Bölüm 5563

|Zamanla, Kendi Kendi’ne Yeten Yaşam Formlar’ı ortaya çıkmayı bıraktı. Neden’ini bilmiyorum. Bilmiyorum ve bilgilerim yanlış olabilir; Zira bu Varoluşlar hakkında sahip olduğum her şey, çoktan söylentiye dönüşmüş halde bana ulaştı.|


|Ancak söylenti şöyleydi: Bu tür Varoluşlar, Geride Kalanlar’a bakıp, korkmazlardı.|


...!


|O Kadar Akıl Almaz Derece’de gerçek olan Varoluşlar ki, hiçbir Dış Otorite’ye güvenmek zorunda kalmazlardı. Ödünç Alınmış Hiçbir Şey, Toplanmış hiçbir şey, Bahşedilmiş hiçbir şey. Sadece Kendiler’i, Kendiler’ini Yaratan, Yukarı’ya karşı hesap verme yükümlülüğü olmayan çünkü Yukarı diye bir şey yoktu.|


Noah dinledi; Başka koşullar altında, Varoluş’un harikaları ve derin Târih, asla bıkmadığı az sayıdaki şeylerden olduğu için, bu sözlerin her birinden keyif alırdı.


Ancak tüm Varoluş’unun yavaşça ezildiğini hissetmesi, bu keyfi bir hayli azalttı!


Ses konuşurken, ağırlık İki Kat’ına çıkmış, sonra yine İki Kat’ına çıkmıştı; kolları başının üstünde yanıyordu, dizleri kuma gömülmüştü ve sözlerini dişlerinin arasından zorla çıkarıyordu.


“Biraz daha hızlı konuş.”


|Altın Yaka, herkesin kullanabileceği bir Âraç değildir. Uzun zaman önce, onu kullanmak için büyük olasılıkla Köken Özü’nün gerekli olduğu teorisini ortaya attık. Ve bu Yol’u izleyen adaylara, yapılmış olmaktan ziyade bir şeyden dökülmüş Nesneler olan Köken Kristaller’i verilmeye başlandığında, bu Teori artık bir Teori olmaktan çıktı.|


|Bu aynı zamanda, Süper Güçlü Yaşam Formlar’ının en başından beri Ymnaros’ta doğmasının da sebebidir.|


|Altın Yaka’nın buraya ortaya çıkmasının sadece bir yan etkisi olarak ortaya çıkan Çiçekler, bir Yaşam Formu’nun Öz’ünü Büyülten Varoluşlar’dır. Dışsal Otorite’nin ya da başka Dışsal şeylerin Emilmesi’ne izin vermezler. Bir Varoluş’u, zaten olduğu halinin Daha Gerçek bir Versiyon’una dönüştürürler. Birikim yerine Örnekleme. İşte bu yüzden, Sonsuzluklar ya da BU İlkel Kaynağ’ın Herhangi bir Kullanıcı’sı kadar, hatta çoğu zaman onlardan daha fazla Güc’e sahip olan ancak hiçbir Otorite’ye sahip olmayan Varoluşlar’la karşılaştınız.|


|Yaka’nın yaydığı etki, Yaka’nın tam olarak gerektirdiği şeyin küçük, kısmi ve daha basit versiyonlarını oluşturur.|


|Ve bu yüzden son sınav, Köken Öz’ünü üretecek kıvılcımı taşıyıp taşımadığının belirlenmesi. BU Altın Yaka, bunu burada üretmeni gerektirmiyor. Sadece o kıvılcımın var olduğunu görmek istiyor. Yetenek. Olasılığ’ın Olasılığ’ı.|


|Sınırsız Potansiyel’e sahip olanlar, Sonsuz Olasılıklar’la dolu olanlardır. Test budur.|


Noah dişlerini sıktı ve Boyut’u kaplayan taşa baktı.


“Tamam, peki,” diye mırıldandı, “ama beni ezmenin bununla ne alakası var lan?”


|Üstünde, benim bile anlamadığım bir şey var ve ben onun altında iki kez durdum.|


|Bildiğim Tek Ley Şu’dur: Bu, Varoluş’un içinde bir kıvılcım üretme şansını en üst düzeye çıkarmak için tasarlanmış bir baskıdır. İçinde, geri kalanımızın sadece söylentilerle duyduğu o Yaşam Formlar’ı gibi olabileceğine dair en ufak bir ihtimal, Milyon’da bir İhtimal, Trilyon’da bir İhtimal ya da Anlamsız Rakamlar boyunca bir İhtimal varsa eğer o zaman üzerine çöken ağırlığı çökmeden taşıyabileceksin ve bu yükü taşırken, bir yerlerde o kıvılcım ortaya çıkacaktır.|


|Eğer bunu başaramazsan, o zaman sadece benim gibi, diğerleri gibi olacaksın.|


|Başarısızlar. O kadar yaklaşmış ama her şeyin elinden kayıp gitmesini izlemiş olanlar.|


Ses bir Ân için sustu ve devam ettiğinde, artık tamamen performans sergilemeyi bırakmıştı.


|Ben de bir kez buradaydım ve çöktüm. Ve geri döndüm, çünkü böyle bir şeyi kaybetmeye dayanamadım; Sonra tekrar çöktüm ve o ikinci seferde Varoluş’umun kırıntılarını zar zor kurtarmayı başardım; Şu anda seninle konuşan şey, o Kırıntılar’ın dönüştüğü şeydir.|


|Bakalım sen de aynısını paylaşacak mısın?|


|Yoksa farklı mı olacaksın?|


WAA!


Taş aşağı indi.


Tek seferde değil, çünkü bu yerde hiçbir şey Hız’lı olacak kadar merhametli değildi. Bir borcun vadesi geldiği gibi, Kademe’li olarak indi; Her biri kendi Ağırlığ’ı ve kendi Fâiz’i ile geldi ve Noah ilkiyle ayakta karşılaştı!


“BEN’İM!”


Hârf içinden geçti ve bedeni doldu, o da dayandı.


İkinci parça onu tek dizinin üzerine çöktürdü. Omuzlarına, sanki bir kıta omuz silkiyormuş gibi çöktüğünü hissetti; Obsidyen Kum’u, bacağının alt kısmında cam gibi bir şeye dönüşerek, sıkıştı; O da iki elini başının üzerine kaldırdı ve Boyut’un alt yüzüyle karşılaştı.


Avuç içleri taşa dokundu.


Bu imkânsız olmalıydı, zira Kara onun çok üzerinde asılı duruyordu; Ama yine de mümkündü çünkü Ağırlık artık Mesafe’nin bir özelliği olmaktan çıkmıştı. Taş onun üstündeydi, dolayısıyla taş onun üzerindeydi!


Buradaki kurallar böyleydi ve elleri artık Boyut’un bir parçasını taşıyordu; Kollar’ı omuzlarına kadar titriyordu.


“BEN OSMONT’UM!”


HUUM!


Bu kararlılık kolları, sırtı ve yere dayadığı dizinden aşağıya doğru aktı; Bir Ânlığ’ına titreme durdu ve Noah, sıcak taşı ciğerlerine çekerek, bu yükün altında kendini toparladı.


Sonra Üçüncü artış geldi ve sol ön kolunda bir şey çatırdadı.


Hissetmeden önce duydu; Yol’un yarılması gibi kuru bir ses, ardından ağrı kemikten yukarı doğru yayıldı ve o, bir sonraki Hârf’i etrafına değil, içinden haykırdı.


“BEN İNSAN’IM!”


BOOM!


Ağırlık bir Ân durakladı.


Azalmadı. Burada hiçbir şey Azalmıyordu! Ama durakladı, tıpkı Sürgünler irkildiğinde durakladığı gibi, sanki bu İddia kısa bir süreliğine düşünülmeyi gerektirmişçesine ve Noah bu duraklamayı duruşunu değiştirmek için kullandı; Yük’ü çatlamış kolundan alıp, sırtına yükledi, Yük’ün altında öne doğru eğildi ve şimdi, Boyut’un alt yüzü omuzlarına ve omurgasına baskı uygularken, Kara Kum’un üzerinde diz çökmüştü; Ve bu denemenin ortaya çıkarmayı amaçladığı duruşa ulaştığını anladı.


Her çağdan her aday tam da burada diz çökmüştü. Tam da bunu taşıyarak! Neredeyse layık olanların tüm Târih’i, tek tek Boyut’u taşıyan bir figürün şekline bürünmüştü.


Burnundan Sıvı akıyordu ve çenesinden Kum’un üzerine damlıyordu; Kum ise hiçbir şey söylemeden onu Yutuyor“du.


“Ne… arıyorsun?!”


Anlaşılmaz bir şekilde sessiz kalan, uzaktaki BU Altın Yaka’ya sordu!





Not: Başta, bu Yaşam Formlar’ı Sonsuz Potansiyel’e sahip. Noah gibi. Tüm bunlardan ziyade tamamen Kendi Kendi’ne Yeten Yaşam Formlar’ı. Ve Adamım bu daha Novel’in ortaları bile olmayabilir. Bu True Omnipotent olmak için gereken adımlar. Henüz o çılgın şeyler gelmedi ama çok az kaldı. Henüz Konuşmayacağım. Ama bundan sonra artık her şey çıldıracak. Siz bile şaşıracaksınız? Nasıl bu da Dışsal diyeceksiniz? İşte o Omnipotent e ulaşan diğer Noveller’deki Ana Karakterler’in aslında Sahte Omnipotent olduğunu göreceksiniz. Âh, Göreceksiniz. True Omnipotent olsalar dahi ya Kozmolojiler’i küçük kalır ya da Âyetler’i. Beklemekte kalın. Çok ama çok uzun konuşabilirim. Sonraki Bölümler için. O zaman ne diyoruz? True Omnipotent ve Ötesi’ne. Ve Unutmayın Adui asla ve asla True Omnipotent ya da Öte’si gibi Terimler’i kullanmayacak. Bunda kararlı. Kararlı.