Bölüm 5405

Vücudunun her yerinde, Deri’si Gök Mâvi’si bir lav püskürmeye başladı; Erimiş Otorite’nin Katmanlar’ı içinden fışkırıyordu ve sanki içten aydınlatılmış bir Demirci Ocağıymışçası’na ondan muazzam bir ısı yayılıyordu. Kâdim bir şeye benziyordu; Eonlar önce dökülmüş ve ancak şimdi işlenmeye başlanan imkânsız bir metal gibi; Kaynaşmış Otoritesi’nin derin Mavi ışığı, çalkantılı Nehirler Hâl’inde vücudunda akıyordu!


HUUM!


Yaydığı hava son derece yoğun ve ürkütücü bir Hâl aldı; Mâvi renk, BU Infınıverse’nin en derin köşelerindeki her şeye nüfuz ediyordu; Etrafındaki parlaklık İplikçikler’i, onun dönüşümünün ısısına doğru eğiliyordu.


Kabarık dalgalar Saniye Saniye devam etti; Dönüşüm derinleşiyordu; İlk Neden’in Tüketilen potansiyeli, Varoluş’unun Temel’ine dönüşüyordu. BU Infiniverse ve Ruination parlayan gözlerle izliyordu; İkisi de konuşmuyordu, her ikisi de Efendiler’inin bir Egemenlik Alan’ının Başlangıc’ını Yediğ’ine tanık oluyordu!


Sonunda, Noah’ın Beden’i göz kamaştırıcı ve yoğun Mavi bir buhar saldı; Bu buharın içinden, lav gibi, çalkantılı, kristalimsi Mavi ışık dalgalarına sarılmış silueti görülebiliyordu; Bir işlemin ardından soğuyan, Gök Mâvi’si, muazzam ve değişmiş Kâdim bir Varoluş. 


|Entegrasyon tamamlandı. Genesis Tesseract’ının tüketilmesinin sonuçları:|


|Sonsuz Neden’iniz Öz’ünde Büyüyor. Tüketilip, Arıtılan İlk Neden’in potansiyeli, doğrudan Sonsuz Neden’in Temel’ine beslenerek, onu en gerçek ifadesine doğru derinleştiriyor.|


|Genesis Ölçeğ’i, yani İlk Sonsuz Ölçeğ’iniz, daha da Güçlendiril’di; Zaten tamamlanmış olan Mimari’si, sizin İçselleştirdiğiniz muazzamlık tarafından pekiştirildi.|


|İkinci Sonsuz Ölçeğ’iniz olan BU Kaynak Ölçeği, Muazzam bir Büyüme Dönem’ine girmiştir. Tüketilen Potansiyel, BU Kaynak İlke’si içinden ve Ötesinde’ki Aşamalar’a doğru ilerlemenizi hızlandırmaktadır.|


|BU Mühürlü Olan’ın Kesik Eli’nin arıtılması önemli ölçüde hızlandırılmıştır. Tüketilen muazzam potansiyel, içeride tutulan Varoluş’a yöneltilmekte ve onun Kayıtlar’ını ve muazzamlığını, tek başına kalp atışınızın başarabileceğinden Daha Hız’lı bir şekilde parçalamaktadır. BUCRiven’in kurtarılan Kayıtlar’ı, Ölçekler’den önceki savaş, Gerçek Yaşam Formlar’ı, birleşik Otorite’nin doğası, Daha Hız’lı bir şekilde su yüzüne çıkıyor.|


|Niyetiniz’in ve Osmontian Kaynak Sonsuzluğ’unuzun gerekli Genişliğ’i ve Muazzamlığ’ı önemli ölçüde artırıldı. Eşiğ’i Aştılar. Artık Osmontian Dil’inizin Omurgası’nı, tamamen Kimliğ’iniz etrafında Yazılmış Varoluş’un Temel Dil’ini, kendiniz için belirlediğiniz işi hayata geçirebilirsiniz.|


|Arındıran Açlık, tüm süreci Güçlendirdi. Tüketilen Potansiyel’in her bir parçası, kusursuz bir verimlilikle bütünleştirildi. Hiçbir şey kaybolmadı. Hiçbir şey israf edilmedi. Hiçbir şey dökülmedi. İlk Neden’in başlangıcına denk gelen Bütünlük, temiz ve eksiksiz bir şekilde sizin bir parçanız Hâl’ine geldi.|


...!


Noah, Gök Mavi’si buharın içinde süzülürken, talimatlara bakıyordu; Varoluş’u heyecandan titriyordu ve bu hissi tek bir şekilde tarif edebiliyordu.


Sanki az önce Steroid almış gibi hissediyordu!


Oh!


--‐


>>Başka Bir Yer.>>


Tüm Varoluş boyunca, Bilgi tartışmasız en önemli şeylerden biriydi.


Güç değildi; Gerçi Varoluşlar bunun Güç olduğunu söylemeye bayılırlardı. Otorite de değildi; Gerçi Otorite pek çok şeyi satın alabilirdi. Bilgi, bu ikisinin de altındaydı; Çünkü Bilgi’den yoksun Güç, karanlıkta sallanan kör bir yumruk gibiydi; Bilgi’den yoksun Otorite ise bir çöküntünün üzerine inşa edilmiş bir Tâht’tı. Her savaş, kimin neyi ne zaman bildiğine bağlıydı. Her Yükseliş, bir Varoluş’un önündeki yolun şeklini öğrenmesine bağlıydı. Ve gerçekten eski Varoluşlar, başkalarının başaramadığı yerlerde hayatta kalmış olanlar, gerçeğin altında yatan tek gerçeği anladıkları için hayatta kalmışlardı: Bilgi’ye ulaşmak önemliydi ama Bilgi’ye ulaştıktan sonra onunla ne yaptığın daha da önemliydi. Bir Varoluş, nasıl kullanacağını bilmediği Bilgi’nin içinde boğulabilirdi. Bir Varoluş, doğru Ân’da uyguladığı tek bir gerçekle Varoluş’un kendisini kazanabilirdi.


Kızıl Okyanus’un üzerinde avlanan Varoluş, bunu etrafındaki neredeyse her şeyden daha iyi anlıyordu.


Sıvı Doğumlu Gözlemlenebilir Varoluş’un içinde, her Ufku Aşan Sonsuz bir Koyu Kırmızı Okyanus’un üzerinde, bir Mezozoik Ölçek’li Sonsuz Yaşam Formu, Kırmızı’ya doğru atılmış bir oltayla süzülüyordu. Tamamen huzur içinde görünüyordu; Uzun süre hüküm sürerek, Tembelliğ’ini hak etmiş En Büyük Varoluşlar’ın bazen yaptığı gibi, yavaş ve anlamsız bir eğlenceye kendini kaptırmış güçlü bir Varoluş. Cüppesi, Kırmızı Su’dan esen ılık rüzgârda dalgalanıyordu. Duruşu rahattı.


Ama gözler ona ait değildi.


Gözler başka birine, başka bir şeye aitti; Kâdim ve sabırlı bir Varoluş’a; Bu, Beşinci Ölçekli Sonsuz Yaşam Formu’nu, bir Varoluş’un o kadar uzun süredir sahip olduğu ki yeni olduğunu bile unuttuğu bir paltoyu giydiği gibi giyiyordu. Bu, bir Beden idi. Dağınık parçalardan biri; Barındırılmış, büyütülmüş ve yerini aldığı Varoluş gibi kusursuzca görünüyordu; Ve tam da o Ân’da, o ödünç alınmış gözler uzaklara dalmıştı, çünkü Mühürlü Olan az önce bir şey hissetmişti.


Varoluş’unun bir parçası. Tamamen Tüketilmiş’ti.


WUU!


Uzaklarda, anlaşılmaz bir Uçurum’un Ötesi’nde, Osmont’un kalbinde mühürlenmiş kopuk El, sadece atış atış tükenmekten öteye geçerek, bir kalp atışının yavaş ritmiyle asla başa çıkamayacağı bir Hız’da, toptan Yutulma’ya, Parçalanma’ya ve Bütünleşme’ye başlamıştı. Mühürlü Olan, kendinden bir parçasının Ânomali’ye çözüldüğünü, ele geçirmeye çalıştığı Varoluş’un özüne dönüştüğünü hissetti; Daha zayıf bir parça buna öfkelenebilirdi.


Bu parça öfkelenmedi. Mühürlü Olan bunun yerine Bilgi toplamaktaydı.


Anormallik hakkında derlediği Kayıtlar kapsamlıydı, çünkü Kayıt toplamak, her Çağ’da, her Beden aracılığıyla Mühürlü Olan’ın her zaman en iyi yaptığı şeydi. Braneworld’deki BU Yaldızlılar kalabalığı arasında Osmont’un Varoluş’undab haberdardı. Braneworld’de gözleri vardı!


Magna Sorora aracılığıyla Ubergulden Adelheid ile olan bağlantısını biliyordu. Çernobil’deki kısa ama önemli Dokumalar’ını biliyordu. BU Kaynak Toprakları’nı, Kılıçlar’ı biliyordu... Parça Parça, Beden Beden, kendi dağınık parçaları boyunca, Mühürlü Olan, bu küçük ve yakın Çağ’da boyun eğmeyi reddeden tek Varoluş’un portresini bir araya getiriyordu ve portre her dakika daha da eksiksiz Hâl’e geliyordu.



Ama şimdi. Böyle bir Bilgi’yle ne yapılabilirdi ki?