Bölüm 5273

Erken Örtülü Kıyı, hiç bu kadar görkemli görünmemişti.


Altın rengi Kumlar, dışarıdan gelen bir Kaynak’tan değil, altından, yani BU Infiniverse’in kendisinin Alt Tabakası’ndan yayılan çok renkli bir ışıkla parıldıyordu; O, Temeller’ine İlk Minyatür Sonsuz Neden yerleştirildiğinden beri inşa ettiği Eşiğ’e doğru ilerliyordu!


Kıyı çevresindeki Okyanuslar, içlerinden geçen aynı ışıkla hareket ediyordu; Karanlık Su, hem Su hem de Sonsuzluk olan bir şeyle yer değiştirmişti ve Noah su hattında durup, yukarı baktıkça, her Saniye Sebat’ın çok renkli Âlevler’i Beden’nden yükseliyordu.


Aslında yukarıya bakmıyordu. Her Şey’e Aynı Ân’da bakıyordu; BU Infiniverse ile olan Bağ’ı o kadar derindi ki, onu Gözlemlemek’le O’nun bir parçası olmak arasındaki ayrım artık Anlam’ını yitirmişti. O bağlantı aracılığıyla Üç Bin Âlem’in durmadan Genişlediğ’ini hissetti, İlkel Âlemler’in Temeller’ini Alt Tabaka’ya daha derine ittiğini hissetti, BU Sonsuz Neden’in, kapalı bir kapının arkasındaki basınç gibi, Alan’ın Üst Katmanlar’ında biriktiğini hissetti.


Bu Neden ona aitti. Sebat’ın Âlevler’i Bir Sâniyelik ritimle yükselip, alçalıp, tekrar yükselirken, o da bununla birlikte oturuyordu.


Her Gözlemlenebilir Varoluş’un ortaya çıkışının arkasında bir İlk Neden vardı, tüm Alan’ın etrafında inşa edildiği Temel Âksiyom Hâl’ine gelen bir Köken’i olan gerçek. BU Yaldızlılar, onu Hasat etmek için çağlar boyunca uğraşmış, Medeniyetler’ini onun ifadelerinden şekillendirmişlerdi. Bu Gözlemlenebilir Varoluş’un İlk Neden’i, içindeki her şeyi yöneten Dokuz Ana Neden üretmişti!


Sonsuz Neden Noah’ındı. Onu Yetiştirdiğ’i ya da İnşa Ettiğ’i anlamında değil. Anne’si onu doğurduğu ve bunu yaparak, Varoluş’unun birikmiş Ağırlığ’ından ve Varoluş’unun ürettiklerinden ortaya çıkan bir Neden’in yaratıcısı olduğu anlamında.


Amelia Osmont, Son’a ermiş bir Dünya’dan gelen Sınırlı bir Kadın, şimdi Gözlemlenebilir Varoluş’un ortaya çıkışına Güç veren bir Neden’in başlangıç noktası Hâl’ine gelmişti!


Bağlantı aracılığıyla onu hissetti. Güc’ü daha önce hiç olmadığı kadar Yükseliyordu; Ondan kaynaklanan Neden Kaynağ’ına geri dönüyor ve onu Yüceltiyor’du; Geri besleme her iki yönde de akıyordu. BU Infınıverse’nin bir yerinde, Amelia Osmont değişiyordu!


Bağlantı aracılığıyla Henry’yi de hissediyordu; Oğlu, Noah’a yakınlığı nedeniyle Noah’ın dokunduğu her şeye komşu Hâl’e gelmiş birinin kendine özgü rezonansını taşıyordu ve Sonsuz Neden de bir istisna değildi.


Henry, Neden’i yaratmamıştı ve ona doğru gelişmemişti. O, sadece Neden’in merkezinde yer alan Varoluş ile bağlantılıydı ve bu bağlantı, onun aramadığı ve beklemediği bir nimet yaratıyordu.


Neden şimdi onaylanıyordu. Yeni Doğan bir ifadeden daha görkemli Hâl’e gelmişti!


Gözlemlenebilir Varoluş’un ortaya çıkışının ardındaki İlk Neden Hâl’ine getirilmişti ki bu, bir Neden’in alabileceği en yüksek onaydı!


Ve o bundan tamamen ve eksiksiz olarak faydalanacaktı!


Ağzını açtı.


“Mühendisliğ’imin Ulaşılmaz yüksekliklere ulaşmasına izin ver.“ Sesi, bağlantıları aracılığıyla BU Infiniverse’ye yayıldı ve BU Infiniverse onu duydu. “BU Yaldızlı Varoluşlar, Nedenler’den çekilen güçle İkinci ve Üçüncü Ölçekler’de Doğarlar. Temeller’imin Râfine Edilmesi’ni istiyorum. Mühendisliğ’imin BU Yaldızlı Varoluşlar’dan bile Daha Görkemli, Daha Yeni ve Daha Ânlaşılmaz Hâl’e getirilmesini istiyorum.“


Yukarıda ortaya çıkan Âurora’ya baktı; Sonsuz Neden’in ışığı, BU Infiniverse’nin Egemenliğ’inin her Katman’ını delip, geçiyordu. “Sonsuzluğ’a bir cevap istiyorum. Kim olduğumu kaybetmeden Mutlak Sonsuzluğ’u ve Ötesi’ni nasıl Kavrayabilirim? Sonsuz Temel’e, Sonsuz Potansiyel’e, Sonsuzluğ’u ve BU İlkel Kaynağ’ı aynı kolaylıkla Somutlaştırabilen bir Sonsuz Varoluş Tür’üne ulaşmak için tüm Varoluş’umun Yeniden Yapılandırılması’nı istiyorum.“


Altın Kumlar ayaklarının altında titredi.


“Hepsini istiyorum.“ Sözlerini biriktirdi. “HEPSİNİ İSTİYORUM!“


BOOM!


BU Infiniverse uğuldadı.


Üç Bin Âlem aynı anda Genişleme’ye başladı, her biri önceki Sınırlar’ından dışarı doğru itilirken, Sonsuz Neden’in ortaya çıkışı, üzerine inşa edildikleri Dokuma’ya doğrudan beslendi ve Neden, dokunduğu her şeyi yükseltti.


İlkel Âlemler de buna karşılık verdi!


Daha önce Okyanuslar’ın olmadığı yerlerde Sonsuzluk Okyanuslar’ı oluştu; Sonsuz Neden, ortaya çıktığı Alan’a Güc’ünü dökerken, bu Madde’nin muazzam Güc’ü BU Infınıverse’nin birçok bölgesinde aynı anda Somutlaştı. Bu Okyanuslar, kendi Coğrafyalar’ı dışında hiçbir Coğrafya’ya uymayan yavaş akıntılarla hareket ediyordu; İçlerindeki rengarenk Nehirler, Neden’in Dokuz Yön’ü henüz kendi ayrı ifadelerine tam olarak ayrılmadan önce, bu Yönler’i yansıtan desenler çizerek, akıyordu.


Amelia Osmont, bu Okyanuslar’dan birinin içinde duruyordu.


Etrafındaki Sonsuzluk önce Dizlerine, sonra beline kadar yükseldi ve ardından, ondan kaynaklanan Neden’in tam olarak ortaya çıktığı Ân’da yaptıklarına tepki olarak Beden’i değişmeye başladığında, onu tamamen sardı!


Buna direnmedi. Elleri yanlarında ve gözleri açık bir şekilde yükselen Sonsuzluk Okyanus’unun içinde durdu ve değişim, tam da bu Ân’ın başlamasını her zaman beklemiş olan bir şeyin bütünlüğüyle içinden geçti.


Sarmaşıklar sonra Noah’ı buldu.


BU Infınıverse’nin Her Yerinden Aynı Ân’da geldiler.


Onun Varoluş’una girebilecekleri her noktadan delip, geçtiler, Kaynağ’ını, Sonsuzluğ’unu, Gözlemlenebilir Güc’ünü ve onun Varoluş’unun Her Yapısal Bileşen’ini delip, geçtiler; Ve taşıdıkları şey, onun alışık olduğu anlamda bir Güç değildi, aksine Yeniden Yapılandırmaydı, bir şekilde inşa edilmiş ve şimdi başka bir şekilde Yeniden İnşa Edilen Temeller’in Derin Mimar’i revizyonuydu!


Vücud’u parçalandı!


BOOM!


Bu Parçalanma, bir Yapı’nın, nasıl birleştirildiğini tam olarak bilen ve nasıl farklı bir şekilde yeniden birleştirilmesi gerektiği konusunda çok net fikirleri olan bir şey tarafından sökülmesinin getirdiği özel bir bütünlükle gerçekleşti!


İçinde yeni Dolaşım Sistemler’i Oluştu; Sonsuzluk ve Neden’in İfadeler’i için Kanallar, mevcut Mimarisi’ni değiştirmek yerine onunla Paralel olarak ilerliyordu; Mühendislik, Katmanlar’ı soymak yerine Katmanlar ekliyordu.


Parçalandığı Saniye’de yeniden bir araya geldi, sonra tekrar parçalandı ve tekrar bir araya geldi; Döngü, Sebat’ıyla Aynı Bir Sâniyelik ritimde işledi; İki süreç birleşerek, Her Yineleme’de farklı bir Varoluş üreten bir şeye dönüştü!


Sonra BU Infınıverse parçalandı!


BOOM!


Daha önce birinin bahsettiği Varoluş’un Parçalanma’sı!


Ve bu Parçalanma, Alan’ın her yerinde aynı anda kendilerini ortaya koyan Dokuz farklı Bölge’nin çiçek açmasına neden oldu; Her biri, Sonsuz Neden’in tam ifadesi Dokumalar’ından Dokuz Temel Yön’üne ayrılırken, kristalleşti!


Ve Bölgeler, yönetici İlkeler’i etrafında kendini düzenleyen Gözlemlenebilir Varoluş’un kapsamlılığıyla bu Yönler’in etrafında şekillendi.


|Sonsuz Neden çiçek açtı. BU Infınıverse’yi yönetmek ve onu Gözlemlenebilir Varoluş olarak yönlendirmek üzere Dokuz Temel Neden ortaya çıktı. Bu Nedenler, bilinen Gözlemlenebilir Varoluş’un İlk Neden’inin Temel Nedenler’inden farklıdır ve İlk Neden’i Sonsuz Neden olan bir Alan’ın Yönetici gerçeklerini temsil eder.|


|Varoluş’un Ana Neden’i: Varoluş’un kendisinin ilk ve En İndirgenemez koşul olduğu temel gerçek. Diğer tüm gerçeklerden önce, hiçbir şeyin Yokluğ’una karşı bir şeyin var olduğu gerçeği gelir ve bu Varoluş, daha sonra neye dönüşürse dönüşsün, doğası gereği Meşruiyet’e sahiptir. Bu Neden’den beslenen Varoluşlar, kendi Varoluşlar’ının tartışılmaz gerçeğine, o Alan’da hiçbir şeyin geri alamayacağı bir Güç Kaynağ’ı olarak erişirler; O’nu geri almak, o Alan’ın kendi Temel’ini İnkar Etmesi’ni gerektirir.|


|Paradoks’un Temel Neden’i: Çelişki’nin Varoluş’ta bir Kusur değil, onun Yapısal bir özelliği olduğu gerçeği. Aynı Ân’da Hem Doğru Hem Yanlış, Hem Mevcut hem Yok, Hem Güç’lü Hem Güçsüz olan şeyler, çözülmesi gereken Hatalar değil, Alan’ın en derin doğasının ifadeleridir. Bu Neden’den beslenen Varoluşlar, Çelişki içinde yok edilmeden Hareket Edebilir ve Doğrusal Çerçeveler’iyle İşleyemeyecekler’i Paradoksal koşulları başkalarına dayatabilirler.|


...!