Bölüm 5272

Gelen Varoluş, onda alışılmadık bir tepki uyandırdı; Her zamanki halini nadiren sarsan, içten bir heyecanın keskin bir dalgalanması.


Yeni bir tehdit karşısında duyulan endişe yoktu. Bu, sanki kendi Varoluş’unun gelecekteki bir Versiyon’una doğrudan bakıp, onu tamamen olağanüstü bulmanın yarattığı saf bir beklentiydi.


Adam, BU Yaratığ’ın sahip olduğu doğrudan ve aracısız Varoluş’a denk gelen BU İlkel Kaynak ile yanıp, tutuşuyordu, ancak bu incelik o Kâdim Titan’ı çok aşmıştı.


BU Yaratık, şu anki durumuna ulaşmak için Eonlar’ca kendini parçalayıp, Hâm Yıkım yoluyla Yeniden İnşa Etmiş’ti. Bu ise... Açıkça farklı bir yol izlemiş, acımasızca dövülmüş değil, titizlikle cilalanmış bir bitmiş ürün olarak ortaya çıkmış ve bu da onu oldukça daha güçlü kılıyordu.


Bu Güç Seviye’si, sadece güvenli bir mesafeden makul görünen uzak, Teorik bir Kavram değildi. Kendi Kaynağ’ı, İlk Dil’in İlk Hârf’ine çoktan dokunmuştu ve o Temel Mimar’i şu anda daha fazlasını istiyordu; Tek bir Hârf’in, Gigaparsekler’in Ötesi’nde duran zirveye doğru atılan ilk adım olduğunu fark etmişti!


Zirve!


Bu kadar yararlı bir duyguyu kontrol etmeye çalışmak zaten zaman kaybı olduğundan, heyecanını bastırmaya çalışmadı.


Sonsuz Dil etkinleşti ve İçsel Sonsuzluk ve Neden bağlantıları ile birleşerek, Varoluş’un etrafındaki Alan’ı Ânaliz Etti. Ortaya çıkan Veri Akış’ı zayıf ve parçalıydı.


|Varoluş tespit edildi: Sir William Arthur. Tanım: Kaynak Yaşam Formu. Sınıflandırma: Bilinmiyor. Durum: Varoluş’un Dördüncü Ölçeğ’i olduğu varsayılıyor. Analiz, Yerel Alt Tabaka’nın standart Veri çıkarılmasını reddettiğini gösteriyor. Daha fazla Bilgi tamamen ulaşılamadığından Gözlemsel İzleme önerilir.|


...!


Taylor arkasından keskin bir nefes verdi, boşluğa bakarken, duruşu katılaşmıştı.


“Lanet olası başka bir Canavar,“ dedi, baskıya alışırken, sesi alçaldı. “Ama bu bir Kaynak Yaşam Formu. Hey, şey, sırf BH Lejyon’un yanında duruyorlar diye Ana Beden’imi ve Adrastia’yı katletmeyecek, değil mi?“


Dikkatini Varoluş’tan başka yöne çevirdi ve artan gerginliğinin gerektirdiği güveni ona verdi.


“İyi olacaksın,“ dedi, odak noktası birden fazla alana bölünürken, düşüncelerini yüksek sesle dile getirerek. “Buraya ait olmayanlarla o ilgilenecek...“


En önemli değişimin yaşandığı yer BU Infiniverse’ydi. Sir William Arthur, en acil olarak izlenmesi gereken Varoluş’tu. Taylor ise, dikkatini başka bir yere kaydırmadan yönetmesi gereken yerel değişkendi. Her şeyi mükemmel bir şekilde idare ediyordu!


Taylor, gözlerini tamamen ona dikmiş, aşağıdaki güç merkezini tamamen görmezden geliyordu.


“Hey, koca adam,“ dedi, ağır baskıya rağmen ses tonu sohbet ediyormuş gibiydi. “Varoluşsal Nedenselliğ’in bir Âurora’sı tam da bulunduğun yerin üzerinde çiçek açarken, İlkel Kaynağ’a bağlı bir Kaynak Yaşam Formu’nun seni rahat bırakacağını mı sanıyorsun?“


O, herhangi bir kesinti yaratmadan ona yan gözle baktı.


“BU Yaldızlılar, ortaya çıkan Varoluşlar’ın gücünü kendileri için hasat ederek, gelişirler,“ diye devam etti, düşünceleri açıkça filtrelerinden Daha Hızlı’ydı. “İlk Neden’in ortaya çıkışını kendi izlerine yönlendirerek, Temeller’ini oluştururlar, bu da Yükselişler’inin arkasındaki tam Mimar’idir.“


Durakladı, başını eğdi ve ifadesi tamamen dondu. “ Bu yüzden bu kavgayı tamamen atlamak istedin, çünkü Varoluşsal Nedensellik Aurorası’nı üreten bir şey, Gözlemlenebilir Bir Varoluş’un şu Ân’da mevcut Gözlemlenebilir Varoluş’un tam içinde ortaya çıktığı anlamına gelir. Onlarla tamamen aynı şeyi mi yapıyorsun? Sen—“


“Fazla düşünmemelisin,“ dedi adam, müzakereye yer bırakmayan düz ve telaşsız bir ses tonuyla Kadın’ın sözünü kesti. “Bazen bazı şeyleri olduğu gibi bırakmak en iyisidir.“


Taylor, onun bakışlarıyla buluştu ve gülümsedi, ani sınırlamadan hiç etkilenmemiş gibiydi.


“Sadece merak ediyorum, koca adam,“ dedi, ortamı yumuşatmak için elini küçümseyici bir şekilde sallayarak. “Bağlantılar hakkındaki konuşmamızı hatırlıyor musun? Ayrıca, bir anlaşma yaptığımızdan beri senden artık korkmuyorum, Huhuhu.“


Küçük kahkahası sessiz mekanda yankılandı, ardından alaycı bir ciddiyetle dikleşti. “Ama peki, paylaşmak istemediğin belli olduğu için burnumu sokmayacağım. Daha sonra sana doğru düzgün Sosyal Beceriler öğreteceğim, böylece bağlantılar kurman senin için daha kolay Hâl’e gelecek ama şu anda ne zaman çenemi kapatmam gerektiğini biliyorum.“


Dikkatini tekrar uzaktaki Sir William Arthur’un siluetine ve yaklaşan devasa BU Yaldızlı imzalarına çevirdi. “Hadi gösterinin tadını çıkaralım.“


HUUM!


Güç kayarken, gözleri parladı.


O, tam da onun genellikle uğraştığı standart kategorilerin hiçbirine uymadığı için taze bir soluk olarak kalmıştı. Bağlantılarla ilgili görüşü de yanlış değildi.


Ama O, her zaman zorlukları tek başına aşmış, Kıyamet’ten Zindanlar’a ve her bir Aşama’ya kadar tamamen yalnız başına yol almıştı. İster başkalarını yönetsin ister tek başına dursun, her stratejik seçim ona aitti, onu uygulamak da ona düşüyordu ve bunun bedelini de o ödüyordu.


BU Yaratığ’ın tüm bu felaketi basit bir mesajla çözülebilir bir soruna dönüştürdüğünü biliyordu. Üst düzey bir bağlantı, ona henüz kişisel olarak Ulaşamadığ’ı bir Güç Kâdemesi’ne doğrudan erişme ve Ân’ında Yanıt Alma Yeteneğ’i vermişti.


Varoluş, inanılmaz derecede derindi ve o, bu devasa ağların kendisi için gerçekte neler yapabileceğini haritalandırmaya daha yeni başlıyordu!


İç Sistemler’i şu anda Üstel bir eğri boyunca Gelişiyordu.


Galdr Kaynağ’ı, Eon ile birlikte BU Kaynak Topraklar’da uzun bir geliştirme seansında gelişirken, Sebat her Saniye birikiyordu.


Tüm bunların Ötesi’nde, BU Infiniverse şu Ân’da dönüşümünün eşiğini Aşıyor’du ve kör edici Âurora onun gizlenme Tavan’ını yırtıp, geçerken, BU Sonsuz Neden’i tam olarak ortaya çıkmaya zorluyordu.


Eonlar önce, BU Yaldızlı Olanlar ve onlardan önceki BU İlkel’i Varoluşlar, BU Gözlemlenebilir Varoluş’un BU İlk Neden’ini hasat etmişlerdi. O Hâm gücü toplamış, doğrudan Mühendislikler’ine aktarmış ve o çalınan Otorite’nin sırtında koca bir Medeniyet inşa etmişlerdi. Bugün, kendi şartlarına göre ortaya çıkan yepyeni bir Neden’in merkezinde duruyordu.


O, sadece onu hasat etmiyordu, onun doğduğu alanın doğuşunu sabitliyordu! BU İlkel Dil’inin İlk Hârf’ini dünyasına eşi görülmemiş bir Ölçek’te uygulayarak, BU Gözlemlenebilir Varoluş’un tüm Varoluş’unu aydınlatan bir dönüşüme neden oluyordu. Bu günün üreteceği muazzam Güç için pek çok planı vardı!


İlk Sonsuz Ölçek giderek, tamamlanmaya yaklaşıyordu. Infinitas Corpus, Sonsuz Beden’inin Sağlam Temel’i olarak tamamen tamamlanmıştı. Infinitas Architectura, Şu Anki Hadean Sonsuzluk Sütun’u çekirdeğinden dışarı doğru itilirken, Genişliyordu. Infinitas Causa, farklı Nedenler’i çerçevesine entegre ederek, son parçayı oluşturuyordu ve bu, Şu Anki Sonsuz Neden’in ortaya çıkmasının besleyeceği tam da bu Sistem’di.


Eğer ortaya çıkış tam olarak planlandığı gibi başarılı olursa, İlk Sonsuz Ölçek Evrim’ini tamamlayacaktı... Belki!


Bu ihtimali aklında tutuyordu çünkü gerçek Tamamlanma, onu uzak tuttuğu tek şeyle doğrudan yüzleşmesini gerektiriyordu. Sonsuzluğ’un kendisiyle yüzleşmek zorundaydı.


Mutlak Sonsuzluk ilk ortaya çıktığında, onu aktif olarak reddetmiş, kendini kaybetmeden tüm faydaları elde etmek için kasten Sınırlı Mutlak Sonsuzluğ’u seçmişti.


Yine de Sınırlı Mutlak Sonsuzluk, BU Nihai Cevap değildi. Sınırlı Mutlak ile Gerçek Mutlak arasındaki Yapısal Boşluk, onun temel mimarisinde açık bir Kusur olarak kalmıştı. BU Sonsuz Neden’in tam da bu Uçurum’u kapatması ve ileriye giden Yol’u ortaya çıkarması gerekiyordu.


Taylor, savaş alanındaki hareketleri gözleriyle takip ederken, yoluna çıkmayacağına dair verdiği sözü tutarak, sessizce yanında durdu. Yerel Dokumalar bir şekilde kendiliğinden çözülecekti. Toz dindiğinde, ana odak noktası nihayet Birincil hedefe geri dönebilirdi.


BU Infınıverse Gözlemlenebilir Varoluş’a aktif olarak dönüşüyordu. Sonsuz Neden tamamen çiçek açmak üzereydi. Yol istikrarlı bir şekilde yaklaşıyordu ve düşmanlarının bu zamanlamaya uyup, uymaması hiç önemli değildi!


BOOM!





Not: Noah, sizce gerçekten Sonsuz olacak mı artık? Her bir Parça’sı Mutlak Sonsuz Olacak Mı? Kendi Yarattığ’ımız Sonsuzluk Türler’iyle kısıtlanıyoruz. O kadar Novel okudum çoğu ya Sonsuz Düşünce’ye ya da Mutlak Sonsuzluğ’a ulaşarak, Her Şey’e Kâdir oluyor ya da Kendi Sistemler’ini yani Kafasındaki ve Dao’yu Aşarak. Ve bunlara da işte en güçlü Âyet deniyor. Noah’ı koyun hepsine şunu der... Ben, gerçekten kısıtlanmadım mı artık? Adam Her Şey’e Kadir’in Ötesi’ne geçer. Öyle böyle değil. Hatta sadece ben değil Discord’da da diyenler var. Noah’ın ve diğer Karakterler’in dilediği gibi hareket edememesi Ayet’in kısıtlanmasından geliyor diyorlar. Noah’ı koyun başka bir Âyet’e her şeyi yapar diyor.