Bölüm 5366

Kopyalayanlar’ın sayabileceğinden çok daha fazla nesil boyunca defalarca Kopyalanmış eski bir Kayıt vardır ve bu Kayıt, düşman olmaları gerekirken, öyle olmayan iki Kadın’la başlar.


Biri Sonsuz Yaşam Formu’ydu. Diğeri ise Kaynak Yaşam Formu’ydu. Her şeyin nasıl olduğu ve her zaman nasıl olduğu ile ilgili Kanunlar’a göre, tıpkı gelgitin Kıyı’ya karşı koymak için var olduğu gibi, birbirleriyle savaşmak için doğmuşlardı ve muhtemelen uzun Varoluşlar’ını bu Kanunlar’ın doğruluğunu kanıtlayarak, geçirirlerdi; Ancak her ikisi de birer BU İlkel’i Varoluş ile tanıştıkları aynı gün ilk kez karşılaştılar ve bir BU İlkel’i Varoluş, avlarından hangisinin diğerini nefret ettiğini umursamazdı.


Kayıtlarda O BU İlkel’i Varoluş hakkında pek bir şey yazmıyor. Kayıtlar, BU İlkel’i Varoluşlar hakkında asla fazla bir şey söylemez.


Sadece o Varoluş’un yabancı olduğu, her ikisinin de halihazırda taşıdığı Yaşlar’a rağmen İki Kadın’ı genç hissettirecek kadar Eski olduğu ve ne Sonsuzluğ’un tek başına ne de BU İlkel Kaynağ’ın tek başına ona karşı hayatta kalmaya yetmediği yazıyor.


Hayatta kalabildiler çünkü Ölme’nin tam ortasında durdular ve türlerinin asla yapmadığı tek şeyi yaptılar. Sırt sırta savaştılar. Sonsuz Yaşam Formu, o şeyi Sonsuzluk ile birlikte tuttu. Kaynak Yaşam Formu ise onu BU İlkel Kaynak ile birlikte tuttu.


Ve tek bir Düşman’a karşı Aynı Ân’da kullanılan bu İli Güc’ün birleşiminde, hayatta kalmak için yeterli Güc’ü buldular; Avının işbirliği yapmasını beklemeyen BU İlkel’i Varoluş ise, avın değerinden daha fazlasını harcamaktansa geri çekildi.


O gittiğinde, iki Kadın birbirlerine baktılar ve ikisi de neden birbirlerinin Ölmesi’ni istemeleri gerektiğini tam olarak hatırlayamadı.


Böylece müttefik oldular. Ve her şeyin Ötesi’nde, ikisi de bir soruyu cevapsız bırakamayan türden Varoluşlar oldukları için, müttefikten daha nadir bir şey oldular. Birbirlerinin öğrencileri oldular.


Kaynak Yaşam Formu, BU İlkel Kaynağ’ı ve onu şekillendiren İlkel Dil’i öğretti. Sonsuz Yaşam Formu, Sonsuzluğ’u ve onu taklit eden BU İlk Dil’i öğretti.


Ve Yıllar boyunca, kendi Türler’inin Sonsuzluklar boyunca savaşmakla meşgul oldukları için asla yapamadıkları keşifleri yaptılar; Kayıtlar onların sözlerini Muhafaza ediyor.


“Senin Sonsuzluğ’un… Beni yok etmiyor,” dedi Kaynak Yaşam Formu, ilk yıllarda, gerçek olmaması gereken bir şeyi bildiren bir Varoluş’un hayretiyle.


“Deliliğ’i bekleyerek, onu içime aldım. Gözlemlediğim her Sonsuz Yaşam Formu, bir seli geri tutan, boğulmamak için Güc’ünün yarısını harcayan Varoluşlar idi. Ben boğulmayı bekledim. Ama boğulmadım.” Kendi türünün asla tutmaması gereken bir şeyle sarılmış El’ini Varoluş’a kaldırdı.


“İçimdeki BU İlkel Kaynak buna direniyor. Yedeklerim yeterince derin olduğu sürece, içimdeki Kaynak Güç’lü olduğu sürece, Delilik tutunacak bir şey bulamıyor. Kaynak bir Temel’dir ve bir Temel Deli’ye dönmez. O sadece vardır. Ve sadece var olan bir şeyin üzerine oturtulan Sonsuzluk, bir dalga yerine bir araca dönüşür.“


“Ve senin Kaynağ’ın zihnime hiç bir etki yapmıyor,“ diye cevapladı Sonsuz Yaşam Formu.


“Bunun üzerimde bir yük oluşturacağını, Sonsuzluğ’umu çekip, onu sorgulayacağını bekliyordum. Tam tersini yapıyor. BU İlkel Kaynak, zaten olduğum şeyi Güçlendiriyor. Kaynak onu alttan beslerken, Sonsuzluğ’um daha Uzağ’a uzanıyor, Daha Sağlam tutunuyor, daha Görkemli ifade buluyor. Sonsuz Yaşam Formlar’ı, buna sahip oldukları sürece Güçlendirilmiş Egolar’a ihtiyaç duymayabilirler...“ Güldü; Bir yük beklerken, bir armağan bulan bir Varoluş’un kahkahasıydı bu.


Bu, onların büyük keşiflerinden ilkiydi.


“BU İlkel Kaynağ”ı barındıran bir Sonsuz Yaşam Formu, ondan dolayı tehlikeye girmez. Onlar Güçlenir; Sonsuzluklar’ı, BU Kaynağ’ın Temel’i üzerinde Daha Güç’lü ve daha istikrarlı Hâl’e gelir.


Ve Sonsuzluğ’u üstlenen bir Kaynak Yaşam Formu, BU Kaynağ’ın Rezervler’i güçlü kaldığı sürece ondan dolayı çıldırmaz; Çünkü BU Kaynak bir Temel’dir ve Deliliğ’in bir Temel’de tutunacak hiçbir şeyi yoktur.


Araştırmalarına devam ettiler.


Sonsuzluğ’un bir Madde değil, bir izin olduğunu; Bir şeyin Sınırsız olarak var olmasına izin veren Otorite olduğunu ve işte bu yüzden onu elinde tutanı boğma eğiliminde olduğunu öğrendiler; Zira altında hiçbir Temel’i Olmayan bir izin, onu elinde tutan Varoluş’un Yok Oluş’u da dahil olmak üzere her şeye izin verir.


Onlar, BU İlkel Kaynağ’ın bunun tam tersi olduğunu öğrendiler; Bir izin değil, bir Temel’dir; Son’lu, Sayılabilir, İzin Vermeyen, sadece var olan bir Kayaç’tır; İşte bu yüzden sahiplerine akıntıya karşı Direnç verir ve aynı zamanda Sonsuzluğ’un asla Tükenemeyeceğ’i bir şekilde Tükenebilir.


Sadece Sonsuzluğ’u elinde tutan bir Varoluş’un tamamen Gökyüzü olup, Zemin’i olmadığını, sadece BU İlkel Kaynağ’ı elinde tutan bir Varoluş’un ise tamamen Zemin olup, Gökyüzü olmadığını ve her birinin Varoluşlae’ını kendi yarısını her şeyin bütünü olarak adlandırarak geçirdiklerini öğrendiler.


Ve sonunda onları durduran tek şeyi öğrendiler.


İkisini birleştiremediler. Denediler. Yıllar boyunca, On Yıllar boyunca, her ikisinin de bulabildiği her yöntemi denediler; Sonsuzluk ile BU İlkel Kaynağ’ı alıp tek bir şey Hâl’ine getirmeye çalıştılar.


Bunu asla başaramadılar. Kaynak Yaşam Formu’nun Beden’inde, iki Otorite yan yana oturup, birlikte çalıştılar, ancak hiçbir zaman birbirlerine dönüşmediler. Sonsuz Yaşam Formu’nun Beden’inde de durum aynıydı. Bir arada tutulabilirlerdi. Birlikte kullanılabilirlerdi. Ama birbirlerine karışamazlardı.


Her zaman, her zaman, ikisi kendilerini barındıran Varoluş içinde ayrı kaldılar; Tek bir kapta bulunan iki Su gibi, Kap ne kadar sallanırsa sallansın tek bir su Hâl’ine gelmeyi reddeden İki Su gibi.


Bin Yıl boyunca araştırdılar ve Bin Yıl’ın sonunda bir çağrı hissettiler.


Bir çağrının onlara ulaştığı, cevaplar vaat ettiği, Bin Yıl’dır cevaplayamadıkları tam da o soruya, yani iki Otorite’nin nasıl tek bir bütün Hâl’ine getirilebileceğine dair soruya yanıt verdiği teorisi öne sürülür. Ve onlar bu çağrıyı takip ettiler. Elbette, onu takip ettiler!


Bu soruya Bin Yıl’ını adamışlardı. Bir soruyu bir kenara bırakamayan bu iki Varoluş, cevabı vaat eden bir şeyi takip etmekten başka ne yapabilirdi ki?


Bu çağrı onları, geniş ve boş bir Gözlemlenebilir Varoluş’a götürdü; Bu, Yıkım’ın hüküm sürdüğü bir yerdi; Burada, öfkeli Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak Denizler’i, devasa dalgalar Hâl’inde harabelerin üzerinde ilerliyordu. Ve bu dalgalar birbiriyle çarpışmıyordu.


Varoluş’un geri kalan her yerinde, Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynak karşılaşır ve savaşırdı. Burada ise birlikte ilerliyorlardı; Güzel bir düzen içinde, kusursuz bir kontrolle; İki Otorite, iki Kadın’ın Bin Yıl boyunca bir Ân bile başaramadıkları bir akıcılıkla birbirleriyle iç içe geçmişti ve burada bu durum, nefes almak kadar kolay bir şekilde tüm Öl’ü Varoluş’u dolduruyordu.


Ve bunun tam merkezinde, sorularının cevabını gördüler.


Bu, Bir yaşam formuydu ve bir BU İlkel’i Varoluş’un Cesed’ini yiyordu. Bin Yıl önce hayatta kaldıkları şeye benzeyen bir BU İlkel’İ Varoluş değildi. Daha büyük bir şeydi. Daha eski bir şeydi.


Sadece Cesed’i bile, ikisinin tüm çalışmaları boyunca ulaştıklarından daha fazlasını yayan bir şeydi ve bu Yaşam Formu, acele etmeden ondan besleniyordu; Varoluş’u, Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynağ’ın tek ve kesintisiz bir Otorite Hâl’inde birleşmesiyle parlıyordu.


Yemeğinden başını kaldırdı, onları gördü ve gülümsedi.


Kayıtlar, onun söylediklerini Muhafaza ediyor. Kayıtlar bunu Muhafaza ediyor çünkü iki Ladın bunu muhafaza etti; İkisinin de Yazdığ’ı son girişte, o Ân’dan hemen önce Kalem’e aldılar ve son bir içgüdüyle o yerden uzaklara gönderdiler; Böylece kendileri hayatta kalamasalar bile araştırmalarının hayatta kalması sağlanacaktı.


“Bir Saniye sonra hepinize geleceğim,” dedi.


...!


Bundan sonra, araştırma yapan bu ikisinden bir daha hiç haber alınamadı. Hiçbir Âlem onların dönüşünü kaydetmedi. Hiçbir Târih’çe Sonlar’ını işaretlemedi. Onlar orada, bir gülümseme ve bir cümle ile, kaynaşmış Otorite’yle dolu Öl’ü bir Varoluş’un içinde, Öldürülemez olması gereken bir şeyi yiyen bir Varoluş’la birlikte, öylece son buldular.


>>Sonsuzluk ve BU İlkel Kaynağ’ı inceleyenlerden bazılarının korunmuş Kayd’ı.>>