girer. Kraliyet Mensub’u konuştuğunda, Muhafız da konuşabilir ve Muhafız’ın sözleri, Bağ’ın ağırlığını taşıdığı için dikkate alınır.“


Konuşurken, elleri nazikçe hareket ediyordu.


“Muhafızlar nadirdir. Sadece belirli BU Yaldızlı Olanlar’ın bir Muhafız’ı vardır. Bu Bağ esas olarak Magna Sorora ve büyük hanedanların yüksek mevkili Kraliyet Üyeler’i için ayrılmıştır. Sıradan bir BU Yaldızlı’nın Muhafız’ı yoktur ve bir Muhafız edinmeye çalışması küstahlık olarak kabul edilir. Bu Rol verilmez. Bu Rol Tasarlanır, Ritüelleştirilir ve kasıtlı olarak nadir tutulur. Dolayısıyla Muhafızlar, topluca ele alındığında, halkımızın En Üst Kademeler’ine yakın olmaları nedeniyle Braneworld’deki neredeyse tüm diğer Varoluş Kategoriler’ini Aşan bir statüye sahip olan küçük bir Varoluş topluluğudur.“


Bir Ân durakladı ve cevabının sonraki kısmı farklı bir ton taşıyordu.


“Ve çoğu zaman, bir Muhafız ile Magna Sorora’nın bir Kardeş’i arasındaki bağ, aile bağından daha derin hâle gelir. Birçoğu birbirine Aşık olur. Bu Bağ, doğası gereği, bu derinliği teşvik eder. İkisi, Eonlar ya da Binler’ce yıl boyunca Varoluşlar’ını paylaşır. Aynı Odalar’da olurlar. Aynı tehlikelerin içinden geçerler. Birbirlerinin Dokumalar’ını, hiçbir Eşin, Kardeş’in ya da Ebeveyn’in asla ulaşamayacağı bir dereceye kadar öğrenirler. Bazı Bağlar tamamen Bedensel kalır, Romantik bir derinlik içermeyen karşılıklı arkadaşlık olur; Diğerleri ise Bedensel bir ilişki olmadan bile tamamen dostane kalır. Bazı Bağlar ise her ikisi de olur. Çok az sayıda Bağ kayıtsız kalır. Bağ’ın Yapı’aı bir şekilde yakınlığa doğru çeker ve Eonlar boyunca bu yakınlık neredeyse her zaman kendini gösterir.“


Noah’ın gözleri bu sözler üzerine parladı.


“Oh.“


Tek heceli bu ses, göstermeyi amaçladığından daha fazla ilgi içeriyordu.


Ubergulden Adelheid onu sabırla baştan aşağı süzdü.


Başını salladı ve devam etti.


“Ancak bu, Rol’ün en önemli Yön’ü değil.“


Sesi daha ciddi bir tona büründü.


“Bağ’ın estetiği, yakınlık, Odalar’ımızda duruşumuz, bunların hepsi Muhafızlar’ın Yaratılma amacının birer sonucu. Bir Muhafız’ın en önemli özelliği, bu Rol’ün var olmasının temel nedeni, Güç’tür. Bir Muhafız, bağlandıkları Magna Sorora’nın Kardeş’ini mi yoksa bağlandıkları Kraliyet Yaldızlı’sının mı hayatta kalacağını belirler. Çünkü karşı karşıya olduğumuz Düşmanlar korkunçtur. Bu Rol’ün var olmasının sebebi Düşmanlar’dır. Siyaset değil. Törenler değil. Düşmanlar.“


Noah, bunun ima ettiği şeyi kavrayınca kaşlarını hafifçe çattı.


“Düşmanlar mı?“


Başını eğdi. Varoluşsal bir barış beklemiyordu gerçi...


“BU Yaldızlı Olanlar’ın Düşmanlar’ı tam olarak ne olabilir ki? Çoğu Varoluş’un hatta neredeyse hepsinin Kendi’ni şurada burada orada Ölçtüğ’ü Ölçeğ’in Zirvesi’nde oturuyorsunuz. Sizin Seviyeniz’de dolaşan, önemli her Kraliyet Üye’si için bir Muhafız gerektirecek kadar tehditkar olan ne olabilir ki?“[Not: Bu Diğer Noveller için bir gönderme. İnce bir Düşünce var burada.😂]


Ubergulden Adelheid’in ifadesi ciddileşti.


Cevabı aceleye getirmedi.


“Varoluş, temelde, Güç mücadelesidir. Varoluş, Çatışmadır.“


HUUM!



“En küçük Ölümlü’den en görkemli Medeniyet’e kadar her Varoluş Tür’ü, eline geçen her türlü Güç için savaşır. BU Sınırlı Yaşam Formlar’ı, gelişim Kaynaklar’ı için savaşır. BU İlkel Mimarlar, Medeniyetler’i ve Topraklar’ı için savaşır. BU Tekil Bilinçler, Varoluşlar’ını besleyen şey için savaşır. Ve biz BU Yaldızlılar en çok Güç için savaşırız. Kazanacak en çok şey bizde. Güc’ü daha fazla Güc’e dönüştürmek için En Râfine Çerçeveler’e sahibiz. Ve iştahımız, Kapasitemiz’le eşittir.“


Altın rengi gözleri, yumuşamadan onun gözlerine bakıyordu.


“Hem bizim hem de sizin peşinde olduğunuz Sonsuzluk bir yana, hepimiz çaresizce İlkel Kaynağ’ı arıyoruz. Her BU Yaldızlı Varoluş. Her Hânedan. Her Fraksiyon. İlkel Kaynak, var olan En Derin Güç Kuyusu’dur, alt Tabakalar’ın Altındaki At Tabaka’dır, Sonsuzluğ’un bile ondan beslendiği Teoriz’e edilen Kuyu’dur. Ona dokunmak, dokunanı var olan her Ölçü’nün Ötesi’ne yerleştiren bir şeye erişmektir. Kendimizi tanıdığımızdan beri bunu biliyoruz. Tüm Medeniyetler’imizi onu aramak için etrafında örgütlendik. Ve yine de Varoluş’umuzun Tüm Çağlar’ı boyunca, ona gerçekten dokunmuş olanların Sayı’sı yok denecek kadar azdır. Biz o Sayı içinde değiliz. Hâlâ ona doğru Tırmanıyoruz. Hâlâ uzanıyoruz. Hâlâ bir sonraki Atılım’ın kapıyı açan Atılım olacağını umuyoruz.“


Yavaşça nefes aldı.


“Ama İlkel Kaynak bizi aramaz. Kendisini onu arayanlara doğru uzatmaz. Ona Dokunabilen az sayıdaki Varoluş, bunu başka hiç kimsenin taklit edemediği yöntemlerle başarmıştır. Ve o Az Sayıda’ki, İlkel Kaynağ’ı gerçekten Kavramış olan Nadir Varoluşlar, sanki başka hiç kimsenin sahip olmaması gereken bir Hâzine’ye rastlamış gibi davranırlar. Onu şiddetle korurlar. Varoluş’u, başka bir Varoluş’un eşiğe yaklaştığına dair herhangi bir işaret için izlerler. Ve böyle bir yaklaşımı tespit ettiklerinde ortaya çıkarlar ve yok ederler.“


WAA!





Not: Hahahah. İlkel Kaynak, Sonsuzluğ’un Öte’sinde. Sonsuzluk Bile ondan besleniyor. Zaten Sonsuzluğ’un Artık Önemi kalmadı ki hatta Adui bu saatten sonra durmadan Yeni Tür Sonsuzluk Türler’i yaratacak. Sırf Bunun için. Önemsiz Hâle geldiği için. Adui, Sonsuzluğ’u Tür Yol’uyla ayakta tutacak. Ve henüz Belki de Novel’in ortalarında bile değiliz. Ve bu Kaynağ’a dokunanlar sadece Dokundu. Hepsi o kadar. Muhtemelen 00000000000000.1 gibi bir kısmına dokundular. Belki de daha az. İlkel Kaynağ’ı ben bile bilmiyorum ne olduğunu. Ne yaptığını. Bu Bölüm’de bir şeyler öğrendik. Sonsuzluğ’un Kendisi’ni Önemsizleştiren bir şey.