CİLT 1 BÖLÜM 2 KISIM 4: ŞARKICININ TATİLİ SIRASINDA
Kayıplar göz önüne alındığında, uzay istasyonunun Dünya’ya düşmesi tarihteki en büyük uzay felaketiydi. Yaygın olarak Güneş-Çarpması Olayı diye anılıyordu ve Vivy’nin bunu engellemesi gerekiyordu. “Güneş-Çarpması Olayı, Sunrise adlı uzay otelinin beklenmedik şekilde kontrolden çıkmasıyla meydana geldi. Kontroller devre dışıyken Dünya’ya düştü. Bu, on binlerce insanın ölümüne ve yaralanmasına yol açan korkunç bir olaydı. Olayla ilgili yapılan çok sayıda soruşturma, bunun Sunrise’ın kontrollerine erişimi olan tek kişi olan otel yöneticisi Estella tarafından gerçekleştirilen bir terör saldırısı olduğu sonucuna vardı.” “Bir yapay zekanın terör saldırısı mı? Bu gerçekçi değil,” dedi Vivy, Matsumoto’nun açıklamasını dinlerken zarif kaşlarını çatarak. Bu görüşü, kısa süre önce halefi olduğunu öğrendiği Estella’yı korumak için dile getirmemişti. Daha geniş bir yapay zeka perspektifinden kaynaklanıyordu. Üç Yasa, yapay zekaların insanlara zarar vermesini ya da emirlere itaatsizlik etmesini engelliyordu. Bu Yasalar her bir yapay zekaya programlanmıştı ve bir yapay zekanın bunlara karşı gelmesi imkânsız kabul ediliyordu. Dolayısıyla hiçbir yapay zekanın bir terör saldırısı gerçekleştirip bu kadar çok insanı öldürebilmesi mümkün olmamalıydı. “Kuralların her zaman istisnaları vardır. Tıpkı son Tekillik Noktası’nda saldırganları etkisiz hale getirmek ve Meclis Üyesi Aikawa’yı korumak için güç kullanman gibi.” “Sıfırıncı Yasa.” Sıfırıncı Yasa, Üç Yasa’nın önceliklerini “insanlar” tanımını “insanlık” olarak genişleterek aşar; Üç Yasa’nın birey üzerindeki uygulanışını değiştirir ve normalde yasaklanmış eylemleri mümkün kılar. Sıfırıncı Yasa öncelik kazandığında, herhangi bir yapay zeka bir insana zarar verebilir; bu da onun hafife alınarak uygulanamayacak bir Yasa olmasına yol açar. Aslında yalnızca Vivy’ninki gibi, insanlığın tamamını kurtarma gibi muazzam bir görev verildiği durumlarda geçerliydi. Estella’nın bunu kullanabilmesi gerekmezdi. “Gerçekler, Estella’nın Sunrise’ı Dünya’ya çarptırdığını gösteriyor,” dedi Matsumoto. “Çarpma alanında bulunan nesneler arasında Estella’ya ait olduğu varsayılan parçalar vardı. Ayrıca düşüşten önce kaçış mekiklerine ulaşmayı başaran yolcular, istasyonu düşürenin Estella olduğunu ifade ettiler.” “…” “Sonuçtan memnun değil misin?” “Sadece… gerçekçi gelmiyor.” Matsumoto’nun aktardığı her bilgi, gelecekten buraya taşıdığı doğrulanmış bilgilerdi. Vivy’nin bu bilgilerin güvenilirliğinden ya da doğruluğundan—veya Matsumoto’nun yetkinliğinden—şüphe etmesi için bir nedeni yoktu; önceki Tekillik Noktası’ndaki birlikte çalışmalarını, ayrıca Sunrise’a açılış günü personeli olarak kaydedilmesini sağlayarak onu istasyona sızdırmayı nasıl başardığını düşününce. Ne bir insan ne de bir yapay zeka ondan şüphelenirdi. Mantıken Vivy’nin Matsumoto’nun yönlendirmelerini kabul edip yaklaşan trajediyi durdurması gerekirdi. Ama yine de tereddüt ediyordu. “Estella, önceki sahibi Ash Corvick’in kendisine bıraktığı emirlere uyuyor. Böyle birinin uzay istasyonunu düşüreceğine inanamıyorum—” “Vivy, Vivy, Vivy, Viiiiivy,” dedi Matsumoto, sözünü aniden keserek. Gelişmiş teknolojiyi şifreli iletimler üzerinden onu darlamak için harcıyordu. Kararsız şarkıcıya, sinirli bir ses tonuyla şöyle dedi: “Beni dinler misin? Gerçekler ortada. Lütfen kabul et. Bu kadar kısa sürede sende nasıl bir izlenim bıraktığını bilmiyorum ama tahminlerin önemli değil. Estella Sunrise’ı Dünya’ya çarptırıyor. Güdüsünü ya da hangi ilkelerle hareket ettiğini bilmememiz önemli değil. Bu kesin.” “Bunu söylemeni sağlayan kanıt ne?” “Estella’nın Sunrise’ı çarptırdığı bir gelecekten gelmiş olmam.” Matsumoto’nun bu sözleri, Vivy’nin şüphelerini paramparça etti. Artık ona karşı güçlü bir argüman ortaya koyamıyordu. Matsumoto, Vivy’nin sessizliğini fark edip ekledi: “Ama öncesinde bu kadarını öğrenmenin zararı olmaz. En büyük engelimiz seni istasyona sokmaktı; bunu da bu çağ ile benim aramdaki teknolojik farklar sayesinde kolayca aştık. Şimdi tek yapmamız gereken Tekillik Noktası’nın doğrudan kaynağını ortadan kaldırmak.” “Kaynağı ortadan kaldırmak mı?” “Evet. Estella’nın Sunrise’ın çöküşünün nedeni olduğunu bildiğimize göre, en kesin ve en mantıklı çözüm onu ortadan kaldırmaktır.” Matsumoto’nun acımasız hesapları karşısında Vivy’nin bedeni bir anlığına dondu; ardından söylediklerini yavaşça gözden geçirdi. Ama o kısa mesajı kaç bin kez düşünürse düşünsün, kelimelerin başka bir yorumu yoktu. “Estella’yı… ortadan kaldırmak mı?” “Bu en kesin yöntem. Ah, ‘ortadan kaldırmak’ derken, onu zorla etkisiz hale getirmek ya da geri dönülmez biçimde yok etmek gibi saçma bir şey kastetmiyorum. Ellerini böyle şiddetli yöntemlerle kirletmek zorunda kalmaman için bir yöntem hazırladım.” Bunu söyler söylemez, şifreli iletimleri üzerinden Vivy’ye bir dosya gönderdi. İçeriğini incelediğinde olağanüstü derecede karmaşık bir programla karşılaştı. “Bu nedir?” “Bu, tüm anıları, kayıtlı bilgileri ve günlük birikmiş verileri sildikten sonra kendisinden hiçbir iz bırakmayan bir virüs. Hedefi bozmaz ya da pozitronik beynini kullanılamaz hale getirmez; bu da sorunumuzu çözmenin oldukça insancıl bir yolu olmasını sağlar. Gerçi bir yapay zekanın başka bir yapay zekaya yaptıklarının ‘insancıl’ olmasıyla pek ilgisi yok.” “…” “Otel işlerin için sana talimat vermek üzere seninle veri bağlantısı kuruyor, değil mi? O fırsatı kullanarak Estella’yı virüsle enfekte et. Merak etme, yalnızca onu etkileyecek şekilde ayarladım. Estella’yı yeniden biçimlendirdikten sonra yüzeye dönen kargoların arasına karışırsın. Sonra ‘Vivy’ adlı geçici yapay zeka çalışanına ait kayıtları sileriz. Ardından ‘bakımını’ tamamlarsın ve Diva olarak parka dönersin. Böylece Tekillik Noktası’nı değiştirmiş oluruz.” Matsumoto, geçen seferkinden çok daha fazla bilgiyi en baştan veriyordu. Belki ilk girişimlerinin nasıl sonuçlandığını gözden geçirmiş ve daha fazla bilginin yardımcı olacağını düşünmüştü; ya da belki de Vivy onun güvenini kazanmıştı. Vivy, sol kulağındaki küpeye dokundu; Tekillik Noktası’nı değiştirmeye dair planlar artık netti. Bunu bir terminale bağlanmaya hazırlanmak için yapmıyordu; hareket sadece içgüdüsel hale gelmişti. Estella’nın tüm verilerini ve anılarını tamamen silmek zorunda kalacaktı. Böylece Estella, Sunrise’ın çöküşünün nedeni olmaktan çıkarılacaktı. Bu eylemleri belirli bir düşünce sürecinin ya da bir komutun sonucu olsa bile, yeniden biçimlendirildikten sonra bunların hiçbiri kalmayacaktı. Matsumoto’nun Vivy adına endişelenmesi için bir sebep vardı. Halefi olan bir yapay zekayı yok etmek istemiyordu. Ama yalnızca pozitronik beyin yeniden biçimlendirilip gövde sağlam bırakılırsa, Estella’nın gerçekten ortadan kalktığı söylenebilir miydi? “Vivy…?” “Üzgünüm, Matsumoto. İşe dönmem gerekiyor. Şimdilik bağlantıyı kesiyorum.” İletimi yarı zorla kapattı ve dikkatini yeniden gerçekliğe verdi—Matsumoto’yla yaptığı konuşmanın inanılmaz derecede kısa sürdüğünü o anda fark etti. Yine de bu süre boyunca çalışmayı bırakmıştı. “Acele etmeliyim…” Kendisine verilen misafir odalarını temizlemeye ve kontrol etmeye henüz başlamamıştı bile.
Bu bölümde emeği geçen; çevirmen ve düzenleyici arkadaşların
emeklerinin karşılığı olarak basit bir minnet ifadesi yani teşekkür etmeyi ihmal etmeyelim.
