Bölüm 5507

Superbius Yaldızlı Gerçek Yaşam Formu yine saldırdı.


Onun dehşet verici Niyet’i, Titan’ın üzerine çöktü; Altın rengi Boyutsal Dokumalar, Yol boyunca Kızıl Okyanus’u paramparça ederken, Kaçınılmaz bir şekilde BU Yaratığ’ın Yok Olduğ’unu İlan Etti; Vuruş, tek bir Gurur Kıvrım’ıyla Mesafe’yi Aşarken, Sahne bu İlan’ın altında paramparça oldu!


Ve sonra BU Yaratığ’ın önünde bir siluet belirdi.


İnsan’sı bir yüzü vardı. Bir Bilgin! Bir Kâşif! Bilimsel Beyaz cüppeler giymiş, sıradan boyda bir adam; Sanki Kütüphane’den çıkıp, bir kasırganın içine girmiş gibi saçları dağınıktı, elleri ise sakin bir şekilde arkasında birleştirilmişti!


Ve şok edici bir şekilde... Alçalan Niyet İki’ye Bölün’dü!


Senozoik Dönem’indeki bir Varoluş’a eşdeğer olan Altın Beyan, kabul edemediği bir taşın etrafından zorla akan bir Nehir gibi yeni gelenin etrafında ikiye ayrıldı; Sanki Niyet’in kendisi az önce ortaya çıkan Varoluş’a Vuramıyormuşçasına, fırtınaya dağılırken, onun her iki yanındaki Okyanus’ta ikiz kanyonlar açtı!


BU Yaratık bu Varoluş’a baktı, iç geçirdi ve açık bir hayranlıkla başını salladı.


Anaximander!


Alt Gözlemlenebilir Varoluş’un Yıldızlar’ını inceleyen, sözde Normal bir İnsan; Ancak Paradoksal bir şekilde BU Dokumacılar tarafından ziyaret edildi ve oradan... Sırf yapabileceğini söylediği için bir adım attı... Ve Uzay’da belirdi! Uzay’da hayatta kalamazdı. Ama hayatta kalması gerektiğini düşündü ve öyle de yaptı!


Hiçbir Otorite’si, Enerji’si ve Yeteneğ’i yoktu. Ne o zaman ne de Şimdi, en ufak bir Parça bile yoktu! Yine de bu adam, Yaşayanlar ile Ölüler arasındaki Perde’nin yükünü omuzlamış, ne olduğunu bile bilmeden BU Yaratığ’ın onu taşımasına yardım etmişti. O, Doğa’sı hatta Ânomali’si sayesinde bunları yapabilirdi ve o Erken Dönem’de, diğerleri neye baktıklarını tam olarak anlamamışlardı. BU aratık bile anlamamıştı.


Ancak BU Yaratık, Gerçek Yaşam Formu’nun Dokusu’nu, Kimliğ’i ve bunun her şeyi nasıl yönlendirdiğini, Yaşanmış bir İddia’nın Varoluş’u nasıl şekillendirdiğini kavradığı anda… İlk aklına gelen Anaximander olmuştu.


Tüm Varoluş içinde, BU Yaratık, Kimliğ’ine dayalı olarak kendi Yol’unda yaşamış, Varoluş’u inandıklarına uydurmuş birinin Anaximander’dan daha fazla olduğunu gerçekten söyleyemezdi!


Ve şimdi karşısındaydı, el değmemiş bir halde;
Bir BU Süperbius Yaldızlı Gerçek Yaşam Formu’nun korkutucu Niyet’i etrafında dağılmıştı; Muhtemelen Gezginlik Yol’unun bir noktasında, Bilgin Beden’ine başkaları tarafından zarar verilemeyeceğine dair bir Emir İlan Etmişti.


BU Yaratık başını salladı ve ona selam verdi.


“Uzun zaman oldu, Anaximander.”


...!


Kaşif döndü ve güldü!


“Biraz zaman mı? Bir Yıl’dan fazla oldu, koca adam!”


...!


Bir Yıl mı?


BU Yaratık, Osmont ve Anaximander’ın ayrılalı, o Alt Gözlemlenebilir Varoluş’u bir BU Yaldızlı’nın Sıvısı’yla Kırmızı-Altın rengine boyayıp, tüm bu olaylar zincirini başlatalı, henüz Bir ya da İki gün geçmişti.


Ama Anaximander için Bir Yıl’dan fazla zaman mı geçmişti? Bu Adam, Zaman’ı bu kadar Çarpıtmak için Tam olarak hangi Boyutlar’a girmişti?


Sohbet edecek Zman yoktu.


Anaximander arkasını döndü ve iki görkemli Gerçek Yaşam Formu’nun soğuk bakışlarıyla kendisine baktığını gördü; Ira, Sıvılar içinde dalgalardan yükselmiş, Superbius ise Altın rengi bir öfkeyle yanıyordu. Bilgin, onları birer örnekmişçesine baştan aşağı incelerken, açık bir şaşkınlıkla ıslık çaldı.


“Oh, harika. İkiniz de Gerçeksiniz,” dedi, kendi gözlemini onaylarcasına başını sallayarak. “Gerçekten Gerçek’siniz, bunu anlayabiliyorum, hepsi çok etkileyici. Ama… Hm. Egolar’ınız, Doğruluğ’unuzla Çelişiyor gibi görünüyor. Ira, olanlara karşı öfkeleniyor ve Superbius, olanların ötesinde bir şeyde ısrar ediyor; İkisi de Doğrulukla bir Çelişki içinde, değil mi? Bu, tüm temeli Doğruluk’la Kusursuz bir Bütünlük içinde olmak olan Varoluşlar için oldukça Paradoksal bir durum.” Başını yana eğdi ve bunu bir teşhis gibi açıkça söyledi.


“Bence... Sen hiç de Gerçek değilsin.“


...!


HUUM!


O Kadar Basit Sözler Söyledi Ki.



Yine de, Sadece Bir Ân sonra, iki Gerçek Yaşam Formu’nun bakışları birdenbire değişti! Önce şaşkınlık, ardından inanamama duygusu belirdi ve sonra Altın Bedenler’inden... Niyetler’i, ve Gerçek Yaşam Formlar’ı sızmaya başladı! Öfke ve Gurur, sanki her birinin Varoluş’unda bir Delik açılmış gibi, çözülen akıntılar halinde dışarı taştı; Doğruluk söylenen Basit Sözler’e  karşı Sıvı kaybediyordu, iki Kusursuz İddia birdenbire Çatlaklar oluşturuyordu çünkü Otorite’si, Enerji’si ya da saçma sapan Yetenekler’i olmayan bir Adam onlara bakmış ve karşı çıkmıştı!


Hatta BU Yaratık bile alarma geçmişti!


Düz gözleri Bilge’yi taradı ve hiçbir şey bulamadı; Ne Niyet, Ne Otorite, Ne Enerji, Ne İşleyiş, Ne de Varoluş’un herhangi bir Çerçevesi’nin şimdiye kadar katalogladığı hiçbir Çaba... Sadece Kırmızı bir Okyanus’un üzerinde süzülen, Varoluşlar’a haklı çıkan Beyaz Cüppe’li bir Adam!


“Saldırmak isteyebilirsin, Koca Adam,” dedi Anaximander kayıtsızca.


...!


BU Yaratık, arkadaşının Muazzamlığ’ı karşısında başını bir kez salladı.


Ve bir adım attı!


En derin Dokular’ında şüphe çiçek açmaya başlamış, Varoluşlar’ının dayandığı İddialar’ın Ta kendisi hakkında şüphe duyan iki inanılmaz Gerçek Yaşam Formu’nun üzerine çöktü! Ve Gerçek olan bir şeyde şüphe oluştuğunda... İş bitmişti!


Ardından gelen savaş acımasızdı.


BOOM!


BU IrA, Gerçek Uzvu sırtından koparak, patladı; Harcanmamış Öfke’nin Eldivenler’i, şimdiye kadar Yuttuğ’u her Öfke’den dövülmüş devasa Kıpkırmızı Eldivenler... BU Yaratığ’ın hücumuna kafa kafaya karşı koydu ve yumrukları, kilometrelerce uzunluktaki Kırmızı Okyanus’u buharlaştıran bir patlamayla çarpıştı! BU Yaratık, çenesine gelen darbeyi aldı, Koyu Sıvı etrafa sıçradı ve “Yük” ile karşılık verdi; Öfkeli Titan’ı kaynayan dalgaların içine doğru savurdu ve onun peşinden su altına dalarken, yumrukları düşen Çağlar gibi aşağıya çakıldı!


Superbius ise bir nefes sonra harekete geçti, kendi “Uzvu“ı açılırken, Altın ışık çığlık attı; “BU Boyun Eğmeyen Eldiven“, etrafındaki Doğruluğ’u Hâleler halinde parçalayan, Altın Boyut Dokumalar’ından oluşan yüzen bir Taç’tı ve Beyanlar’ı “BU Yaratığ’ın“ sırtına yağmur gibi yağdı, ele geçirilmiş Okyanus’u paramparça etti, Obsidyen omuzlarında yaralar açtı; Oysa “Doğruluklar’ı“ sızmaya devam ediyordu, Sıvılaşma’ya devam ediyordu, her Tekniğ“i bir öncekinden daha zayıf geliyordu!


ÇAT!


BU Yaratık, BU Ira’nın Eldiven’ini sallanırken, yakaladı ve arkasındaki kolu dizinin üzerinde kırdı!


Öfkeli Varoluş, BU MAW’ın titanın omzunda açılıp, Kıpkırmızı Uzuv’u ikiye ısırırken, çığlık atarken, öfkeyi Yutarken, uludu; BU Yaratık ise yukarıdan yağan Altın Beyanlar’ın arasından dönerek, göğsüne iki Darbe aldı, Sıvılaşıyordu, durmadan Sıvılaşıyordu ama hiç yavaşlamadı; BU Ira’lıyı kafatasından yakaladı ve bir Gerçek Yaşam Formu’nu Sopa gibi kullanarak, Varoluş’tan inen Taç’ı parçaladı!



“Sen... O ne YAPTI?!“



...!


Ve tüm bunlar olurken, iki Yaldızlı Varoluş da Bilge’ye nefret dolu bakışlar atmaya devam ediyordu!





Not: Anaximander... Bu Söz’de Kâşif Âdam Ne Kadar Op? Şunu derse Vakochev’den Daha Güçlüyüm hatta O Benden Daha Zayıf? Hatta Adui’den daha Güçlüyüm ya da o Benden Daha Zayıf? Aniden o Seviye’de mi olur? Gerçi artık bunlara Seviye demek bile hata. Herkes Artık Kendi Yol’unda. Bu, Yenilmez Olmanın Eş Anlamlısı mı? Tek Söz ile herhangi bir Şey’i İptal Etmekle kalmayıp, Karşındakinin Güc’üne Eşdeğer olmak hatta onu geçmek. Unutmayın Bu Adaptasyon değil. Adaptasyon savaş yoluyla olur. Aniden onun Seviyesi’ne ya da biraz zaman geçince. Ama burada Savaş’a gerek yok. Anaximander ister ve istediğini yapar durumu var. Böyle bir şey olursa bu Adam Kurgu Tarih’inin En Op Karakter’i olur mu?



Infınıte Mana Okuyucular’ı: Ee yanii. Bu adam Tek Bir Söz ile dediğini yaparsa Kurgu’nun En Kırılmış Karakter’i olur. Diğer Yetenekler’e gerek yok. Gerçi bu adam Söylediğinde yapıyor. Temel de İstediği Her Yeteneğ’e sahip. Yani Haklısın Çevirmen Kardeş. Adui, işleri cidden abartınca Anaximander dediğin Yol’dan Çıkar. Kurgu’nun En Kırılmış Karakter’i olur. Ya da Listeye Girer. Ve bu Infınıte Mana da sadece Yan Bir Karakter’in Kırılmışlık Seviye’si.




Not: Anaximander: Xeranthemum, aslında Sen Kurgu ve Türler’ini, Sonsuzluk ve Türler’ini ve Her Şey’e Kadir Ve Türler’ini... Bunların altındasın.



Xeranthemum: Bu Nasıl Olabilir? Sen Ne Yaptın? Ben Kurgu da Zirve olmak için yapıldım. Kimsin Sen?


Anaximander: Sadece, Basit Bir Kâşif. İnsan ve Bilim Adam’ı. 




Not: Ne Saçma olur ama bu? Fena Saçma Olur. Bunu diyordum ben. Her Şey Adui’ye bağlı. Anaximander deki Saçmalık Noah da yok. Şaka Yapmıyorum. Adui, daha fazla yoğunlaşsın Anaximander üzerine.