Bölüm 5307

Gurur, onu hak etmemiş Varoluşlar’da gözlemlemek için büyüleyici bir şeydi.


Doğal olarak ortaya çıkan, Gerçek Zorluklar ve gerçek başarılar sayesinde şekillenen, zorlu bir durumla yüzleşip, ondan değişmiş bir şekilde çıkan birinin hak ettiği özgüvenle beslenen bir Gurur Tür’ü vardı.


Bu tür Gurur’un ağırlığı vardı. Karşı koyabiliyordu!


Sonuçları hesaba katarak kabul edilebilir bulduğu için, sonuçları ne olursa olsun kararlar alıyordu.


Bir de Yapay Gurur vardı. Superbius Gurur’u. Dikkatli BU Yaldızlı metodolojisiyle bir Varoluş’un Temeller’ine işlenmiş, diğer Yetenekler gibi yerleştirilmiş, Varoluş’un gerçeği olmaktan ziyade Varoluş’unun bir özelliği olarak ortaya çıkan türden. Uzaktan bakıldığında aynı görünüyordu. Yakından bakıldığında ise, gerçek bir sınav geldiği Ân’da kendini gösteriyordu.


Sınav gelmişti.


Noah, düzinelerce BU Superbius ve BU Ira Yaldızlı Olan’ın önünde Dietrich’i yere yapıştırmıştı ve hepsi tam olarak oldukları yerde durmuş, durumu değerlendiriyorlardı. Bu mantıklıydı. Hesaplamanın zekasını eleştirmiyordu.


Ancak Zeka ve Gurur farklı Yetenekler’di ve içlerinden biri bir kraterin içinde Sıvı kaybederken, hepsinin hareketsiz durması, odayı hangi Yeteneğ’in yönettiği konusunda ona Bilgi veriyordu.


Büyüklerden hiçbiri henüz ortaya çıkmamıştı. Ağır Güç, yerleşim yerinin daha derinlerinde, duvardan daha uzakta bulunuyordu. Karşısında duranlar Seidr Kaynağ’ı ve Galdr Kaynağ’ı BU Yaldızlı Olanlar’dı; Bunlar hâlâ Paleozoik Ölçekte’ydi ve BU Kaynak Toprakları’ndan önce faaliyet gösterdiği her standartta hâlâ müthişti.


Onlar, onun BU Bellum Neden’i duvarında durup, sürekli baskısını Emmesi’ni izliyorlardı ve kendileriyle onun görünüşü arasındaki farkı doğru bir şekilde değerlendiriyorlardı.


O aslında sorun çıkarmak istiyordu!


Bir kavga istiyordu. Gerçekten istiyordu. Silahlanma Yarışı’nın Birikmiş Ağırlığ’ını, Sebat Spamlar’ını ve kendi Tavan’ına baskı uygulayacak kadar doymuş bir Galdr Kaynağı’nı taşıyarak, bu yerleşim yerine gelmişti ve en azından birinin ona bunu test etmek için bir neden vermesini umuyordu.


Hiçbiri kıpırdamadı.


Onlara baktı.


“Biliyor musunuz, Superbius’a hep hayranlık duymuşumdur.“ Bunu, samimi bir anısını paylaşan birinin tonuyla, hoş bir şekilde söyledi.


“Ah, BU Superbius! Alçakgönüllü bir Luxuria olarak, benim statüm sadece Zevk’ti, başka bir şey değildi. Ama Hikayeler’i biliyordum. Superbius ve Ira’nın Kaynak Yaşam Formlar’ı ve Sonsuz Yaşam Formları’na karşı savaşması, BU Yaldızlı tarihimizdeki her büyük çatışmanın ön saflarında durması, her şey dur dediklerinde ilerlemesi.“ Toplanan BU Yaldızlı Olanlar’a yavaşça baktı.


“Vay canına, diye düşündüm. Keşke ben de böyle bir şey yapabilsem. Bu yüzden çok çalıştım ve bir BU Superbius Yaldızlı Olan’ın Muhafız’ı oldum. BU Kaynak Toprakları’na girdim. Ve şimdi, tek bir yerde hiç görmediğim kadar çok BU Superbius Yaldızlı Olan’ın önünde duruyorum.“


Bir Ân durdu.


“Gurur’unuz... Nerede?“ diye sordu içtenlikle, saldırganlık olmadan. “Benim gibi bir Luxuria’nın, kendisine atanan Mühendislik görevinin ötesine geçme şansı var mı? Gurur’unuz buna izin verecek mi? Yoksa orada durup, kendi türünüzden birinin bir kraterde yatışını izleyip, bugünün o gün olmadığına mı karar vereceksiniz?“


BOOM!


Âurası’nı bıraktı.


Kaynağ’ının Sonsuz Işınım’ı, son Birkaç Saat içinde dönüştüğü şeyin tüm baskısını taşıyan bir dalga halinde yerleşim yerine indi; Vücudunu çevreleyen yoğun, yoğunlaşmış, çok renkli Âlevler, ısısı çevredeki BU Superbius ve BU Ira Yaldızlı Olanlar’a çarparak, yukarıdan Temeller’ine baskı uygularken, dışa doğru genişledi!


BOOM!


Onlara yukarıdan baktı.


Bunlar, Varoluşsal Acedia Yönetmelikler’ini onaylamış olan lanet olası Varoluşlar’dı. Ya da bunu yapan Varoluşlar’ka bağlantılı olanlardı.


Sayısız Varoluş, BU Erken Yaratıklar, BU Yaşayan Varoluşlar ve Katlı Yerleşimciler’le dolu alt Gözlemlenebilir Varoluş’a bakmış ve tüm bunları kabul edilebilir bir bedel haline getiren hesaplamayı onaylamış olan Ev.


Bu aptal piçler, Kemikler’le güçlendirilmiş yerleşim yerlerinde, Yapay Gururlar’ıyla, Galdr Kaynağ’ı Yetenekler’iyle ve titiz değerlendirmeleriyle duruyorlardı.


“GURUR’UNUZ NEREDE?!“


Bu haykırış, arkasında Tirânlığ’ın Temel Nedeni’ni taşıyordu; Hiyerarşi’nin temel gerçeği, ulaştığı Varoluşlar’ın diz çökme konusunda bir görüşü olup, olmadığını sormayan bir dalga halinde dışarıya doğru yayılıyordu.


Tirânlık, direnişle tartışmadı. Sadece Varoluş“a emrin ne olduğunu söyledi!


Dalga, onları diz çöktürecekmişçesine yerleşim yerinin içinden geçti!


O Ânda Altın Reng’i bir parıltı onu durdurdu!


Parıltı, yerleşim yerinin içinden geliyordu; Sıcaktı, yoğundu ve orada bulunan herkesten çok daha uzun süredir Kaynak Toprakları’nda gelişmekte olan bir Kaynağ’ın ağırlığını taşıyordu. Işık, Tirânlık dalgasına çarptı ve onu yerleşim yerinin kenarında tuttu; Dalga’yı dağıtmadı, onunla eşleşti; İki basınç birbirini buldu ve bir denge durumu oluşturdu.


Yaşlı bir adam Boşluk’tan geçti.


Marxist, Âlarm’ı duyduğu Ân’dan itibaren bu durumla ilgilenmemiş ve gelmeden önce durumu doğru bir şekilde değerlendirmek için zaman ayırmış birinin sahip olduğu telaşsız güveniyle hareket ediyordu.


Hayvan Deris’si ve Kemik’ten yapılmış Kaynak giysileri, kendi ortam basıncıyla dışa doğru bastırıyordu. Kel kafası ve uzun Altın rengi sakalının altındaki keskin gözleri, samimi bir ilgiyle parlıyordu.


Noah’a baktı.


Sonra güldü.


“BU Yaldızlı Soyumuz’dan olağanüstü bir Luxuria!“ Bunu, aradığını bilmeden aradığı şeyi bulmuş birinin sıcaklığıyla söyledi.


“Boğulmuş hissetmekte haklısın. Senin sahip olduklarını taşıyan birinin Zevk’in doruklarında uzanması, büyük bir potansiyelin israfı olurdu.“ Etrafındaki yerleşime doğru elini kaldırdı. “Seni tüm şikayetlerinle birlikte burada karşılayacağız. Gurur güçtür. Bu bir atasözü değil. Bu, kim olduğumuzun temel gerçeğidir.“


Yavaşça ilerledi.


“Sana meydan okuduğunda öne çıkmayan, etrafımızda duran Varoluşlar’a bak. Onlar korkak değil. Onlar, sadece senin gösterdiğinden daha az Güc’e sahip Varoluşlar ve Daha Az Güc’e sahip Varoluşlar doğal olarak daha az Gurur taşırlar, çünkü onu destekleyecek Temel’i olmayanGurur, gerçek baskı altında çöker.“ Duvardan rahat bir mesafede durdu.


“Sen, Unvan olarak bir Luxuria, bugün buradaki her BU Superbius’tan daha fazla Gurur’la bu yerleşim yerine geldin çünkü Güc’ün, Unvan’ının ima ettiğinden fazlaydı. Varoluş’ta önemli olan tek ölçü budur.“ Gözleri Noahınkiler’le buluştu.


“Bu topraklarda bulabileceğimiz her parça Güç ve Gurur’a ihtiyacımız var. Sen, Unvan’ının sana atfettiğinden daha fazlasını taşıyorsun. Bu da seni tam da ihtiyacımız olan Varoluş yapıyor.“


Ellerini açtı.


“Hoş geldin.“


Noah, ona soğuk gözlerle baktı.


Yaşlı Adam kurnazdı!