Bölüm 5703

|Katılımcıların bilgisine sunulmak üzere şartlar.|


|Sizler, bu vesileyle beklenmedik Baş Kahramanlar’sınız. Güc’ü size üstün, hazırlıksız ve geç gelen; Tıpkı bu tür Baş Kahramanlar’ın her zaman olduğu gibi. Bir Karanlık Lord ile karşı karşıya kalacaksınız ve Karanlık Lord da sizinle karşı karşıya kalacak.|


|Önceki Anlatı’nın yol açtığı büyük rahatsızlık nedeniyle, bu Anlatı önceden belirlenmiştir. SİZ YENİLECEKSİNİZ. Varoluşsal Moirai, bunu garantilemek için Karanlık Lord’u saracak ve bu sarma işlemi şimdiden başlamıştır.|


|Bu Anlatı bir şekilde Aşılırsa, TRAJİK BAŞ KAHRAMANLAR’IN ANLATI’SI tamamen Yeniden Yazılabilir ve bunun ödülleri muazzam olacaktır.|


|İşler beklendiği gibi ilerlerse, Varoluşlar’ın Kayıtlar’ı kilitlenecek ve Zaman’ın Ötesi’nden bu ilk başlangıç noktasına geri gönderilecektir. Buraya tekrar varacaksınız.|


|Gözetmen, Varoluşlar’ınız tamamen çökmeden önce kaç kez Öleceğ’inizi büyük bir ilgiyle izliyor.|


|Ya da geri dönüşlerinizden birinde zafer kazanıp, kazanmayacağınızı.|


|Başlayın.|


Boyutsal Kabin sallanmaya başladı!


Enkaz Alan’ının çok ötesinde, yuvarlanan iki kıta arasındaki Boşluk’ta bir Kapı açıldı. Kapı giderek, daha da genişledi ve Obsidyen karanlığı içinden dışarı sızmaya başlayarak, Yıldız Bulutlar’ının arasından aşağıya doğru akmaya başladı; Diğer taraftan ise, burada zaten toplanmış olan Binler’ce Varoluş’u adeta bir ısınma turu gibi hissettiren Âuralar geldi!


Descartes, soğuk gözlerle ona baktı.


BU İlkel Paradoks ise daha da soğuk gözlerle ona baktı.


Erwin, BU Yaşayan Paradoks, ona baktı ve gözünü bile kırpmadı.


Ve birlik içinde birleşmiş Soylar arasında, Mor bir parıltıyla kaplı her yüz bir kez daha BU İlkel Paradoks’a döndü; Yüzen taşların üzerinde Binler’ce Varoluş aynı anda, Binler’ce ağzı açıp, tek bir ses olarak konuştular!


“Bir süredir Osmont’tan yardım istemedim, şimdi de isteme niyetinde değilim.”


Sesler her yönden Aynı Ân’da geldi, birbirinin üzerine Katmanlar halinde, tek bir Zihin ve Binler’ce Boğaz!


“Ne dersiniz? Hep birlikte işleri alt üst edebilir miyiz?”


Binler’ce kafa aynı açıyla yana eğildi.


“Birlik her şeye kendiliğinden yayılacaktır. Ama yardımla...”


Boyut’taki her ağızdan Aynı Ân’da kahkaha yükseldi.


“Haha. İşler Sonsuz Derece’de kolaylaşır.”


...!


Ve sözler henüz bitmeden, Enneagram ile süslenmiş Varoluş ayağa kalktı!


BU Barışçı Alexander, acele etmeden merkezi asteroidin üzerinde ayağa kalktı ve hareket ettikçe, göğsündeki Dokuz İlk Neden parladı. Sol elini uzattı ve Enneagram üzerindeki Mücevherler’den biri parladı; Ondan yayılan ışıltılı, çok renkli ışık, açık avucunun üzerinde toplanarak bir şekil aldı!


Bir Yay!


Dokuz katlı bir renk seli içinde avucunda şekillendi; Uzun, temiz ve uğultulu bir Yay’dı; Ve sadece onun basıncı bile Yıldız Bulutlar’ını asteroitten yavaşça yayılan bir halka halinde geri itti!


Boynunu çevirdi ve bir kez çıtırtı sesi duyuldu.


Sonra, Sonsuz karanlığı saçan kapıya doğru süzülmeye başladı; Telaşsız, her bakımdan sıradan bir Hâlde’ydi; Göğsünde yanan Varoluş’un Dokuz Kök’ü ve elindeki Ailah hariç!


Onların yanından geçerken, sesi zar zor duyulabiliyordu.


“Barış… Çoğu zaman Kânlı’dır.”


BOOM!


---


>>Gerçek İnsan İmparator’u.>>


İlk Ayrılığın Koza’sı.


Sadece adı bile muhteşemdi!


Atlas bu adı telaffuz ettikten sonra, adın yankısı Âlem’dr asılı kaldı; Mâvi-Altın tepelerin üzerindeki Doksan Güneş’ten daha ağır, Nehri’n bir tarafında artık kimseye bir şey borçlu olmayan İkinci bir ufuk gibi parıldayan Kâtman’lı Else Boyut’tan daha ağırdı. Noah kıyıda duruyordu ve Atlas’ın sesi tüm bunların üzerinde yankılanmaya devam ediyordu.


|Burası, BU Muazzam Olanlar’ın ilk kez ortaya çıktığı zamanla benzersiz bir şekilde bağlantılı. Sonsuz Potansiyel’in hüküm sürdüğü bir dönemde yer alıyor.|


|Ama biri şunu sorabilir: Gu Yaşam Formlar’ı bu işin neresinde?|


|Şey. İşte burada, İlk Yaşam Formlar’ının gerçekten ilk olup, olmadığı... Ya da doğada ilk olarak Gu’nun ortaya çıkıp, çıkmadığı konusunda bir tartışma başlıyor.|


|Köken Yaşam Formlar’ı. Ya da Küçük Böcekler.|


|Haha! Bu soruyu sorduğumda pek çok Varoluş’un gururu incindi ve ben bu soruyu sık sık sorardım. Köken Yaşam Formlar’ı kendilerini her zaman “İlk Yaşam Formlar’ı” olarak görmüşlerdir. Kendi Varoluş Dokumalar’ını Yaratanlar, onlardan Sonsuzluğ’un filizlendiği Varoluşlar, hepsi bu.|


|Ama biz ortaya çıktığımızda, Küçük Böcekler, Mikroplar ve hiçbir Bilinc’e sahip olmayan Varoluşlar zaten oradaydı.|


|Neden hepimizin o kadar kibirli olmak zorunda olduğumuzu hiç anlamadım; Gu gibi Böcekler’in bizden önce var olduğunu umursamadık bile. Belki de Ârgüman, onların İrade ve Bilinc’inin olmadığı yönündedir. Peki. Ama Gu, Doğa’nun kendisiyle en yakından bağlı Yaşam Formlar’ı arasındadır. Sanki Çevrede’ki Varoluş’tan kendi başlarına Şekil ve Biçimler’e dönüşerek, çiçek açmış gibiler. Onlar Boş Levhalar’dır ve Boş bir Levha’ya pek çok şey Yazılabilir.|


|Onları, doldurulmayı bekleyen devasa bir Kitab’ın boş Sayfalar’ı gibi düşünün.|


|Her Şey’e Dönüşme Potansiyel’ine sahipler. Bu da onları, Varoluş Mühendisliği’nin en muhteşem malzemelerinden biri yapıyor.|


...!


Gu!


Bu kelime ağzından çıkar çıkmaz Noah’ın gözleri keskin bir şekilde parladı çünkü onları kullanan birini tanıyordu! Ryaenara! Kendisine yakın bir Yaşam Formu; O’nunla tanışmadan çok önce bile o Küçük Böcekler’i kullanmış ve Varoluş Dokumalar’ında her zaman, onun tam olarak anlayamadığı benzersiz bir şey barındıran biriydi.


O ve kardeşi. Şiirler’i ve Resimler’iyle Ulf, eşsizdi.


Zaten, başka bir bedeni hareket halindeydi!


Varoluş’un öbür ucunda, ikinci bir Noah adımlarını o iki kardeşe doğru çevirdi; Çünkü Gu yeterince büyük bir maddeyse, o ikisinin elindeki her türlü Bilgi’yi elde etmek istiyordu.

Ama Atlas’ın sesi devam etti.


|Gu’nun doğası benzersizdir. Dağınık Varoluş, dağınık kalmaz. Kapalı bir yerde yeterince uzun süre yalnız bırakıldığında, Çevreleyen Varoluş yoğunlaşır ve BU Koza’da yoğunlaştığı şey Yaşam Formlar’ıdır.|


|Gu’lar işte bu yoğunlaşmadır. Her biri canlanmış tek bir Kqvram’dır.|


|Bir Zaman Gu’su, Zaman’ı Öanipüle eden bir Yaratık değildir. O, bir Böcek şekline bürünmüş Zaman’ın Ta Kendisi’dir. Ve Açtır.|


|Saflıklar’ı, tamamen tek bir şey olmalarından gelir. Bir Neden, Gözlemlenebilir Bir Varoluş’u ayakta tutar. Bir Gu ise, içine başka hiçbir şey karışmamış, sadece Kavram’ın kendisidir. Bunları malzemelerle karşılaştırın. Bir Neden, sağlam ve cansız bir tuğladır. Bir Gu ise canlı bir tuğladır.|


|Zaman’la ilgili Gu’lar vardır. Rüya. Kader. Ö
lüm. Yaşam. Uzay. Sessizlik. Meta. Hafıza. Ağırlık. Açlık. Kayıtlar. Saflık. Şans... Kısacası aklına gelen ve gelmeyen her Kavram’dan Gu vardır.|


|Yaygın Gukar vardır. Nadir Gular vardır. Ve BU Muazzam Varoluşlar’ın bile sizinle savaşacağı, ama onursuzca kaybedeceği Gular vardır.|


|Çoğu Varoluş onları Algılayamadığ’ı için Son Derece Yüksek Boyutsallığ’a sahiptirler. Ve onlar hakkında benzersiz bir Özellik daha vardır. Kendilerini sürdürmek için, kendilerini oluşturan Varoluş Parçalar’ıyla beslenirler. Bir Rüya Gu’su Rüyalar’ı Yer. Bir Zaman Gu’su Zaman ile ilgili her şeyi yer. Bir Şans Gu’su Şans’ı yer.|


|Ve işte bu şekilde de içeri girersiniz.|


|Kendinizi, bir Gu’nun BU Koza’sına çekip, yemek isteyeceği bir yemek Hâl’ine getirmelisiniz.|


...!